യോഹന്നാൻ 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹എന്നാൽ യേശു ഒലിവുമലയിലേക്കു പോയി.

²പുലർച്ചെ അവിടുന്ന് വീണ്ടും ദൈവാലയത്തിലേക്കു വന്നു; ജനമെല്ലാം അവിടുത്തെ അടുക്കൽ വന്നു, അവിടുന്ന് ഇരുന്ന് അവരെ പഠിപ്പിച്ചു. ³വ്യഭിചാരത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ട ഒരു സ്ത്രീയെ ശാസ്ത്രിമാരും പരീശന്മാരും കൊണ്ടുവന്ന് നടുവിൽ നിർത്തി. ⁴അവർ അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “ഗുരോ, ഈ സ്ത്രീ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽത്തന്നെ പിടിക്കപ്പെട്ടു. ⁵ഇങ്ങനെയുള്ള സ്ത്രീകളെ കല്ലെറിയണമെന്ന് ന്യായപ്രമാണത്തിൽ മോശ ഞങ്ങളോടു കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ അങ്ങ് എന്തു പറയുന്നു? ⁶അവിടുത്തെ പരീക്ഷിക്കുവാനും അവിടുത്തേക്കെതിരേ കുറ്റം ആരോപിക്കുവാൻ കാരണം തേടിയുമാണ് അവർ ഇതു പറഞ്ഞത്. എന്നാൽ യേശു കുനിഞ്ഞ് വിരൽകൊണ്ടു നിലത്ത് എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു.”

⁷അവർ അവിടുത്തോടു ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, അവിടുന്ന് നിവർന്നുനിന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളിൽ പാപമില്ലാത്തവൻ അവളുടെ നേർക്ക് ആദ്യത്തെ കല്ല് എറിയട്ടെ.”

⁸പിന്നെയും അവിടുന്ന് കുനിഞ്ഞ് നിലത്ത് എഴുതി.

⁹ഇതു കേട്ടപ്പോൾ, മൂത്തവർ മുതൽ തുടങ്ങി അവർ ഓരോരുത്തരായി പോയി; ഒടുവിൽ യേശുവും അവിടെ നിന്നിരുന്ന സ്ത്രീയും മാത്രം ശേഷിച്ചു.

¹⁰യേശു നിവർന്നുനിന്ന് അവളോടു പറഞ്ഞു: “സ്ത്രീയേ, അവർ എവിടെ? ആരും നിന്നെ ശിക്ഷയ്ക്കു വിധിച്ചില്ലയോ?”

¹¹അവൾ പറഞ്ഞു: “ആരുമില്ല, കർത്താവേ.” യേശു പറഞ്ഞു: “ഞാനും നിന്നെ ശിക്ഷയ്ക്കു വിധിക്കുന്നില്ല. പോകുക, ഇനിമേൽ പാപം ചെയ്യരുത്.”

ഞാൻ ലോകത്തിന്റെ വെളിച്ചം

¹²യേശു വീണ്ടും അവരോടു സംസാരിച്ചു: “ഞാൻ ലോകത്തിന്റെ വെളിച്ചമാകുന്നു. എന്നെ അനുഗമിക്കുന്നവൻ ഒരുനാളും ഇരുട്ടിൽ നടക്കുകയില്ല, പിന്നെയോ ജീവന്റെ വെളിച്ചം അവനു ലഭിക്കും.”

¹³അപ്പോൾ പരീശന്മാർ അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “അങ്ങ് അങ്ങയെക്കുറിച്ചുതന്നെ സാക്ഷ്യം പറയുന്നു; അങ്ങയുടെ സാക്ഷ്യം സത്യമല്ല.”

