ਯੂਹੰਨਾ 4

4 ¹ਸੋ ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਯੂਹੰਨਾ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਚੇਲੇ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ²(ਭਾਵੇਂ ਯਿਸੂ ਆਪ ਬਪਤਿਸਮਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦਿੰਦਾ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਦੇ ਚੇਲੇ ਦਿੰਦੇ ਸਨ), ³ਤਾਂ ਉਹ ਯਹੂਦਿਯਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਵਾਪਸ ਗਲੀਲ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ⁴ਅਤੇ ਉਹ ਨੂੰ ਸਾਮਰਿਯਾ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਲੰਘਣਾ ਪਿਆ। ⁵ਸੋ ਉਹ ਸਾਮਰਿਯਾ ਦੇ ਇੱਕ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਖਾਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਖੇਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ ਜੋ ਯਾਕੂਬ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਯੂਸੁਫ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ⁶ਉੱਥੇ ਯਾਕੂਬ ਦਾ ਖੂਹ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਸਫ਼ਰ ਤੋਂ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਖੂਹ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਿਆ—ਲਗਭਗ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ। ^a a v6 ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਗਿਣਿਆਂ, ਛੇਵਾਂ ਘੰਟਾ ਲਗਭਗ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

⁷ਸਾਮਰਿਯਾ ਦੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਆਈ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੈਨੂੰ ਪੀਣ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ।”

⁸(ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੇ ਚੇਲੇ ਭੋਜਨ ਮੁੱਲ ਲੈਣ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ।)

⁹ਉਸ ਸਾਮਰੀ ਔਰਤ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਯਹੂਦੀ ਹੋ ਕੇ ਮੈਥੋਂ, ਇੱਕ ਸਾਮਰੀ ਔਰਤ ਤੋਂ, ਪੀਣ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਕਿਉਂ ਮੰਗਦਾ ਹੈਂ?” (ਯਹੂਦੀ ਸਾਮਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮੇਲ-ਜੋਲ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।)

¹⁰ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦਾਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਨੂੰ ਪੀਣ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ,’ ਤਾਂ ਤੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਗਦੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਲ ਦਿੰਦਾ।”

¹¹ਔਰਤ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਸ੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭਰਨ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਖੂਹ ਡੂੰਘਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਲ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ? ¹²ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਯਾਕੂਬ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਖੂਹ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਆਪ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਸਣੇ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪੀਂਦਾ ਰਿਹਾ?”

¹³ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹਰ ਕੋਈ ਜੋ ਇਹ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਿਰ ਤਿਹਾਇਆ ਹੋਵੇਗਾ, ¹⁴ਪਰ ਜੋ ਕੋਈ ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀਵੇਗਾ ਜੋ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਕਦੇ ਤਿਹਾਇਆ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਸਗੋਂ ਉਹ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸੋਮਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਸਦੀਪਕ ਜੀਵਨ ਲਈ ਉਛਲਦਾ ਰਹੇਗਾ।”

¹⁵ਔਰਤ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਸ੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਾਣੀ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤਿਹਾਈ ਨਾ ਹੋਵਾਂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਵਾਂ।”

¹⁶ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਜਾਹ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਮੁੜ ਆ।”

¹⁷ਔਰਤ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।” ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਠੀਕ ਆਖਿਆ ਕਿ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਪਤੀ ਨਹੀਂ।

¹⁸ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਪੰਜ ਪਤੀ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ ਉਹ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਸੱਚ ਬੋਲਿਆ।”

¹⁹ਔਰਤ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਸ੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਨਬੀ ਹੋ। ²⁰ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਹੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।”

²¹ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਔਰਤ, ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ: ਉਹ ਘੜੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਇਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੋਗੇ। ²²ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ—ਕਿਉਂਕਿ ਮੁਕਤੀ ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ²³ਪਰ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੱਚੇ ਭਗਤ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਚਿਆਈ ਨਾਲ ਕਰਨਗੇ—ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਤਾ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਭਾਲਦਾ ਹੈ। ²⁴ਪਿਤਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਚਿਆਈ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।” ^b b v24 ਇਸ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹੀ ਜਿਸ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪਿਤਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਭਾਲਦਾ ਹੈ।

²⁵ਔਰਤ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮਸੀਹਾ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੇਗਾ।”

²⁶ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਹੀ ਉਹ ਹਾਂ—ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।”

