چاپ شوی
کتاب

هغه آواز چې ګډې يې پېژنى

عيسىٰ دروازه او ښه شپون دی چې خپل خلک په نوم رابولي او خپل ژوند په خپله خوښه ورکوي. د وقف په اختر کې محاصره شوی، وايي چې د هغه پسونه د هغه په لاس او د هغه د پلار په لاس کې ساتل شوي، او هېڅوک يې نشي تښتولی.

څپرکی 10.

”زۀ تاسو ته رښتيا رښتيا وايم، څوک چې د ګډو ګوله ته د دروازې نه نۀ ننوځى، بلکې له بلې لارې نه ورننوځى، هغه غل او ډاکو دے. خو څوک چې د دروازې نه ننوځى، هغه د ګډو شپون دے. دروازه بان ورته دروازه پرانزى او ګډې د هغۀ آواز اورى. هغه خپلې ګډې په نامه بولى او بهر يې بوځى. کله چې هغه خپلې ټولې ګډې بهر وباسى، نو د هغوئ مخکښې روان شى او ګډې ورپسې ځى، ځکه چې هغوئ د هغۀ آواز پېژنى. هغوئ به هيچرې د پردى سړى پسې لاړې نۀ شى، بلکې د هغۀ نه به وتښتى، ځکه چې هغوئ د پردو آواز نۀ پېژنى.“

عيسىٰ هغوئ ته دا مثال وفرمائيلو، خو هغوئ ونۀ پوهېدل چې د هغۀ مطلب څۀ وو.

نو عيسىٰ بيا وفرمائيل، ”زۀ تاسو ته رښتيا رښتيا وايم، د ګډو دپاره دروازه زۀ يم.

”هغه ټول چې زما نه مخکښې راغلل، غله او ډاکوان وُو، خو ګډو د هغوئ خبره وا نۀ ورېدله. دروازه زۀ يم. څوک چې زما په وسيله ننوځى، هغه به خلاصون مومى او راتلو او تلو ته به آزاد وى او څرځائ به مومى. غل يواځې د دې دپاره راځى چې غلا وکړى، قتل وکړى او تباه کړى. زۀ راغلم چې هغوئ ژوندون ولرى، بلکې په وفرت سره يې ولرى.

”ښۀ شپون زۀ يم. ښۀ شپون د ګډو دپاره خپل ژوند قربانوى. a a v11 عيسىٰ د شپون هغه لقب چې زمونږ پلار په اِسرائيل باندې اخستے وو، خپل کوى — هغه شپون چې هغه کار کوى چې هيڅ مزدور به يې نۀ کوى: د ګډو دپاره خپل ژوند قربانوى. مزدور چې شپون نۀ وى او ګډې يې خپلې نۀ وى، کله چې لېوه راتلونکے وينى، نو ګډې پرېږدى او وتښتى — لېوه ګډې نيسى او خوارې وارې کوى. هغه سړے تښتى ځکه چې هغه مزدور دے او د ګډو هيڅ پروا نۀ ساتى.

”ښۀ شپون زۀ يم. زۀ خپلې ګډې پېژنم او زما ګډې ما پېژنى، لکه څنګه چې پلار ما پېژنى او زۀ پلار پېژنم، او زۀ د ګډو دپاره خپل ژوند قربانوم. زما نورې ګډې هم شته چې د دې ګولې نۀ دى. په ما لازم دى چې هغوئ هم راولم او هغوئ به زما آواز اورى. هغوئ به يوه رمه او يو شپون جوړ شى. د دې دپاره پلار زما سره مينه کوى، ځکه چې زۀ خپل ژوند قربانوم، چې بيا يې واخلم. هيڅوک يې زما نه نۀ اخلى، بلکې زۀ يې په خپله خوښه قربانوم. ما ته اِختيار شته چې هغه قربان کړم او اِختيار شته چې هغه بيا واخلم. دا حُکم ما د خپل پلار نه اخستے دے.“

د دې خبرو په سبب د يهوديانو په مينځ کښې بيا تفرقه پېدا شوه. ډېرو يې ووئيل، ”په هغۀ باندې پېرے دے او لېونے شوے دے. تاسو ولې د هغۀ خبره اورئ؟“ خو نورو ووئيل، ”دا د پېرى نيولى سړى خبرې نۀ دى. آيا پېرے د ړندو سترګې پرانزلې شى؟“

