يوحنا 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹تنهنڪري جڏهن يسوع کي خبر پئي تہ فريسين ٻڌو آهي تہ هو يوحنا کان وڌيڪ شاگرد ٺاهي ٿو ۽ بپتسما ڏئي ٿو، ²(جيتوڻيڪ بپتسما يسوع پاڻ نہ ٿي ڏني، پر سندس شاگرد ڏيندا هئا)، ³تڏهن هو يهوديه ڇڏي وري گليل ڏانهن روانو ٿيو. ⁴کيس سامريه مان لنگهڻو پيو. ⁵سو هو سامريه جي سوخار نالي هڪ شهر ۾ آيو، جيڪو انهيءَ ٻنيءَ جي ويجهو هو جيڪا يعقوب پنهنجي پٽ يوسف کي ڏني هئي. ⁶اتي يعقوب جو کوهه هو. سفر کان ٿڪل يسوع اٽڪل منجهند جو کوهه تي ويهي رهيو. ^a a v6 سج اڀرڻ کان ڳڻجي تہ ڇهون ڪلاڪ اٽڪل منجهند جو وقت ٿئي ٿو.

⁷سامريه جي هڪ عورت پاڻي ڀرڻ آئي. يسوع چيائينس تہ ”مون کي پيئڻ لاءِ پاڻي ڏي.“

⁸(ڇاڪاڻ تہ سندس شاگرد کاڌو وٺڻ لاءِ شهر ۾ ويا هئا).

⁹سامري عورت چيس تہ ”تون يهودي آهين، پوءِ مون سامري عورت کان پيئڻ لاءِ ڇو ٿو گهرين؟“ (ڇاڪاڻ تہ يهودي سامرين سان ميل جول نہ ٿا رکن).

¹⁰يسوع وراڻيس تہ ”جيڪڏهن تو اسان جي پيءُ جي ڏات کي ڄاتو هجي ها، ۽ اهو بہ تہ ڪير تو کان گهري ٿو تہ ’مون کي پيئڻ لاءِ ڏي،‘ تہ تون هن کان گهرين ها، ۽ هو تو کي جيئرو پاڻي ڏئي ها.“

¹¹عورت چيس تہ ”صاحب، تو وٽ پاڻي ڀرڻ لاءِ ڪو ڊول ناهي، ۽ کوهه اونهو آهي. پوءِ هي جيئرو پاڻي تو وٽ ڪٿان آيو؟ ¹²ڇا تون اسان جي ابي يعقوب کان وڏو آهين، جنهن اسان کي هي کوهه ڏنو، ۽ پاڻ پنهنجي پٽن ۽ ڍورن سان گڏ ان مان پيتو؟“

¹³يسوع کيس چيو تہ ”جيڪو بہ هي پاڻي پيئندو، سو وري اڃايل ٿيندو، ¹⁴پر جيڪو انهيءَ پاڻيءَ مان پيئندو جيڪو آءٌ کيس ڏيندس، سو ڪڏهن بہ اڃايل نہ ٿيندو؛ بلڪ اهو پاڻي هن ۾ دائمي زندگيءَ تائين ڦٽي نڪرندڙ پاڻيءَ جو چشمو بڻجي ويندو.“

¹⁵عورت چيس تہ ”صاحب، مون کي اهو پاڻي ڏي، تہ مون کي اڃ نہ لڳي ۽ پاڻي ڀرڻ لاءِ مون کي هتي اچڻو نہ پوي.“

¹⁶يسوع چيس تہ ”وڃ، پنهنجي مڙس کي سڏي هتي موٽي اچ.“

¹⁷عورت وراڻيو تہ ”منهنجو ڪو مڙس ناهي.“ يسوع کيس چيو تہ ”تو سچ چيو تہ تنهنجو ڪو مڙس ناهي.

