யோவான் 8

Chapter 8.

8 ¹ இயேசுவோ ஒலிவமலைக்குப் போனார்.

² அதிகாலையில் அவர் மறுபடியும் தேவாலயத்திற்கு வந்தார். ஜனங்கள் எல்லாரும் அவரிடத்தில் வந்தார்கள்; அவர் உட்கார்ந்து அவர்களுக்கு உபதேசம் செய்தார். ³ அப்பொழுது வேதபாரகரும் பரிசேயரும் விபசாரத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஒரு ஸ்திரீயைக் கொண்டுவந்து, அவளை நடுவே நிறுத்தி, ⁴ அவர்கள் அவரை நோக்கி: “போதகரே, இந்த ஸ்திரீ விபசாரம் செய்கிற செய்கையிலே கண்டுபிடிக்கப்பட்டாள். ⁵ இப்படிப்பட்டவர்களைக் கல்லெறிந்து கொல்லவேண்டுமென்று மோசே நியாயப்பிரமாணத்தில் நமக்குக் கட்டளையிட்டானே; இதைக்குறித்து நீர் என்ன சொல்லுகிறீர்?” என்றார்கள். ⁶ அவர்மேல் குற்றஞ்சாட்டுவதற்கான காரணத்தைத் தேடும்படி, அவரைச் சோதிக்கவே இப்படிச் சொன்னார்கள். இயேசுவோ குனிந்து, விரலினால் தரையிலே எழுதினார்.

⁷ அவர்கள் அவரிடம் கேட்டுக்கொண்டேயிருந்தபோது, அவர் நிமிர்ந்து அவர்களை நோக்கி: “உங்களில் பாவமில்லாதவன் இவள்மேல் முதலாவது கல்லெறியட்டும்” என்றார். ⁸ மறுபடியும் அவர் குனிந்து, தரையிலே எழுதினார்.

⁹ அவர்கள் அதைக் கேட்டபோது, முதியோர் தொடங்கி ஒவ்வொருவராய் விலகிப்போனார்கள்; இயேசு மாத்திரம் தமக்கு முன்பாக நின்ற ஸ்திரீயுடன் தனித்திருந்தார். ¹⁰ இயேசு நிமிர்ந்து அவளை நோக்கி: “ஸ்திரீயே, அவர்கள் எங்கே? ஒருவனும் உன்னைக் குற்றவாளியென்று தீர்க்கவில்லையா?” என்றார்.

¹¹ அவள்: “இல்லை, ஆண்டவரே” என்றாள். இயேசு அவளை நோக்கி: “நானும் உன்னைக் குற்றவாளியென்று தீர்க்கிறதில்லை; போ, இனிமேல் பாவஞ்செய்யாதே” என்றார்.

நானே உலகத்தின் ஒளி

¹² மறுபடியும் இயேசு அவர்களோடே பேசி: “நானே உலகத்தின் ஒளி; என்னைப் பின்பற்றுகிறவன் இருளிலே நடவாமல் ஜீவனுடைய ஒளியை அடைந்திருப்பான்” என்றார்.

¹³ அப்பொழுது பரிசேயர் அவரை நோக்கி: “உன்னைக்குறித்து நீயே சாட்சி சொல்லுகிறாய்; உன் சாட்சி உண்மையல்ல” என்றார்கள்.

¹⁴ இயேசு அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “என்னைக்குறித்து நானே சாட்சி சொன்னாலும், என் சாட்சி உண்மையாயிருக்கிறது; ஏனெனில் நான் எங்கேயிருந்து வந்தேன், எங்கே போகிறேன் என்று எனக்குத் தெரியும்; நான் எங்கேயிருந்து வருகிறேன், எங்கே போகிறேன் என்று உங்களுக்குத் தெரியாது. ¹⁵ நீங்கள் மாம்சத்தின்படி நியாயந்தீர்க்கிறீர்கள்; நான் ஒருவரையும் நியாயந்தீர்க்கிறதில்லை. ¹⁶ நான் நியாயந்தீர்த்தாலும், என் தீர்ப்பு உண்மையாயிருக்கிறது; ஏனெனில் நான் தனியாய் நியாயந்தீர்க்காமல், நானும் என்னை அனுப்பின பிதாவானவரும் நியாயந்தீர்க்கிறோம். ¹⁷ இரண்டுபேருடைய சாட்சி உண்மையென்று உங்கள் நியாயப்பிரமாணத்திலும் எழுதியிருக்கிறதே. ¹⁸ என்னைக்குறித்து நானே சாட்சி சொல்லுகிறவன்; என்னை அனுப்பின பிதாவானவரும் என்னைக்குறித்து சாட்சி சொல்லுகிறார்” என்றார்.

