ዮሐንስ 8

ምዕራፍ 8።

8 ¹ኢየሱስ ግን ወደ ደብረ ዘይት ሄደ።

²በማለዳም እንደገና ወደ መቅደስ መጣ፤ ሕዝቡም ሁሉ ወደ እርሱ መጡ፤ እርሱም ተቀምጦ አስተማራቸው። ³ጸሐፍትና ፈሪሳውያንም በምንዝር የተያዘችን ሴት አምጥተው በመካከል አቆሟት። ⁴እነርሱም እንዲህ አሉት፤ “መምህር ሆይ፤ ይህች ሴት ስታመነዝር ተይዛለች። ⁵ሙሴም እንደ እነዚህ ያሉትን ሴቶች በድንጋይ እንድንወግር በሕግ አዝዞናል። እንግዲህ አንተ ምን ትላለህ? ⁶ይህን ያሉት ሊፈትኑትና የሚከሱበትን ምክንያት ፍለጋ ነበር። ኢየሱስ ግን ጐንበስ ብሎ በጣቱ መሬት ላይ ይጽፍ ነበር።”

⁷ጠይቀው ባልተዉት ጊዜ፣ ቀና ብሎ እንዲህ አላቸው፤ “ከእናንተ መካከል ኀጢአት የሌለበት፣ መጀመሪያ እርሷን በድንጋይ ይውገር።”

⁸እንደገናም ጐንበስ ብሎ መሬት ላይ ጻፈ።

⁹ይህንንም በሰሙ ጊዜ፣ ከሽማግሌዎቹ ጀምረው አንድ በአንድ እየወጡ ሄዱ፤ በመጨረሻም ኢየሱስ በመካከል ከቆመችው ሴት ጋራ ብቻውን ቀረ።

¹⁰ኢየሱስም ቀና ብሎ፣ “አንቺ ሴት፤ እነርሱ የት አሉ? ማንም አልፈረደብሽም?” አላት።

¹¹እርሷም፣ “ጌታ ሆይ፤ ማንም የለም” አለች። ኢየሱስም፣ “እኔም አልፈርድብሽም፤ ሂጂ፤ ከእንግዲህ ወዲያ ደግመሽ ኀጢአት አትሥሪ” አላት።

የዓለም ብርሃን እኔ ነኝ

¹²ኢየሱስም እንደገና እንዲህ ብሎ ተናገራቸው፤ “የዓለም ብርሃን እኔ ነኝ። የሚከተለኝ ሁሉ ከቶ በጨለማ አይመላለስም፤ የሕይወት ብርሃን ይኖረዋል እንጂ።”

¹³ስለዚህ ፈሪሳውያን፣ “አንተ ስለ ራስህ ትመሰክራለህ፤ ምስክርነትህም እውነት አይደለም” አሉት።

¹⁴ኢየሱስም መልሶ እንዲህ አላቸው፤ “ስለ ራሴ ብመሰክር እንኳ፣ ከወዴት እንደ መጣሁና ወዴት እንደምሄድ ስለማውቅ ምስክርነቴ እውነት ነው፤ እናንተ ግን ከወዴት እንደ መጣሁ ወይም ወዴት እንደምሄድ አታውቁም። ¹⁵እናንተ እንደ ሥጋ ትፈርዳላችሁ፤ እኔ ግን በማንም ላይ አልፈርድም። ¹⁶ብፈርድ እንኳ ብቻዬን ስለማልፈርድ፣ እኔና የላከኝ አብ ስለሆንን ፍርዴ እውነት ነው። ¹⁷የሁለት ሰዎች ምስክርነት እውነት እንደሆነ በሕጋችሁ ተጽፎአል። ¹⁸ስለ ራሴ እኔ እመሰክራለሁ፤ የላከኝ አብም ስለ እኔ ይመሰክራል።”

¹⁹እነርሱም፣ “አባትህ የት አለ?” ብለው ጠየቁት። ኢየሱስም መልሶ፣ “እኔንም አባቴንም አታውቁም፤ እኔን ብታውቁኝ ኖሮ፣ አባቴንም ባወቃችሁ ነበር” አላቸው።

²⁰ይህንም በመቅደስ ሲያስተምር በመባ ዕቃ ቤት ተናገረ፤ ጊዜው ገና ስላልደረሰ ማንም አልያዘውም።

²¹እንደገናም እንዲህ አላቸው፤ “እኔ እሄዳለሁ፤ ትፈልጉኛላችሁ፤ በኀጢአታችሁም ትሞታላችሁ፤ እኔ ወደምሄድበት እናንተ ልትመጡ አትችሉም።”