¹⁸ڇاڪاڻ تہ تنهنجا پنج مڙس ٿي گذريا آهن، ۽ جيڪو هاڻي تو وٽ آهي سو تنهنجو مڙس ناهي. تو سچ ڳالهايو.“

¹⁹عورت چيس تہ ”صاحب، مون کي نظر اچي ٿو تہ تون نبي آهين. ²⁰اسان جا ابا ڏاڏا هن جبل تي عبادت ڪندا هئا، پر اوهين چئو ٿا تہ جتي عبادت ڪرڻ گهرجي سا جاءِ يروشلم آهي.“

²¹يسوع کيس چيو تہ ”اي عورت، منهنجي ڳالهه مڃ: اهڙي گهڙي اچي رهي آهي جڏهن اوهين نڪي هن جبل تي ۽ نڪي يروشلم ۾ پيءُ جي عبادت ڪندا. ²²اوهين جنهن کي نہ ٿا ڄاڻو تنهن جي عبادت ٿا ڪريو؛ اسين جنهن کي ڄاڻون ٿا تنهن جي عبادت ٿا ڪريون، ڇاڪاڻ تہ نجات يهودين مان آهي. ²³پر اهڙو وقت اچي رهيو آهي، بلڪ هاڻي ئي آهي، جڏهن سچا عبادت ڪندڙ پيءُ جي عبادت روح ۽ سچائيءَ ۾ ڪندا، ڇاڪاڻ تہ پيءُ اهڙن ئي عبادت ڪندڙن کي ڳولي ٿو. ²⁴پيءُ روح آهي، تنهنڪري جيڪي سندس عبادت ڪن ٿا، تن کي روح ۽ سچائيءَ ۾ عبادت ڪرڻ گهرجي.“ ^b b v24 هن سڄي حصي ۾ يسوع پيءُ جي عبادت بابت تعليم ڏئي ٿو؛ جنهن جي فطرت روح آهي، سو ئي اهو پيءُ آهي جيڪو سچن عبادت ڪندڙن کي ڳولي ٿو.

²⁵عورت چيس تہ ”مون کي خبر آهي تہ مسيح، جنهن کي مسيح سڏجي ٿو، ايندو. جڏهن هو ايندو تڏهن اسان کي سڀ ڪجهه ٻڌائيندو.“

²⁶يسوع کيس چيو تہ ”آءٌ اهو ئي آهيان، جيڪو تو سان ڳالهائي رهيو آهي.“

²⁷ايتري ۾ سندس شاگرد موٽي آيا ۽ هن جي هڪ عورت سان ڳالهائڻ تي حيران ٿيا. تڏهن بہ ڪنهن بہ نہ چيو تہ ”تون ڇا ٿو گهرين؟“ يا ”تون هن سان ڇو ٿو ڳالهائين؟“ ²⁸تڏهن عورت پنهنجو پاڻيءَ جو گھڙو ڇڏي، شهر ۾ وڃي ماڻهن کي چيائين تہ ²⁹”اچو، هڪ اهڙي ماڻهوءَ کي ڏسو جنهن مون کي اهو سڀ ڪجهه ٻڌايو جيڪو مون ڪيو. ڇا هي مسيح ٿي سگهي ٿو؟“ ³⁰پوءِ اهي شهر مان نڪري وٽس اچڻ لڳا.

³¹ان دوران شاگرد کيس عرض ڪندا رهيا تہ ”ربي، کاڌو کاءُ.“

³²پر هن کين چيو تہ ”مون وٽ کائڻ لاءِ اهڙو کاڌو آهي جنهن بابت اوهان کي ڪجهه بہ خبر ناهي.“

³³تنهنڪري شاگردن هڪ ٻئي کي چيو تہ ”ڇا ڪنهن کيس کائڻ لاءِ ڪجهه آندو آهي؟“

³⁴يسوع کين چيو تہ ”منهنجو کاڌو هي آهي تہ جنهن مون کي موڪليو تنهن جي مرضي پوري ڪريان ۽ سندس ڪم ڪامل ڪريان. ³⁵ڇا اوهين نہ ٿا چئو تہ ’اڃا چار مهينا آهن، پوءِ فصل ڪٽڻ جو وقت ايندو‘؟ ڏسو، آءٌ اوهان کي ٿو چوان تہ اکيون مٿي کڻي ٻنيون ڏسو، اهي فصل ڪٽڻ لاءِ اڇيون ٿي چڪيون آهن. ³⁶هاڻي ئي فصل ڪٽيندڙ پنهنجي اجرت وٺي ٿو ۽ دائمي زندگيءَ لاءِ ميوو گڏ ڪري ٿو، تہ جيئن پوکيندڙ ۽ فصل ڪٽيندڙ گڏجي خوش ٿين. ³⁷ڇاڪاڻ تہ هتي اها چوڻي سچي ٿئي ٿي تہ ’هڪڙو پوکي ٿو ۽ ٻيو ڪٽي ٿو.‘ ³⁸مون اوهان کي اهو فصل ڪٽڻ لاءِ موڪليو جنهن لاءِ اوهان محنت نہ ڪئي. ٻين محنت ڪئي آهي، ۽ اوهين سندن محنت ۾ شامل ٿيا آهيو.“

