Qoʻylar taniydigan ovoz
Iso — eshik va Oʻz qoʻylarini nomma-nom chaqiradigan, jonini oʻz ixtiyori bilan fido qiladigan yaxshi Choʻpon. Maʼbadni bagʻishlash bayramida qurshovga olinganida U aytadiki, Uning qoʻylari Uning va Otasining qoʻlida mahkam turadi va hech kim ularni tortib ololmaydi.
10 1Sizlarga chinini aytay, chinini aytay: kim qoʻy qoʻrasiga darvoza orqali kirmasdan, boshqa yoʻl bilan oshib tushsa, u oʻgʻri va qaroqchidir. 2Ammo darvoza orqali kiradigan kishi qoʻylarning choʻponidir. 3Darvozabon unga eshikni ochadi, qoʻylar esa uning ovozini eshitadi. U oʻz qoʻylarini nomma-nom chaqirib, ularni tashqariga olib chiqadi. 4Oʻzining hamma qoʻylarini olib chiqqach, u ularning oldida yuradi, qoʻylar esa uning ovozini tanigani uchun unga ergashadi. 5Ular begona odamga esa hech qachon ergashmaydilar, aksincha, undan qochadilar, chunki begonalarning ovozini tanimaydilar.
6Iso ularga bu masalni aytdi, biroq ular Uning nima demoqchi boʻlganini tushunmadilar.
7Shunda Iso yana dedi: “Sizlarga chinini aytay, chinini aytay: qoʻylar uchun darvoza Menman.
8“Mendan oldin kelganlarning hammasi oʻgʻri va qaroqchidir, lekin qoʻylar ularga quloq solmadi. 9Darvoza Menman. Kim Men orqali kirsa, najot topadi; u kirib-chiqib yuraveradi va oʻtloq topadi. 10Oʻgʻri faqat oʻgʻirlash, oʻldirish va yoʻq qilish uchun keladi. Men esa ular hayotga, toʻkin-sochin hayotga ega boʻlsinlar, deb keldim.
11“Yaxshi choʻpon Menman. Yaxshi choʻpon qoʻylari uchun jonini fido qiladi. a a v11 Iso Otamiz Isroil xalqi uzra kiygan choʻpon unvonini olib, uni Oʻzinikiga aylantiradi — yollanma xizmatkor hech qachon qilmaydigan ishni, yaʼni qoʻylari uchun jonini fido qilishni qiladigan Choʻpon. 12Yollanma xizmatkor esa choʻpon emas, qoʻylar uning oʻziniki emas. U boʻrining kelayotganini koʻrgach, qoʻylarni tashlab qochadi, boʻri esa ularni tutib, tumtaraqay qiladi. 13U qochadi, chunki yollanma xizmatkordir va qoʻylar haqida mutlaqo qaygʻurmaydi.
14“Yaxshi choʻpon Menman. Men Oʻz qoʻylarimni bilaman, Oʻz qoʻylarim ham Meni biladi, 15xuddi Ota Meni bilgani va Men Otani bilganim kabi; va Men qoʻylarim uchun jonimni fido qilaman. 16Menda bu qoʻraga mansub boʻlmagan boshqa qoʻylar ham bor. Men ularni ham yetaklashim kerak, ular Mening ovozimni eshitadilar. Shunda bitta suruv, bitta choʻpon boʻladi. 17Ota Meni shuning uchun sevadi: Men jonimni, uni yana qaytarib olish uchun, fido qilaman. 18Hech kim uni Mendan tortib olmaydi, balki Men uni Oʻz ixtiyorim bilan fido qilaman. Uni fido qilishga ham, uni yana qaytarib olishga ham Mening hokimiyatim bor. Bu amrni Men Otamdan oldim.”
19Bu soʻzlar tufayli yahudiylar orasida yana boʻlinish yuz berdi. 20Ularning koʻpchiligi: “Unga jin chalingan, u aqldan ozgan. Nega uni tinglar ekansizlar?” — deyishdi. 21Boshqalar esa: “Bular jin chalingan odamning soʻzlari emas. Jin koʻzi ojizning koʻzlarini ocha oladimi?” — deyishdi.
Maʼbadni bagʻishlash bayrami
22Shu payt Quddusda Maʼbadni bagʻishlash bayrami keldi. Qish fasli edi, b b v22 Maʼbadni bagʻishlash bayrami (Hanukka) maʼbadning qaytadan bagʻishlanishini nishonlardi; u qish faslida nishonlanadi va Musoning Tavrotida buyurilgan bayramlar qatorida emas. 23Iso esa maʼbadda, Sulaymon ayvonida yurardi. 24Yahudiylar Uni oʻrab olib: “Qachongacha bizni ikkilanishda saqlaysiz? Agar Siz Masih boʻlsangiz, bizga ochiq ayting”, — deyishdi.
25Iso ularga javob berdi: “Men sizlarga aytdim, lekin ishonmayapsizlar. Men Otamning nomidan qiladigan ishlarim Men haqimda guvohlik beradi, 26ammo sizlar ishonmaysizlar, chunki Mening qoʻylarimdan emassizlar. 27Mening qoʻylarim ovozimni tinglaydi. Men ularni bilaman, ular esa Menga ergashadi. 28Men ularga abadiy hayot beraman, ular hech qachon halok boʻlmaydi va hech kim ularni Mening qoʻlimdan tortib ololmaydi. 29Ularni Menga bergan Otam hammadan ulugʻdir, hech kim ularni Otaning qoʻlidan tortib ololmaydi. 30Men va Ota birmiz.” c c v30 Iso Oʻz Otasi bilan birligini daʼvo qiladi — bir borliqni bahamoʻr koʻradigan alohida Shaxslar. Olomon buni kufr deb eshitadi va tosh otishga qoʻl choʻzadi (33-oyat).
31Yahudiylar Uni toshboʻron qilish uchun yana tosh oldilar.
32Iso ularga javob berdi: “Men sizlarga Otadan boʻlgan koʻplab yaxshi ishlarni koʻrsatdim. Shulardan qaysi biri uchun Meni toshboʻron qilmoqchisizlar?”
33“Biz Seni yaxshi ish uchun emas, — deyishdi ular, — balki kufr uchun toshboʻron qilmoqchimiz, chunki Siz oddiy odam boʻla turib, Oʻzingizni Xudo deb daʼvo qilyapsiz.”
34Iso ularga javob berdi: “Oʻz Tavrotingizda: «Sizlar xudolarsizlar, deb aytganman» deb yozilmaganmi? d d v34 Iso Zabur 82-sanoni keltiradi; unda Isroil hakamlari «xudolar» deb atalgan, chunki Xudoning kalomi ularga kelgan edi — bu koʻp xudolar mavjud degan daʼvo emas, balki ularning oʻz Muqaddas Bitigidan keltirilgan dalildir. 35Agar U Otamning kalomi kelgan kishilarni «xudolar» deb atagan boʻlsa — va Muqaddas Bitik buzilishi mumkin emas — 36unda Ota ajratib, dunyoga yuborgan Zot haqida nima deysizlar? Men «Otamizning Oʻgʻliman» deganim uchun nega Meni kufrda ayblaysizlar?
37“Agar Men Otamning ishlarini qilmayotgan boʻlsam, Menga ishonmanglar. 38Ammo qilayotgan boʻlsam, Menga ishonmasangizlar ham, ishlarga ishoninglar; toki Ota Mendaligini, Men esa Otada ekanimni bilib, bilaveringlar.”
39Ular Uni yana tutmoqchi boʻldilar, biroq U ularning qoʻlidan qutulib ketdi.
40Shundan soʻng Iso Iordan daryosining narigi tomoniga, Yahyo dastlab odamlarni suvga choʻmdirgan joyga qaytib bordi va oʻsha yerda qoldi. 41Koʻp odamlar Uning oldiga kelib: “Yahyo hech qanday moʻjiza koʻrsatmagan edi, lekin Yahyo bu Kishi haqida aytganlarining hammasi rost edi”, — deyishdi. 42Oʻsha yerda koʻp odamlar Unga ishondilar.