ਯੂਹੰਨਾ 4

Chapter 4.

4 ¹ ਸੋ ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਯੂਹੰਨਾ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਚੇਲੇ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ ² (ਭਾਵੇਂ ਯਿਸੂ ਆਪ ਬਪਤਿਸਮਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦਿੰਦਾ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਦਿੰਦੇ ਸਨ) ³ ਤਾਂ ਉਹ ਯਹੂਦਿਯਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਫਿਰ ਗਲੀਲ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ⁴ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਮਰਿਯਾ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਲੰਘਣਾ ਪਿਆ। ⁵ ਸੋ ਉਹ ਸਾਮਰਿਯਾ ਦੇ ਇੱਕ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸੁਖਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਖੇਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ ਜਿਹੜਾ ਯਾਕੂਬ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਯੂਸੁਫ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ⁶ ਉੱਥੇ ਯਾਕੂਬ ਦਾ ਖੂਹ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਸਫ਼ਰ ਤੋਂ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਖੂਹ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਿਆ—ਲਗਭਗ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ। ^a a v6 ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਗਿਣਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਛੇਵਾਂ ਘੰਟਾ ਲਗਭਗ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

⁷ ਸਾਮਰਿਯਾ ਦੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਆਈ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੈਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇ।”

⁸ (ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਖਾਣ ਲਈ ਕੁਝ ਖ਼ਰੀਦਣ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ।)

⁹ ਸਾਮਰੀ ਔਰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਯਹੂਦੀ ਹੈਂ; ਫਿਰ ਤੂੰ ਮੈਥੋਂ, ਇੱਕ ਸਾਮਰੀ ਔਰਤ ਤੋਂ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਕਿਉਂ ਮੰਗਦਾ ਹੈਂ?” (ਯਹੂਦੀ ਸਾਮਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮੇਲ-ਜੋਲ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।)

¹⁰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦਾਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਣਦੀ ਕਿ ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇ,’ ਤਾਂ ਤੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਗਦੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦਾ।”

¹¹ ਔਰਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਸ੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭਰਨ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਖੂਹ ਡੂੰਘਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਜੀਉਂਦਾ ਪਾਣੀ ਕਿੱਥੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ¹² ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਯਾਕੂਬ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਖੂਹ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਆਪ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਸਣੇ?”

¹³ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹਰ ਕੋਈ ਜੋ ਇਹ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਫਿਰ ਤਿਹਾਇਆ ਹੋਵੇਗਾ, ¹⁴ ਪਰ ਜੋ ਕੋਈ ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀਵੇਗਾ ਜੋ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਆਂਗਾ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਫਿਰ ਤਿਹਾਇਆ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਸਗੋਂ ਉਹ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਚਸ਼ਮਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਸਦੀਪਕ ਜੀਵਨ ਤੱਕ ਉਛਲਦਾ ਰਹੇਗਾ।”

¹⁵ ਔਰਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਸ੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਾਣੀ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਨਾ ਤਿਹਾਈ ਹੋਵਾਂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਲਈ ਏਥੇ ਆਵਾਂ।”

¹⁶ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਜਾਹ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਏਥੇ ਵਾਪਸ ਆ।”

¹⁷ ਔਰਤ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਪਤੀ ਨਹੀਂ।” ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਠੀਕ ਆਖਿਆ ਕਿ ‘ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਪਤੀ ਨਹੀਂ।’

¹⁸ ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਪੰਜ ਪਤੀ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ ਉਹ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਤੂੰ ਸੱਚ ਆਖਿਆ।”

¹⁹ ਔਰਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਸ੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਮੈਂ ਵੇਖਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਇੱਕ ਨਬੀ ਹੈਂ। ²⁰ ਸਾਡੇ ਪਿਉ-ਦਾਦਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਹੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।”

²¹ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਔਰਤ, ਮੇਰਾ ਯਕੀਨ ਕਰ: ਇੱਕ ਵੇਲਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਇਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੋਗੇ। ²² ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ—ਕਿਉਂਕਿ ਮੁਕਤੀ ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ²³ ਪਰ ਇੱਕ ਵੇਲਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਹੁਣ ਹੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੱਚੇ ਭਗਤ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਚਿਆਈ ਵਿੱਚ ਕਰਨਗੇ—ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਤਾ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਭਾਲਦਾ ਹੈ। ²⁴ ਪਿਤਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਚਿਆਈ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।” ^b b v24 ਇਸ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਆਤਮਾ ਹੈ ਉਹੀ ਪਿਤਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਭਾਲਦਾ ਹੈ।

²⁵ ਔਰਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮਸੀਹਾ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦੇਵੇਗਾ।”

