Juan 4

4 ¹Busa sa dihang nahibaloan ni Jesus nga nadungog sa mga Pariseo nga siya naghimo ug nagbawtismo ug mas daghang mga tinun-an kay kang Juan. ²(bisan tuod si Jesus mismo wala magbawtismo, kondili ang iyang mga tinun-an), ³mibiya siya sa Judea ug mibalik sa Galilea. ⁴Ug kinahanglan nga moagi siya sa Samaria. ⁵Busa miabot siya sa usa ka lungsod sa Samaria nga ginganlag Sicar, duol sa yuta nga gihatag ni Jacob sa iyang anak nga si Jose. ⁶Atua didto ang atabay ni Jacob. Si Jesus, gikapoy sa panaw, milingkod sa daplin sa atabay—mga udto na. ^a a v6 Kon ihapon gikan sa pagsubang sa adlaw, ang ikaunom nga takna mga udto na.

⁷Miabot ang usa ka babaye nga taga-Samaria aron magkalos ug tubig. Miingon si Jesus kaniya, “Hatagi ako ug mainom.”

⁸(Kay ang iyang mga tinun-an miadto sa lungsod aron mopalit ug pagkaon.).

⁹Miingon ang babayeng Samaritana, “Judio ka; nganong mangayo ka man ug mainom kanako, nga usa ka babayeng Samaritana?” (Ang mga Judio dili makig-uban sa mga Samaritano.).

¹⁰Mitubag si Jesus kaniya, “Kon nahibaloan mo pa ang gasa sa atong Amahan, ug kon kinsa ang nagaingon kanimo, ‘Hatagi ako ug mainom,’ mangayo ka unta kaniya, ug hatagan ka unta niyag buhing tubig.”

¹¹Miingon ang babaye kaniya, “Sir, wala kay igkakalos, ug lawom ang atabay. Asa man diay nimo kuhaa kining buhing tubig? ¹²Labaw ka pa ba sa among amahan nga si Jacob, nga maoy naghatag kanamo niining atabaya, ug miinom gikan niini, uban sa iyang mga anak ug mga kahayopan?”

¹³Miingon si Jesus kaniya, “Ang matag usa nga moinom niining tubiga uhawon pag-usab, ¹⁴apan si bisan kinsa nga moinom sa tubig nga akong ihatag kaniya dili na gayod uhawon pag-usab; kadtong tubiga mahimong tuboran sa tubig diha kaniya nga magbugwak ngadto sa kinabuhing dayon.”

¹⁵Miingon ang babaye kaniya, “Sir, hatagi ako niining tubiga, aron dili na ako uhawon o moanhi dinhi aron magkalos ug tubig.”

¹⁶Miingon si Jesus kaniya, “Lakaw, tawga ang imong bana, ug balik dinhi.”

¹⁷Mitubag ang babaye, “Wala akoy bana.” Miingon si Jesus kaniya, “Husto ang imong giingon nga wala kay bana.

¹⁸Kay lima na ka bana ang imong nabana, ug ang lalaki nga anaa kanimo karon dili mo bana. Nagsulti ka sa tinuod.”

¹⁹Miingon ang babaye kaniya, “Sir, nakita ko nga ikaw usa ka propeta. ²⁰Ang among mga katigulangan nagsimba niining bukira, apan kamo nag-ingon nga ang Jerusalem mao ang dapit diin kinahanglang mosimba ang mga tawo.”

²¹Miingon si Jesus kaniya, “Babaye, tuohi ako: moabot ang takna nga kamo mosimba sa Amahan dili na niining bukira ni sa Jerusalem. ²²Kamo nagsimba sa wala ninyo mailhi; kami nagsimba sa among nailhan—ang kaluwasan nagagikan sa mga Judio. ²³Apan moabot ang panahon, ug ania na gani, nga ang tinuod nga mga magsisimba mosimba sa Amahan diha sa espiritu ug kamatuoran—kay ang Amahan nangita ug mga magsisimba nga sama niini. ²⁴Ang Amahan espiritu, ug kadtong mosimba kaniya kinahanglang mosimba diha sa espiritu ug kamatuoran.” ^b b v24 Sa tibuok niining bahina si Jesus nagtudlo mahitungod sa pagsimba sa Amahan; ang Usa kansang kinaiya espiritu mao ra usab ang Amahan nga nangita ug tinuod nga mga magsisimba.

²⁵Miingon ang babaye kaniya, “Nahibalo ako nga moabot ang Mesias—ang gitawag nga Cristo. Inig-abot niya, isugilon niya kanamo ang tanan.”

²⁶Miingon si Jesus kaniya, “Ako siya—ang nakigsulti kanimo.”

