यूहन्ना 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹यूहन्नाभन्दा बढी चेला बनाएर बप्तिस्मा दिइरहनुभएको छ भन्ने कुरा फरिसीहरूले सुनेका रहेछन् भनी येशूले थाहा पाउनुभयो। ²(वास्तवमा येशू आफैले बप्तिस्मा दिइरहनुभएको थिएन, तर उहाँका चेलाहरूले दिइरहेका थिए), ³उहाँ यहूदिया छोडेर गालीलतिर फर्कनुभयो। ⁴अनि उहाँलाई सामरिया भएर जानुपर्थ्यो। ⁵यसैले उहाँ सामरियाको सुखार नाम गरेको एउटा सहरमा आउनुभयो, जुन याकूबले आफ्नो छोरा योसेफलाई दिएको जग्गाको नजिकै थियो। ⁶त्यहाँ याकूबको इनार थियो। यात्राले थाकेर येशू त्यस इनारको छेउमा बस्नुभयो—झन्डै मध्याह्नको समय थियो। ^a a v6 सूर्योदयदेखि गन्दा छैटौँ घडी भनेको झन्डै मध्याह्न हो।

⁷सामरियाकी एउटी स्त्री पानी भर्न आइन्। येशूले तिनलाई भन्नुभयो, “मलाई पिउन पानी देऊ।”

⁸(किनकि उहाँका चेलाहरू खानेकुरा किन्न सहरभित्र गएका थिए।)।

⁹ती सामरी स्त्रीले भनिन्, “तपाईं त यहूदी हुनुहुन्छ; मलाई, एउटी सामरी स्त्रीसँग, किन पिउन पानी माग्नुहुन्छ?” (यहूदीहरू सामरीहरूसँग सङ्गत गर्दैनन्।)।

¹⁰येशूले तिनलाई जवाफ दिनुभयो, “तिमीले हाम्रा पिताको वरदान, र तिमीलाई ‘मलाई पिउन पानी देऊ’ भन्ने को हुनुहुन्छ भनी जानेकी भए, तिमीले उहाँसँग माग्ने थियौ, र उहाँले तिमीलाई जीवनको पानी दिनुहुने थियो।”

¹¹तिनले उहाँलाई भनिन्, “महाशय, तपाईंसँग पानी भर्ने केही छैन, र इनार गहिरो छ। त्यसो भए यो जीवनको पानी तपाईं कहाँबाट पाउनुहुन्छ? ¹²के तपाईं हाम्रा पुर्खा याकूबभन्दा महान् हुनुहुन्छ, जसले हामीलाई यो इनार दिए, र आफ्ना छोराहरू र गाईवस्तुसहित आफैले पनि यसबाट पिए?”

¹³येशूले तिनलाई भन्नुभयो, “यो पानी पिउने हरेक मानिस फेरि तिर्खाउनेछ, ¹⁴तर मैले दिने पानी जसले पिउँछ, त्यो कहिल्यै तिर्खाउनेछैन; त्यो पानी उसभित्र अनन्त जीवनसम्म उम्रिरहने पानीको मूल बन्नेछ।”

¹⁵तिनले उहाँलाई भनिन्, “महाशय, मलाई यो पानी दिनुहोस्, ताकि म फेरि तिर्खाउनेछैनँ र पानी भर्न यहाँ आउनेछैनँ।”

¹⁶येशूले तिनलाई भन्नुभयो, “जाऊ, आफ्नो लोग्नेलाई बोलाएर यहाँ फर्केर आऊ।”

¹⁷स्त्रीले जवाफ दिइन्, “मेरो लोग्ने छैन।” येशूले तिनलाई भन्नुभयो, “मेरो लोग्ने छैन भनी तिमीले ठीकै भन्यौ।

¹⁸किनकि तिम्रा पाँच जना लोग्ने भइसके, र अहिले तिमीसँग भएको मानिस तिम्रो लोग्ने होइन। तिमीले साँचो कुरा भन्यौ।”

