8 1 İsa ise Zeytin Dağı'na gitti.
2 Sabah erkenden yine tapınağa geldi. Bütün halk O'nun yanına geldi. O da oturup onlara öğretmeye başladı. 3 Din bilginleri ve Ferisiler, zina ederken yakalanmış bir kadın getirip ortaya çıkardılar. 4 İsa'ya, «Öğretmen, bu kadın tam zina ederken yakalandı. 5 Musa, Yasa'da bize böyle kadınların taşlanmasını buyurdu. Peki sen ne dersin?» dediler. 6 Bunu, O'nu denemek ve suçlayacak bir neden bulmak amacıyla söylüyorlardı. İsa ise eğilmiş, parmağıyla yere yazı yazıyordu.
7 Onlar durmadan aynı soruyu sorunca, doğrulup onlara, «İçinizden günahsız olan, ilk taşı o kadına atsın» dedi.
8 Sonra yine eğilip yere yazmaya devam etti.
9 Bunu işitince, en yaşlısından başlayarak birer birer oradan ayrıldılar. Sonunda İsa, orta yerde duran kadınla yalnız kaldı.
10 İsa doğrulup kadına, «Kadın, neredeler? Hiç kimse seni yargılamadı mı?» dedi.
11 Kadın, «Hiç kimse, Efendim» dedi. İsa, «Ben de seni yargılamıyorum» dedi. «Git, bundan böyle bir daha günah işleme.»
Dünyanın Işığı Benim
12 İsa yine onlara seslenerek, «Ben dünyanın ışığıyım» dedi. «Beni izleyen asla karanlıkta yürümez, yaşam ışığına sahip olur.»
13 Bunun üzerine Ferisiler O'na, «Sen kendin için tanıklık ediyorsun, tanıklığın geçerli değil» dediler.
14 İsa onlara şu karşılığı verdi: «Kendim için tanıklık etsem bile tanıklığım geçerlidir. Çünkü nereden geldiğimi ve nereye gideceğimi biliyorum. Oysa siz nereden geldiğimi, nereye gideceğimi bilmiyorsunuz. 15 Siz benliğe göre yargılıyorsunuz. Ben kimseyi yargılamam. 16 Yargılasam bile benim yargım doğrudur. Çünkü ben tek başıma değilim; ben ve beni gönderen Baba birlikteyiz. 17 Yasanızda da, iki kişinin tanıklığının geçerli olduğu yazılıdır. 18 Kendim için tanıklık eden benim, beni gönderen Baba da benim için tanıklık ediyor.»
19 O'na, «Baban nerede?» diye sordular. İsa şu karşılığı verdi: «Siz ne beni tanıyorsunuz, ne de Babamı. Beni tanısaydınız, Babamı da tanırdınız.»
20 İsa bu sözleri tapınakta öğretirken, bağış toplanan yerde söyledi. Kimse O'nu yakalamadı; çünkü saati henüz gelmemişti.
21 İsa yine onlara, «Ben gidiyorum» dedi. «Beni arayacaksınız ve günahınızın içinde öleceksiniz. Benim gideceğim yere siz gelemezsiniz.»
Aşağıdan, Yukarıdan
22 Bunun üzerine Yahudiler, «Yoksa kendini mi öldürecek?» dediler. «Çünkü, ‹Benim gideceğim yere siz gelemezsiniz› diyor.»
23 İsa onlara, «Siz aşağıdansınız, ben yukarıdanım» dedi. «Siz bu dünyadansınız, ben bu dünyadan değilim. 24 İşte bu yüzden size, günahlarınızın içinde öleceksiniz, dedim. Ben O olduğuma iman etmezseniz, günahlarınızın içinde öleceksiniz.» a a v24 İsa burada Tanrısal adı sahipleniyor. «BEN'İM», Babamız'ın yanan çalıda Musa'ya kendini tanıttığı addır (Mısır'dan Çıkış 3:14). Kalabalık, bu bölümün ilerleyen kısmında bu iddiayı anladı ve küfür ettiği gerekçesiyle O'nu taşlamaya kalkıştı (ayet 59).
25 O'na, «Sen kimsin?» diye sordular. İsa onlara, «Başından beri size ne söylüyorsam, O'yum» dedi.
26 Sizinle ilgili söyleyecek ve yargılayacak çok şeyim var. Ama beni gönderen gerçektir ve ben O'ndan işittiklerimi dünyaya bildiriyorum.»
27 İsa'nın kendilerine Baba'dan söz ettiğini anlamadılar.
28 Bu nedenle İsa şöyle dedi: «İnsanoğlu'nu yukarı kaldırdığınız zaman, benim O olduğumu, kendiliğimden hiçbir şey yapmadığımı, ama Baba'nın bana öğrettiği gibi konuştuğumu anlayacaksınız. 29 Beni gönderen benimledir; O beni yalnız bırakmadı. Çünkü ben her zaman O'nu hoşnut edeni yaparım.»
Sözümde Kalın
30 İsa bunları söylerken birçokları O'na iman etti.
31 İsa, kendisine iman etmiş olan Yahudilere, «Eğer benim sözüme bağlı kalırsanız, gerçekten öğrencilerim olursunuz» dedi. 32 «Gerçeği bileceksiniz ve gerçek sizi özgür kılacak.»
