यूहन्ना 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹“साँच्चै, साँच्चै, म तिमीहरूलाई भन्दछु: जो ढोकाबाट भेडाको खोरमा पस्दैन, तर अर्कै बाटोबाट चढेर पस्छ, त्यो चोर र डाँकु हो। ²तर जो ढोकाबाट पस्छ, त्यो भेडाको गोठालो हो। ³ढोके पालेले उसको निम्ति ढोका खोलिदिन्छ, र भेडाहरूले उसको आवाज सुन्छन्। उसले आफ्ना भेडालाई नाम काढेर बोलाउँछ र तिनीहरूलाई बाहिर डोर्‍याएर लैजान्छ। ⁴आफ्ना सबैलाई बाहिर ल्याएपछि, त्यो तिनीहरूभन्दा अगाडि जान्छ, र भेडाहरूले उसको आवाज चिन्ने भएकाले उसको पछि लाग्छन्। ⁵अपरिचितको पछि तिनीहरू कहिल्यै लाग्दैनन्—बरु त्यसबाट भाग्छन्, किनकि तिनीहरूले अपरिचितहरूको आवाज चिन्दैनन्।”

⁶येशूले तिनीहरूलाई यो दृष्टान्त भन्नुभयो, तर उहाँले के भन्न खोज्नुभएको हो तिनीहरूले बुझेनन्।

⁷यसैले येशूले फेरि भन्नुभयो, “साँच्चै, साँच्चै, म तिमीहरूलाई भन्दछु, भेडाको ढोका म नै हुँ।

⁸“मभन्दा अगाडि आएका सबै चोर र डाँकु हुन्, तर भेडाहरूले तिनीहरूको कुरा सुनेनन्। ⁹ढोका म नै हुँ; जो मद्वारा पस्छ, त्यो बचाइनेछ, र भित्र-बाहिर गर्दै खर्क पाउनेछ। ¹⁰चोर त चोर्न, मार्न र नष्ट गर्न मात्र आउँछ। म त तिनीहरूले जीवन पाऊन्, र प्रशस्त गरी पाऊन् भनेर आएँ।

¹¹“असल गोठालो म नै हुँ। असल गोठालाले भेडाहरूका निम्ति आफ्नो ज्यान अर्पण गर्नुहुन्छ। ^a a v11 हाम्रा पिताले इस्राएलमाथि धारण गर्नुभएको गोठालाको पदवी येशूले आफ्नो बनाउनुहुन्छ—कुनै ज्यालादारले कहिल्यै नगर्ने काम गर्ने गोठालो: भेडाहरूका निम्ति आफ्नो ज्यान अर्पण गर्ने। ¹²ज्यालादार, जो गोठालो होइन, भेडाको मालिक होइन। ब्वाँसो आइरहेको देखेर त्यसले भेडाहरूलाई छोडेर भाग्छ—अनि ब्वाँसोले तिनीहरूलाई समात्छ र छरपष्ट पार्छ। ¹³त्यो मानिस भाग्छ, किनकि त्यो ज्यालादार हो र भेडाको केही वास्ता गर्दैन।

¹⁴“असल गोठालो म नै हुँ। म आफ्नालाई चिन्छु र आफ्नाले मलाई चिन्छन्, ¹⁵जसरी पिताले मलाई चिन्नुहुन्छ र म पितालाई चिन्छु, र म भेडाहरूका निम्ति आफ्नो ज्यान अर्पण गर्छु। ¹⁶मसँग यस खोरका नभएका अरू भेडाहरू पनि छन्; मैले तिनीहरूलाई पनि डोर्‍याउनुपर्छ, र तिनीहरूले मेरो आवाज सुन्नेछन्। तब एउटै बगाल, एउटै गोठालो हुनेछ। ¹⁷यसैकारण पिताले मलाई प्रेम गर्नुहुन्छ: म आफ्नो ज्यान अर्पण गर्छु, र फेरि त्यसलाई फिर्ता लिन्छु। ¹⁸कसैले त्यो मबाट खोस्दैन, तर म आफैले त्यो अर्पण गर्छु। मसँग त्यो अर्पण गर्ने अधिकार छ, र फेरि फिर्ता लिने अधिकार पनि छ। यो आदेश मैले मेरा पिताबाट पाएको हुँ।”

¹⁹यी कुराले गर्दा यहूदीहरूबीच फेरि फूट पर्‍यो। ²⁰तिनीहरूमध्ये धेरैले भने, “यसलाई भूत लागेको छ र यो बौलाएको छ। किन यसको कुरा सुन्ने?” ²¹तर अरूले भने, “यी त भूत लागेको मानिसका कुरा होइनन्। के भूतले अन्धाका आँखा खोल्न सक्छ र?”