¹⁹ அப்பொழுது அவர்கள்: “உன் பிதா எங்கே?” என்றார்கள். இயேசு பிரதியுத்தரமாக: “நீங்கள் என்னையும் அறியீர்கள், என் பிதாவையும் அறியீர்கள்; நீங்கள் என்னை அறிந்தீர்களானால், என் பிதாவையும் அறிந்திருப்பீர்கள்” என்றார்.

²⁰ தேவாலயத்தில் உபதேசம் செய்கையில், காணிக்கைப் பெட்டியிருந்த இடத்தில் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்; அவருடைய வேளை இன்னும் வராதிருந்தபடியால் ஒருவரும் அவரைப் பிடிக்கவில்லை. ²¹ மறுபடியும் இயேசு அவர்களை நோக்கி: “நான் போகிறேன், நீங்கள் என்னைத் தேடி உங்கள் பாவத்திலே சாவீர்கள்; நான் போகிற இடத்திற்கு நீங்கள் வரக்கூடாது” என்றார்.

கீழேயிருந்து, மேலேயிருந்து

²² அப்பொழுது யூதர்கள்: “‘நான் போகிற இடத்திற்கு நீங்கள் வரக்கூடாது’ என்கிறானே, தன்னைத்தானே கொலைசெய்துகொள்வானோ?” என்றார்கள்.

²³ அவர் அவர்களை நோக்கி: “நீங்கள் கீழேயிருந்துண்டானவர்கள், நான் மேலேயிருந்துண்டானவன்; நீங்கள் இந்த உலகத்தானவர்கள், நான் இந்த உலகத்தானல்ல. ²⁴ ஆகையால் நீங்கள் உங்கள் பாவங்களிலே சாவீர்கள் என்று உங்களுக்குச் சொன்னேன்; நானே அவர் என்று நீங்கள் விசுவாசியாவிட்டால் உங்கள் பாவங்களிலே சாவீர்கள்” என்றார். ^a a v24 இயேசு தேவனுடைய நாமத்தைத் தமதாக உரிமைபாராட்டுகிறார். “நான் இருக்கிறேன்” என்பதே எரிகிற முட்செடியண்டையில் எங்கள் பிதா மோசேக்குத் தம்மை அறிமுகப்படுத்திய விதம் (யாத்திராகமம் 3:14). இந்த அதிகாரத்தின் பிற்பகுதியில் ஜனங்கள் இந்த உரிமையைப் புரிந்துகொண்டு, தேவதூஷணமென்று அவரைக் கல்லெறிந்து கொல்ல முயன்றார்கள் (வச. 59).

²⁵ அப்பொழுது அவர்கள்: “நீ யார்?” என்றார்கள். இயேசு அவர்களை நோக்கி: “நான் ஆதிமுதல் உங்களுக்குச் சொல்லிக்கொண்டுவருகிறவர்தானே.

²⁶ உங்களைக்குறித்து சொல்லவும் நியாயந்தீர்க்கவும் எனக்கு அநேக காரியங்கள் உண்டு; ஆனாலும் என்னை அனுப்பினவர் சத்தியமுள்ளவர்; நான் அவரிடத்தில் கேட்டவைகளையே உலகத்திற்குச் சொல்லுகிறேன்” என்றார்.

²⁷ பிதாவானவரைக்குறித்துப் பேசினாரென்று அவர்கள் அறியாதிருந்தார்கள். ²⁸ ஆதலால் இயேசு அவர்களை நோக்கி: “நீங்கள் மனுஷகுமாரனை உயர்த்தினபின்பு, நானே அவரென்றும், நான் என் சுயமாய் ஒன்றும் செய்யாமல், பிதாவானவர் எனக்குப் போதித்தபடியே இவைகளைப் பேசுகிறேனென்றும் அறிந்துகொள்வீர்கள். ²⁹ என்னை அனுப்பினவர் என்னுடனேகூட இருக்கிறார்; நான் எப்பொழுதும் அவருக்குப் பிரியமானவைகளைச் செய்கிறபடியால், அவர் என்னைத் தனியே விட்டுவிடவில்லை” என்றார்.

என் வார்த்தையில் நிலைத்திருங்கள்

³⁰ இவைகளை அவர் சொல்லுகையில், அநேகர் அவரிடத்தில் விசுவாசம் வைத்தார்கள். ³¹ அப்பொழுது இயேசு தம்மை விசுவாசித்த யூதர்களை நோக்கி: “நீங்கள் என் வார்த்தையில் நிலைத்திருந்தால் மெய்யாகவே என் சீஷராயிருப்பீர்கள்; ³² சத்தியத்தையும் அறிவீர்கள், சத்தியம் உங்களை விடுதலையாக்கும்” என்றார்.

