Quddusdagi bayram
Iso oʻttiz sakkiz yil falaj boʻlib yotgan odamni Shabbat kuni shifolaydi, haqiqiy muammo esa U Xudoni Oʻz Otasi deb ataganida boshlanadi. U javob beradi: Oʻgʻil faqat Otaning qilayotganini koʻrgan narsanigina qiladi, Ota esa Unga hayotni va butun hukmni topshirgan.
5 1Shundan soʻng yahudiylarning bir bayrami boʻlib, Iso Quddusga bordi. 2Quddusda, Qoʻy darvozasi yonida beshta ustunli ayvoni boʻlgan bir hovuz bor edi; oromiy tilida u Baytesda deb ataladi. a a v2 Baytesda “rahm uyi” degan maʼnoni bildiradi — Iso shifo bergan joy uchun juda mos nom. 3Bu ayvonlarda koʻplab bemorlar — koʻrlar, choloqlar va shol boʻlganlar yotardi. b b v3 Eng qadimgi qoʻlyozmalarda bu yerda 4-oyat yoʻq; keyingi nusxalarda shunday qoʻshiladi: “Chunki vaqti-vaqti bilan bir farishta hovuzga tushib, suvni harakatga keltirardi; suv harakatga kelgach, birinchi boʻlib suvga tushgan odam qanday dardi boʻlsa ham, shifo topardi.” 5Oʻsha yerda oʻttiz sakkiz yildan beri kasal boʻlgan bir odam bor edi.
6Iso uning yotganini koʻrib va koʻpdan beri shu ahvolda ekanini bilib, undan soʻradi: “Sogʻaymoqchimisan?”
7Bemor Unga javob berdi: “Hazratim, suv harakatga kelganda meni hovuzga tushiradigan hech kimim yoʻq; men yetib borgunimcha, boshqa birov mendan oldin tushib boʻladi.”
8Iso unga dedi: “Oʻrningdan tur, toʻshagingni olib yur.”
9Shu zahoti u odam sogʻayib, toʻshagini olib yurdi. Oʻsha kun Shabbat kuni edi.
10Shunda yahudiylar sogʻaygan odamga: “Bugun Shabbat kuni, toʻshagingni koʻtarib yurishga ruxsat yoʻq”, — deyishdi.
11U ularga javob berdi: “Meni sogʻaytirgan odam menga: «Toʻshagingni olib yur», — dedi.”
12Ular undan soʻrashdi: “Senga: «Toʻshagingni olib yur», — degan odam kim?”
13Lekin sogʻaygan odam Uning kimligini bilmasdi, chunki Iso oʻsha yerdagi olomon orasiga singib ketgan edi.
14Keyinroq Iso uni maʼbadda topib, dedi: “Mana, sen sogʻayding. Endi gunoh qilishni bas qil, aks holda boshingga battar koʻrgilik tushmasin.”
15Oʻsha odam borib, oʻzini sogʻaytirgan Iso ekanini yahudiylarga aytdi.
Unga qarshi chiqadilar
16Shu sababdan yahudiylar Isoni taʼqib qila boshladilar, chunki U bu ishlarni Shabbat kuni qilardi.
17Lekin Iso ularga javob berdi: “Otam shu paytgacha ishlab kelmoqda, Men ham ishlamoqdaman.”
18Shu sababli yahudiylar Uni oʻldirishga yanada koʻproq urina boshladilar: U nafaqat Shabbat qonunini buzgan, balki Otamizni Oʻz Otasi deb atab, Oʻzini Unga teng qilgandi. c c v18 Yahudiy yetakchilari Isoning soʻzlarini toʻgʻri tushunishdi: U Otamizni Oʻz Otasi deb daʼvo qilganda, Oʻzini Otamizga teng deb daʼvo qilayotgan edi. Bobning qolgan qismida Iso shu daʼvosini himoya qiladi va tushuntiradi.
19Shunda Iso ularga dedi: “Sizlarga chin haqiqatni aytaman: Oʻgʻil Oʻzicha hech narsa qila olmaydi, faqat Otaning qilayotganini koʻrgani boʻyicha qiladi. Ota nima qilsa, Oʻgʻil ham xuddi shuni qiladi.
