Juan 4

4 ¹Kaya nang malaman ni Jesus na nabalitaan ng mga Pariseo na siya ay gumagawa at nagbibinyag ng mas maraming alagad kaysa kay Juan. ²(bagaman hindi naman si Jesus mismo ang nagbibinyag, kundi ang kanyang mga alagad), ³iniwan niya ang Judea at bumalik sa Galilea. ⁴At kinakailangan niyang dumaan sa Samaria. ⁵Kaya narating niya ang isang bayan ng Samaria na tinatawag na Sicar, malapit sa bukid na ibinigay ni Jacob sa kanyang anak na si Jose. ⁶Naroon ang balon ni Jacob. Si Jesus, pagod sa paglalakbay, ay naupo sa tabi ng balon—noon ay malapit nang magtanghali. ^a a v6 Kung bibilangin mula sa pagsikat ng araw, ang ikaanim na oras ay malapit sa katanghalian.

⁷Dumating ang isang babaeng taga-Samaria upang umigib ng tubig. Sinabi ni Jesus sa kanya, “Bigyan mo ako ng maiinom.”

⁸(Sapagkat ang kanyang mga alagad ay pumasok sa bayan upang bumili ng pagkain.).

⁹Sinabi ng babaeng Samaritana, “Ikaw ay isang Judio; bakit ka humihingi sa akin, isang babaeng Samaritana, ng maiinom?” (Ang mga Judio ay hindi nakikisalamuha sa mga Samaritano.).

¹⁰Sumagot si Jesus sa kanya, “Kung alam mo lamang ang kaloob ng ating Ama, at kung sino ang humihingi sa iyo, ‘Bigyan mo ako ng maiinom,’ ikaw sana ang humingi sa kanya, at bibigyan ka niya ng tubig na buhay.”

¹¹Sinabi ng babae sa kanya, “Ginoo, wala kang panalok, at malalim ang balon. Saan mo naman kukunin ang tubig na buhay na iyon? ¹²Higit ka pa ba sa aming ama na si Jacob, na nagbigay sa amin ng balon, at uminom mismo rito, kasama ng kanyang mga anak at mga hayop?”

¹³Sinabi ni Jesus sa kanya, “Ang bawat umiinom ng tubig na ito ay muling mauuhaw, ¹⁴ngunit ang sinumang umiinom ng tubig na ibibigay ko sa kanya ay hindi na muling mauuhaw kailanman; ang tubig na iyon ay magiging bukal sa kanya ng tubig na bumubukal patungo sa buhay na walang hanggan.”

¹⁵Sinabi ng babae sa kanya, “Ginoo, bigyan mo ako ng tubig na iyon, upang hindi na ako mauhaw o pumarito pa upang umigib ng tubig.”

¹⁶Sinabi ni Jesus sa kanya, “Humayo ka, tawagin mo ang iyong asawa, at bumalik ka rito.”

¹⁷Sumagot ang babae, “Wala akong asawa.” Sinabi sa kanya ni Jesus, “Tama ang sinabi mong wala kang asawa.

¹⁸Sapagkat nagkaroon ka na ng limang asawa, at ang lalaking kasama mo ngayon ay hindi mo asawa. Nagsabi ka ng totoo.”

¹⁹Sinabi ng babae sa kanya, “Ginoo, nakikita kong ikaw ay isang propeta. ²⁰Ang aming mga ninuno ay sumamba sa bundok na ito, ngunit sinasabi ninyo na sa Jerusalem dapat sumamba ang mga tao.”

²¹Sinabi sa kanya ni Jesus, “Babae, maniwala ka sa akin: darating ang oras na sasamba kayo sa Ama hindi sa bundok na ito ni sa Jerusalem man. ²²Sinasamba ninyo ang hindi ninyo nakikilala; sinasamba naming ang aming nakikilala—sapagkat ang kaligtasan ay nagmumula sa mga Judio. ²³Ngunit darating ang panahon, at ngayon na nga, na ang tunay na mga sumasamba ay sasamba sa Ama sa espiritu at sa katotohanan—sapagkat ang Ama ay naghahanap ng gayong mga sumasamba. ²⁴Ang Ama ay espiritu, at ang mga sumasamba sa kanya ay dapat sumamba sa espiritu at sa katotohanan.” ^b b v24 Sa buong bahaging ito, itinuturo ni Jesus ang pagsamba sa Ama; ang Isa na ang kalikasan ay espiritu ang siya ring Ama na naghahanap ng tunay na mga sumasamba.

²⁵Sinabi ng babae sa kanya, “Alam kong darating ang Mesiyas—ang tinatawag na Cristo. Kapag dumating siya, sasabihin niya sa amin ang lahat ng bagay.”

²⁶Sinabi ni Jesus sa kanya, “Ako nga siya—ang nakikipag-usap sa iyo.”

