يوحنا 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹خو عيسىٰ د زيتون غرۀ ته لاړو.

²په سحر کښې هغه بيا بيتُ المُقدس ته راغلو، ټول خلق ورته راغلل، نو هغه کښېناستو او تعليم يې ورکړو. ³عالمانو او فريسيانو يوه ښځه چې په زنا کښې نيولے شوې وه راوستله او په مينځ کښې يې ودروله. ⁴هغوئ هغۀ ته ووئيل چې، ”اُستاذه، دا ښځه د زنا په حال کښې نيولے شوې ده. ⁵اوس په شريعت کښې موسىٰ مونږ ته حُکم کړے دے چې داسې ښځو ته دې کاڼى ووهلے شى. نو تۀ څۀ وايئ؟“ ⁶هغوئ دا د دې دپاره ووئيل چې هغه يې وآزمائى، دې دپاره چې د هغۀ د الزام دپاره کومه خبره ومومى. خو عيسىٰ ښکته شو او په خپلې ګوتې يې په زمکه باندې لِکل شروع کړل.

⁷کله چې هغوئ ترې پوښتنې کولې، نو هغه پاڅېدو او هغوئ ته يې وفرمائيل چې، ”په تاسو کښې چې چا ګناه نۀ وى کړے، هغه دې په دې ښځه باندې اول کاڼے وولى.“

⁸بيا هغه دوباره ښکته شو او په زمکه باندې يې لِکل.

⁹دا واورېدل نو هغوئ يو په يو لاړل، اول مشران، ترڅو چې عيسىٰ يواځې پاتې شو او هغه ښځه هم هلته ولاړه وه.

¹⁰عيسىٰ پاڅېدو او هغې ته يې وفرمائيل چې، ”اے ښځې، هغوئ چرته دى؟ آيا چا پر تا سزا ونۀ لګوله؟“

¹¹هغې ووئيل چې، ”مالِکه، هيچا نه.“ عيسىٰ وفرمائيل چې، ”زۀ هم پر تا سزا نۀ لګوم. لاړه شه، او د اوس نه وروستو نور ګناه مۀ کوه.“

زۀ د دُنيا رڼا يم

¹²عيسىٰ بيا هغوئ ته وفرمائيل چې، ”زۀ د دُنيا رڼا يم. څوک چې زما پيروى کوى، هغه به هيڅکله په تيارو کښې نۀ ګرځى، بلکې د ژوندون رڼا به ولرى.“

¹³نو فريسيانو هغۀ ته ووئيل چې، ”تۀ د خپل ځان په حقله ګواهى ورکوې، ستا ګواهى رښتيا نۀ ده.“

¹⁴عيسىٰ جواب ورکړو چې، ”کۀ زۀ د خپل ځان په حقله ګواهى هم ورکوم، نو زما ګواهى رښتيا ده، ځکه چې زۀ پوهيږم چې له کومه ځايه راغلے يم او چرته ځم، خو تاسو نۀ پوهيږئ چې زۀ له کومه ځايه راځم او چرته ځم. ¹⁵تاسو د جسم مطابق فيصله کوئ، زۀ د هيچا فيصله نۀ کوم. ¹⁶خو کۀ زۀ فيصله هم وکړم، نو زما فيصله رښتيا ده، ځکه چې زۀ يواځې نۀ يم، بلکې زۀ او هغه پلار چې زۀ يې رالېږلے يم. ¹⁷ستاسو په شريعت کښې لِکلے دى چې د دوو کسانو ګواهى رښتيا وى. ¹⁸زۀ د خپل ځان په حقله ګواهى ورکوم او هغه پلار چې زۀ يې رالېږلے يم، هغه زما په حقله ګواهى ورکوى.“

¹⁹هغوئ پوښتنه وکړه چې، ”ستا پلار چرته دے؟“ عيسىٰ جواب ورکړو چې، ”تاسو نۀ ما پېژنئ او نۀ زما پلار. کۀ تاسو ما پېژندلے وئ، نو زما پلار به مو هم پېژندلے وو.“

²⁰هغه دا خبرې هغه وخت وفرمائيلې کله چې هغه په بيتُ المُقدس کښې، د خزانې په ځائ کښې تعليم ورکوو، خو هيچا هغه ونۀ نيولو، ځکه چې د هغۀ وخت لا نۀ وو راغلے.

