യോഹന്നാൻ 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹താൻ യോഹന്നാനെക്കാൾ അധികം ശിഷ്യരെ ഉണ്ടാക്കുകയും സ്നാനപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന് പരീശന്മാർ കേട്ടതായി യേശു അറിഞ്ഞപ്പോൾ. ²(എന്നാൽ യേശു തന്നെയല്ല, തന്റെ ശിഷ്യരാണ് സ്നാനം കഴിപ്പിച്ചിരുന്നത്), ³അവിടുന്ന് യഹൂദ്യ വിട്ട് വീണ്ടും ഗലീലയിലേക്ക് പോയി. ⁴അവിടുത്തേക്ക് ശമര്യയിലൂടെ കടന്നുപോകേണ്ടിയിരുന്നു. ⁵അങ്ങനെ, യാക്കോബ് തന്റെ മകനായ യോസേഫിന് നല്കിയ നിലത്തിന് സമീപമുള്ള, സുഖാർ എന്ന ശമര്യപട്ടണത്തിൽ അവിടുന്ന് എത്തി. ⁶അവിടെ യാക്കോബിന്റെ കിണർ ഉണ്ടായിരുന്നു. യാത്രയാൽ ക്ഷീണിച്ച യേശു കിണറിനരികെ ഇരുന്നു—ഏകദേശം ഉച്ചസമയം. ^a a v6 സൂര്യോദയം മുതൽ എണ്ണിയാൽ ആറാം മണിക്കൂർ ഏകദേശം ഉച്ചസമയമാകുന്നു.

⁷ശമര്യയിലെ ഒരു സ്ത്രീ വെള്ളം കോരാൻ വന്നു. യേശു അവളോട് പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് കുടിക്കാൻ തരിക.”

⁸(തന്റെ ശിഷ്യർ ഭക്ഷണം വാങ്ങാൻ പട്ടണത്തിലേക്ക് പോയിരുന്നു.)

⁹ആ ശമര്യക്കാരി, “അങ്ങ് ഒരു യഹൂദനായിരിക്കെ, ശമര്യക്കാരിയായ എന്നോട് കുടിക്കാൻ ചോദിക്കുന്നതെന്ത്?” എന്ന് പറഞ്ഞു. (യഹൂദർ ശമര്യരോട് സമ്പർക്കം പുലർത്തുന്നില്ല.)

¹⁰യേശു അവളോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദാനവും, ‘എനിക്ക് കുടിക്കാൻ തരിക’ എന്ന് നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നത് ആരെന്നും നീ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, നീ അവിടുത്തോട് ചോദിക്കുമായിരുന്നു, അവിടുന്ന് നിനക്ക് ജീവനുള്ള ജലം തരുമായിരുന്നു.”

¹¹ആ സ്ത്രീ അവിടുത്തോട് പറഞ്ഞു: “യജമാനനേ, കോരിയെടുക്കാൻ അങ്ങയുടെ പക്കൽ ഒന്നുമില്ല, കിണറാകട്ടെ ആഴമുള്ളതും. പിന്നെ എവിടെനിന്ന് അങ്ങേക്ക് ഈ ജീവജലം ലഭിക്കും? ¹²ഈ കിണർ ഞങ്ങൾക്ക് തരുകയും, താനും തന്റെ മക്കളും കന്നുകാലികളും അതിൽനിന്ന് കുടിക്കുകയും ചെയ്ത ഞങ്ങളുടെ പിതാവായ യാക്കോബിനെക്കാൾ അങ്ങ് വലിയവനാണോ?”

¹³യേശു അവളോട് പറഞ്ഞു: “ഈ വെള്ളം കുടിക്കുന്ന ഏവനും വീണ്ടും ദാഹിക്കും, ¹⁴എന്നാൽ ഞാൻ കൊടുക്കുന്ന ജലം കുടിക്കുന്നവന് ഒരുനാളും ദാഹിക്കുകയില്ല; ഞാൻ കൊടുക്കുന്ന ആ ജലം അവനിൽ അനശ്വരജീവനിലേക്ക് പൊങ്ങിവരുന്ന ഒരു നീരുറവയായിത്തീരും.”