¹⁴യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഞാൻ എന്നെക്കുറിച്ചുതന്നെ സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞാലും എന്റെ സാക്ഷ്യം സത്യമാകുന്നു; കാരണം ഞാൻ എവിടെനിന്നു വന്നു എന്നും എവിടേക്കു പോകുന്നു എന്നും എനിക്കറിയാം; എന്നാൽ ഞാൻ എവിടെനിന്നു വരുന്നു എന്നോ എവിടേക്കു പോകുന്നു എന്നോ നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. ¹⁵നിങ്ങൾ ജഡപ്രകാരം വിധിക്കുന്നു; ഞാൻ ആരെയും വിധിക്കുന്നില്ല. ¹⁶ഞാൻ വിധിച്ചാലും എന്റെ വിധി സത്യമാകുന്നു; കാരണം ഞാൻ ഏകനായല്ല വിധിക്കുന്നത്, പിന്നെയോ ഞാനും എന്നെ അയച്ച പിതാവും കൂടിയാണ്. ¹⁷രണ്ടുപേരുടെ സാക്ഷ്യം സത്യമാണെന്ന് നിങ്ങളുടെ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു. ¹⁸ഞാൻ എന്നെക്കുറിച്ചുതന്നെ സാക്ഷ്യം പറയുന്നു, എന്നെ അയച്ച പിതാവും എന്നെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം പറയുന്നു.”

¹⁹അവർ ചോദിച്ചു: “അങ്ങയുടെ പിതാവ് എവിടെ?” യേശു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ എന്നെയോ എന്റെ പിതാവിനെയോ അറിയുന്നില്ല. നിങ്ങൾ എന്നെ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ പിതാവിനെയും അറിയുമായിരുന്നു.”

²⁰ഭണ്ഡാരസ്ഥലത്ത്, ദൈവാലയത്തിൽ പഠിപ്പിക്കുമ്പോഴാണ് അവിടുന്ന് ഇതു പറഞ്ഞത്; ആരും അവിടുത്തെ പിടിച്ചില്ല—അവിടുത്തെ സമയം അതുവരെ വന്നിരുന്നില്ല.

²¹അതുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് വീണ്ടും അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ പോകുന്നു. നിങ്ങൾ എന്നെ അന്വേഷിക്കും, നിങ്ങളുടെ പാപത്തിൽ മരിക്കുകയും ചെയ്യും. ഞാൻ പോകുന്നിടത്തേക്കു നിങ്ങൾക്കു വരുവാൻ കഴികയില്ല.”

താഴെനിന്ന്, മുകളിൽനിന്ന്

²²അപ്പോൾ യെഹൂദന്മാർ പറഞ്ഞു: “‘ഞാൻ പോകുന്നിടത്തേക്കു നിങ്ങൾക്കു വരുവാൻ കഴികയില്ല’ എന്ന് അവിടുന്ന് പറയുന്നതുകൊണ്ട്, അവിടുന്ന് തന്നെത്താൻ കൊല്ലുമോ?”

²³അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ താഴെനിന്നുള്ളവർ; ഞാൻ മുകളിൽനിന്നുള്ളവൻ. നിങ്ങൾ ഈ ലോകത്തിൽനിന്നുള്ളവർ; ഞാൻ ഈ ലോകത്തിൽനിന്നുള്ളവനല്ല. ²⁴നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ മരിക്കും എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞു; ‘ഞാൻ ആകുന്നു’ എന്നു നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ മരിക്കും.” ^a a v24 യേശു ദിവ്യനാമം അവകാശപ്പെടുന്നു. കത്തുന്ന മുൾപ്പടർപ്പിൽവച്ച് നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയ്ക്കു തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയ വിധമാണ് ‘ഞാൻ ആകുന്നു’ (പുറപ്പാട് 3:14). ഈ അധ്യായത്തിൽ പിന്നീട് ജനക്കൂട്ടം ആ അവകാശവാദം ഗ്രഹിച്ച്, ദൈവദൂഷണത്തിന്റെ പേരിൽ അവിടുത്തെ കല്ലെറിയുവാൻ ശ്രമിച്ചു (വാ. 59).

²⁵അപ്പോൾ അവർ അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “അങ്ങ് ആരാകുന്നു?” യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “ആദിമുതൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതുതന്നെ.