³³ அதற்கு அவர்கள்: “நாங்கள் ஆபிரகாமின் சந்ததியாயிருக்கிறோம், நாங்கள் ஒருபோதும் ஒருவனுக்கும் அடிமைகளாயிருந்ததில்லை; அப்படியிருக்க, ‘நீங்கள் விடுதலையாவீர்கள்’ என்று நீ சொல்லுகிறதெப்படி?” என்றார்கள்.

³⁴ இயேசு அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “மெய்யாகவே மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: பாவஞ்செய்கிற எவனும் பாவத்திற்கு அடிமையாயிருக்கிறான். ³⁵ அடிமையானவன் என்றைக்கும் வீட்டிலே நிலைத்திரான்; குமாரன் என்றைக்கும் நிலைத்திருக்கிறான். ³⁶ ஆகையால் குமாரன் உங்களை விடுதலையாக்கினால், மெய்யாகவே விடுதலையாவீர்கள். ³⁷ நீங்கள் ஆபிரகாமின் சந்ததியாரென்று அறிவேன்; ஆயினும் என் வார்த்தைக்கு உங்களில் இடமில்லாதபடியால் என்னைக் கொலைசெய்யத் தேடுகிறீர்கள். ³⁸ நான் என் பிதாவினிடத்தில் கண்டதைச் சொல்லுகிறேன்; நீங்களோ உங்கள் தகப்பனிடத்தில் கேட்டதைச் செய்கிறீர்கள்” என்றார்.

³⁹ அதற்கு அவர்கள்: “ஆபிரகாமே எங்கள் தகப்பன்” என்றார்கள். இயேசு அவர்களை நோக்கி: “நீங்கள் ஆபிரகாமின் பிள்ளைகளாயிருந்தால், ஆபிரகாமின் கிரியைகளைச் செய்வீர்கள். ⁴⁰ ஆனாலும் என் பிதாவினிடத்தில் நான் கேட்ட சத்தியத்தை உங்களுக்குச் சொன்ன மனுஷனாகிய என்னைக் கொலைசெய்யத் தேடுகிறீர்கள்; ஆபிரகாம் இப்படிச் செய்யவில்லை. ⁴¹ உங்கள் தகப்பனுடைய கிரியைகளையே நீங்கள் செய்கிறீர்கள்” என்றார். அதற்கு அவர்கள்: “நாங்கள் விபசாரத்தினால் பிறந்தவர்கள் அல்ல; எங்களுக்கு ஒரே பிதா உண்டு, அவர் எங்கள் பிதாவானவர்தாமே” என்றார்கள்.

⁴² இயேசு அவர்களை நோக்கி: “எங்கள் பிதா உங்கள் பிதாவாயிருந்தால், நீங்கள் என்னிடத்தில் அன்புகூருவீர்கள்; ஏனெனில் நான் எங்கள் பிதாவினிடத்திலிருந்து புறப்பட்டு வந்திருக்கிறேன்; நான் என் சுயமாய் வரவில்லை, அவரே என்னை அனுப்பினார். ⁴³ நான் சொல்லுகிறதை நீங்கள் ஏன் அறியாதிருக்கிறீர்கள்? என் வார்த்தையைக் கேட்க உங்களால் கூடாதபடியினால்தானே. ⁴⁴ நீங்கள் உங்கள் தகப்பனாகிய பிசாசானவனால் உண்டானவர்கள்; உங்கள் தகப்பனுடைய இச்சைகளின்படி செய்ய விரும்புகிறீர்கள். அவன் ஆதிமுதல் மனுஷகொலைபாதகனாயிருந்தான்; அவனில் சத்தியமில்லாதபடியால் சத்தியத்திலே நிலைநிற்கவில்லை; அவன் பொய்சொல்லும்போது தன் சுயத்தினின்று பேசுகிறான்; ஏனெனில் அவன் பொய்யனும் பொய்க்குத் தகப்பனுமாயிருக்கிறான். ^b b v44 ஏதேனில் சொல்லப்பட்ட அடிப்படையான பொய்யை இயேசு பேர்சொல்லி வெளிப்படுத்துகிறார். எங்கள் பிதா தன்னிடமிருந்து நன்மையை விலக்கிவைக்கிறார் என்று ஏவாளிடம் சொன்ன அந்தப் பாம்பு — பிதாவானவரையே புறக்கணித்த அந்தப் பாம்பு — முதற்பொய்யன்; எங்கள் பிதாவை தூரமானவராகச் சித்தரிக்கிற ஒவ்வொரு பொய்க்கும் தகப்பன் அவனே. குமாரனைப் புறக்கணிக்கிறவர்கள் அந்தத் தகப்பனையே உடையவர்கள்; ஆபிரகாமையல்ல, தேவனையுமல்ல. ⁴⁵ நான் சத்தியத்தைச் சொல்லுகிறபடியால், நீங்கள் என்னை விசுவாசிக்கிறதில்லை. ⁴⁶ உங்களில் யார் என்னிடத்தில் பாவமுண்டென்று கண்டுபிடிக்கக்கூடும்? நான் சத்தியத்தைச் சொல்லியிருக்க, நீங்கள் ஏன் என்னை விசுவாசிக்கிறதில்லை? ⁴⁷ எங்கள் பிதாவைச் சேர்ந்தவன் எங்கள் பிதாவின் வார்த்தைகளுக்குச் செவிகொடுக்கிறான்; நீங்கள் எங்கள் பிதாவைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்லாதபடியால், செவிகொடாதிருக்கிறீர்கள்” என்றார்.