ከታች፣ ከላይ

²²ስለዚህ አይሁድ፣ “‘እኔ ወደምሄድበት እናንተ ልትመጡ አትችሉም’ ይላልና፣ ራሱን ይገድላል ይሆንን?” አሉ።

²³እርሱም እንዲህ አላቸው፤ “እናንተ ከታች ናችሁ፤ እኔ ከላይ ነኝ፤ እናንተ ከዚህ ዓለም ናችሁ፤ እኔ ከዚህ ዓለም አይደለሁም። ²⁴በኀጢአታችሁ ትሞታላችሁ ብዬ ነገርኋችሁ፤ እኔ ነኝ መሆኔን ባታምኑ፣ በኀጢአታችሁ ትሞታላችሁና።” ^a a v24 ኢየሱስ መለኮታዊውን ስም ለራሱ ይናገራል። “እኔ ነኝ” የሚለው አባታችን በሚነድደው ቍጥቋጦ ዘንድ ራሱን ለሙሴ የገለጠበት ስም ነው (ዘፀአት ፫፥፲፬)። ሕዝቡም ይህን አነጋገር በዚሁ ምዕራፍ ኋላ ላይ ተረድተውት፣ እንደ ተሳዳቢ ቈጥረው በድንጋይ ሊወግሩት ሞከሩ (ቍጥር ፶፱)።

²⁵ስለዚህ፣ “በውኑ አንተ ማን ነህ?” አሉት። ኢየሱስም እንዲህ አላቸው፤ “ከመጀመሪያው ጀምሬ የነገርኋችሁ ነኝ።

²⁶ስለ እናንተ የምናገረውና የምፈርደው ብዙ ነገር አለኝ፤ ነገር ግን የላከኝ እውነተኛ ነው፤ እኔም ከእርሱ የሰማሁትን ለዓለም እነግራለሁ።”

²⁷ስለ አብ ይነግራቸው እንደ ነበር አላስተዋሉም።

²⁸ስለዚህ ኢየሱስ እንዲህ አላቸው፤ “የሰው ልጅን ከፍ ከፍ ባደረጋችሁት ጊዜ፣ እኔ ነኝ መሆኔን፣ ከራሴም ምንም እንደማላደርግ፣ ነገር ግን አብ እንዳስተማረኝ እነዚህን እንደምናገር ታውቃላችሁ። ²⁹የላከኝም ከእኔ ጋራ ነው፤ እኔ ሁልጊዜ ደስ የሚያሰኘውን ስለማደርግ፣ ብቻዬን አልተወኝም።”

በቃሌ ኑሩ

³⁰እነዚህን ሲናገር፣ ብዙዎች በእርሱ አመኑ።

³¹ኢየሱስም ያመኑትን አይሁድ እንዲህ አላቸው፤ “በቃሌ ብትኖሩ፣ በእውነት ደቀ መዛሙርቴ ናችሁ፤ ³²እውነትንም ታውቃላችሁ፤ እውነትም ነጻ ያወጣችኋል።”

³³እነርሱም መልሰው፣ “እኛ የአብርሃም ዘር ነን፤ ለማንም ባሪያ ሆነን አናውቅም፤ ታዲያ አንተ እንዴት፣ ‘ነጻ ትወጣላችሁ’ ትላለህ?” አሉት።

³⁴ኢየሱስም መልሶ እንዲህ አላቸው፤ “እውነት እውነት እላችኋለሁ፤ ኀጢአት የሚያደርግ ሁሉ የኀጢአት ባሪያ ነው። ³⁵ባሪያም ለዘላለም በቤት አይኖርም፤ ልጅ ግን ለዘላለም ይኖራል። ³⁶እንግዲህ ወልድ ነጻ ቢያወጣችሁ፣ በእውነት ነጻ ትሆናላችሁ። ³⁷የአብርሃም ዘር መሆናችሁን ዐውቃለሁ፤ ነገር ግን ቃሌ በእናንተ ዘንድ ስፍራ ስለሌለው ልትገድሉኝ ትፈልጋላችሁ። ³⁸እኔ ከአባቴ ዘንድ ያየሁትን እናገራለሁ፤ እናንተም ከአባታችሁ የሰማችሁትን ታደርጋላችሁ።”

³⁹እነርሱም መልሰው፣ “አባታችን አብርሃም ነው” አሉ። ኢየሱስም እንዲህ አላቸው፤ “የአብርሃም ልጆች ብትሆኑ ኖሮ፣ አብርሃም ያደረገውን ሥራ ባደረጋችሁ ነበር፤ ⁴⁰አሁን ግን ከአባቴ የሰማሁትን እውነት የነገርኋችሁን ሰው ልትገድሉኝ ትፈልጋላችሁ፤ አብርሃም ይህን አላደረገም። ⁴¹እናንተ የአባታችሁን ሥራ ታደርጋላችሁ።” እነርሱም፣ “እኛ ከዝሙት አልተወለድንም፤ አንድ አባት አለን፤ እርሱም እግዚአብሔር ራሱ ነው” አሉት።