²⁶നിങ്ങളെക്കുറിച്ചു പറയുവാനും വിധിക്കുവാനും എനിക്ക് ഏറെയുണ്ട്; എന്നാൽ എന്നെ അയച്ചവൻ സത്യവാനാകുന്നു; അവിടുത്തെപക്കൽനിന്നു ഞാൻ കേട്ടത് ഞാൻ ലോകത്തോടു പറയുന്നു.”

²⁷അവിടുന്ന് പിതാവിനെക്കുറിച്ചാണ് തങ്ങളോടു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത് എന്ന് അവർ ഗ്രഹിച്ചില്ല.

²⁸അതുകൊണ്ട് യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ മനുഷ്യപുത്രനെ ഉയർത്തുമ്പോൾ, ‘ഞാൻ ആകുന്നു’ എന്നും, ഞാൻ സ്വന്തമായി ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല, പിന്നെയോ പിതാവ് എന്നെ പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ ഇവ പറയുന്നു എന്നും നിങ്ങൾ അറിയും. ²⁹എന്നെ അയച്ചവൻ എന്നോടുകൂടെയുണ്ട്; അവിടുന്ന് എന്നെ ഏകനായി വിട്ടിട്ടില്ല, കാരണം അവിടുത്തേക്കു പ്രസാദമായത് ഞാൻ എപ്പോഴും ചെയ്യുന്നു.”

എന്റെ വചനത്തിൽ വസിക്കുവിൻ

³⁰അവിടുന്ന് ഇവ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, അനേകർ അവിടുത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു.

³¹അപ്പോൾ തന്നിൽ വിശ്വസിച്ച യെഹൂദന്മാരോട് യേശു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ എന്റെ വചനത്തിൽ നിലനിന്നാൽ, നിങ്ങൾ യഥാർഥത്തിൽ എന്റെ ശിഷ്യന്മാരാകുന്നു, ³²നിങ്ങൾ സത്യം അറിയുകയും ചെയ്യും, സത്യം നിങ്ങളെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും ചെയ്യും.”

³³അവർ അവിടുത്തോട് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾ അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതികളാകുന്നു, ആർക്കും ഒരിക്കലും അടിമകളായിട്ടുമില്ല. ‘നിങ്ങൾ സ്വതന്ത്രരായിത്തീരും’ എന്ന് അങ്ങ് എങ്ങനെ പറയുന്നു?”

³⁴യേശു അവരോട് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: പാപം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഏവനും പാപത്തിന്റെ അടിമയാകുന്നു. ³⁵അടിമ എന്നേക്കും വീട്ടിൽ വസിക്കുന്നില്ല; പുത്രൻ എന്നേക്കും വസിക്കുന്നു. ³⁶ആകയാൽ പുത്രൻ നിങ്ങളെ സ്വതന്ത്രരാക്കിയാൽ, നിങ്ങൾ യഥാർഥത്തിൽ സ്വതന്ത്രരാകും. ³⁷നിങ്ങൾ അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതികളാണെന്ന് എനിക്കറിയാം; എന്നിട്ടും എന്റെ വചനത്തിന് നിങ്ങളിൽ ഇടമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ എന്നെ കൊല്ലുവാൻ അന്വേഷിക്കുന്നു. ³⁸ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ കണ്ടത് പറയുന്നു, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ പിതാവിൽനിന്നു കേട്ടത് ചെയ്യുന്നു.”

³⁹അവർ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “അബ്രാഹാം ഞങ്ങളുടെ പിതാവാകുന്നു.” യേശു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ അബ്രാഹാമിന്റെ മക്കളായിരുന്നെങ്കിൽ, അബ്രാഹാം ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾ നിങ്ങൾ ചെയ്യുമായിരുന്നു, ⁴⁰എന്നാൽ ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്നെ കൊല്ലുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു—എന്റെ പിതാവിൽനിന്നു ഞാൻ കേട്ട സത്യം നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞ ഒരു മനുഷ്യനെ. അബ്രാഹാം ഇതു ചെയ്തില്ല. ⁴¹“നിങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ പ്രവൃത്തികളാണ് നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത്.” അവർ അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾ വ്യഭിചാരത്തിൽനിന്നു ജനിച്ചവരല്ല. ഞങ്ങൾക്ക് ഒരേയൊരു പിതാവേയുള്ളൂ—ദൈവം തന്നെ.”