²¹نو هغه هغوئ ته بيا وفرمائيل چې، ”زۀ ځم. تاسو به ما لټوئ او په خپله ګناه کښې به مړۀ شئ. چرته چې زۀ ځم، هلته تاسو نۀ شئ راتلے.“

د ښکته نه، د پاسه نه

²²نو يهوديانو ووئيل چې، ”آيا هغه به خپل ځان قتل کړى، چې هغه وائى، ’چرته چې زۀ ځم، هلته تاسو نۀ شئ راتلے‘؟“

²³هغه هغوئ ته وفرمائيل چې، ”تاسو د ښکته نه يئ، زۀ د پاسه نه يم. تاسو د دې دُنيا يئ، زۀ د دې دُنيا نۀ يم. ²⁴ما تاسو ته ووئيل چې تاسو به په خپلو ګناهونو کښې مړۀ شئ، ځکه کۀ تاسو ايمان رانۀ وړئ چې زۀ هغه يم، نو تاسو به په خپلو ګناهونو کښې مړۀ شئ.“ ^a a v24 عيسىٰ د خُدائ پاک نوم ځان ته منسوبوى. ”زۀ هغه يم“ هغه طريقه ده چې په کوم سره زمونږ پلار ځان موسىٰ ته د بل ګبين نه پېژندلو (خروج ۳:۱۴). خلق په دې باب کښې وروستو د دې دعوىٰ نه پوه شول او کوشش يې وکړو چې د کُفر په سبب هغۀ ته کاڼى ووهى (آيت ۵۹).

²⁵نو هغوئ هغۀ ته ووئيل چې، ”آخر تۀ څوک يې؟“ عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”هم هغه چې ما تاسو ته د شروع نه وئيلى.

²⁶زما ستاسو په حقله ډېرې خبرې کولو او فيصله کولو دپاره شته، خو هغه چې زۀ يې رالېږلے يم، هغه رښتونے دے، او څۀ چې ما ترې اورېدلى، هغه زۀ دُنيا ته وايم.“

²⁷هغوئ پدې پوه نۀ شول چې هغه د پلار په حقله ورته وئيلى.

²⁸نو عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”کله چې تاسو اِبن آدم اوچت کړئ، نو هله به پوه شئ چې زۀ هغه يم، او دا چې زۀ له خپله ځانه هيڅ نۀ کوم، بلکې دا خبرې هغه شان کوم لکه زما پلار چې ما ته ښيولې دى. ²⁹هغه چې زۀ يې رالېږلے يم، هغه زما سره دے، هغه زۀ يواځې نۀ يم پرېښے، ځکه چې زۀ هر وخت هغه کار کوم چې هغه پرې راضى وى.“

زما په کلام کښې قائم اوسئ

³⁰کله چې هغه دا خبرې کولې، نو ډېرو کسانو په هغۀ ايمان راووړو.

³¹بيا عيسىٰ هغو يهوديانو ته چې په هغۀ ايمان راوړے وو وفرمائيل چې، ”کۀ تاسو زما په کلام کښې قائم اوسئ، نو تاسو په رښتيا زما مريدان يئ، ³²او تاسو به په حق پوه شئ، او حق به تاسو آزاد کړى.“

³³هغوئ هغۀ ته جواب ورکړو چې، ”مونږ د اِبراهيم اولاد يُو، هيچا ته هيڅکله مرئيان شوى نۀ يُو. تۀ څنګه وايئ چې ’تاسو به آزاد شئ‘؟“

³⁴عيسىٰ هغوئ ته جواب ورکړو چې، ”زۀ تاسو ته رښتيا رښتيا وايم، هر څوک چې ګناه کوى، هغه د ګناه مرئے دے. ³⁵مرئے د تل دپاره په کور کښې نۀ پاتې کيږى، خو زوئ د تل دپاره پاتې کيږى. ³⁶نو کۀ زوئ تاسو آزاد کړى، نو تاسو به په رښتيا آزاد شئ. ³⁷زۀ پوهيږم چې تاسو د اِبراهيم اولاد يئ، خو بيا هم تاسو زما د وژلو کوشش کوئ، ځکه چې زما کلام په تاسو کښې هيڅ ځائ نۀ لرى. ³⁸زۀ هغه څۀ وايم چې ما د خپل پلار سره ليدلى، او تاسو هغه څۀ کوئ چې تاسو د خپل پلار نه اورېدلى.“

³⁹هغوئ جواب ورکړو چې، ”زمونږ پلار اِبراهيم دے.“ عيسىٰ وفرمائيل چې، ”کۀ تاسو د اِبراهيم بچى وئ، نو تاسو به هغه کارونه کول چې اِبراهيم کول، ⁴⁰خو اوس تاسو زما د وژلو اراده لرئ، د داسې سړى چې تاسو ته يې هغه حق ووئيلو چې ما د خپل پلار نه اورېدلے وو. اِبراهيم داسې کار نۀ وو کړے. ⁴¹تاسو د خپل پلار کارونه کوئ.“ هغوئ هغۀ ته ووئيل چې، ”مونږ د زنا نه نۀ يُو پېدا شوى. زمونږ يو پلار دے، هغه پخپله خُدائ پاک دے.“