¹⁹तिनले उहाँलाई भनिन्, “महाशय, तपाईं अगमवक्ता हुनुहुन्छ भनी मैले देखेँ। ²⁰हाम्रा पुर्खाहरूले यही पहाडमा आराधना गरे, तर तपाईं भन्नुहुन्छ कि आराधना गर्नुपर्ने ठाउँ यरूशलेम हो।”

²¹येशूले तिनलाई भन्नुभयो, “हे नारी, मेरो कुरा विश्वास गर, यस्तो घडी आउँदैछ, जब तिमीहरूले न त यस पहाडमा, न यरूशलेममा पितालाई आराधना गर्नेछौ। ²²तिमीहरूले नजानेको कुराको आराधना गर्छौ; हामीले जानेको कुराको आराधना गर्छौँ—किनकि उद्धार यहूदीहरूबाट आउँछ। ²³तर यस्तो समय आउँदैछ, र अहिले नै हो, जब साँचा आराधकहरूले आत्मा र सत्यतामा पितालाई आराधना गर्नेछन्—किनकि पिताले यस्तै आराधकहरूलाई खोज्नुहुन्छ। ²⁴पिता आत्मा हुनुहुन्छ, र उहाँलाई आराधना गर्नेहरूले आत्मा र सत्यतामा आराधना गर्नैपर्छ।” ^b b v24 यस खण्डभरि येशूले पिताको आराधनाबारे सिकाउनुहुन्छ; जसको स्वभाव आत्मा हो, उहाँ नै साँचा आराधकहरूलाई खोज्नुहुने पिता हुनुहुन्छ।

²⁵तिनले उहाँलाई भनिन्, “मलाई थाहा छ, मसीह—जसलाई ख्रीष्ट भनिन्छ—आउँदै हुनुहुन्छ। उहाँ आउनुहुँदा, उहाँले हामीलाई सबै कुरा बताउनुहुनेछ।”

²⁶येशूले तिनलाई भन्नुभयो, “तिमीसँग बोलिरहेको म नै हुँ।”

²⁷त्यत्तिकैमा उहाँका चेलाहरू फर्के, र उहाँ एउटी स्त्रीसँग कुरा गरिरहनुभएको देखेर छक्क परे। तैपनि कसैले पनि भनेन, “तपाईं के चाहनुहुन्छ?” वा “तपाईं तिनीसँग किन कुरा गर्नुहुन्छ?” ²⁸यसैले ती स्त्रीले आफ्नो पानीको गाग्रो त्यहीँ छोडेर सहरतिर फर्किन् र मानिसहरूलाई भनिन्, ²⁹“आऊ, मैले गरेका सबै कुरा मलाई बताउने एक जना मानिसलाई हेर। के यिनी ख्रीष्ट त होइनन्?” ³⁰तिनीहरू सहरबाट निस्केर उहाँकहाँ आउँदै थिए।

³¹यसैबीच चेलाहरूले उहाँलाई आग्रह गरिरहेका थिए, “हे रब्बी, केही खानुहोस्।”

³²तर उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “मसँग खाने भोजन छ, जसको विषयमा तिमीहरूलाई केही थाहा छैन।”

³³यसैले चेलाहरूले एक-अर्कालाई भने, “कसैले उहाँलाई केही खान ल्याइदिएको हो कि?”

³⁴येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “मलाई पठाउनुहुनेको इच्छा पूरा गर्नु र उहाँको काम सिद्ध्याउनु नै मेरो भोजन हो। ³⁵के तिमीहरू यसो भन्दैनौ, ‘अझै चार महिना छ, अनि कटनी आउँछ’? हेर, म तिमीहरूलाई भन्दछु: आफ्ना आँखा उठाएर खेतहरू हेर—कटनीका लागि पाकेर सेता भइसकेका छन्। ³⁶कटनी गर्नेले अहिले नै ज्याला पाउँछ, र अनन्त जीवनका लागि फल बटुल्छ, ताकि रोप्ने र कटनी गर्ने दुवैले सँगसँगै आनन्द मनाऊन्। ³⁷किनकि यहाँ यो भनाइ साँचो ठहर्छ: ‘एक जनाले रोप्छ र अर्कोले कटनी गर्छ।’ ³⁸तिमीहरूले परिश्रम नगरेको कुरा कटनी गर्न मैले तिमीहरूलाई पठाएँ। अरूले परिश्रम गरे, र तिमीहरू तिनीहरूको परिश्रममा प्रवेश गरेका छौ।”