¹⁵ആ സ്ത്രീ അവിടുത്തോട് പറഞ്ഞു: “യജമാനനേ, എനിക്ക് ദാഹിക്കാതിരിക്കാനും വെള്ളം കോരാൻ ഇവിടെ വരാതിരിക്കാനും ഈ ജലം എനിക്ക് തരേണമേ.”

¹⁶യേശു അവളോട് പറഞ്ഞു: “പോയി നിന്റെ ഭർത്താവിനെ വിളിച്ച് ഇവിടെ തിരികെ വരിക.”

¹⁷“എനിക്ക് ഭർത്താവില്ല” എന്ന് ആ സ്ത്രീ മറുപടി പറഞ്ഞു. യേശു അവളോട് പറഞ്ഞു: “ഭർത്താവില്ല എന്ന് നീ പറഞ്ഞത് ശരി തന്നെ.

¹⁸എന്തെന്നാൽ നിനക്ക് അഞ്ച് ഭർത്താക്കന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഇപ്പോൾ നിനക്കുള്ളവനോ നിന്റെ ഭർത്താവല്ല. നീ സത്യം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.”

¹⁹ആ സ്ത്രീ അവിടുത്തോട് പറഞ്ഞു: “യജമാനനേ, അങ്ങ് ഒരു പ്രവാചകനാണെന്ന് ഞാൻ കാണുന്നു. ²⁰ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ ഈ മലയിൽ ആരാധിച്ചു, എന്നാൽ ആരാധിക്കേണ്ടത് യെരൂശലേമിലാണെന്ന് അങ്ങ് പറയുന്നു.”

²¹യേശു അവളോട് പറഞ്ഞു: “സ്ത്രീയേ, എന്നെ വിശ്വസിക്കുക: ഈ മലയിലല്ല, യെരൂശലേമിലുമല്ല നിങ്ങൾ പിതാവിനെ ആരാധിക്കുന്ന ഒരു സമയം വരുന്നു. ²²നിങ്ങൾ അറിയാത്തതിനെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ അറിയുന്നതിനെ ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു—രക്ഷ യഹൂദരിൽനിന്നാണ് വരുന്നത്. ²³എന്നാൽ യഥാർഥ ആരാധകർ ആത്മാവിലും സത്യത്തിലും പിതാവിനെ ആരാധിക്കുന്ന ഒരു സമയം വരുന്നു, ഇപ്പോൾ അത് വന്നുമിരിക്കുന്നു—എന്തെന്നാൽ അങ്ങനെയുള്ള ആരാധകരെയാണ് പിതാവ് അന്വേഷിക്കുന്നത്. ²⁴പിതാവ് ആത്മാവാകുന്നു, അവിടുത്തെ ആരാധിക്കുന്നവർ ആത്മാവിലും സത്യത്തിലും ആരാധിക്കണം.” ^b b v24 ഈ ഭാഗത്തുടനീളം യേശു പിതാവിനോടുള്ള ആരാധനയെക്കുറിച്ച് പഠിപ്പിക്കുന്നു; ആത്മാവ് സ്വഭാവമായുള്ളവൻ യഥാർഥ ആരാധകരെ അന്വേഷിക്കുന്ന അതേ പിതാവ് തന്നെയാകുന്നു.

²⁵ആ സ്ത്രീ അവിടുത്തോട് പറഞ്ഞു: “ക്രിസ്തു എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന മിശിഹാ വരുന്നുവെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. അവിടുന്ന് വരുമ്പോൾ എല്ലാം ഞങ്ങളോട് അറിയിക്കും.”

²⁶യേശു അവളോട് പറഞ്ഞു: “നിന്നോട് സംസാരിക്കുന്ന ഞാൻ തന്നെയാകുന്നു അവൻ.”

