جنم کان انڌو ماڻهو
ڄمندڙ انڌي ماڻهوءَ تي مٽي ملي وڃي ٿي، هو ڌوئي ٿو، ۽ ڏسڻ لڳي ٿو، ته جيئن اسان جي پيءُ جا ڪم هن ۾ ظاهر ٿين. ٻه ڀيرا پڇا ڳاڇا ٿيڻ تي، هو ماڻهن جي ڳالهين ۾ اچڻ کان انڪار ڪري ٿو: هو انڌو هو، هاڻي ڏسي ٿو. عبادت خانو کيس ڪڍي ڇڏي ٿو، يسوع کيس ڳولي ٿو، ۽ پڪ سان ڏسندڙ انڌا آهن.
9 1جڏهن يسوع اتان لنگهي پيو، تڏهن هن هڪ اهڙو ماڻهو ڏٺو جيڪو ڄمندي کان انڌو هو. 2سندس شاگردن کانئس پڇيو تہ ”ربي، ڪنهن گناهه ڪيو، هن ماڻهوءَ يا سندس ماءُ پيءُ، جو هي انڌو ڄائو؟“
3يسوع وراڻيو تہ ”نہ هن ماڻهوءَ گناهه ڪيو ۽ نہ سندس ماءُ پيءُ،“ ”پر هي انهيءَ لاءِ ٿيو تہ هن ۾ اسان جي پيءُ جا ڪم ظاهر ٿين. a a v3 يسوع ماڻهوءَ جي انڌائپ کي گناهه جي سزا نہ ٿو سمجهي. هو بلڪ اسان جي پيءُ ڏانهن اشارو ٿو ڪري، جنهن جو ڇوٽڪاري وارو ڪم انهيءَ ئي جاءِ تي ظاهر ٿيندو جتي دنيا رڳو ناڪامي ڏٺي هئي. 4جيستائين ڏينهن آهي، تيستائين اسان کي مون موڪليندڙ جا ڪم ڪرڻا آهن؛ رات اچي ٿي، جڏهن ڪوبہ ڪم ڪري نہ ٿو سگهي. 5جيستائين آءٌ دنيا ۾ آهيان، تيستائين آءٌ دنيا جو نور آهيان.“
6اهو چئي زمين تي ٿڪيائين، ٿڪ سان مٽي ٺاهيائين ۽ اها ماڻهوءَ جي اکين تي لڳائيائين.
7کيس چيائين تہ ”وڃ، سلوآم جي حوض ۾ ڌوءِ“ (جنهن جي معنيٰ آهي موڪليل). سو هو ويو، ڌوئي ڏسڻ جوڳو ٿي موٽي آيو.
8پاڙيسرين ۽ جن هن کي اڳي ڀيڪ گهرندي ڏٺو هو، تن چيو تہ ”ڇا هي اهو ناهي جيڪو ويهي ڀيڪ گهرندو هو؟“ 9ڪن چيو تہ ”هي اهو ئي آهي.“ ٻين چيو تہ ”نہ، هي رڳو هن جهڙو آهي.“ هو پاڻ چوندو رهيو تہ ”آءٌ اهو ئي آهيان.“
10تنهنڪري کانئس پڇيائون تہ ”پوءِ تنهنجون اکيون ڪيئن کليون؟“
11هن وراڻيو تہ ”جنهن ماڻهوءَ کي يسوع سڏين ٿا، تنهن مٽي ٺاهي منهنجين اکين تي لڳائي ۽ مون کي چيو تہ ’سلوآم ڏانهن وڃ ۽ ڌوءِ.‘ سو آءٌ ويس ۽ ڌوئي ڏسڻ لڳس.“
12هنن چيس تہ ”اهو ڪٿي آهي؟“ هن چيو تہ ”مون کي خبر ناهي.“
13جيڪو ماڻهو اڳي انڌو هو، تنهن کي فريسين وٽ آندائون. 14جنهن ڏينهن يسوع مٽي ٺاهي سندس اکيون کوليون، سو سبت جو ڏينهن هو. 15تنهنڪري فريسين بہ وري کانئس پڇيو تہ کيس نظر ڪيئن آئي. هن کين چيو تہ ”هن منهنجين اکين تي مٽي رکي، مون ڌوتو ۽ هاڻي ڏسان ٿو.“
16ڪن فريسين چيو تہ ”هي ماڻهو خدا وٽان ناهي، ڇاڪاڻ تہ سبت کي نہ ٿو مڃي.“ ٻين چيو تہ ”گنهگار ماڻهو اهڙا نشان ڪيئن ڏيکاري ٿو سگهي؟“ سو انهن ۾ ڦوٽ پئجي ويو.
