یوحنا 9

9 ¹همچنان که عیسی می‌گذشت، مردی را دید که از بدو تولد کور بود. ²شاگردانش از او پرسیدند: «ای استاد، گناه از که بود که این مرد کور به دنیا آمد؟ از خودش یا از پدر و مادرش؟»

³عیسی پاسخ داد: «نه گناه از این مرد بود و نه از پدر و مادرش، بلکه این چنین شد تا کارهای پدر ما در او آشکار گردد. ^a a v3 عیسی از خواندنِ کوریِ این مرد به‌عنوان مجازاتِ گناه سر باز می‌زند. او در عوض به پدر ما اشاره می‌کند، که کارِ نجات‌بخشش درست در همان جایی نمایان خواهد شد که دنیا تنها شکست می‌دید. ⁴تا روز است، باید کارهای فرستندهٔ مرا به‌جا آوریم؛ شب می‌آید که در آن هیچ‌کس نمی‌تواند کار کند. ⁵تا زمانی که در جهانم، نور جهانم.»

⁶این را گفت و آب دهان بر زمین افکند و از آن گِل ساخت و آن را بر چشمان مرد مالید.

⁷و به او گفت: «برو و در حوض سیلوحا بشوی» (که به معنای فرستاده‌شده است). پس آن مرد رفت و شست و بینا بازگشت.

⁸همسایگان و کسانی که پیش‌تر او را به گدایی دیده بودند، گفتند: «آیا این همان نیست که می‌نشست و گدایی می‌کرد؟» ⁹بعضی می‌گفتند: «همان است.» دیگران می‌گفتند: «نه، بلکه شبیه اوست.» اما خودش می‌گفت: «من همانم.»

¹⁰پس از او پرسیدند: «پس چگونه چشمانت باز شد؟»

¹¹پاسخ داد: «مردی که عیسی نام دارد، گِل ساخت و بر چشمانم مالید و به من گفت: ‹به سیلوحا برو و بشوی.› پس رفتم و شستم و بینا شدم.»

¹²به او گفتند: «او کجاست؟» گفت: «نمی‌دانم.»

¹³آنگاه آن مرد را که کور بوده، نزد فَریسیان بردند. ¹⁴و آن روزی که عیسی گِل ساخت و چشمان او را باز کرد، روز شَبّات بود. ¹⁵پس فَریسیان نیز باز از او پرسیدند که چگونه بینا شده است. به آنان گفت: «او بر چشمانم گِل نهاد و من شستم و اکنون می‌بینم.»

¹⁶بعضی از فَریسیان گفتند: «این مرد از جانب خدا نیست، زیرا شَبّات را نگاه نمی‌دارد.» دیگران گفتند: «چگونه مردی گناهکار می‌تواند چنین آیاتی به‌جا آورد؟» پس در میانشان دودستگی افتاد.

¹⁷باز به آن مرد کور گفتند: «تو دربارهٔ او چه می‌گویی، چون چشمانت را باز کرده است؟» گفت: «او پیامبری است.»

¹⁸اما یهودیان باور نکردند که او کور بوده و بینا شده است، تا آنکه پدر و مادر آن مردِ بینا‌شده را فراخواندند. ¹⁹و از آنان پرسیدند: «آیا این پسر شماست که می‌گویید کور به دنیا آمده است؟ پس چگونه اکنون می‌بیند؟»

²⁰پدر و مادرش پاسخ دادند: «می‌دانیم که این پسر ماست و کور به دنیا آمده است. ²¹اما اینکه اکنون چگونه می‌بیند، نمی‌دانیم؛ و اینکه چه کسی چشمانش را باز کرده، نمی‌دانیم. از خودش بپرسید؛ او بالغ است و خودش سخن خواهد گفت.» ²²پدر و مادرش از ترس یهودیان این را گفتند، زیرا یهودیان از پیش هم‌داستان شده بودند که اگر کسی عیسی را همان مسیح اعتراف کند، از کنیسه اخراج شود. ^b b v22 اخراج از کنیسه به معنای طردِ کاملِ اجتماعی و دینی از جامعهٔ یهود بود. ²³از همین رو بود که پدر و مادرش گفتند: «او بالغ است؛ از خودش بپرسید.»

²⁴پس بار دیگر آن مرد را که کور بوده فراخواندند و به او گفتند: «خدا را جلال بده. ما می‌دانیم که این مرد گناهکار است.»

²⁵او پاسخ داد: «اینکه گناهکار است یا نه، نمی‌دانم. یک چیز می‌دانم: کور بودم و اکنون می‌بینم.»

²⁶به او گفتند: «با تو چه کرد؟ چگونه چشمانت را باز کرد؟»

²⁷پاسخشان داد: «پیش‌تر به شما گفتم و گوش ندادید. چرا می‌خواهید بار دیگر بشنوید؟ آیا شما نیز می‌خواهید شاگرد او شوید؟»

²⁸آنگاه به او دشنام دادند و گفتند: «تو شاگرد او هستی، اما ما شاگردان موسی هستیم. ²⁹ما می‌دانیم که خدا با موسی سخن گفت، اما این مرد را نمی‌دانیم از کجاست.»

³⁰آن مرد پاسخشان داد: «شگفت در همین است: شما نمی‌دانید او از کجاست، با این حال چشمان مرا باز کرد. ³¹می‌دانیم که خدا به گناهکاران گوش نمی‌دهد، اما اگر کسی خداترس باشد و ارادهٔ او را به‌جا آورد، خدا به او گوش می‌دهد. ³²از آغاز جهان هرگز شنیده نشده که کسی چشمان شخصی را که کور به دنیا آمده، باز کرده باشد. ³³اگر این مرد از جانب خدا نبود، هیچ کاری نمی‌توانست بکند.»

³⁴در پاسخ به او گفتند: «تو که سراپا در گناه به دنیا آمده‌ای، آیا به ما تعلیم می‌دهی؟» و او را بیرون انداختند.

آیا ایمان داری؟

³⁵عیسی شنید که او را بیرون انداخته‌اند، و چون او را یافت، گفت: «آیا به پسرِ انسان ایمان داری؟»

³⁶پاسخ داد: «ای سرور، او کیست تا به او ایمان آورم؟»

³⁷عیسی به او گفت: «هم او را دیده‌ای و هم اکنون همانی است که با تو سخن می‌گوید.»

³⁸گفت: «خداوندا، ایمان دارم» و او را پرستش کرد.

³⁹عیسی گفت: «من برای داوری به این جهان آمدم، تا آنان که نمی‌بینند ببینند و آنان که می‌بینند کور شوند.»

⁴⁰بعضی از فَریسیان که با او بودند، این را شنیدند و گفتند: «آیا ما نیز کوریم؟»

⁴¹عیسی به آنان گفت: «اگر کور بودید، گناهی نمی‌داشتید؛ اما حال که می‌گویید ‹می‌بینیم›، گناهتان باقی می‌ماند.»