Awewe nu Dibawa ka Yesus
Jalma-jalma anu nuduh hiji awéwé anu katéwak jinah ngalungsurkeun batuna hiji-hiji, sarta Yesus henteu ngahukum manéhna. Tuluy padungdengan jadi kejem: Mantenna nyarioskeun naon anu ditingali-Na di payuneun Rama-Na, maranéhna ngaku ka Ibrahim, sarta pangandika-Na ‘AKU NYA AKU’ ngajadikeun maranéhna ngarawu batu.
8 1Ari Yesus angkat ka Gunung Jaitun.
2Isuk-isuk keneh Anjeunna sumping deui ka Bait Allah; sakabeh jalma daratang ka Anjeunna, tuluy Anjeunna calik sarta ngawulang ka maranehna. 3Para ahli Toret jeung urang Parisi mawa hiji awewe anu katewak keur jinah, tuluy diadegkeun di tengah. 4Pok maranehna ka Anjeunna, “Guru, ieu awewe katewak keur jinah. 5Numutkeun Toret, Nabi Musa marentah ka urang sangkan awewe nu kitu dibaledogan ku batu nepi ka paeh. Kumaha saur Guru? 6Maranehna ngomong kitu teh pikeun nyoba-nyoba Anjeunna, neangan jalan pikeun ngadakwa Anjeunna. Tapi Yesus mando tuluy nyeratan taneuh ku ramo-Na.”
7Sabot maranehna terus-terusan nanya, Anjeunna ngadeg tuluy ngalahir ka maranehna, “Sing saha di antara maraneh anu teu boga dosa, pek manehna pangheulana ngabaledog ieu awewe ku batu.”
8Tuluy Anjeunna mando deui sarta nyeratan taneuh.
9Barang ngadarenge kitu, maranehna hiji-hiji arindit, ti mimiti nu pangkolotna, nepi ka Yesus tinggal nyalira jeung eta awewe anu keur nangtung di dinya.
10Yesus ngadeg tuluy ngalahir ka manehna, “Nyai, ka marana maranehna teh? Na euweuh anu ngahukum maneh?”
11Walon awewe tea, “Teu aya, Gusti.” Saur Yesus, “Kami oge moal ngahukum ka maneh. Geura balik, ti ayeuna ulah migawe dosa deui.”
Kami Caangna Dunya
12Yesus ngalahir deui ka maranehna, “Kami teh caangna dunya. Sing saha anu nuturkeun Kami moal leumpang dina poek, tapi bakal boga caangna hirup.”
13Ku sabab kitu urang Parisi ngaromong ka Anjeunna, “Anjeun nyaksian diri sorangan; panyaksen Anjeun teh teu bener.”
14Waler Yesus, “Sanajan Kami nyaksian diri sorangan, panyaksen Kami teh bener, sabab Kami terang ti mana asal Kami jeung ka mana Kami rek indit; ari maraneh teu nyaho ti mana asal Kami jeung ka mana Kami rek indit. 15Maraneh mah ngahukuman nurutkeun kadagingan; ari Kami mah teu ngahukum ssaurang ge. 16Sanajan Kami ngahukum, hukuman Kami teh bener, sabab Kami ngahukumna henteu nyalira, tapi Kami jeung Rama anu ngutus Kami. 17Dina Toret maraneh aya tulisan, yen panyaksen dua jelema teh sah. 18Kami nyaksian diri sorangan, jeung Rama anu ngutus Kami oge nyaksian Kami.”
19Maranehna naranya, “Di mana Rama Anjeun teh?” Waler Yesus, “Maraneh teu wawuh ka Kami, teu wawuh ka Ama Kami. Lamun maraneh wawuh ka Kami, tangtu wawuh ka Ama Kami oge.”
20Eta saur Anjeunna teh waktu keur ngawulang di Bait Allah, di tempat peti derma; teu aya anu wani nangkep Anjeunna, sabab waktos-Na tacan dongkap.
21Ku sabab eta Anjeunna ngalahir deui ka maranehna, “Kami rek indit. Maraneh bakal neangan Kami, tapi bakal paraeh dina kaayaan dosa. Ka tempat Kami rek indit, maraneh moal bisa milu.”