⁴⁸ அப்பொழுது யூதர்கள் அவரை நோக்கி: “நீ ஒரு சமாரியன், உனக்குப் பிசாசு பிடித்திருக்கிறது என்று நாங்கள் சொல்லுகிறது சரிதானே?” என்றார்கள்.

⁴⁹ இயேசு பிரதியுத்தரமாக: “எனக்குப் பிசாசு பிடித்திருக்கவில்லை; நான் என் பிதாவைக் கனம்பண்ணுகிறேன், நீங்களோ என்னைக் கனவீனம்பண்ணுகிறீர்கள். ⁵⁰ நான் என் சுயமகிமையைத் தேடுகிறதில்லை; அதைத் தேடுகிறவரும் நியாயந்தீர்க்கிறவருமாக ஒருவர் இருக்கிறார். ⁵¹ மெய்யாகவே மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: ஒருவன் என் வார்த்தையைக் கைக்கொண்டால், அவன் என்றென்றைக்கும் மரணத்தைக் காண்பதில்லை” என்றார்.

⁵² அப்பொழுது யூதர்கள் அவரை நோக்கி: “உனக்குப் பிசாசு பிடித்திருக்கிறதென்று இப்பொழுது அறிந்திருக்கிறோம்; ஆபிரகாமும் தீர்க்கதரிசிகளும் மரித்தார்கள்; நீயோ, ‘ஒருவன் என் வார்த்தையைக் கைக்கொண்டால், அவன் என்றென்றைக்கும் மரணத்தை ருசிபார்ப்பதில்லை’ என்று சொல்லுகிறாய். ⁵³ மரித்துப்போன எங்கள் தகப்பனாகிய ஆபிரகாமிலும் நீ பெரியவனோ? தீர்க்கதரிசிகளும் மரித்தார்களே; உன்னை நீ யாரென்று எண்ணுகிறாய்?” என்றார்கள்.

⁵⁴ இயேசு பிரதியுத்தரமாக: “நான் என்னை மகிமைப்படுத்தினால், என் மகிமை ஒன்றுமில்லை; என் பிதாவே என்னை மகிமைப்படுத்துகிறவர்; அவரைக்குறித்து நீங்கள் ‘அவர் எங்கள் பிதா’ என்று சொல்லுகிறீர்களே. ⁵⁵ ஆனாலும் நீங்கள் அவரை அறியவில்லை; நான் அவரை அறிந்திருக்கிறேன்; அவரை அறியேன் என்று நான் சொன்னால், உங்களைப்போல் நானும் பொய்யனாயிருப்பேன்; ஆனாலும் நான் அவரை அறிந்து, அவருடைய வார்த்தையைக் கைக்கொள்ளுகிறேன். ⁵⁶ உங்கள் தகப்பனாகிய ஆபிரகாம் என்னுடைய நாளைக் காண்பேன் என்று ஆனந்தமாயிருந்தான்; அதைக் கண்டு சந்தோஷப்பட்டான்” என்றார்.

⁵⁷ அப்பொழுது யூதர்கள் அவரை நோக்கி: “உனக்கு இன்னும் ஐம்பது வயதாகவில்லையே, நீ ஆபிரகாமைக் கண்டாயோ?” என்றார்கள்.

⁵⁸ இயேசு அவர்களை நோக்கி: “மெய்யாகவே மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: ஆபிரகாம் உண்டாகிறதற்கு முன்னமே நான் இருக்கிறேன்” என்றார். ^c c v58 ‘நான் இருக்கிறேன்’ என்பது மோசேக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்ட தேவனுடைய நாமத்தை எதிரொலிக்கிறது (யாத்திராகமம் 3:14) — தாம் தேவனென்ற உரிமைபாராட்டல் இதுவே; இதனாலேயே அவர்கள் கல்லுகளை எடுத்தார்கள்.

⁵⁹ அப்பொழுது அவர்மேல் எறியும்படி கல்லுகளை எடுத்துக்கொண்டார்கள்; இயேசுவோ மறைந்து, தேவாலயத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டுப்போனார்.