समर्पणको चाड

²²त्यसपछि यरूशलेममा समर्पणको चाड आयो। त्यो हिउँदको समय थियो, ^b b v22 समर्पणको चाड (हनुक्का)ले मन्दिरको पुनःसमर्पण मनाउँथ्यो; यो हिउँदमा पर्छ र मोशाको व्यवस्थामा आज्ञा गरिएका चाडहरूमध्ये पर्दैन। ²³अनि येशू मन्दिरमा, सोलोमनको दलानमा हिँडिरहनुभएको थियो। ²⁴यहूदीहरूले उहाँलाई घेरेर भने, “तपाईंले हामीलाई कहिलेसम्म अन्योलमा राख्नुहुन्छ? तपाईं ख्रीष्ट हुनुहुन्छ भने, हामीलाई स्पष्टसँग भन्नुहोस्।”

²⁵येशूले जवाफ दिनुभयो, “मैले तिमीहरूलाई भनेँ, तर तिमीहरू विश्वास गर्दैनौ। मैले मेरा पिताको नाममा गर्ने कामहरूले नै मेरो विषयमा गवाही दिन्छन्, ²⁶तर तिमीहरू विश्वास गर्दैनौ, किनकि तिमीहरू मेरा भेडा होइनौ। ²⁷मेरा भेडाहरूले मेरो आवाज सुन्छन्; म तिनीहरूलाई चिन्छु, र तिनीहरू मेरो पछि लाग्छन्। ²⁸म तिनीहरूलाई अनन्त जीवन दिन्छु, र तिनीहरू कहिल्यै नष्ट हुनेछैनन्, र कसैले तिनीहरूलाई मेरो हातबाट खोस्नेछैन। ²⁹तिनीहरूलाई मलाई दिनुहुने मेरा पिता सबैभन्दा महान् हुनुहुन्छ; कसैले तिनीहरूलाई पिताको हातबाट खोस्न सक्दैन। ³⁰म र पिता एक हौँ।” ^c c v30 येशूले आफ्ना पितासँगको एकता दाबी गर्नुहुन्छ—भिन्न व्यक्तित्वहरू एउटै अस्तित्व बाँड्ने। भीडले यसलाई ईश्वरनिन्दाको रूपमा सुन्छ र ढुङ्गा टिप्छ (पद 33)।

³¹यहूदीहरूले उहाँलाई हान्नलाई फेरि ढुङ्गा टिपे।

³²येशूले जवाफ दिनुभयो, “मैले तिमीहरूलाई पिताबाटका धेरै असल कामहरू देखाएँ। तीमध्ये कुनचाहिँ कामको लागि तिमीहरू मलाई ढुङ्गाले हान्न लागेका हौ?”

³³तिनीहरूले भने, “हामी तपाईंलाई असल कामको लागि ढुङ्गाले हान्न लागेका होइनौँ, तर ईश्वरनिन्दाको कारण, किनभने तपाईं एउटा मानिस भएर आफूलाई परमेश्वर दाबी गर्नुहुन्छ।”

³⁴येशूले तिनीहरूलाई जवाफ दिनुभयो, “के तिमीहरूको व्यवस्थामा यस्तो लेखिएको छैन: ‘मैले भनेँ, तिमीहरू देवताहरू हौ’? ^d d v34 येशूले भजन 82 उद्धृत गर्नुहुन्छ, जहाँ इस्राएलका न्यायकर्ताहरूलाई “देवताहरू” भनिएको छ, किनकि परमेश्वरको वचन तिनीहरूकहाँ आएको थियो—धेरै देवता छन् भन्ने दाबी होइन, तर तिनीहरूकै धर्मशास्त्रबाटको तर्क। ³⁵मेरा पिताको वचन जसकहाँ आयो, तिनीहरूलाई उहाँले ‘देवताहरू’ भन्नुभयो भने—र धर्मशास्त्र तोड्न सकिँदैन— ³⁶त्यसो भए पिताले अलग गरेर संसारमा पठाउनुभएको जनको विषयमा के? ‘म हाम्रा पिताका पुत्र हुँ’ भनेकोमा तिमीहरू मलाई किन ईश्वरनिन्दाको दोष लगाउँछौ?

³⁷“यदि म मेरा पिताका कामहरू गरिरहेको छैनँ भने, मलाई विश्वास नगर। ³⁸तर यदि म ती गर्छु भने, तिमीहरूले मलाई विश्वास नगरे पनि, कामहरूलाई विश्वास गर, ताकि पिता ममा हुनुहुन्छ र म पितामा छु भन्ने तिमीहरूले जानिराख।”

³⁹तिनीहरूले उहाँलाई फेरि पक्रन खोजे, तर उहाँ तिनीहरूको हातबाट उम्कनुभयो।

⁴⁰त्यसपछि येशू यर्दनपारि, यूहन्नाले पहिले बप्तिस्मा दिइरहेको ठाउँमा फर्कनुभयो, र त्यहीँ रहनुभयो। ⁴¹धेरै जना उहाँकहाँ आए, र भने, “यूहन्नाले कुनै चिन्ह गरेनन्, तर यी मानिसको विषयमा यूहन्नाले भनेका सबै कुरा सत्य रहेछन्।” ⁴²अनि त्यस ठाउँमा धेरैले उहाँमाथि विश्वास गरे।