Yuhanna 10

10 ¹«Size doğrusunu söyleyeyim: Koyun ağılına kapıdan girmeyip başka yoldan tırmanan kişi hırsız ve hayduttur. ²Kapıdan giren ise koyunların çobanıdır. ³Kapıcı ona kapıyı açar, koyunlar da onun sesini işitir. O kendi koyunlarını adıyla çağırır ve onları dışarı götürür. ⁴Kendi koyunlarının hepsini dışarı çıkardıktan sonra önlerinden gider, koyunlar da onu izler; çünkü onun sesini tanırlar. ⁵Bir yabancının ardından asla gitmezler; ondan kaçarlar, çünkü yabancıların sesini tanımazlar.»

⁶İsa onlara bu benzetmeyi anlattı, ama ne demek istediğini anlamadılar.

⁷Bunun için İsa yine şöyle dedi: «Size doğrusunu söyleyeyim, koyunların kapısı Ben'im.

⁸«Benden önce gelenlerin hepsi hırsız ve hayduttu, ama koyunlar onları dinlemedi. ⁹Kapı Ben'im. Bir kimse benim aracılığımla girerse kurtulur; girer çıkar ve otlak bulur. ¹⁰Hırsız ancak çalmak, öldürmek ve yok etmek için gelir. Bense insanlar yaşama, bol yaşama sahip olsunlar diye geldim.

¹¹«Ben iyi çobanım. İyi çoban koyunları uğruna canını verir. ^a a v11 İsa, Babamız'ın İsrail üzerinde taşıdığı çoban unvanını alıp kendine mal eder — hiçbir ücretlinin yapmayacağını yapan Çoban: koyunları uğruna canını veren. ¹²Çoban olmayan, koyunların da sahibi olmayan ücretli, kurdun geldiğini görünce koyunları bırakıp kaçar; kurt da onları kapar ve dağıtır. ¹³Adam kaçar, çünkü ücretlidir ve koyunlar için hiç kaygı duymaz.

¹⁴«Ben iyi çobanım. Kendi koyunlarımı tanırım, koyunlarım da beni tanır; ¹⁵tıpkı Baba'nın beni tanıdığı, benim de Baba'yı tanıdığım gibi. Canımı da koyunlar uğruna veririm. ¹⁶Bu ağıldan olmayan başka koyunlarım da var. Onları da götürmeliyim, onlar da sesimi işitecek. Böylece tek sürü, tek çoban olacak. ¹⁷Baba beni bunun için sever: Canımı, tekrar geri almak üzere veririm. ¹⁸Canımı kimse benden alamaz; ben onu kendiliğimden veririm. Onu vermeye de tekrar geri almaya da yetkim var. Bu buyruğu Babam'dan aldım.»

¹⁹Bu sözler yüzünden Yahudiler arasında yine ayrılık çıktı. ²⁰Birçoğu, «Onu cin çarpmış, aklını kaçırmış. Niçin O'nu dinliyorsunuz?» dedi. ²¹Başkaları ise, «Bunlar cin çarpmış bir adamın sözleri değil. Cin, körlerin gözlerini açabilir mi?» dediler.

Tapınağın Açılış Bayramı

²²O sırada Yeruşalim'de Tapınağın Açılış Bayramı kutlanıyordu. Mevsim kıştı. ^b b v22 Tapınağın Açılış Bayramı (Hanuka), tapınağın yeniden adanışını kutlardı; kışa denk gelir ve Musa'nın Yasası'nda buyrulan bayramlardan değildir. ²³İsa tapınakta, Süleyman'ın Eyvanı'nda yürüyordu. ²⁴Yahudiler O'nun çevresini sarıp, «Bizi daha ne kadar merakta bırakacaksın? Eğer Mesih isen, bize açıkça söyle» dediler.

²⁵İsa onlara şu karşılığı verdi: «Size söyledim, ama inanmıyorsunuz. Babam'ın adıyla yaptığım işler bana tanıklık ediyor. ²⁶Ama siz inanmıyorsunuz, çünkü benim koyunlarımdan değilsiniz. ²⁷Koyunlarım sesimi işitir. Ben onları tanırım, onlar da beni izler. ²⁸Onlara sonsuz yaşam veririm; asla mahvolmayacaklar ve onları hiç kimse elimden kapamaz. ²⁹Onları bana veren Babam her şeyden üstündür. Onları Baba'nın elinden kapmaya kimsenin gücü yetmez. ³⁰Ben ve Baba biriz.» ^c c v30 İsa, Babası'yla bir olduğunu ileri sürer — tek bir varlığı paylaşan ayrı Kişiler. Kalabalık bunu küfür olarak işitir ve taşlara sarılır (ayet 33).

³¹Yahudiler O'nu taşlamak için yerden yine taş aldılar.

³²İsa onlara, «Size Baba'dan gelen birçok iyi iş gösterdim. Bunlardan hangisi için beni taşlayacaksınız?» dedi.

³³Yahudiler O'na, «Seni iyi işlerden ötürü değil, küfrettiğin için taşlıyoruz» dediler. «İnsan olduğun halde Tanrı olduğunu ileri sürüyorsun.»

³⁴İsa onlara şu karşılığı verdi: «Yasanızda, ‹Siz ilahsınız, dedim› diye yazılı değil mi? ^d d v34 İsa, Mezmur 82'den alıntı yapar; orada İsrail'in yargıçlarına, Tanrı'nın sözü kendilerine geldiği için ‹ilahlar› denir — birçok ilahın var olduğu iddiası değil, kendi Kutsal Yazıları'ndan bir kanıttır. ³⁵Kendilerine Babam'ın sözü gelen kişilere ‹ilahlar› dendiyse —ve Kutsal Yazı geçersiz kılınamaz— ³⁶Baba'nın kendine ayırıp dünyaya gönderdiği kişiye gelince, ‹Babamız'ın Oğlu'yum› dediğim için nasıl olur da beni küfür etmekle suçluyorsunuz?

³⁷«Babam'ın işlerini yapmıyorsam, bana inanmayın. ³⁸Ama yapıyorsam, bana inanmasanız bile yaptığım işlere inanın. Öyle ki, Baba'nın bende, benim de Baba'da olduğumu bilesiniz ve bilmeye devam edesiniz.»

³⁹O'nu yine yakalamaya çalıştılar, ama ellerinden sıyrılıp kurtuldu.

⁴⁰Sonra İsa yine Şeria Irmağı'nın karşı yakasına, Yahya'nın başlangıçta vaftiz ettiği yere gitti ve orada kaldı. ⁴¹Birçok kişi O'na geldi. «Yahya hiç mucize yapmadı, ama bu adam için söylediklerinin hepsi doğruydu» diyorlardı. ⁴²Ve orada birçokları O'na iman etti.