²⁷ആ സമയത്തുതന്നെ അവിടുത്തെ ശിഷ്യർ മടങ്ങിവന്നു, അവിടുന്ന് ഒരു സ്ത്രീയോട് സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവർ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു. എങ്കിലും, “അങ്ങേക്ക് എന്ത് വേണം?” എന്നോ “ഇവളോട് എന്തിന് സംസാരിക്കുന്നു?” എന്നോ ആരും ചോദിച്ചില്ല. ²⁸അപ്പോൾ ആ സ്ത്രീ തന്റെ വെള്ളപ്പാത്രം വിട്ടേച്ച് പട്ടണത്തിലേക്ക് മടങ്ങിച്ചെന്ന് ആളുകളോട് പറഞ്ഞു: ²⁹“ഞാൻ ചെയ്തതെല്ലാം എന്നോട് പറഞ്ഞ ഒരു മനുഷ്യനെ വന്ന് കാണുവിൻ. ഇത് ക്രിസ്തു ആയിരിക്കുമോ?” ³⁰അവർ പട്ടണം വിട്ട് അവിടുത്തെ അടുക്കലേക്ക് വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

³¹ഇതിനിടയിൽ ശിഷ്യർ, “റബ്ബീ, ഭക്ഷിക്കേണമേ” എന്ന് അവിടുത്തോട് നിർബന്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

³²എന്നാൽ അവിടുന്ന് അവരോട് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ അറിയാത്ത ഭക്ഷണം എനിക്ക് കഴിക്കാനുണ്ട്.”

³³അപ്പോൾ ശിഷ്യർ, “ആരെങ്കിലും അവിടുത്തേക്ക് ഭക്ഷിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും കൊണ്ടുവന്നുവോ?” എന്ന് തമ്മിൽതമ്മിൽ പറഞ്ഞു.

³⁴യേശു അവരോട് പറഞ്ഞു: “എന്നെ അയച്ചവന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുന്നതും അവിടുത്തെ വേല പൂർത്തിയാക്കുന്നതുമാകുന്നു എന്റെ ഭക്ഷണം. ³⁵‘ഇനി നാല് മാസം, പിന്നെ കൊയ്ത്ത് വരും’ എന്ന് നിങ്ങൾ പറയുന്നില്ലയോ? ഇതാ, ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു: നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി വയലുകൾ നോക്കുവിൻ—കൊയ്ത്തിന് വെളുത്ത് പാകമായിരിക്കുന്നു. ³⁶നടുന്നവനും കൊയ്യുന്നവനും ഒരുമിച്ച് സന്തോഷിക്കേണ്ടതിന്, അനശ്വരജീവനിലേക്ക് ഫലം കൂട്ടിച്ചേർത്തുകൊണ്ട് കൊയ്യുന്നവൻ ഇപ്പോൾതന്നെ കൂലി വാങ്ങുന്നു. ³⁷‘ഒരുവൻ നടുന്നു, മറ്റൊരുവൻ കൊയ്യുന്നു’ എന്ന ചൊല്ല് ഇവിടെ സത്യമായിരിക്കുന്നു. ³⁸നിങ്ങൾ അധ്വാനിക്കാത്തത് കൊയ്യാൻ ഞാൻ നിങ്ങളെ അയച്ചു. മറ്റുള്ളവർ അധ്വാനിച്ചു, അവരുടെ അധ്വാനത്തിലേക്ക് നിങ്ങൾ പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു.”

ശമര്യ വിശ്വസിക്കുന്നു

³⁹“ഞാൻ ചെയ്തതെല്ലാം അവിടുന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞു” എന്ന ആ സ്ത്രീയുടെ സാക്ഷ്യംനിമിത്തം ആ പട്ടണത്തിലെ അനേകം ശമര്യർ അവിടുത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു. ⁴⁰ശമര്യർ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ വന്നപ്പോൾ, തങ്ങളോടൊപ്പം താമസിക്കണമെന്ന് അവർ അവിടുത്തോട് അപേക്ഷിച്ചു; അവിടുന്ന് രണ്ട് ദിവസം അവിടെ താമസിച്ചു. ⁴¹അവിടുത്തെ വചനംനിമിത്തം ഇനിയും അനേകർ വിശ്വസിച്ചു. ⁴²അവർ ആ സ്ത്രീയോട് പറഞ്ഞു: “നീ പറഞ്ഞതുകൊണ്ടല്ല ഇനി ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നത്—ഞങ്ങൾ തന്നെ നേരിട്ട് കേട്ടിരിക്കുന്നു, ഈ മനുഷ്യൻ സത്യമായും ലോകരക്ഷിതാവാണെന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു.”