33 Onlar İsa'ya, «Biz İbrahim'in soyundanız» diye karşılık verdiler. «Hiçbir zaman kimseye kölelik etmedik. Nasıl oluyor da, ‹Özgür olacaksınız› diyorsun?»
34 İsa onlara şu karşılığı verdi: «Size doğrusunu söyleyeyim, günah işlemeyi sürdüren herkes günahın kölesidir.» 35 Köle evde sonsuza dek kalmaz, ama oğul sonsuza dek kalır. 36 Bunun için, Oğul sizi özgür kılarsa, gerçekten özgür olursunuz. 37 İbrahim'in soyundan olduğunuzu biliyorum. Yine de beni öldürmek istiyorsunuz; çünkü yüreğinizde sözüme yer yok. 38 Ben Babamın yanında gördüklerimi söylüyorum; siz de babanızdan duyduklarınızı yapıyorsunuz.»
39 Onlar, «Bizim babamız İbrahim'dir» diye karşılık verdiler. İsa, «İbrahim'in çocukları olsaydınız, İbrahim'in yaptığı işleri yapardınız» dedi. 40 «Ama şimdi beni, Babamdan işittiğim gerçeği size bildiren bir adamı öldürmek istiyorsunuz. İbrahim bunu yapmadı. 41 Siz babanızın yaptığı işleri yapıyorsunuz.» Onlar O'na, «Biz zinadan doğmadık. Tek Babamız var, o da Tanrı'nın kendisidir» dediler.
42 İsa onlara, «Tanrı Babanız olsaydı, beni severdiniz» dedi. «Çünkü ben Tanrı'dan çıkıp geldim ve şimdi buradayım. Kendiliğimden gelmedim, beni O gönderdi. 43 Söylediklerimi neden anlamıyorsunuz? Sözümü dinlemeye dayanamadığınız için. 44 Siz babanız İblis'tensiniz ve babanızın arzularını yerine getirmek istiyorsunuz. O başlangıçtan beri katildi. Gerçeğe bağlı kalmadı, çünkü onda gerçek yoktur. Yalan söylemesi doğasından gelir; çünkü o yalancıdır ve yalanın babasıdır. b b v44 İsa, Aden'deki temel yalanı adıyla açığa çıkarıyor. Havva'ya, Babamız'ın ondan iyi olan şeyi esirgediğini söyleyen yılan —Baba'nın kendisini reddetmiş olan yılan— ilk yalancıdır; Babamız'ı uzak gösteren her yalanın babasıdır. Oğul'u reddedenler İbrahim'i ya da Tanrı'yı değil, o babayı paylaşırlar. 45 Ama ben gerçeği söylediğim için bana iman etmiyorsunuz. 46 Hanginiz bana günahlı olduğumu kanıtlayabilir? Eğer gerçeği söylüyorsam, niçin bana iman etmiyorsunuz? 47 Babamızdan olan kişi, O'nun sözlerini dinler. Siz dinlemiyorsunuz, çünkü Babamızdan değilsiniz.»
48 Yahudiler O'na şu karşılığı verdiler: «Senin, cin çarpmış bir Samiriyeli olduğunu söylemekte haklı değil miyiz?»
49 İsa, «Beni cin çarpmadı» dedi. «Ben Babamı onurlandırıyorum, ama siz beni aşağılıyorsunuz. 50 Ben kendi yüceliğimi aramıyorum; ama bunu arayan Babamız var ve O yargılar. 51 Size doğrusunu söyleyeyim, bir kimse sözüme uyarsa, ölümü asla görmeyecektir.»
52 Yahudiler O'na, «Şimdi cin çarptığını anladık» dediler. «İbrahim öldü, peygamberler de öldü. Oysa sen, ‹Sözüme uyan ölümü asla tatmayacaktır› diyorsun. 53 Yoksa sen, ölmüş olan atamız İbrahim'den daha mı büyüksün? Peygamberler de öldü! Sen kendini kim sanıyorsun?»
54 İsa şu karşılığı verdi: «Eğer ben kendimi yüceltirsem, yüceliğim hiçtir. Beni yücelten Babamdır. Siz O'nun için, ‹O bizim Tanrımızdır› diyorsunuz. 55 Siz O'nu tanımıyorsunuz, ama ben tanıyorum. O'nu tanımadığımı söylesem, sizin gibi yalancı olurum. Ama ben O'nu tanıyor ve sözüne uyuyorum. 56 Babanız İbrahim, benim günümü göreceği için sevinçle coştu. O günü gördü ve sevindi.»
57 Yahudiler O'na, «Sen daha elli yaşında bile değilsin, İbrahim'i mi gördün?» dediler.
58 İsa onlara, «Size doğrusunu söyleyeyim, İbrahim doğmadan önce ben varım» dedi. c c v58 «Ben varım», Tanrı'nın Musa'ya bildirdiği adını yansıtır (Mısır'dan Çıkış 3:14); Tanrı olduğu iddiasıdır ve bu yüzden taşlara sarıldılar.
59 O zaman İsa'yı taşlamak için yerden taş aldılar. Ama İsa gizlenip tapınaktan çıktı.
