Efa vita pirinty
Boky

Ny Feo Fantatry ny Ondry

Jesosy no varavarana sy ny mpiandry tsara izay miantso ny azy amin'ny anarany ary manolo-tena afoy ny ainy an-tsitrapo. Voahodidina tamin'ny Fetin'ny Fanokanana izy, ary milaza fa tazonan'ny tanany sy ny an'i Rainy ny ondriny, ka tsy misy mahasaisaka azy.

Toko 10.

« Marina tokoa, marina tokoa, lazaiko aminareo: izay tsy miditra amin’ny vavahady ho any amin’ny valan’ondry, fa mananika amin’ny lalana hafa, dia mpangalatra sy jiolahy izy. Fa ny miditra amin’ny vavahady dia ny mpiandry ny ondry. Ho azy no manokatra ny mpiambina vavahady, ary ny ondry mihaino ny feony. Antsoiny amin’ny anarany ny ondriny, ka entiny mivoaka. Rehefa avoakany ny azy rehetra, dia mandeha eo alohan’izy ireo izy, ary manaraka azy ny ondry, satria fantany ny feony. Tsy hanaraka olon-kafa mihitsy izy ireo, fa handositra azy, satria tsy fantany ny feon’ny olon-kafa. »

Nitondra ity fanoharana ity tamin’izy ireo Jesosy, nefa tsy azon’izy ireo izay dikan’izany.

Dia hoy indray i Jesosy: « Marina tokoa, marina tokoa, lazaiko aminareo: Izaho no vavahadin’ny ondry.

« Ireo rehetra tonga talohako dia mpangalatra sy jiolahy, fa tsy nihaino azy ny ondry. Izaho no vavahady; izay miditra amiko dia ho voavonjy, ka hiditra sy hivoaka ary hahita fiandrasana. Tsy tonga ny mpangalatra afa-tsy hangalatra sy hamono ary handrava. Izaho kosa tonga mba hanana fiainana izy ireo, eny, hanana azy be dia be.

« Izaho no mpiandry tsara. Ny mpiandry tsara dia manolotra ny ainy ho an’ny ondry. a a v11 Nandray ho Azy ny anaran’ny mpiandry izay nentin’i Raintsika tamin’i Israely i Jesosy — ilay Mpiandry manao izay tsy hataon’ny mpikarama: manolotra ny ainy ho an’ny ondry. Ny mpikarama, izay tsy mpiandry sady tsy tompon’ny ondry, dia mahita ny amboadia tonga, ka mamela ny ondry ary mandositra; ny amboadia dia mamandrika sy mampiely azy. Mandositra ilay lehilahy satria mpikarama izy ka tsy miraharaha ny ondry.

« Izaho no mpiandry tsara. Fantatro ny ahy, ary fantatry ny ahy Aho, tahaka ny nahafantatry ny Ray Ahy sy ny nahafantatro ny Ray; ary manolotra ny aiko ho an’ny ondry Aho. Manana ondry hafa Aho izay tsy ao amin’ity valan’ondry ity; tsy maintsy entiko koa ireo, ary hihaino ny feoko izy. Ho andiany iray izy, ary mpiandry iray. Izany no mahatonga ny Ray ho tia Ahy: manolotra ny aiko Aho mba haka azy indray. Tsy misy mamoy azy amiko, fa Izaho mihitsy no manolotra azy. Manana fahefana hanolotra azy Aho, ary manana fahefana haka azy indray. Ity didy ity no noraisiko tamin’ny Raiko. »

Nisy fisarahana indray teo amin’ny Jiosy noho ireo teny ireo. Maro tamin’izy ireo no niteny hoe: « Manana demonia izy sady very saina. Nahoana no mihaino azy ianareo? » Ny hafa kosa niteny hoe: « Tsy teny an’olona manana demonia ireo. Moa mahay manokatra ny mason’ny jamba va ny demonia? »