വീണ്ടും ഗലീലയിലേക്ക്

⁴³ആ രണ്ട് ദിവസത്തിന് ശേഷം അവിടുന്ന് അവിടെനിന്ന് ഗലീലയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ⁴⁴(ഒരു പ്രവാചകന് സ്വന്തം നാട്ടിൽ ബഹുമാനം ഇല്ലെന്ന് യേശു തന്നെ സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞിരുന്നു.) ⁴⁵അവിടുന്ന് ഗലീലയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, പെരുന്നാളിന് യെരൂശലേമിൽ അവിടുന്ന് ചെയ്തതെല്ലാം കണ്ടിരുന്ന ഗലീലക്കാർ അവിടുത്തെ സ്വീകരിച്ചു—അവരും പെരുന്നാളിന് പോയിരുന്നു. ⁴⁶അവിടുന്ന് വെള്ളം വീഞ്ഞാക്കിയ ഗലീലയിലെ കാനയിലേക്ക് അവിടുന്ന് വീണ്ടും പോയി. ഒരു രാജകീയ ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ മകൻ കഫർന്നഹൂമിൽ രോഗിയായിരുന്നു. ⁴⁷യേശു യഹൂദ്യയിൽനിന്ന് ഗലീലയിൽ വന്നുവെന്ന് കേട്ട്, അദ്ദേഹം അവിടുത്തെ അടുക്കൽ ചെന്ന്, മരണാസന്നനായ തന്റെ മകന്റെ അടുക്കൽ ഇറങ്ങിവന്ന് അവനെ സൗഖ്യമാക്കണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു.

⁴⁸അപ്പോൾ യേശു അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: “അടയാളങ്ങളും അത്ഭുതങ്ങളും കണ്ടിട്ടല്ലാതെ നിങ്ങൾ ഒരുനാളും വിശ്വസിക്കുകയില്ല.”

⁴⁹ആ രാജകീയ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ അവിടുത്തോട് പറഞ്ഞു: “യജമാനനേ, എന്റെ കുഞ്ഞ് മരിക്കുംമുമ്പ് ഇറങ്ങിവരേണമേ.”

⁵⁰യേശു അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: “പോകുക; നിന്റെ മകൻ ജീവിച്ചിരിക്കും.” യേശു തന്നോട് പറഞ്ഞത് ആ മനുഷ്യൻ വിശ്വസിച്ച് പുറപ്പെട്ടു.

⁵¹അദ്ദേഹം ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുമ്പോൾ, തന്റെ ദാസന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ എതിരേറ്റ്, തന്റെ ബാലൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് അറിയിച്ചു. ⁵²അപ്പോൾ അവന് ഭേദമായ സമയം അദ്ദേഹം അവരോട് ചോദിച്ചു, അവർ, “ഇന്നലെ ഏഴാം മണിക്ക് പനി അവനെ വിട്ടുമാറി” എന്ന് പറഞ്ഞു.

⁵³“നിന്റെ മകൻ ജീവിച്ചിരിക്കും” എന്ന് യേശു തന്നോട് പറഞ്ഞ അതേ സമയമായിരുന്നു ഇതെന്ന് ആ പിതാവ് അറിഞ്ഞു. അദ്ദേഹവും തന്റെ കുടുംബം മുഴുവനും വിശ്വസിച്ചു.

⁵⁴യേശു യഹൂദ്യയിൽനിന്ന് ഗലീലയിൽ വന്നശേഷം ചെയ്ത രണ്ടാമത്തെ അടയാളമായിരുന്നു ഇത്.