17وري انڌي کان پڇيائون تہ ”تو سندس باري ۾ ڇا ٿو چوين، ڇاڪاڻ تہ هن تنهنجون اکيون کوليون آهن؟“ هن چيو تہ ”هو نبي آهي.“
18يهودين کي يقين نہ آيو تہ هو انڌو هو ۽ هاڻي ڏسڻ لڳو آهي، جيستائين انهيءَ ماڻهوءَ جي ماءُ پيءُ کي نہ سڏايائون جنهن کي نظر آئي هئي. 19کائنن پڇيائون تہ ”ڇا هي اوهان جو پٽ آهي، جنهن بابت چئو ٿا تہ انڌو ڄائو هو؟ پوءِ هاڻي هو ڪيئن ٿو ڏسي؟“
20سندس ماءُ پيءُ وراڻيو تہ ”اسان کي خبر آهي تہ هي اسان جو پٽ آهي ۽ انڌو ڄائو هو. 21پر هاڻي هو ڪيئن ٿو ڏسي، سا اسان کي خبر ناهي؛ يا ڪنهن سندس اکيون کوليون، سا بہ اسان کي خبر ناهي. کانئس پڇو، هو بالغ آهي؛ پاڻ ٻڌائيندو.“ 22سندس ماءُ پيءُ اهو انهيءَ ڪري چيو جو يهودين کان ڊڄندا هئا، ڇاڪاڻ تہ يهودين اڳ ئي اتفاق ڪيو هو تہ جيڪڏهن ڪو يسوع کي مسيح ڪري مڃيندو تہ کيس عبادتخاني مان ڪڍيو ويندو. b b v22 عبادتخاني مان ڪڍيو وڃڻ جو مطلب يهودي جماعت کان مڪمل سماجي ۽ مذهبي ڌار ٿيڻ هو. 23انهيءَ ڪري سندس ماءُ پيءُ چيو تہ ”هو بالغ آهي، کانئس پڇو.“
24تنهنڪري انهيءَ اڳوڻي انڌي کي وري سڏي چيائونس تہ ”خدا کي جلوو ڏي. اسان کي خبر آهي تہ هي ماڻهو گنهگار آهي.“
25هن وراڻيو تہ ”هو گنهگار آهي يا نہ، سا مون کي خبر ناهي. هڪ ڳالهه مون کي خبر آهي: آءٌ انڌو هوس، هاڻي ڏسان ٿو.“
26هنن کيس چيو تہ ”هن تو سان ڇا ڪيو؟ تنهنجون اکيون ڪيئن کوليائين؟“
27هن وراڻيو تہ ”مون اوهان کي اڳ ئي ٻڌايو، پر اوهان نہ ٻڌو. وري ڇو ٻڌڻ ٿا گهرو؟ ڇا اوهين بہ سندس شاگرد ٿيڻ ٿا چاهيو؟“
28پوءِ هنن کيس ملامت ڪري چيو تہ ”تون سندس شاگرد آهين، پر اسان موسيٰ جا شاگرد آهيون. 29اسان کي خبر آهي تہ خدا موسيٰ سان ڳالهايو، پر هن ماڻهوءَ بابت خبر ناهي تہ ڪٿان آيو آهي.“
30ماڻهوءَ وراڻيو تہ ”عجب جي ڳالهه اها آهي تہ اوهان کي خبر ناهي تہ هو ڪٿان آيو آهي، تڏهن بہ هن منهنجون اکيون کوليون. 31اسان کي خبر آهي تہ خدا گنهگارن جي نہ ٿو ٻڌي، پر جيڪڏهن ڪو خدا جو خوف رکي ٿو ۽ سندس مرضيءَ تي هلي ٿو، تہ خدا سندس ٻڌي ٿو. 32دنيا جي شروعات کان وٺي ڪڏهن ڪنهن اهو نہ ٻڌو آهي تہ ڪنهن انڌو ڄاول جون اکيون کوليون هجن. 33جيڪڏهن هي ماڻهو خدا وٽان نہ هجي ها، تہ هو ڪجهه بہ نہ ڪري سگهي ها.“
34هنن وراڻيو تہ ”تون ڄاڻ کان ڄمڻ تائين گناهن ۾ ئي ڄائو آهين، ۽ وري اسان کي سيکارين ٿو؟“ ۽ کيس ٻاهر ڪڍي ڇڏيائون.
ڇا تون ايمان آڻين ٿو؟
35يسوع ٻڌو تہ هنن کيس ٻاهر ڪڍي ڇڏيو آهي، تڏهن کيس ڳولي لڌائين ۽ چيائينس تہ ”ڇا تون ابنِ آدم تي ايمان آڻين ٿو؟“
36هن وراڻيو تہ ”اي صاحب، اهو ڪير آهي تہ آءٌ هن تي ايمان آڻيان؟“
37يسوع کيس چيو تہ ”تو کيس ڏٺو آهي، ۽ جيڪو تو سان ڳالهائي پيو، سو اهو ئي آهي.“
38هن چيو تہ ”اي خداوند، آءٌ ايمان آڻيان ٿو،“ ۽ کيس سجدو ڪيائين.
39يسوع چيو تہ ”آءٌ هن دنيا ۾ عدالت لاءِ آيو آهيان، تہ جيڪي نہ ٿا ڏسن سي ڏسن، ۽ جيڪي ڏسن ٿا سي انڌا ٿين.“
40ساڻس گڏ ڪن فريسين اهو ٻڌي چيو تہ ”ڇا اسين بہ انڌا آهيون؟“
41يسوع کين چيو تہ ”جيڪڏهن اوهين انڌا هجو ها، تہ اوهان تي ڪو گناهه نہ هجي ها؛ پر هاڻي جو اوهين چئو ٿا تہ ’اسان کي ڏسڻ ۾ اچي ٿو،‘ تنهنڪري اوهان جو گناهه قائم رهي ٿو.“