Ny Fetin’ny Fanokanana

Dia tonga tany Jerosalema ny Fetin’ny Fanokanana. Ririnina tamin’izay, b b v22 Ny Fetin’ny Fanokanana (Hanoka) dia nankalaza ny fanokanana indray ny tempoly; mitranga amin’ny ririnina izy ary tsy anisan’ireo fety nasain’ny Lalàn’i Mosesy natao. ary nandeha tao amin’ny tempoly i Jesosy, tao amin’ny Lavarangan’i Solomona. Nanodidina Azy ny Jiosy ka niteny hoe: « Hatramin’ny rahoviana no hampiahiahinao anay? Raha Ianao no Kristy, lazao mazava anay. »

Namaly azy ireo Jesosy hoe: « Nolazaiko tamin’ny teny hianareo, nefa tsy mino ianareo. Ny asa ataoko amin’ny anaran’ny Raiko no vavolombelona ny amiko, fa ianareo tsy mino, satria tsy anisan’ny ondriko. Mihaino ny feoko ny ondriko; fantatro izy ireo, ary manaraka Ahy. Omeko fiainana mandrakizay izy ireo, ary tsy ho very mihitsy, ary tsy hisy hisambotra azy hiala amin’ny tanako. Ny Raiko, Izay nanome azy ireo Ahy, no lehibe noho ny rehetra; ary tsy misy mahay misambotra azy hiala amin’ny tanan’ny Ray. Izaho sy ny Ray dia iray. » c c v30 Milaza fa iray amin’ny Raiko Izy i Jesosy — Olona samy hafa izay iray ihany ny maha-izy azy. Ny vahoaka mandre izany ho fitenenan-dratsy ka mandray vato (v.33).

Nandray vato indray ny Jiosy mba hitoraka Azy.

Namaly azy ireo Jesosy hoe: « Efa nasehoko anareo ny asa tsara maro avy amin’ny Ray. Inona amin’ireny no hitorahanareo Ahy vato? »

« Tsy ny asa tsara no itorahanay Anao vato, » hoy izy ireo, « fa ny fitenenan-dratsy, satria Ianao, olona fotsiny, no manao ny tenanao ho Andriamanitra. »

Namaly azy ireo Jesosy hoe: « Tsy voasoratra ve ao amin’ny Lalànareo hoe: “Nilaza Aho fa andriamanitra ianareo”? d d v34 Mitanisa ny Salamo 82 i Jesosy, izay nantsoina hoe «andriamanitra» ny mpitsara any Israely satria tonga tamin’izy ireo ny tenin’Andriamanitra — tsy milaza fa misy andriamanitra maro, fa fanamafisana avy amin’ny Soratra Masina ao aminy ihany. Raha nantsoiny hoe “andriamanitra” ireo nankanesan’ny tenin’ny Raiko — ary tsy azo ravana ny Soratra — ahoana ny amin’ilay natokan’ny Ray ka nirahiny ho amin’izao tontolo izao? Nahoana no ampangainareo ho nanao fitenenan-dratsy Aho noho ny nilazako hoe: “Zanak’i Raintsika Aho”?

« Raha tsy manao ny asan’ny Raiko Aho, dia aza mino Ahy. Fa raha manao azy Aho, na dia tsy mino Ahy aza ianareo, minoa ny asa, mba ho fantatrareo sy hahafantatrareo hatrany fa ao amiko ny Ray, ary Izaho ao amin’ny Ray. »

Nitady hisambotra Azy indray izy ireo, fa nandositra ny tanany Izy.

Dia nankany ampitan’i Jordana indray i Jesosy, tany amin’ilay toerana nanaovan’i Jaona batisa tamin’ny voalohany, ary nijanona tany. Maro no nankany Aminy ka niteny hoe: « Tsy nanao famantarana i Jaona, kanefa marina avokoa izay rehetra nolazain’i Jaona momba ity lehilahy ity. » Ary tany no nisy maro nino Azy.