⁴²യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “ദൈവം നിങ്ങളുടെ പിതാവായിരുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങൾ എന്നെ സ്നേഹിക്കുമായിരുന്നു; എന്തെന്നാൽ ഞാൻ ദൈവത്തിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ട് ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു. ഞാൻ സ്വമേധയാ വന്നതല്ല—അവിടുന്ന് എന്നെ അയച്ചതാകുന്നു. ⁴³എന്റെ ഭാഷണം നിങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കാത്തതെന്ത്? എന്റെ വചനം കേൾക്കുവാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയാത്തതുകൊണ്ടുതന്നെ. ⁴⁴നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ പിതാവായ പിശാചിന്റെ മക്കളാകുന്നു; അവന്റെ മോഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുവാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവൻ ആദിമുതൽ കൊലപാതകനായിരുന്നു; സത്യത്തിൽ നിലനിന്നതുമില്ല; എന്തെന്നാൽ അവനിൽ സത്യമില്ല. അവൻ ഭോഷ്കു പറയുമ്പോൾ തന്റെ സ്വഭാവത്തിൽനിന്നുതന്നെ സംസാരിക്കുന്നു; എന്തെന്നാൽ അവൻ ഭോഷ്കു പറയുന്നവനും ഭോഷ്കിന്റെ പിതാവും ആകുന്നു. ^b b v44 ഏദെനിലെ അടിസ്ഥാനപരമായ ഭോഷ്കിനെ യേശു പേരെടുത്തു തുറന്നുകാട്ടുന്നു. നമ്മുടെ പിതാവ് തനിക്കു നന്മ തടഞ്ഞുവയ്ക്കുകയാണെന്ന് ഹവ്വായോടു പറഞ്ഞ സർപ്പം—പിതാവിനെത്തന്നെ തള്ളിക്കളഞ്ഞ സർപ്പം—ആദിയിലെ ഭോഷ്കുപറയുന്നവനും, നമ്മുടെ പിതാവിനെ അകന്നവനായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന ഏതു ഭോഷ്കിന്റെയും പിതാവും ആകുന്നു. പുത്രനെ തള്ളിക്കളയുന്നവർ ആ പിതാവിനെയാണ് പങ്കിടുന്നത്; അബ്രാഹാമിനെയല്ല, ദൈവത്തെയുമല്ല. ⁴⁵എന്നാൽ ഞാൻ സത്യം പറയുന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ നിങ്ങൾ എന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. ⁴⁶നിങ്ങളിൽ ആർ എന്നെ പാപത്തെക്കുറിച്ചു കുറ്റം വിധിക്കുന്നു? ഞാൻ സത്യം പറയുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങൾ എന്നെ വിശ്വസിക്കാത്തതെന്ത്? ⁴⁷നമ്മുടെ പിതാവിൽനിന്നുള്ളവൻ അവിടുത്തെ വചനങ്ങൾ കേൾക്കുന്നു; നിങ്ങൾ നമ്മുടെ പിതാവിൽനിന്നുള്ളവരല്ലാത്തതിനാൽ കേൾക്കുന്നില്ല.”

⁴⁸യെഹൂദന്മാർ മറുപടി പറഞ്ഞു: “താങ്കൾ ഒരു ശമര്യക്കാരനാണെന്നും താങ്കൾക്കു ഭൂതം ബാധിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നും ഞങ്ങൾ പറയുന്നതു ശരിയല്ലയോ?”