Ti Handap, Ti Luhur
22Ku sabab eta urang Yahudi ngaromong, “Naha manehna rek maehan maneh sorangan, nepi ka ngomong, ‘Ka tempat nu rek diindit ku Kami, maraneh moal bisa milu’?”
23Saur Anjeunna ka maranehna, “Maraneh mah asal ti handap, Kami mah asal ti luhur. Maraneh mah ti ieu dunya, Kami mah lain ti ieu dunya. 24Ku sabab eta tadi ge ceuk Kami, maraneh bakal paraeh dina dosa-dosa maraneh; sabab lamun maraneh teu percaya yen Kami teh AYA, maraneh bakal paraeh dina dosa-dosa maraneh.” a a v24 Yesus ngaku kana jenengan anu suci. “AYA” teh kumaha Rama urang ngawanohkeun salira-Na ka Nabi Musa di gorolong seuneu rungkun (Budalan 3:14). Jalma rea ngarti kana pangakuan ieu di bagian tukang ieu pasal, tuluy arek maledogan Anjeunna ku batu lantaran dianggap ngahina Allah (ayat 59).
25Ku sabab eta maranehna naranya ka Anjeunna, “Saha atuh Anjeun teh sabenerna?” Waler Yesus ka maranehna, “Nya saperti anu geus dicaritakeun ku Kami ti awal keneh.
26Loba keneh anu rek diomongkeun jeung dihukuman ku Kami ngeunaan maraneh, tapi Anu ngutus Kami teh sipat bener; naon anu ku Kami kadenge ti Mantenna, eta anu diwartakeun ku Kami ka dunya.”
27Maranehna henteu ngarti yen Anjeunna teh keur nyarioskeun perkara Rama ka maranehna.
28Ku sabab eta Yesus ngalahir ka maranehna, “Lamun maraneh geus ngagantungkeun Putra Manusa, maraneh bakal nyaho yen Kami teh AYA, jeung yen Kami henteu midamel naon-naon ku karsa sorangan, tapi nyarita kieu luyu jeung anu diwurukkeun ku Rama ka Kami. 29Anu ngutus Kami teh nyarengan Kami; Kami henteu ditinggalkeun nyalira, sabab Kami salawasna midamel anu kamanah ku Mantenna.”
Tetep dina Pangandika Kami
30Sabot Anjeunna nyarios kitu, loba jelema anu palercaya ka Anjeunna.
31Tuluy Yesus ngalahir ka urang Yahudi anu geus palercaya ka Anjeunna, “Lamun maraneh tetep dina Pangandika Kami, maraneh teh enya-enya murid Kami, 32sarta maraneh bakal nyaho kana bebeneran, jeung bebeneran teh bakal ngabebaskeun maraneh.”
33Maranehna ngawalon, “Kami teh turunan Ibrahim, tacan kungsi jadi badega saha-saha. Naha Anjeun bet ngomong, ‘Maraneh bakal jadi bebas’?”
34Waler Yesus ka maranehna, “Saenyana, saenyana, ceuk Kami ka maraneh: unggal jelema anu terus-terusan migawe dosa teh jadi badega dosa. 35Badega mah henteu salilana cicing di imah; ari anak mah cicing salalanggengna. 36Ku sabab eta lamun Putra ngabebaskeun maraneh, maraneh bakal bener-bener bebas. 37Kami nyaho maraneh teh turunan Ibrahim; tapi maraneh ihtiar rek maehan Kami, sabab Pangandika Kami teu meunang tempat di jero hate maraneh. 38Kami nyarita naon anu geus katingali ku Kami di Ama Kami, ari maraneh migawe naon anu ku maraneh kadenge ti bapa maraneh.”
39Maranehna ngawalon, “Bapa kami teh Ibrahim.” Saur Yesus, “Lamun maraneh enya anak Ibrahim, tangtu maraneh migawe pagawean anu dipigawe ku Ibrahim, 40tapi ayeuna maraneh malah rek maehan Kami, nya eta jelema anu geus nyaritakeun bebeneran ka maraneh, anu ku Kami kadenge ti Ama Kami. Ibrahim mah henteu kitu. 41Maraneh migawe pagawean bapa maraneh.” Pok maranehna ka Anjeunna, “Kami mah lain anak jinah. Kami boga hiji Rama, nya eta Allah ku anjeun.”