د مخصوصولو اختر

بيا په يروشلم کښې د مخصوصولو اختر راغلو. ژمے وو، b b v22 د مخصوصولو اختر (حنوکا) د هيکل د دوباره مخصوصولو ياد منلو، دا په ژمى کښې راځى او د موسىٰ په شريعت کښې د حُکم شوو اخترونو نه نۀ دے. او عيسىٰ په هيکل کښې د سليمان په برنډه کښې ګرځېدو. يهوديانو هغه راتاؤ کړو او ورته يې ووئيل، ”تۀ به مونږ تر کومه وخته پورې په شک کښې ساتې؟ کۀ تۀ مسيح يې، نو مونږ ته صفا ووايه.“

عيسىٰ جواب ورکړو، ”ما تاسو ته ووئيل، خو تاسو ايمان نۀ راوړئ. هغه کارونه چې زۀ يې د خپل پلار په نامه کوم، هغه زما ګواهى ورکوى، خو تاسو ايمان نۀ راوړئ، ځکه چې تاسو زما ګډې نۀ يئ. زما ګډې زما آواز اورى. زۀ هغوئ پېژنم او هغوئ ما پسې ځى. زۀ هغوئ ته د تل ژوندون ورکوم او هغوئ به هيچرې هلاک نۀ شى، او هيڅوک به يې زما د لاس نه وانۀ خلى. زما پلار چې هغوئ يې ما ته راکړل، هغه د ټولو نه لوئ دے. هيڅوک هغوئ د پلار د لاس نه وا نۀ شى خستے. زۀ او پلار يو يُو.“ c c v30 عيسىٰ د خپل پلار سره يووالے ښائى — جُدا جُدا ذاتونه چې يو هستى لرى. ګڼه دا د کُفر خبره بولى او کاڼو ته لاس اچوى (آيت ۳۳).

يهوديانو بيا کاڼى راواخستل چې هغه په سنګسار کړى.

عيسىٰ جواب ورکړو، ”ما تاسو ته د پلار له طرفه ډېر ښۀ کارونه ښودلى دى. تاسو زۀ د دې کومې کار په وجه سنګسار کوئ؟“

هغوئ ووئيل، ”مونږ تا د ښۀ کار په وجه سنګسار نۀ کوو، بلکې د کُفر په وجه، ځکه چې تۀ چې يو اِنسان يې، ځان خُدائ پاک ګڼې.“

عيسىٰ هغوئ ته جواب ورکړو، ”آيا ستاسو په شريعت کښې دا نۀ دى ليکلى، ’ما وئيلى دى چې تاسو خُدايان يئ‘؟ d d v34 عيسىٰ د زبور ۸۲ نه حواله راوړى، چرته چې د اِسرائيل قاضيانو ته ”خُدايان“ وئيلى شوى دى ځکه چې د خُدائ پاک کلام هغوئ ته راغلو — دا د ډېرو خُدايانو د شتون دعوىٰ نۀ ده، بلکې د هغوئ د خپل کلام نه دليل دے. کۀ هغۀ هغوئ ته ’خُدايان‘ ووئيل، چې زما د پلار کلام ورته راغلے وو — او کلامُ الله نۀ شى ماتېدلے — نو د هغۀ په حقله څۀ وايئ چې پلار هغه جُدا کړو او دې دُنيا ته يې راولېږلو؟ تاسو ولې زما باندې د کُفر اِلزام لګوئ ځکه چې ما ووئيل، ’زۀ د زمونږ پلار زوئ يم‘؟

”کۀ زۀ د خپل پلار کارونه نۀ کوم، نو په ما ايمان مۀ راوړئ. خو کۀ زۀ هغه کوم، نو کۀ په ما ايمان نۀ راوړئ، په کارونو خو ايمان راوړئ، چې تاسو پوهه شئ او پوهه پاتې شئ چې پلار په ما کښې دے او زۀ په پلار کښې يم.“

هغوئ بيا کوشش وکړو چې هغه ونيسى، خو هغه د هغوئ د لاس نه خلاص شو.

بيا عيسىٰ د اُردن بلې غاړې ته هغه ځائ ته لاړو چرته چې يوحنا به اول بپتسمه ورکوله، او هلته پاتې شو. ډېر خلق هغۀ ته راغلل او ووئيل يې، ”يوحنا هيڅ معجزه ونۀ کړله، خو د دې سړى په حقله چې يوحنا هر څۀ وئيلى وُو، هغه رښتيا وُو.“ او په هغه ځائ کښې ډېرو خلقو په هغۀ ايمان راوړو.