⁴²عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”کۀ خُدائ پاک ستاسو پلار وې، نو تاسو به زما سره مينه کوله، ځکه چې زۀ د خُدائ پاک له طرفه راغلے يم او دلته يم. زۀ له خپله ځانه نۀ يم راغلے، هغۀ زۀ رالېږلے يم. ⁴³تاسو زما په خبرو ولې نۀ پوهيږئ؟ ځکه چې تاسو زما کلام اورېدل نۀ شئ زغملے. ⁴⁴تاسو د خپل پلار يعنې اِبليس يئ، او تاسو د هغۀ د خواهشاتو پوره کول غواړئ. هغه د شروع نه قاتل وو، هغه په حق کښې نۀ ولاړو، ځکه چې په هغۀ کښې هيڅ حق نشته. کله چې هغه دروغ وائى، نو هغه د خپل طبيعت نه وائى، ځکه چې هغه دروغژن دے او د دروغو پلار دے. ^b b v44 عيسىٰ د باغِ عدن بنيادى دروغ په نوم رسوا کوى. هغه مار چې حوا ته يې ووئيل چې زمونږ پلار ترې څۀ ښۀ شے روکوى — هغه مار چې پخپله يې پلار رد کړے وو — هغه د دروغو اصل سرچينه ده، د هر دروغ پلار دے چې زمونږ پلار لرې ښيى. هغه کسان چې زوئ رد کوى، د هغه پلار شريک دى، نۀ د اِبراهيم او نۀ د خُدائ پاک. ⁴⁵خو ځکه چې زۀ حق وايم، تاسو په ما ايمان نۀ راوړئ. ⁴⁶په تاسو کښې څوک دے چې زما باندې د ګناه ثبوت وکړى؟ کۀ زۀ حق وايم، نو تاسو په ما ولې ايمان نۀ راوړئ؟ ⁴⁷څوک چې زمونږ د پلار دے، هغه د هغۀ خبرې اورى. تاسو ځکه نۀ اورئ چې تاسو زمونږ د پلار نۀ يئ.“

⁴⁸يهوديانو جواب ورکړو چې، ”آيا مونږ صحيح نۀ وايو چې تۀ سامرى يې او په تا کښې بدروح ده؟“

⁴⁹عيسىٰ جواب ورکړو چې، ”په ما کښې بدروح نشته، بلکې زۀ د خپل پلار عزت کوم، او تاسو زما بې عزتى کوئ. ⁵⁰خو زۀ د خپلې لوئۍ طلبګار نۀ يم، زمونږ پلار دا طلب کوى، او هغه فيصله کوى. ⁵¹زۀ تاسو ته رښتيا رښتيا وايم، کۀ څوک زما کلام وساتى، نو هغه به هيڅکله مرګ ونۀ ګورى.“

⁵²يهوديانو هغۀ ته ووئيل چې، ”اوس مونږ پوه شُو چې په تا کښې بدروح ده. اِبراهيم مړ شو، نبيان هم مړۀ شول، خو تۀ وايئ چې ’څوک چې زما کلام وساتى، هغه به هيڅکله د مرګ خوند ونۀ ګورى.‘ ⁵³آيا تۀ زمونږ د پلار اِبراهيم نه لوئ يې چې مړ شو؟ نبيان هم مړۀ شول! تۀ خپل ځان څوک ګڼې؟“

⁵⁴عيسىٰ جواب ورکړو چې، ”کۀ زۀ د خپل ځان لوئى وکړم، نو زما لوئى هيڅ نۀ ده. دا زما پلار دے چې زما لوئى کوى، هغه چې تاسو د هغۀ په حقله وايئ چې ’هغه زمونږ خُدائ دے.‘ ⁵⁵تاسو هغه نۀ پېژنئ، خو زۀ هغه پېژنم. کۀ زۀ ووايم چې زۀ هغه نۀ پېژنم، نو زۀ به ستاسو په شان دروغژن يم. خو زۀ هغه پېژنم او د هغۀ کلام ساتم. ⁵⁶ستاسو پلار اِبراهيم خوشحاله شو چې هغه به زما ورځ ووينى. هغه وليده او خوشحاله شو.“

⁵⁷نو يهوديانو هغۀ ته ووئيل چې، ”تا لا پنځوس کاله عُمر هم نۀ دے، او تا اِبراهيم ليدلے دے؟“

⁵⁸عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”زۀ تاسو ته رښتيا رښتيا وايم، د اِبراهيم د پېدا کېدو نه مخکښې، زۀ يم.“ ^c c v58 ”زۀ يم“ د خُدائ پاک هغه نوم بيانوى چې موسىٰ ته يې ووئيلو (خروج ۳:۱۴) — دا د خُدائ پاک کېدو دعوىٰ ده، ځکه هم هغوئ د کاڼو د وهلو دپاره لاس وغزولو.

⁵⁹نو هغوئ کاڼى راواخستل چې په هغۀ يې ووهى، خو عيسىٰ خپل ځان پټ کړو او د بيتُ المُقدس نه بهر ووتو.