Die Stem wat die Skape Ken
Jesus is die deur en die goeie herder wat sy eie by die naam roep en sy lewe gewillig aflê. Omsingel by die Fees van die Tempelinwyding sê hy dat sy skape in sy hand en sy Vader se hand gehou word, en niemand kan hulle uitruk nie.
10 1“Ek sê vir julle die volle waarheid: elkeen wat nie deur die hek by die skaapkraal ingaan nie, maar op ’n ander plek inklim, is ’n dief en ’n rower. 2Maar hy wat deur die hek ingaan, is die herder van die skape. 3Die hekwagter maak vir hom oop, en die skape hoor sy stem. Hy roep sy eie skape op hulle naam en lei hulle uit. 4Nadat hy al sy eie skape uitgebring het, loop hy voor hulle uit, en die skape volg hom omdat hulle sy stem ken. 5Hulle sal nooit ’n vreemdeling volg nie, maar van hom af weghardloop, omdat hulle nie die stem van vreemdelinge ken nie.”
6Jesus het hierdie beeldspraak vir hulle vertel, maar hulle het nie begryp wat hy bedoel het nie.
7Jesus het toe weer gesê: “Ek sê vir julle die volle waarheid: Ek is die hek vir die skape.
8“Almal wat voor my gekom het, is diewe en rowers, maar die skape het nie na hulle geluister nie. 9Ek is die hek; elkeen wat deur my ingaan, sal gered word en in- en uitgaan en weiding vind. 10Die dief kom net om te steel en dood te maak en te vernietig. Ek het gekom sodat hulle lewe kan hê, en dit in oorvloed kan hê.
11“Ek is die goeie herder. Die goeie herder lê sy lewe af vir die skape. a a v11 Jesus neem die herderstitel wat ons Vader oor Israel gedra het en maak dit sy eie — die Herder wat doen wat geen huurling sou doen nie: sy lewe vir die skape aflê. 12Die huurling, wat nie ’n herder is nie, besit nie die skape nie. Wanneer hy die wolf sien kom, los hy die skape en vlug — en die wolf gryp hulle en jaag hulle uitmekaar. 13Die man hardloop weg omdat hy ’n huurling is en niks vir die skape omgee nie.
14“Ek is die goeie herder. Ek ken my eie skape en my eie skape ken my, 15net soos die Vader my ken en ek die Vader ken, en ek lê my lewe af vir die skape. 16Ek het ander skape wat nie van hierdie kraal is nie; hulle moet ek ook lei, en hulle sal my stem hoor. Hulle sal een kudde word, met een herder. 17Hierom het die Vader my lief: ek lê my lewe af om dit weer op te neem. 18Niemand neem dit van my af nie, maar ek lê dit uit my eie af. Ek het die mag om dit af te lê, en die mag om dit weer op te neem. Hierdie opdrag het ek van my Vader ontvang.”
19Hierdie woorde het weer verdeeldheid onder die Jode gebring. 20Baie van hulle het gesê: “Hy is van ’n bose gees besete en van sy verstand af. Waarom na hom luister?” 21Maar ander het gesê: “Dit is nie die woorde van iemand wat van ’n bose gees besete is nie. Kan ’n bose gees blinde oë open?”
Die Tempelwydingsfees
22Toe kom die Tempelwydingsfees in Jerusalem. Dit was winter, b b v22 Die Tempelwydingsfees (Hanukka) het die herinwyding van die tempel gevier; dit val in die winter en is nie een van die feeste wat in die wet van Moses beveel word nie. 23en Jesus het in die tempel rondgeloop, in die Pilaargang van Salomo. 24Die Jode het hom omring en gesê: “Hoe lank gaan u ons in onsekerheid hou? As u die Christus is, sê dit vir ons reguit.”
25Jesus het geantwoord: “Ek het julle dit gesê, en julle glo nie. Die werke wat ek in my Vader se naam doen, getuig oor my, 26maar julle glo nie, omdat julle nie my skape is nie. 27My skape luister na my stem; ek ken hulle, en hulle volg my. 28Ek gee hulle die ewige lewe, en hulle sal nooit verlore gaan nie, en niemand sal hulle uit my hand ruk nie. 29My Vader, wat hulle vir my gegee het, is groter as almal; niemand kan hulle uit die Vader se hand ruk nie. 30Ek en die Vader is een.” c c v30 Jesus eis eenheid met sy Vader op — onderskeie Persone wat een wese deel. Die skare hoor dit as godslastering en gryp na klippe (v. 33).
31Weer het die Jode klippe opgetel om hom te stenig.
32Jesus het geantwoord: “Ek het julle baie goeie werke van die Vader gewys. Oor watter een van hulle gaan julle my stenig?”
33“Ons stenig u nie oor ’n goeie werk nie,” het hulle gesê, “maar oor godslastering, omdat u, wat net ’n mens is, beweer dat u God is.”
34Jesus het hulle geantwoord: “Staan daar nie in julle wet geskryf: ‘Ek het gesê julle is gode’ nie? d d v34 Jesus haal Psalm 82 aan, waar Israel se rigters “gode” genoem word omdat die woord van God na hulle gekom het — nie ’n bewering dat daar baie gode bestaan nie, maar ’n argument uit hulle eie Skrif. 35As hy hulle ‘gode’ genoem het — hulle na wie die woord van my Vader gekom het — en die Skrif nie verbreek kan word nie, 36wat dan van hom wat die Vader afgesonder en in die wêreld gestuur het? Waarom beskuldig julle my van godslastering omdat ek gesê het: ‘Ek is die Seun van ons Vader’?”
37“As ek nie die werke van my Vader doen nie, moet my dan nie glo nie. 38Maar as ek hulle wel doen, glo dan die werke, selfs al wil julle my nie glo nie, sodat julle kan weet en bly weet dat die Vader in my is, en ek in die Vader.”
39Weer het hulle probeer om hom gevange te neem, maar hy het uit hulle hande ontsnap.
40Jesus het toe weer oor die Jordaan gegaan, na die plek waar Johannes eers gedoop het, en daar gebly. 41Baie het na hom toe gekom en gesê: “Johannes het geen teken gedoen nie, maar alles wat Johannes oor hierdie man gesê het, was waar.” 42En op daardie plek het baie in hom geglo.