सामरियाले विश्वास गर्छ

³⁹“मैले गरेका सबै कुरा उहाँले मलाई बताउनुभयो” भन्ने ती स्त्रीको गवाहीले गर्दा त्यस सहरका धेरै सामरीहरूले उहाँमा विश्वास गरे। ⁴⁰सामरीहरू उहाँकहाँ आएपछि, तिनीहरूले उहाँलाई आफूहरूसँग बस्न अनुरोध गरे; अनि उहाँ त्यहाँ दुई दिन बस्नुभयो। ⁴¹अनि उहाँको वचनले गर्दा अझ धेरैले विश्वास गरे। ⁴²तिनीहरूले ती स्त्रीलाई भने, “अब हामीले विश्वास गरेको तिम्रो कुराले गर्दा मात्र होइन—हामी आफैले सुनेका छौँ, र यिनी साँच्चै संसारका मुक्तिदाता हुनुहुन्छ भनी हामी जान्दछौँ।”

गालीलतिर फिर्ता

⁴³ती दुई दिनपछि उहाँ त्यहाँबाट गालीलतिर प्रस्थान गर्नुभयो। ⁴⁴(किनकि अगमवक्तालाई आफ्नै स्वदेशमा आदर हुँदैन भनी येशू आफैले गवाही दिनुभएको थियो।)। ⁴⁵उहाँ गालीलमा आइपुग्नुहुँदा, गालीलीहरूले उहाँलाई स्वागत गरे, किनकि चाडको समयमा यरूशलेममा उहाँले गर्नुभएका सबै कुरा तिनीहरूले देखेका थिए—तिनीहरू पनि त्यस चाडमा गएका थिए। ⁴⁶उहाँ फेरि गालीलको काना सहरमा जानुभयो, जहाँ उहाँले पानीलाई दाखमद्य बनाउनुभएको थियो। कफर्नहुममा एक जना राजकीय अधिकारीको छोरा बिरामी थियो। ⁴⁷येशू यहूदियाबाट गालीलमा आउनुभएको छ भनी सुनेर, त्यो उहाँकहाँ गयो र आफ्नो मर्न लागेको छोरालाई निको पार्न तल आइदिनुहोस् भनी उहाँसँग बिन्ती गर्‍यो।

⁴⁸यसैले येशूले त्यसलाई भन्नुभयो, “तिमीहरूले चिह्नहरू र आश्चर्यकर्महरू नदेखेसम्म, तिमीहरू कहिल्यै विश्वास गर्नेछैनौ।”

⁴⁹त्यस राजकीय अधिकारीले उहाँलाई भन्यो, “हे प्रभु, मेरो बालक मर्नुअघि नै तल आइदिनुहोस्।”

⁵⁰येशूले त्यसलाई भन्नुभयो, “जा; तेरो छोरा बाँच्नेछ।” त्यस मानिसले येशूले भन्नुभएको कुरामा विश्वास गर्‍यो र गयो।

⁵¹त्यो तल झर्दै गर्दा, त्यसका नोकरहरूले त्यसलाई भेटे र त्यसको बालक बाँचेको छ भनी बताए। ⁵²यसैले त्यसले आफ्नो छोरालाई कुन घडीमा आराम भयो भनी तिनीहरूलाई सोध्यो, र तिनीहरूले भने, “हिजो सातौँ घडीमा ज्वरोले त्यसलाई छोड्यो।”

⁵³यसैले येशूले त्यसलाई “तेरो छोरा बाँच्नेछ” भन्नुभएको त्यही घडी रहेछ भनी बुबाले थाहा पाए। अनि त्यो र त्यसको सारा घरानाले विश्वास गरे।

⁵⁴येशू यहूदियाबाट गालीलमा आउनुभएपछि उहाँले गर्नुभएको यो दोस्रो चिह्न थियो।