20“Chunki Ota Oʻgʻilni sevadi va Oʻzi qilayotgan hamma narsani Unga koʻrsatadi; bulardan-da buyukroq ishlarni Unga koʻrsatadi, shunda sizlar hayratda qolasizlar. 21Zero, Ota oʻliklarni tiriltirib, hayot bergani kabi, Oʻgʻil ham Oʻzi istagan kishiga hayot beradi. 22Chunki Ota hech kimni hukm qilmaydi, balki butun hukmni Oʻgʻilga topshirgan, 23toki hamma Otani hurmat qilgani kabi Oʻgʻilni ham hurmat qilsin; Oʻgʻilni hurmat qilmaydigan kimsa Uni yuborgan Otani ham hurmat qilmaydi.
24Sizlarga chin haqiqatni aytaman: Mening soʻzimni eshitib, Meni yuborgan Zotga ishonadigan kishi abadiy hayotga ega va u hukmga tortilmaydi — u oʻlimdan hayotga oʻtgandir. 25Sizlarga chin haqiqatni aytaman: oʻliklar Otamizning Oʻgʻli ovozini eshitadigan vaqt keladi va u allaqachon keldi; eshitganlar yashaydi. 26Chunki Otaning Oʻzida hayot boʻlgani kabi, Oʻgʻilga ham Oʻzida hayotga ega boʻlishni berdi. 27Hukm yuritish hokimiyatini ham Unga berdi, chunki U — Inson Oʻgʻlidir. 28Bunga hayron boʻlmanglar — qabrdagilarning hammasi Uning ovozini eshitadigan vaqt kelmoqda, 29va ular chiqadilar: yaxshilik qilganlar — hayot uchun tirilishga, yomonlik qilganlar esa hukm uchun tirilishga. 30Men Oʻzimcha hech narsa qila olmayman. Qanday eshitsam, shunday hukm qilaman; Mening hukmim adolatlidir, chunki Men Oʻz irodamni emas, balki Meni yuborgan Zotning irodasini izlayman.
Oʻgʻil haqidagi guvohliklar
31“Agar Men Oʻzim haqimda guvohlik bersam, Mening guvohligim haqiqiy emas. 32Men haqimda guvohlik beradigan Boshqa Zot bor va Men haqimdagi Uning guvohligi rost ekanini bilaman. 33Sizlar Yahyoga odamlar yuborgandingiz, u esa haqiqatga guvohlik berdi. 34Men inson guvohligini qabul qilganimdan emas, balki sizlar najot topishingiz uchun bularni aytmoqdaman. 35Yahyo yonib turgan, nur sochayotgan chiroq edi, sizlar esa bir muddat uning nuridan quvonishni istadingiz. 36Lekin Menda Yahyonikidan buyukroq guvohlik bor: Otam Menga bajarishni topshirgan ishlar — Men qilayotgan aynan oʻsha ishlar — Meni Otam yuborganiga guvohlik beradi. 37Meni yuborgan Otam ham Oʻzi Men haqimda guvohlik berdi. Sizlar hech qachon Uning ovozini eshitmagansizlar, qiyofasini ham koʻrmagansizlar, 38Uning soʻzi ham ichingizda qolmagan, chunki U yuborgan Zotga ishonmaysizlar.
39Sizlar Muqaddas Bitiklarni tekshirasizlar, ularda abadiy hayot bor deb oʻylaysizlar — holbuki ularning oʻzi Men haqimda guvohlik beradi, 40ammo sizlar hayotga ega boʻlishingiz uchun Menga kelishni istamaysizlar. 41Men insonlardan shuhrat qabul qilmayman, 42lekin Men sizlarni bilaman — ichingizda Otamizning sevgisi yoʻqligini bilaman. 43Men Otamning nomi bilan keldim, sizlar esa Meni qabul qilmaysizlar; agar boshqa birov oʻz nomi bilan kelsa, uni qabul qilasizlar. 44Bir-biringizdan shuhrat qabul qilib, yagona Xudodan keladigan shuhratni izlamas ekansizlar, qanday qilib ishona olasizlar?
45Men sizlarni Otam oldida ayblayman deb oʻylamanglar. Sizlar umid bogʻlagan Muso sizlarni ayblaydi. 46Agar Musoga ishonganingizda edi, Menga ham ishonardingiz, chunki u Men haqimda yozgan. 47Lekin uning yozganlariga ishonmasangiz, qanday qilib Mening soʻzlarimga ishonasizlar?”