⁴⁹യേശു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “എനിക്കു ഭൂതം ബാധിച്ചിട്ടില്ല; എന്നാൽ ഞാൻ എന്റെ പിതാവിനെ ബഹുമാനിക്കുന്നു; നിങ്ങളോ എന്നെ അപമാനിക്കുന്നു. ⁵⁰ഞാൻ എന്റെ മഹത്ത്വം അന്വേഷിക്കുന്നില്ല; നമ്മുടെ പിതാവ് അതു അന്വേഷിക്കുന്നു; അവിടുന്ന് ന്യായം വിധിക്കുന്നു. ⁵¹സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ആരെങ്കിലും എന്റെ വചനം പാലിച്ചാൽ അവൻ ഒരുനാളും മരണം കാണുകയില്ല.”

⁵²യെഹൂദന്മാർ അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “താങ്കൾക്കു ഭൂതം ബാധിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കു മനസ്സിലായി. അബ്രാഹാമും പ്രവാചകന്മാരും മരിച്ചു; എന്നിട്ടും ‘ആരെങ്കിലും എന്റെ വചനം പാലിച്ചാൽ അവൻ ഒരുനാളും മരണം ആസ്വദിക്കുകയില്ല’ എന്നു താങ്കൾ പറയുന്നു. ⁵³മരിച്ചുപോയ നമ്മുടെ പിതാവായ അബ്രാഹാമിനെക്കാൾ താങ്കൾ വലിയവനോ? പ്രവാചകന്മാരും മരിച്ചുപോയി! താങ്കൾ തന്നെത്തന്നെ ആരാക്കുന്നു?”

⁵⁴യേശു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്തിയാൽ എന്റെ മഹത്ത്വം ഒന്നുമല്ല. എന്നെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്തുന്നത് എന്റെ പിതാവാകുന്നു; ‘അവിടുന്ന് ഞങ്ങളുടെ ദൈവമാകുന്നു’ എന്നു നിങ്ങൾ അവിടുത്തെക്കുറിച്ചു പറയുന്നുവല്ലോ. ⁵⁵നിങ്ങൾ അവിടുത്തെ അറിയുന്നില്ല; ഞാനോ അവിടുത്തെ അറിയുന്നു. അവിടുത്തെ അറിയുന്നില്ല എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ ഞാനും നിങ്ങളെപ്പോലെ ഭോഷ്കു പറയുന്നവനായിത്തീരും. എന്നാൽ ഞാൻ അവിടുത്തെ അറിയുന്നു; അവിടുത്തെ വചനം പാലിക്കുന്നു. ⁵⁶നിങ്ങളുടെ പിതാവായ അബ്രാഹാം എന്റെ ദിവസം കാണുമെന്നതിൽ ആനന്ദിച്ചു; അദ്ദേഹം അതു കണ്ടു സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്തു.”

⁵⁷അപ്പോൾ യെഹൂദന്മാർ അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “താങ്കൾക്ക് ഇതുവരെ അൻപതു വയസ്സു തികഞ്ഞിട്ടില്ല; എന്നിട്ടും താങ്കൾ അബ്രാഹാമിനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?”

⁵⁸യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: അബ്രാഹാം ഉണ്ടാകുന്നതിനു മുമ്പേ, ഞാൻ ആകുന്നു.” ^c c v58 ‘ഞാൻ ആകുന്നു’ എന്നത് മോശയ്ക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയ ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തെ (പുറപ്പാട് 3:14) പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു—ദൈവമാകുന്നു എന്ന അവകാശവാദം; അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് അവർ കല്ലുകൾക്കായി കൈനീട്ടിയത്.

⁵⁹അതുകൊണ്ട് അവർ അവിടുത്തെ നേരേ എറിയുവാൻ കല്ലുകൾ കൈയിലെടുത്തു; എന്നാൽ യേശു തന്നെത്തന്നെ മറച്ച് ദൈവാലയത്തിൽനിന്നു വഴുതിമാറി പുറത്തുപോയി.