²⁷Nang sandaling iyon ay bumalik ang kanyang mga alagad, at namangha sila na siya ay nakikipag-usap sa isang babae. Ngunit walang nagsabi, “Ano ang nais mo?” o, “Bakit ka nakikipag-usap sa kanya?” ²⁸Kaya iniwan ng babae ang kanyang bangang tubig at bumalik sa bayan at sinabi sa mga tao, ²⁹“Halikayo, tingnan ninyo ang isang lalaking nagsabi sa akin ng lahat ng ginawa ko kailanman. Maaari kayang ito na ang Cristo?” ³⁰Umalis sila sa bayan at papalapit na sa kanya.

³¹Samantala, hinihimok siya ng mga alagad, “Rabi, kumain ka.”

³²Ngunit sinabi niya sa kanila, “May pagkain akong kinakain na hindi ninyo nalalaman.”

³³Kaya nagsabihan ang mga alagad sa isa't isa, “May nagdala ba sa kanya ng makakain?”

³⁴Sinabi ni Jesus sa kanila, “Ang aking pagkain ay ang paggawa ng kalooban ng nagsugo sa akin at pagtatapos ng kanyang gawain. ³⁵Hindi ba ninyo sinasabi, ‘Apat na buwan pa, saka darating ang anihan’? Tingnan ninyo, sinasabi ko sa inyo: itingala ninyo ang inyong mga mata, at tingnan ang mga bukirin—maputi na para sa anihan. ³⁶Ngayon pa lamang ay tumatanggap na ng upa ang mang-aani, na nag-iipon ng bunga para sa buhay na walang hanggan, upang ang nagtatanim at ang nag-aani ay sama-samang magalak. ³⁷Sapagkat dito ay totoo ang kasabihan: ‘Ang isa ang nagtatanim at ang iba ang nag-aani.’ ³⁸Sinugo ko kayo upang anihin ang hindi ninyo pinagpaguran. Ang iba ang nagpagal, at kayo ang nakinabang sa kanilang pinagpaguran.”

Sumampalataya ang Samaria

³⁹Maraming Samaritano mula sa bayang iyon ang sumampalataya sa kanya dahil sa patotoo ng babae: “Sinabi niya sa akin ang lahat ng ginawa ko kailanman.” ⁴⁰Nang lumapit sa kanya ang mga Samaritano, hiniling nila na manatili siyang kasama nila; at nanatili siya roon ng dalawang araw. ⁴¹At marami pang sumampalataya dahil sa kanyang salita. ⁴²Sinabi nila sa babae, “Hindi na dahil sa iyong sinabi kaya kami sumasampalataya—narinig namin mismo, at alam naming ang lalaking ito ay tunay na Tagapagligtas ng sanlibutan.”

Pabalik sa Galilea

⁴³Pagkatapos ng dalawang araw, umalis siya mula roon patungong Galilea. ⁴⁴(Sapagkat si Jesus mismo ang nagpatotoo na ang isang propeta ay walang karangalan sa kanyang sariling bayan.). ⁴⁵Nang dumating siya sa Galilea, malugod siyang tinanggap ng mga taga-Galilea, palibhasa'y nakita nila ang lahat ng kanyang ginawa sa Jerusalem noong pista—sapagkat sila man ay pumunta sa pista. ⁴⁶Muli siyang pumunta sa Cana ng Galilea, kung saan ginawa niyang alak ang tubig. May isang anak na lalaki ng isang opisyal ng hari na may sakit sa Capernaum. ⁴⁷Nang mabalitaan niyang si Jesus ay dumating mula sa Judea patungong Galilea, pinuntahan niya siya at nagmakaawa na bumaba siya at pagalingin ang kanyang anak, na malapit nang mamatay.

⁴⁸Kaya sinabi ni Jesus sa kanya, “Malibang makakita kayo ng mga tanda at kababalaghan, hinding-hindi kayo sasampalataya.”

⁴⁹Sinabi sa kanya ng opisyal ng hari, “Ginoo, bumaba ka na bago mamatay ang aking anak.”

⁵⁰Sinabi ni Jesus sa kanya, “Humayo ka; mabubuhay ang iyong anak.” Naniwala ang lalaki sa sinabi sa kanya ni Jesus at umalis.

⁵¹Habang siya ay pababa, sinalubong siya ng kanyang mga alipin at ibinalita sa kanya na ang kanyang anak ay buhay. ⁵²Kaya tinanong niya sila kung anong oras siya gumaan, at sinabi nila, “Kahapon nang ikapitong oras, iniwan siya ng lagnat.”

⁵³Kaya nalaman ng ama na iyon ang mismong oras nang sabihin sa kanya ni Jesus, “Mabubuhay ang iyong anak.” At sumampalataya siya at ang kanyang buong sambahayan.

⁵⁴Ito ang ikalawang tanda na ginawa ni Jesus nang siya ay dumating mula sa Judea patungong Galilea.