42Saur Yesus ka maranehna, “Lamun enya Allah teh Rama maraneh, tangtu maraneh mikaasih ka Kami, sabab Kami asalna ti Allah, ayeuna nepi ka dieu. Kami datang teh lain ku karep sorangan, tapi diutus ku Mantenna. 43Naha maraneh teu ngarti kana omongan Kami? Lantaran maraneh teu kuat ngadenge Pangandika Kami. 44Maraneh mah asalna ti bapa maraneh, nya eta Iblis, sarta maraneh hayang ngalakonan kahayang-kahayangna. Ti barang mimiti manehna teh tukang maehan, teu nangtung dina bebeneran, sabab dina dirina euweuh bebeneran. Ari ngabohong teh asal tina sipatna sorangan, sabab manehna teh tukang bohong, jeung bapana sagala bohong. b b v44 Yesus ngabukbak bohong nu jadi dasar di Taman Eden, disebut jenenganana. Oray anu ngabejaan Hawa yen Rama urang nahan kahadean ti manehna — oray anu geus nampik Rama ku anjeun — nya eta tukang bohong nu pangheulana, bapana sagala bohong anu ngagambarkeun Rama urang teh jauh. Sakur anu nampik Putra, kagolong kana bapa anu eta, lain ka Ibrahim, lain ka Allah. 45Ari Kami, ku lantaran nyarita bebeneran, maraneh teu palercaya ka Kami. 46Saha di antara maraneh anu bisa nuduh Kami boga dosa? Lamun Kami nyarita bener, naha maraneh teu palercaya ka Kami? 47Sing saha anu asal ti Rama urang, tangtu ngadengekeun pangandika Mantenna; ari maraneh teu ngadengekeun, sabab maraneh lain asal ti Rama urang.”
48Urang Yahudi ngawalon, “Na teu bener kitu ceuk kami yen Anjeun teh urang Samaria sarta kasurupan setan?”
49Waler Yesus, “Kami teu kasurupan setan, tapi Kami ngamulyakeun Ama Kami, ari maraneh ngahina ka Kami. 50Kami mah henteu neangan kamulyaan sorangan; aya Anu neangan eta pikeun Kami, nya eta Rama urang, sarta Mantenna anu jadi hakim. 51Saenyana, saenyana, ceuk Kami ka maraneh, lamun aya jelema anu nurut kana Pangandika Kami, manehna moal nenjo pati salalawasna.”
52Urang Yahudi ngaromong ka Anjeunna, “Ayeuna mah kami nyaho yen Anjeun teh kasurupan setan. Ibrahim geus maot, para nabi oge geus maraot, ari Anjeun ngomong, ‘Sing saha anu nurut kana omongan Kami moal ngasaan pati salalawasna.’ 53Na Anjeun leuwih agung ti batan Ibrahim, karuhun urang, anu geus maot tea? Para nabi oge geus maraot! Rek ngaku saha atuh Anjeun teh?”
54Waler Yesus, “Lamun Kami ngamulyakeun maneh, kamulyaan Kami teh taya hartina. Nu ngamulyakeun Kami mah Ama Kami, nya eta anu ku maraneh disebut, ‘Allah urang.’ 55Maraneh teu wawuh ka Mantenna, ari Kami wawuh. Lamun Kami ngomong teu wawuh ka Mantenna, tangtu Kami jadi tukang bohong cara maraneh. Tapi Kami wawuh ka Mantenna sarta nurut kana pangandika-Na. 56Ibrahim, karuhun maraneh, atoh pisan yen bakal nenjo poe Kami. Geus kasawang ku anjeunna, tuluy anjeunna bungah.”
57Ku sabab eta urang Yahudi ngaromong ka Anjeunna, “Umur Anjeun can aya lima puluh taun, geus nenjo Ibrahim?”
58Saur Yesus ka maranehna, “Saenyana, saenyana, ceuk Kami ka maraneh, memeh Ibrahim aya, Kami geus AYA.” c c v58 “AYA” teh ngagemakeun jenengan Allah anu dibejakeun ka Nabi Musa (Budalan 3:14) — hiji pangakuan yen Anjeunna teh Allah, nya eta sababna maranehna narewak batu.
59Ku sabab eta maranehna narewak batu rek maledogkeun ka Anjeunna, tapi Yesus nyumputkeun salira-Na tuluy kaluar ti Bait Allah.