⁴²ኢየሱስም እንዲህ አላቸው፤ “እግዚአብሔር አባታችሁ ቢሆን ኖሮ፣ ትወዱኝ ነበር፤ ምክንያቱም እኔ ከእግዚአብሔር ወጥቼ መጥቻለሁ፤ አሁንም እዚህ ነኝ። በራሴ ፈቃድ አልመጣሁም፤ እርሱ ላከኝ እንጂ። ⁴³አነጋገሬን ለምን አትረዱም? ቃሌን መስማት ስለማትችሉ ነው። ⁴⁴እናንተ ከአባታችሁ ከዲያብሎስ ናችሁ፤ የእርሱንም ምኞት ልታደርጉ ትወዳላችሁ። እርሱ ከመጀመሪያ ነፍሰ ገዳይ ነበረ፤ በእርሱ ዘንድ እውነት ስለሌለ በእውነት አልጸናም። ውሸት በሚናገርበት ጊዜ ከራሱ ባሕርይ ይናገራል፤ ውሸታምና የውሸትም አባት ነውና። ^b b v44 ኢየሱስ የኤደንን መሠረታዊ ውሸት በስሙ ጠርቶ ያጋልጣል። አባታችን መልካም ነገርን ከእርሷ እንደ ከለከለ ለሔዋን የነገራት እባብ — አብን ራሱን የናቀው እባብ — የመጀመሪያው ውሸታም፣ አባታችንን እንደ ሩቅ የሚያስመስለው የውሸት ሁሉ አባት ነው። ወልድን የሚንቁ ያንን አባት ይጋራሉ እንጂ፣ አብርሃምን ወይም እግዚአብሔርን አይደለም። ⁴⁵እኔ ግን እውነትን ስለምናገር አታምኑኝም። ⁴⁶ከእናንተ ኀጢአት እንዳለብኝ የሚያስረዳ ማን ነው? እውነትን የምናገር ከሆንሁ፣ ለምን አታምኑኝም? ⁴⁷ከአባታችን የሆነ የአባታችንን ቃል ይሰማል፤ እናንተ ከአባታችን ስላልሆናችሁ አትሰሙም።”

⁴⁸አይሁድም መልሰው፣ “አንተ ሳምራዊ ነህ፤ ጋኔንም አለብህ ማለታችን ልክ አይደለምን?” አሉት።

⁴⁹ኢየሱስም መልሶ፣ “እኔ ጋኔን የለብኝም፤ ነገር ግን አባቴን አከብራለሁ፤ እናንተ ግን ታዋርዱኛላችሁ። ⁵⁰እኔ ግን የራሴን ክብር አልሻም፤ አባታችን ይሻዋል፤ እርሱም ይፈርዳል። ⁵¹እውነት እውነት እላችኋለሁ፤ ማንም ቃሌን ቢጠብቅ፣ ሞትን ከቶ አያይም።”

⁵²አይሁድም፣ “አሁን ጋኔን እንዳለብህ ዐወቅን። አብርሃም ሞተ፤ ነቢያትም ሞቱ፤ አንተ ግን፣ ‘ማንም ቃሌን ቢጠብቅ ሞትን ከቶ አይቀምስም’ ትላለህ። ⁵³አንተ ከሞተው ከአባታችን ከአብርሃም ትበልጣለህን? ነቢያትም ደግሞ ሞቱ! ራስህን ማን ታደርጋለህ?”

⁵⁴ኢየሱስም መልሶ፣ “እኔ ራሴን ባከብር፣ ክብሬ ከንቱ ነው። የሚያከብረኝ አባቴ ነው፤ እናንተም ስለ እርሱ፣ ‘አምላካችን ነው’ የምትሉት እርሱ ነው። ⁵⁵እናንተ አታውቁትም፤ እኔ ግን ዐውቀዋለሁ። አላውቀውም ብል፣ እንደ እናንተ ውሸታም እሆናለሁ። ነገር ግን ዐውቀዋለሁ፤ ቃሉንም እጠብቃለሁ። ⁵⁶አባታችሁ አብርሃም ቀኔን ያይ ዘንድ ተድላ አደረገ፤ አየም ደስም አለው።”

⁵⁷ስለዚህ አይሁድ፣ “ገና አምሳ ዓመት ያልሞላህ ስትሆን፣ አብርሃምን አይተሃልን?” አሉት።

⁵⁸ኢየሱስም፣ “እውነት እውነት እላችኋለሁ፤ አብርሃም ከመወለዱ አስቀድሞ፣ እኔ ነኝ” አላቸው። ^c c v58 “እኔ ነኝ” የሚለው እግዚአብሔር ለሙሴ የተናገረውን ስም ያስተጋባል (ዘፀአት ፫፥፲፬) — ይህም እግዚአብሔር ነኝ ማለት ስለሆነ፣ ድንጋይ ለማንሣት የተነሡት ለዚህ ነው።

⁵⁹ስለዚህ ሊወረውሩበት ድንጋይ አነሡ፤ ኢየሱስ ግን ተሰወረ፤ ከመቅደስም ወጥቶ ሄደ።