Doğuştan Kör Olan Adam
Doğuştan kör bir adama çamur sürülür; adam yıkanır ve görür, öyle ki Babamız'ın işleri onda açığa çıksın. İki kez sorguya çekilir ama vazgeçirilmeye yanaşmaz: Kördü, şimdi görüyor. Havra onu dışarı atar, İsa onu bulur ve gördüğünden emin olanlar kördür.
9 1İsa yolda giderken doğuştan kör olan bir adam gördü. 2Öğrencileri O'na, «Rabbî, kim günah işledi de bu adam kör doğdu? Kendisi mi, yoksa annesiyle babası mı?» diye sordular.
3İsa şöyle yanıtladı: «Ne kendisi günah işledi, ne de annesiyle babası. Bu, Babamız'ın işleri onda açığa çıksın diye oldu. a a v3 İsa, adamın körlüğünü günahın cezası olarak okumayı reddediyor. Bunun yerine, dünyanın yalnızca bir yenilgi gördüğü o yerde kurtarıcı işi sergilenecek olan Babamız'a işaret ediyor. 4Gündüz olduğu sürece beni gönderenin işlerini yapmalıyız. Gece geliyor, o zaman kimse çalışamaz. 5Dünyada olduğum sürece dünyanın ışığı benim.»
6Bunu söyledikten sonra yere tükürdü, tükürükle çamur yaptı ve çamuru adamın gözlerine sürdü.
7Ona, «Git, Şiloah Havuzu'nda yıkan» dedi (Şiloah, Gönderilmiş demektir). Adam da gitti, yıkandı ve gözleri görerek döndü.
8Komşuları ve onu daha önce dilenirken görmüş olanlar, «Oturup dilenen adam bu değil mi?» dediler. 9Kimisi, «Evet, odur» dedi. Başkaları, «Hayır, ama ona benziyor» dedi. Adam ise, «Ben oyum» deyip duruyordu.
10Bunun üzerine ona, «Öyleyse gözlerin nasıl açıldı?» diye sordular.
11Adam şöyle yanıtladı: «İsa denen adam çamur yaptı, gözlerime sürdü ve bana, ‹Şiloah'a git ve yıkan› dedi. Ben de gittim, yıkandım ve görmeye başladım.»
12Ona, «Nerede O?» dediler. Adam, «Bilmiyorum» dedi.
13Eskiden kör olan adamı Ferisiler'e götürdüler. 14İsa'nın çamur yapıp adamın gözlerini açtığı gün Şabat Günü'ydü. 15Bu yüzden Ferisiler de ona nasıl görmeye başladığını tekrar sordular. Adam onlara, «Gözlerime çamur sürdü, ben de yıkandım ve şimdi görüyorum» dedi.
16Bazı Ferisiler, «Bu adam Tanrı'dan değil, çünkü Şabat Günü'nü tutmuyor» dedi. Başkaları ise, «Günahkâr bir adam nasıl böyle belirtiler yapabilir?» dedi. Böylece aralarında ayrılık düştü.
17Kör adama yine, «Gözlerini açtığına göre, sen O'nun için ne diyorsun?» dediler. Adam, «O bir peygamberdir» dedi.
18Yahudiler, gözleri açılan adamın annesiyle babasını çağırıncaya dek, onun kör olup da görmeye başladığına inanmadılar. 19Onlara, «Kör doğdu dediğiniz oğlunuz bu mu? Peki, şimdi nasıl görüyor?» diye sordular.
20Adamın annesiyle babası şöyle yanıtladı: «Bunun bizim oğlumuz olduğunu ve kör doğduğunu biliyoruz. 21Ama şimdi nasıl gördüğünü bilmiyoruz; gözlerini kimin açtığını da bilmiyoruz. Ona sorun, o ergindir; kendi adına konuşur.» 22Annesiyle babası bunu Yahudiler'den korktukları için söylediler. Çünkü Yahudiler, İsa'yı Mesih diye açıkça kabul edeni havradan atma konusunda çoktan anlaşmışlardı. b b v22 Havradan atılmak, Yahudi toplumundan tümüyle toplumsal ve dinsel olarak dışlanmak anlamına geliyordu. 23Annesiyle babası bu yüzden, «O ergindir, ona sorun» dediler.
24Eskiden kör olan adamı ikinci kez çağırıp, «Tanrı'yı yücelt! Biz bu adamın günahkâr olduğunu biliyoruz» dediler.
25Adam şöyle yanıtladı: «O'nun günahkâr olup olmadığını bilmiyorum. Bildiğim tek şey var: Kördüm, şimdi görüyorum.»
26Ona, «Sana ne yaptı? Gözlerini nasıl açtı?» dediler.
27Adam onlara, «Size söyledim bile, ama dinlemediniz. Neden yeniden duymak istiyorsunuz? Yoksa siz de O'nun öğrencileri mi olmak istiyorsunuz?» diye yanıt verdi.
28Bunun üzerine adama sövüp saydılar ve, «O'nun öğrencisi sensin, ama biz Musa'nın öğrencileriyiz. 29Tanrı'nın Musa'yla konuştuğunu biliyoruz, ama bu adamın nereden geldiğini bilmiyoruz» dediler.
30Adam onlara şöyle yanıt verdi: «Şaşılacak şey işte bu: Siz O'nun nereden geldiğini bilmiyorsunuz, oysa O benim gözlerimi açtı. 31Biliyoruz ki Tanrı günahkârları dinlemez; ama biri Tanrı'ya derin saygı duyar ve O'nun isteğini yerine getirirse, Tanrı onu dinler. 32Dünya var olalı, doğuştan kör olan birinin gözlerini birinin açtığı hiç işitilmemiştir. 33Bu adam Tanrı'dan olmasaydı, hiçbir şey yapamazdı.»
34Onlar da adama, «Tümüyle günah içinde doğdun, sen mi bize öğretiyorsun?» diye yanıt verdiler ve onu dışarı attılar.
İman Ediyor musun?
35İsa adamı dışarı attıklarını duydu ve onu bulunca, «Sen İnsanoğlu'na iman ediyor musun?» dedi.
36Adam, «Efendim, O kimdir ki, O'na iman edeyim?» diye yanıtladı.
37İsa ona, «O'nu gördün. Şu anda seninle konuşan da O'dur» dedi.
38Adam, «İman ediyorum, ya Rab!» dedi ve O'na tapındı.
39İsa, «Görmeyenler görsün, görenler kör olsun diye yargı için bu dünyaya geldim» dedi.
40O'nun yanında bulunan bazı Ferisiler bunu işitince, «Yoksa biz de mi körüz?» dediler.
41İsa onlara, «Kör olsaydınız günahınız olmazdı; ama şimdi, ‹Görüyoruz› dediğiniz için günahınız duruyor» dedi.