²⁷ਠੀਕ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਹ ਦੇ ਚੇਲੇ ਮੁੜ ਆਏ, ਅਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਾ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?” ਜਾਂ, “ਤੂੰ ਉਹ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?” ²⁸ਸੋ ਉਹ ਔਰਤ ਆਪਣਾ ਘੜਾ ਛੱਡ ਕੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ²⁹“ਆਓ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖੋ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਮੈਂ ਕਦੇ ਕੀਤਾ। ਕੀ ਇਹ ਮਸੀਹ ਤਾਂ ਨਹੀਂ?” ³⁰ਉਹ ਨਗਰ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿੱਕਲ ਕੇ ਉਹ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਰਹੇ ਸਨ।

³¹ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਚੇਲੇ ਉਹ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, “ਹੇ ਗੁਰੂ ਜੀ, ਕੁਝ ਖਾ ਲਓ।”

³²ਪਰ ਉਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖਾਣ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਭੋਜਨ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।”

³³ਸੋ ਚੇਲੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਕੀ ਕੋਈ ਉਹ ਦੇ ਲਈ ਖਾਣ ਨੂੰ ਕੁਝ ਲੈ ਆਇਆ ਹੈ?”

³⁴ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰਾ ਭੋਜਨ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਸੰਪੂਰਨ ਕਰਾਂ। ³⁵ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਆਖਦੇ, ‘ਹੋਰ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਫਿਰ ਵਾਢੀ ਆ ਜਾਵੇਗੀ’? ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ: ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੁੱਕੋ, ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ—ਉਹ ਵਾਢੀ ਲਈ ਪੱਕ ਕੇ ਚਿੱਟੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ³⁶ਵਾਢੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁਣੇ ਹੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਦੀਪਕ ਜੀਵਨ ਲਈ ਫਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਬੀਜਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵਾਢੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ। ³⁷ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਇਹ ਕਹਾਵਤ ਸੱਚ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ‘ਇੱਕ ਬੀਜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਵਾਢੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।’ ³⁸ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਵੱਢਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਹੋਰਨਾਂ ਨੇ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ।”

ਸਾਮਰਿਯਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ

³⁹ਉਸ ਨਗਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਮਰੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਔਰਤ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ: “ਉਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਮੈਂ ਕਦੇ ਕੀਤਾ।” ⁴⁰ਜਦੋਂ ਸਾਮਰੀ ਉਹ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਠਹਿਰੇ; ਸੋ ਉਹ ਦੋ ਦਿਨ ਉੱਥੇ ਠਹਿਰਿਆ। ⁴¹ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ। ⁴²ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਆਖੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ—ਅਸੀਂ ਆਪ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਹੈ।”

ਗਲੀਲ ਨੂੰ ਵਾਪਸੀ

⁴³ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਉੱਥੋਂ ਗਲੀਲ ਨੂੰ ਤੁਰ ਪਿਆ। ⁴⁴(ਕਿਉਂਕਿ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਨਬੀ ਦਾ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।) ⁴⁵ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਲੀਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਗਲੀਲੀਆਂ ਨੇ ਉਹ ਦਾ ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਜੋ ਉਹ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਤਿਉਹਾਰ ਸਮੇਂ ਕੀਤਾ ਸੀ—ਉਹ ਵੀ ਤਿਉਹਾਰ ਉੱਤੇ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ। ⁴⁶ਉਹ ਫਿਰ ਗਲੀਲ ਦੇ ਕਾਨਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਨੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਮੈ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਕਫ਼ਰਨਾਹੂਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਹੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬੀਮਾਰ ਸੀ। ⁴⁷ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਯਿਸੂ ਯਹੂਦਿਯਾ ਤੋਂ ਗਲੀਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਰਲੇ ਕੀਤੇ ਕਿ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਮਰਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ।

⁴⁸ਸੋ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਜਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਅਚੰਭੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੋਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ।”

⁴⁹ਸ਼ਾਹੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਸ੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆ ਜਾਓ।”

⁵⁰ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਜਾਹ; ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।” ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਆਖੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤੁਰ ਪਿਆ।

⁵¹ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨੌਕਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ⁵²ਸੋ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕਿਸ ਘੜੀ ਉਹ ਠੀਕ ਹੋਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਕੱਲ੍ਹ ਸੱਤਵੇਂ ਘੰਟੇ ਤਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ।”

⁵³ਸੋ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਉਹੀ ਘੜੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ, “ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।” ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਘਰਾਣੇ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ।

⁵⁴ਇਹ ਹੁਣ ਦੂਜਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ ਜੋ ਯਿਸੂ ਨੇ ਯਹੂਦਿਯਾ ਤੋਂ ਗਲੀਲ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਕੀਤਾ।