يوحنا 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹”آءٌ اوهان کي سچ سچ ٿو چوان تہ جيڪو دروازي مان نہ گھڙي، پر ٻي واٽ کان چڙهي رڍن جي واڙي ۾ ٿو اچي، سو چور ۽ ڌاڙيل آهي. ²پر جيڪو دروازي مان گھڙي ٿو، سو رڍن جو ريڍر آهي. ³دربان هن لاءِ دروازو کولي ٿو ۽ رڍون سندس آواز ٻڌن ٿيون. هو پنهنجين رڍن کي نالي سان سڏي کين ٻاهر ڪڍي ٿو وڃي. ⁴جڏهن هو پنهنجن سڀني کي ٻاهر ڪڍي ٿو، تڏهن انهن جي اڳيان هلي ٿو، ۽ رڍون سندس پٺيان هلن ٿيون، ڇاڪاڻ تہ اهي سندس آواز سڃاڻن ٿيون. ⁵اهي ڪنهن اوپري ماڻهوءَ جي پٺيان ڪڏهن بہ نہ هلنديون، پر ان کان ڀڄي وينديون، ڇاڪاڻ تہ اهي اوپرن جو آواز نہ ٿيون سڃاڻن.“

⁶يسوع کين هي مثال ڏنو، پر اهي سمجهي نہ سگھيا تہ هن جو مطلب ڇا هو.

⁷تنهنڪري يسوع وري چيو تہ ”آءٌ اوهان کي سچ سچ ٿو چوان تہ رڍن لاءِ دروازو آءٌ آهيان.

⁸”جيڪي مون کان اڳي آيا، سي سڀ چور ۽ ڌاڙيل آهن، پر رڍن هنن جي ڳالهہ نہ ٻڌي. ⁹آءٌ دروازو آهيان. جيڪو مون مان گھڙندو، سو بچايو ويندو، اندر ايندو، ٻاهر ويندو ۽ چراگاھ لهندو. ¹⁰چور رڳو چورڻ، ماري وجھڻ ۽ تباهہ ڪرڻ لاءِ ٿو اچي. آءٌ انهيءَ لاءِ آيو آهيان تہ کين زندگي ملي، ۽ ڀرپور ملي.

¹¹”آءٌ سٺو ريڍر آهيان. سٺو ريڍر رڍن لاءِ پنهنجي جان ڏئي ٿو. ^a a v11 يسوع اهو ريڍر وارو لقب، جيڪو اسان جي پيءُ اسرائيل مٿان ڌاريو هو، پنهنجي لاءِ ٿو وٺي — اهو ريڍر جيڪو اهو ڪم ڪري ٿو جيڪو ڪو مزدور ڪڏهن نہ ڪندو: رڍن لاءِ پنهنجي جان ڏيڻ. ¹²جيڪو مزدور آهي، ريڍر نہ آهي ۽ رڍون سندس ناهن، سو بگھڙ کي ايندو ڏسي رڍن کي ڇڏي ڀڄي ٿو وڃي، ۽ بگھڙ کين جھٽي کڻي ٿو ۽ ڇڙوڇڙ ڪري ٿو. ¹³اهو ماڻهو انهيءَ ڪري ڀڄي ٿو وڃي جو هو مزدور آهي ۽ کيس رڍن جي ڪا پرواهہ ناهي.

¹⁴”آءٌ سٺو ريڍر آهيان. آءٌ پنهنجن کي سڃاڻان ٿو ۽ منهنجا مون کي سڃاڻن ٿا، ¹⁵جيئن پيءُ مون کي سڃاڻي ٿو ۽ آءٌ پيءُ کي سڃاڻان ٿو، تيئن آءٌ رڍن لاءِ پنهنجي جان ڏيان ٿو. ¹⁶منهنجيون ٻيون رڍون بہ آهن جيڪي هن واڙي جون ناهن؛ مون کي کين بہ وٺي اچڻو آهي، ۽ اهي منهنجو آواز ٻڌنديون. پوءِ اهي هڪڙو ڌڻ ٿينديون ۽ ريڍر بہ هڪڙو ٿيندو. ¹⁷پيءُ مون سان انهيءَ ڪري پيار ٿو ڪري جو آءٌ پنهنجي جان رڳو انهيءَ لاءِ ٿو ڏيان تہ ان کي وري وٺان. ¹⁸ڪوبہ ان کي مون کان کسي نہ ٿو وٺي، پر آءٌ پاڻ ئي ان کي ڏيان ٿو. مون کي ان کي ڏيڻ جو اختيار آهي، ۽ وري وٺڻ جو بہ اختيار آهي. هي حڪم مون کي منهنجي پيءُ کان مليو آهي.“

¹⁹انهن ڳالهين ڪري يهودين ۾ وري اختلاف پيدا ٿيو. ²⁰انهن مان گھڻن چيو تہ ”هن ۾ ڀوت آهي ۽ هو چريو آهي. هن جي ڇو ٿا ٻڌو؟“ ²¹پر ٻين چيو تہ ”هي ڳالهيون ڀوت لڳل ماڻهوءَ جون ناهن. ڇا ڀوت انڌن جون اکيون کولي سگھي ٿو؟“

تقديس جو تہوار

²²پوءِ يروشلم ۾ تقديس جو تہوار آيو. سيارو هو، ^b b v22 تقديس جو تہوار (حنوڪا) هيڪل جي نئين سر وقف ٿيڻ جي ياد ۾ ملهايو ويندو آهي؛ اهو سياري ۾ ايندو آهي ۽ موسيٰ جي شريعت ۾ حڪم ڏنل تہوارن مان ناهي. ²³يسوع هيڪل ۾ سليمان جي برانڊي ۾ هلي رهيو هو. ²⁴يهودين کيس گھيري چيو تہ ”تون اسان کي ڪيستائين شڪ ۾ وجھندين؟ جيڪڏهن تون مسيح آهين، تہ اسان کي صاف صاف ٻڌاءِ.“

²⁵يسوع وراڻيو تہ ”مون اوهان کي ٻڌايو، پر اوهين يقين نہ ٿا ڪريو. جيڪي ڪم آءٌ منهنجي پيءُ جي نالي سان ٿو ڪريان، سي منهنجي شاهدي ڏين ٿا، ²⁶پر اوهين يقين نہ ٿا ڪريو، ڇاڪاڻ تہ اوهين منهنجون رڍون ناهيو. ²⁷منهنجون رڍون منهنجو آواز ٻڌن ٿيون؛ آءٌ کين سڃاڻان ٿو، ۽ اهي منهنجي پٺيان هلن ٿيون. ²⁸آءٌ کين دائمي زندگي ڏيان ٿو، ۽ اهي ڪڏهن بہ هلاڪ نہ ٿينديون، ۽ ڪوبہ کين منهنجي هٿ مان کسي نہ سگھندو. ²⁹منهنجو پيءُ، جنهن اهي مون کي ڏنيون آهن، سڀني کان وڏو آهي؛ ڪوبہ کين پيءُ جي هٿ مان کسي نہ ٿو سگھي. ³⁰آءٌ ۽ پيءُ هڪ آهيون.“ ^c c v30 يسوع پنهنجي پيءُ سان هڪ هجڻ جو دعوو ٿو ڪري — جدا جدا شخص جيڪي هڪڙي وجود ۾ شريڪ آهن. ماڻهو ان کي ڪفر ٿا سمجهن ۽ پٿر کڻن ٿا (آيت 33).

³¹يهودين کيس سنگسار ڪرڻ لاءِ وري پٿر کنيا.

³²يسوع وراڻيو تہ ”مون پيءُ جي طرفان اوهان کي ڪيترائي سٺا ڪم ڏيکاريا آهن. انهن مان ڪهڙي ڪم لاءِ اوهين مون کي سنگسار ڪرڻ ٿا چاهيو؟“

³³”اسين توکي سٺي ڪم لاءِ سنگسار نہ ٿا ڪريون،“ هنن چيو تہ ”پر ڪفر لاءِ، ڇاڪاڻ تہ تون رڳو هڪ ماڻهو ٿي پاڻ کي خدا ٿو سڏائين.“

³⁴يسوع کين وراڻيو تہ ”ڇا اوهان جي شريعت ۾ لکيل ناهي تہ ’مون چيو تہ اوهين خدا آهيو‘؟ ^d d v34 يسوع زبور 82 جو حوالو ٿو ڏئي، جتي اسرائيل جي ججن کي ”خدا“ سڏيو ويو آهي ڇاڪاڻ تہ خدا جو ڪلام کين پهتو — اهو انهيءَ ڳالهہ جو دعوو ناهي تہ گھڻا خدا آهن، پر هنن جي پنهنجي صحيفي مان هڪ دليل آهي. ³⁵جيڪڏهن هن انهن کي ’خدا‘ سڏيو جن وٽ منهنجي پيءُ جو ڪلام آيو—۽ صحيفو رد ٿي نہ ٿو سگھي— ³⁶تہ جنهن کي پيءُ الڳ ڪري دنيا ۾ موڪليو، سو جڏهن چوي تہ ’آءٌ اسان جي پيءُ جو فرزند آهيان‘ تہ اوهين کيس ڪفر جو الزام ڇو ٿا ڏيو؟

³⁷”جيڪڏهن آءٌ منهنجي پيءُ جا ڪم نہ ٿو ڪريان، تہ مون تي يقين نہ ڪريو. ³⁸پر جيڪڏهن آءٌ اهي ڪم ٿو ڪريان، تہ جيتوڻيڪ اوهين مون تي يقين نہ ٿا ڪريو، تڏهن بہ انهن ڪمن تي يقين ڪريو، تہ جيئن اوهين ڄاڻو ۽ ڄاڻندا رهو تہ پيءُ مون ۾ آهي ۽ آءٌ پيءُ ۾ آهيان.“

³⁹وري هنن کيس پڪڙڻ جي ڪوشش ڪئي، پر هو سندن هٿن مان بچي نڪري ويو.

⁴⁰پوءِ يسوع وري يردن جي ٻي پار، انهيءَ جاءِ تي جتي يوحنا پهريون ڀيرو بپتسما ڏيندو هو، وڃي رهيو. ⁴¹ڪيترا ماڻهو وٽس آيا ۽ چوڻ لڳا تہ ”يوحنا ڪو نشان نہ ڏيکاريو، پر هن شخص بابت يوحنا جيڪي چيو سو سڀ سچ هو.“ ⁴²انهيءَ جاءِ تي گھڻن ماڻهن هن تي ايمان آندو.