Yohanes 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Waktu Yesus ngalangkung, Anjeunna ningali hiji jalma anu lolong ti barang lahir. ²Murid-murid-Na naros ka Anjeunna, “Rabi, saha anu geus migawe dosa, ieu jalma atawa kolotna, nepi ka manehna lolong ti barang lahir?”

³“Ieu jalma teu migawe dosa, kolotna oge henteu,’ waler Yesus, ‘tapi ieu kajadian supaya padamelan Rama urang ditembongkeun dina dirina. ^a a v3 Yesus teu kersa nganggap lolongna jalma eta minangka hukuman tina dosa. Anjeunna malah nujul ka Rama urang, anu padamelan nebus-Na baris ditembongkeun persis di tempat anu ku dunya mah ngan katenjo gagal. ⁴Urang kudu ngalampahkeun padamelan Mantenna anu ngutus Kami salila beurang keneh; peuting bakal datang, nu matak moal aya saurang ge anu bisa digawe. ⁵Salila Kami aya di dunya, Kami teh caang pikeun dunya.’”

⁶Sanggeus nyarios kitu, Anjeunna ngaludah kana taneuh, nyieun leutak tina ciludahna, tuluy dipulaskeun kana panon jalma teh.

⁷Anjeunna nimbalan ka manehna, “Geura indit, kumbah di kulah Siloam” (nu hartina: Diutus). Seug jalma teh indit, kumbah, tuluy balik geus bisa nenjo.

⁸Tatanggana jeung jalma-jalma anu tadina sok nenjo manehna ngemis, ngaromong, “Lain ieu teh nu sok diuk ngemis?” ⁹Aya nu ngomong, “Enya, eta jelemana.” Aya deui nu ngomong, “Lain, ngan mirip bae.” Manehna sorangan ngomong terus, “Enya, kuring jelemana.”

¹⁰Tuluy maranehna naranya ka manehna, “Kumaha carana nepi ka panon maneh bisa beunta?”

¹¹Tembalna, “Jalma anu disebut Yesus teh nyieun leutak, dipulaskeun kana panon kuring, tuluy nitah, ‘Pek ka Siloam, kumbah di dinya.’ Seug kuring indit, kumbah, tuluy bisa nenjo.”

¹²Ceuk maranehna, “Mana jalmana ayeuna?” Walonna, “Duka, teu nyaho.”

¹³Tuluy jalma anu tadina lolong teh dibawa ka urang Parisi. ¹⁴Ari poe waktu Yesus nyieun leutak jeung mukakeun panon jalma teh, kabeneran poe Sabat. ¹⁵Ku sabab kitu urang Parisi oge naranya deui ka manehna, kumaha manehna bisa nenjo. Tembalna, “Anjeunna numpi leutak kana panon kuring, tuluy kuring kumbah, ayeuna bisa nenjo.”

¹⁶Aya sawareh urang Parisi anu ngaromong, “Eta jalma lain ti Allah, da teu ngagungkeun poe Sabat.” Ari nu sejen ngomong, “Kumaha jalma anu dosa bisa nyieun tanda-tanda ajaib siga kitu?” Tungtungna maranehna pasalia paham.

¹⁷Tuluy maranehna naranya deui ka nu lolong teh, “Ari ceuk maneh kumaha eta jalma teh, da geus mukakeun panon maneh?” Walonna, “Anjeunna teh nabi.”

¹⁸Urang Yahudi teu palercaya yen manehna tadina lolong tuluy bisa nenjo, nepi ka maranehna nyalukan kolot jalma anu geus bisa nenjo teh. ¹⁹Pok naranya ka maranehna, “Ieu teh anak aranjeun anu ceuk aranjeun lolong ti barang lahir? Naha ayeuna bisa nenjo?”

²⁰Tembal kolotna, “Leres, kami terang ieu teh anak kami, jeung leres manehna lolong ti barang lahir. ²¹Tapi kumaha nepi ka ayeuna bisa nenjo, kami teu terang; saha anu mukakeun panonna oge kami teu terang. Taroskeun bae ka manehna, da manehna geus dewasa; tangtu bisa nerangkeun sorangan.” ²²Kolotna ngomong kitu teh bawaning sieun ku urang Yahudi, sabab urang Yahudi geus sapukan, saha bae anu ngaku yen Yesus teh Kristus, bakal diusir ti imah ibadah. ^b b v22 Diusir ti imah ibadah teh hartina disingkahkeun sagemblengna, boh ti pakumpulan masarakat boh ti kahirupan agama urang Yahudi. ²³Nya ku sabab eta kolotna ngomong, “Manehna geus dewasa; taroskeun ka manehna.”

²⁴Tuluy jalma anu tadina lolong teh disalukan deui, dicarekan, “Masrahkeun kamulyaan ka Allah! Ceuk kami mah eta jalma teh tukang dosa.”

²⁵Walonna, “Dosa henteuna mah kuring teu nyaho. Nu kuring nyaho ngan hiji: tadina kuring lolong, ayeuna bisa nenjo.”

²⁶Ceuk maranehna, “Naon anu dipigawe ku manehna ka maneh? Kumaha carana mukakeun panon maneh?”

²⁷Tembalna, “Kuring geus ngabejaan ka aranjeun, tapi aranjeun henteu ngaregepkeun. Ku naon rek ngadenge deui? Naha aranjeun oge hayang jadi muridna?”

²⁸Maranehna nyarekan manehna, pokna, “Maneh mah muridna; ari kami mah murid Nabi Musa. ²⁹Kami terang yen Allah geus ngandika ka Nabi Musa, tapi ari eta jalma mah kami teu nyaho ti mana asalna.”

³⁰Walon jalma teh, “Ieu anu aneh teh: aranjeun teu nyaho ti mana asalna, padahal Anjeunna geus mukakeun panon kuring. ³¹Urang terang yen Allah moal ngadangukeun ka jalma dosa, tapi lamun aya jalma anu ngabakti ka Allah jeung ngalampahkeun pangersa-Na, tangtu ku Allah didangukeun. ³²Ti barang aya dunya nepi ka ayeuna, tacan kungsi kadenge aya jalma anu bisa mukakeun panon jalma anu lolong ti barang lahir. ³³Lamun eta jalma lain ti Allah, moal bisa migawe nanaon.”

³⁴Tembal maranehna, “Maneh ge lahir pinuh ku dosa, ari wani-wani ngajar ka kami?” Tuluy manehna diusir ka luar.

Naha Maneh Percaya?

³⁵Yesus ngadangu yen jalma teh geus diusir. Barang kapendak, Anjeunna mariksa, “Naha maneh percaya ka Putra Manusa?”

³⁶Walonna, “Saha eta teh, Gusti, supados abdi tiasa percanten ka Anjeunna?”

³⁷Waler Yesus ka manehna, “Maneh geus nenjo ka Anjeunna; nya Anjeunna pisan anu keur nyarios jeung maneh ayeuna.”

³⁸Pok manehna unjukan, “Nun Gusti, abdi percanten,” tuluy manehna sujud nyembah ka Anjeunna.

³⁹Saur Yesus, “Kami sumping ka ieu dunya pikeun ngayakeun pangadilan, supaya nu teu bisa nenjo jadi bisa nenjo, sarta nu bisa nenjo jadi lolong.”

⁴⁰Sawareh urang Parisi anu aya di dinya ngadenge eta, tuluy naranya, “Naha kami oge lolong?”

⁴¹Waler Yesus, “Lamun aranjeun lolong, moal boga dosa; tapi ku sabab aranjeun ngaku, ‘Kuring bisa nenjo,’ nya dosa aranjeun angger ngancik.”