²⁷Niadto gayong tungora mibalik ang iyang mga tinun-an, ug natingala sila nga nakigsulti siya sa usa ka babaye. Apan walay mausa nga miingon, “Unsay imong gusto?” o, “Nganong nakigsulti ka man kaniya?” ²⁸Busa gibiyaan sa babaye ang iyang banga ug mibalik sa lungsod ug miingon sa mga tawo, ²⁹“Dali, tan-awa ang usa ka tawo nga nagsugilon kanako sa tanang akong nabuhat. Mahimo kaha nga mao kini ang Cristo?” ³⁰Mibiya sila sa lungsod ug nangadto kaniya.

³¹Sa maong panahon, giaghat siya sa mga tinun-an, “Rabbi, kaon na.”

³²Apan miingon siya kanila, “Aduna akoy pagkaon nga kaonon nga wala ninyo hibaloi.”

³³Busa nag-ingon ang mga tinun-an sa usag usa, “May nagdala kaha kaniyag makaon?”

³⁴Miingon si Jesus kanila, “Ang akong pagkaon mao ang pagbuhat sa kabubut-on sa nagpadala kanako ug ang paghuman sa iyang buluhaton. ³⁵Dili ba kamo nag-ingon, ‘Upat pa ka bulan, unya moabot ang ting-ani’? Tan-awa, sultihan ko kamo: ihangad ninyo ang inyong mga mata, ug tan-awa ang kaumahan—puti na ug andam nang anihon. ³⁶Ang mag-aani nagadawat na ug suhol, ug nagatigom ug bunga alang sa kinabuhing dayon, aron ang magpupugas ug ang mag-aani managsang maglipay. ³⁷Kay niini tinuod ang panultihon: ‘Usa ang nagapugas ug lain ang nagaani.’ ³⁸Gisugo ko kamo sa pag-ani sa wala ninyo paghagoi. Ang uban naghago, ug kamo nakasulod na sa ilang paghago.”

Mituo ang Samaria

³⁹Daghang mga Samaritano gikan niadtong lungsora ang mituo kaniya tungod sa pagpamatuod sa babaye: “Gisugilon niya kanako ang tanang akong nabuhat.” ⁴⁰Sa pag-abot sa mga Samaritano kaniya, gihangyo nila siya nga mopuyo uban kanila; ug mipuyo siya didto ug duha ka adlaw. ⁴¹Ug mas daghan pa ang mituo tungod sa iyang pulong. ⁴²Miingon sila sa babaye, “Dili na tungod sa imong giingon nga kami nagatuo—kami mismo nakadungog, ug nahibalo kami nga kining tawhana mao gayod ang Manluluwas sa kalibotan.”

Balik sa Galilea

⁴³Human sa duha ka adlaw mibiya siya didto paingon sa Galilea. ⁴⁴(Kay si Jesus mismo nagpamatuod nga ang usa ka propeta walay dungog sa iyang kaugalingong lungsod.). ⁴⁵Sa pag-abot niya sa Galilea, giabiabi siya sa mga taga-Galilea, kay nakita nila ang tanan nga iyang gibuhat sa Jerusalem panahon sa kombira—kay sila usab miadto sa kombira. ⁴⁶Miadto siya pag-usab sa Cana sa Galilea, diin iyang gihimong bino ang tubig. May usa ka opisyal sa hari kansang anak nga lalaki nagsakit didto sa Capernaum. ⁴⁷Sa pagkadungog niya nga si Jesus miabot gikan sa Judea paingon sa Galilea, miadto siya kaniya ug nagpakiluoy nga molugsong siya ug ayohon ang iyang anak, nga himalatyon na.

⁴⁸Busa miingon si Jesus kaniya, “Gawas kon makakita kamong mga tawo ug mga ilhanan ug mga katingalahan, dili gayod kamo motuo.”

⁴⁹Miingon kaniya ang opisyal sa hari, “Sir, lugsong na sa dili pa mamatay ang akong anak.”

⁵⁰Miingon si Jesus kaniya, “Lakaw; mabuhi ang imong anak.” Ug mituo ang tawo sa giingon ni Jesus kaniya ug milakaw.

⁵¹Samtang nagpadulong siya paubos, gisugat siya sa iyang mga sulugoon ug gisuginlan nga buhi ang iyang bata. ⁵²Busa nangutana siya kanila kon unsang taknaa naayo ang iyang anak, ug mitubag sila, “Kagahapon sa ikapito nga takna, mihabwa kaniya ang hilanat.”

⁵³Busa nahibalo ang amahan nga mao kadto ang takna nga si Jesus miingon kaniya, “Mabuhi ang imong anak.” Ug mituo siya ug ang iyang tibuok panimalay.

⁵⁴Mao kini ang ikaduhang ilhanan nga gibuhat ni Jesus sa pag-abot niya gikan sa Judea paingon sa Galilea.