سامريه وارا ايمان آڻين ٿا

³⁹انهيءَ شهر جي ڪيترن ئي سامرين عورت جي هن شاهديءَ ڪري مٿس ايمان آندو تہ ”هن مون کي اهو سڀ ڪجهه ٻڌايو جيڪو مون ڪيو.“ ⁴⁰جڏهن سامري وٽس آيا تڏهن کيس عرض ڪيائون تہ هو ساڻن گڏ رهي؛ سو هو ٻه ڏينهن رهيو. ⁴¹وڌيڪ ڪيترن ئي ماڻهن سندس ڪلام ٻڌي ايمان آندو. ⁴²هنن عورت کي چيو تہ ”هاڻي اسين تنهنجي ڳالهه جي ڪري ايمان نہ ٿا آڻيون، ڇاڪاڻ تہ اسان پاڻ ٻڌو آهي ۽ ڄاڻون ٿا تہ هي ماڻهو سچ پچ دنيا جو نجات ڏيندڙ آهي.“

وري گليل ڏانهن

⁴³ٻن ڏينهن کان پوءِ هو اتان گليل ڏانهن روانو ٿيو. ⁴⁴(ڇاڪاڻ تہ يسوع پاڻ شاهدي ڏني هئي تہ نبيءَ کي پنهنجي وطن ۾ ڪابہ عزت ناهي). ⁴⁵جڏهن هو گليل ۾ پهتو، تڏهن گليلين کيس ڀليڪار ڪئي، ڇاڪاڻ تہ جيڪي ڪجهه هن يروشلم ۾ عيد تي ڪيو هو سو سڀ ڏٺو هئائون، ڇو تہ اهي بہ عيد تي ويا هئا. ⁴⁶هو وري گليل جي قانا ۾ آيو، جتي هن پاڻيءَ کي شراب بڻايو هو. ڪفرناحوم ۾ هڪ شاهي عملدار جو پٽ بيمار هو. ⁴⁷جڏهن هن ٻڌو تہ يسوع يهوديه کان گليل ۾ آيو آهي، تڏهن هو وٽس وڃي کيس منٿ ڪيائين تہ هيٺ اچي سندس پٽ کي شفا ڏئي، جيڪو مرڻ وارو هو.

⁴⁸تنهنڪري يسوع کيس چيو تہ ”جيستائين اوهين نشان ۽ عجيب ڪم نہ ڏسندا، تيستائين ڪڏهن بہ ايمان نہ آڻيندا.“

⁴⁹شاهي عملدار چيس تہ ”صاحب، منهنجي ٻار جي مرڻ کان اڳ هيٺ اچ.“

⁵⁰يسوع کيس چيو تہ ”وڃ، تنهنجو پٽ جيئرو رهندو.“ ان ماڻهوءَ يسوع جي چيل ڳالهه تي ويساهه ڪري روانو ٿيو.

⁵¹جڏهن هو هيٺ وڃي رهيو هو تہ سندس نوڪر کيس مليا ۽ چيائونس تہ سندس ڇوڪرو جيئرو آهي. ⁵²تڏهن هن کانئن پڇيو تہ ڪهڙي ڪلاڪ ۾ کيس آرام آيو، ۽ هنن چيو تہ ”ڪالهه ستين ڪلاڪ تي کيس بخار لهي ويو.“

⁵³تڏهن ڇوڪري جي ابي ڄاتو تہ اها ئي گهڙي هئي جڏهن يسوع کيس چيو هو تہ ”تنهنجو پٽ جيئرو رهندو.“ پوءِ هن ۽ سندس سڄي گهراڻي ايمان آندو.

⁵⁴هي ٻيو نشان هو جيڪو يسوع يهوديه کان گليل ۾ اچڻ کان پوءِ ڪيو.