²⁶ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਹੀ ਉਹ ਹਾਂ—ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।”

²⁷ ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਅਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਾ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?” ਜਾਂ, “ਤੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?” ²⁸ ਸੋ ਔਰਤ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਛੱਡ ਕੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਗਈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ²⁹ “ਆਓ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖੋ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਮੈਂ ਕਦੇ ਕੀਤਾ। ਕੀ ਇਹ ਮਸੀਹ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ?” ³⁰ ਉਹ ਨਗਰ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਆ ਰਹੇ ਸਨ।

³¹ ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਚੇਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, “ਹੇ ਗੁਰੂ, ਕੁਝ ਖਾ ਲੈ।”

³² ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖਾਣ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਭੋਜਨ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।”

³³ ਸੋ ਚੇਲੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, “ਕੀ ਕੋਈ ਉਸ ਲਈ ਕੁਝ ਖਾਣ ਨੂੰ ਲੈ ਆਇਆ ਹੈ?”

³⁴ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੇਰਾ ਭੋਜਨ ਇਹੋ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਨੇਪਰੇ ਚਾੜ੍ਹਾਂ। ³⁵ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ, ‘ਹੋਰ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਫਿਰ ਵਾਢੀ ਆਵੇਗੀ’? ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ: ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੁੱਕੋ, ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ—ਉਹ ਵਾਢੀ ਲਈ ਪੱਕ ਕੇ ਚਿੱਟੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ³⁶ ਵਾਢੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁਣ ਹੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਦੀਪਕ ਜੀਵਨ ਲਈ ਫਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਬੀਜਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵਾਢੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ। ³⁷ ਕਿਉਂਕਿ ਏਥੇ ਇਹ ਕਹਾਵਤ ਸੱਚੀ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ‘ਇੱਕ ਬੀਜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਵਾਢੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।’ ³⁸ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਵੱਢਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਹੋਰਨਾਂ ਨੇ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ ਹੋ।”

ਸਾਮਰਿਯਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ

³⁹ ਉਸ ਨਗਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਮਰੀ ਉਸ ਔਰਤ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਕਹੀ ਸੀ: “ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਮੈਂ ਕਦੇ ਕੀਤਾ।” ⁴⁰ ਜਦੋਂ ਸਾਮਰੀ ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਠਹਿਰੇ; ਸੋ ਉਹ ਦੋ ਦਿਨ ਉੱਥੇ ਠਹਿਰਿਆ। ⁴¹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ⁴² ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ—ਅਸੀਂ ਆਪ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਗਤ ਦਾ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਹੈ।”

ਗਲੀਲ ਨੂੰ ਵਾਪਸ

⁴³ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਉੱਥੋਂ ਗਲੀਲ ਨੂੰ ਤੁਰ ਪਿਆ। ⁴⁴ (ਕਿਉਂਕਿ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਨਬੀ ਦਾ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।) ⁴⁵ ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਲੀਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਗਲੀਲੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਤਿਉਹਾਰ ਸਮੇਂ ਕੀਤਾ ਸੀ—ਉਹ ਵੀ ਤਿਉਹਾਰ ਉੱਤੇ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ। ⁴⁶ ਉਹ ਫਿਰ ਗਲੀਲ ਦੇ ਕਾਨਾ ਨੂੰ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਦਾਖਰਸ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਕਫ਼ਰਨਾਹੂਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਰਬਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਿਮਾਰ ਸੀ। ⁴⁷ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿ ਯਿਸੂ ਯਹੂਦਿਯਾ ਤੋਂ ਗਲੀਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਅੱਗੇ ਤਰਲੇ ਕੀਤੇ ਕਿ ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।

⁴⁸ ਸੋ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਜਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਅਚੰਭੇ ਨਾ ਵੇਖੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ।”

⁴⁹ ਦਰਬਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਸ੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੇਠਾਂ ਆ ਜਾ।”

⁵⁰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਜਾਹ; ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇਗਾ।” ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਕਹੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤੁਰ ਪਿਆ।

⁵¹ ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਨੌਕਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ⁵² ਸੋ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਵੇਲੇ ਠੀਕ ਹੋਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕੱਲ੍ਹ ਸੱਤਵੇਂ ਘੰਟੇ ਉਸ ਦਾ ਤਾਪ ਲਹਿ ਗਿਆ।”

⁵³ ਸੋ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਇਹ ਓਹੋ ਵੇਲਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, “ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇਗਾ।” ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਘਰਾਣੇ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ।

⁵⁴ ਇਹ ਹੁਣ ਦੂਜਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ ਜੋ ਯਿਸੂ ਨੇ ਯਹੂਦਿਯਾ ਤੋਂ ਗਲੀਲ ਆ ਕੇ ਕੀਤਾ।