യോഹന്നാൻ 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹“സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ആട്ടിൻതൊഴുത്തിൽ വാതിലിലൂടെ കടക്കാതെ മറ്റൊരു വഴിയായി കയറുന്നവൻ കള്ളനും കൊള്ളക്കാരനും ആകുന്നു. ²എന്നാൽ വാതിലിലൂടെ കടക്കുന്നവനോ ആടുകളുടെ ഇടയൻ ആകുന്നു. ³വാതിൽകാവൽക്കാരൻ അവനു തുറന്നുകൊടുക്കുന്നു; ആടുകൾ അവന്റെ സ്വരം കേൾക്കുന്നു. തന്റെ ആടുകളെ അവൻ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ച് പുറത്തേക്കു നയിക്കുന്നു. ⁴തന്റേതായവയെ ഒക്കെയും പുറത്തു കൊണ്ടുവന്നശേഷം അവൻ അവയ്ക്കു മുന്നിൽ നടക്കുന്നു; ആടുകൾ അവന്റെ സ്വരം അറിയുന്നതുകൊണ്ട് അവനെ പിന്തുടരുന്നു. ⁵അപരിചിതന്റെ സ്വരം അവ അറിയാത്തതിനാൽ അവനെ അവ ഒരുനാളും പിന്തുടരുകയില്ല; അവന്റെ അടുക്കൽനിന്ന് ഓടിപ്പോകും.”

⁶ഈ സാദൃശ്യവചനം യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു; എന്നാൽ അവിടുന്ന് പറഞ്ഞതിന്റെ അർഥം അവർ ഗ്രഹിച്ചില്ല.

⁷അതുകൊണ്ട് യേശു വീണ്ടും പറഞ്ഞു: “സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ആടുകളുടെ വാതിൽ ഞാൻ ആകുന്നു.

⁸“എനിക്കു മുമ്പു വന്നവരെല്ലാം കള്ളന്മാരും കൊള്ളക്കാരും ആയിരുന്നു; എന്നാൽ ആടുകൾ അവരെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. ⁹ഞാൻ ആകുന്നു വാതിൽ; എന്നിലൂടെ കടക്കുന്നവൻ രക്ഷ പ്രാപിക്കും; അകത്തും പുറത്തും പോയി മേച്ചിൽപ്പുറം കണ്ടെത്തും. ¹⁰മോഷ്ടിക്കുവാനും കൊല്ലുവാനും നശിപ്പിക്കുവാനും മാത്രമാണ് കള്ളൻ വരുന്നത്. അവർക്കു ജീവൻ ഉണ്ടാകേണ്ടതിനും അതു സമൃദ്ധിയായി ഉണ്ടാകേണ്ടതിനുമാണ് ഞാൻ വന്നത്.

¹¹“നല്ല ഇടയൻ ഞാൻ ആകുന്നു. നല്ല ഇടയൻ ആടുകൾക്കുവേണ്ടി തന്റെ ജീവൻ അർപ്പിക്കുന്നു. ^a a v11 ഇസ്രായേലിന്മേൽ നമ്മുടെ പിതാവ് ധരിച്ച ഇടയൻ എന്ന സ്ഥാനപ്പേര് യേശു തന്റേതാക്കുന്നു — കൂലിക്കാരൻ ഒരുനാളും ചെയ്യാത്തതു ചെയ്യുന്ന ഇടയൻ: ആടുകൾക്കുവേണ്ടി തന്റെ ജീവൻ അർപ്പിക്കുന്നവൻ. ¹²കൂലിക്കാരൻ ഇടയനല്ല; ആടുകൾ അവന്റെ സ്വന്തവുമല്ല. ചെന്നായ് വരുന്നതു കണ്ട് അവൻ ആടുകളെ വിട്ട് ഓടിപ്പോകുന്നു; ചെന്നായ് അവയെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകുകയും ചിതറിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ¹³അവൻ കൂലിക്കാരനായതുകൊണ്ടും ആടുകളെക്കുറിച്ച് അവനു യാതൊരു കരുതലും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടും ഓടിപ്പോകുന്നു.

¹⁴“നല്ല ഇടയൻ ഞാൻ ആകുന്നു. എന്റേതായവയെ ഞാൻ അറിയുന്നു, എന്റേതായവ എന്നെയും അറിയുന്നു; ¹⁵പിതാവ് എന്നെ അറിയുന്നതുപോലെയും ഞാൻ പിതാവിനെ അറിയുന്നതുപോലെയും തന്നെ; ആടുകൾക്കുവേണ്ടി ഞാൻ എന്റെ ജീവൻ അർപ്പിക്കുന്നു. ¹⁶ഈ തൊഴുത്തിൽ ഉൾപ്പെടാത്ത മറ്റ് ആടുകളും എനിക്കുണ്ട്; അവയെയും ഞാൻ നയിക്കേണ്ടതാകുന്നു; അവ എന്റെ സ്വരം കേൾക്കും. ഒരു ആട്ടിൻകൂട്ടവും ഒരു ഇടയനും ആയിത്തീരും. ¹⁷ഇതുകൊണ്ടാണ് പിതാവ് എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നത്: വീണ്ടും എടുക്കേണ്ടതിനു മാത്രം ഞാൻ എന്റെ ജീവൻ അർപ്പിക്കുന്നു. ¹⁸ആരും അതിനെ എന്നിൽനിന്ന് എടുക്കുന്നില്ല; ഞാൻ തന്നെ സ്വമേധയാ അതിനെ അർപ്പിക്കുന്നു. അതിനെ അർപ്പിക്കുവാനും വീണ്ടും എടുക്കുവാനും എനിക്ക് അധികാരമുണ്ട്. ഈ കല്പന ഞാൻ എന്റെ പിതാവിൽനിന്നു പ്രാപിച്ചു.”

¹⁹ഈ വാക്കുകൾ നിമിത്തം യെഹൂദരുടെ ഇടയിൽ വീണ്ടും ഭിന്നത ഉണ്ടായി. ²⁰അവരിൽ പലരും പറഞ്ഞു: “ഇവന് ഭൂതം ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു, ഇവനു ബുദ്ധിഭ്രമവുമാണ്. ഇവനെ എന്തിനു ശ്രദ്ധിക്കുന്നു?” ²¹എന്നാൽ മറ്റുചിലർ പറഞ്ഞു: “ഇവ ഭൂതം ബാധിച്ചവന്റെ വാക്കുകളല്ല. കുരുടരുടെ കണ്ണുകൾ തുറക്കുവാൻ ഭൂതത്തിനു കഴിയുമോ?”

പ്രതിഷ്ഠോത്സവം

²²പിന്നീട് യെരൂശലേമിൽ പ്രതിഷ്ഠോത്സവം വന്നു. അതു ശീതകാലമായിരുന്നു; ^b b v22 പ്രതിഷ്ഠോത്സവം (ഹനൂക്ക) ദൈവാലയത്തിന്റെ പുനഃപ്രതിഷ്ഠയെ ആഘോഷിച്ചിരുന്നു; അതു ശീതകാലത്തു വരുന്നു, മോശയുടെ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ കല്പിക്കപ്പെട്ട ഉത്സവങ്ങളിൽ അത് ഉൾപ്പെടുന്നില്ല. ²³യേശു ദൈവാലയത്തിൽ ശലോമോന്റെ മണ്ഡപത്തിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ²⁴യെഹൂദർ അവനെ ചുറ്റിവളഞ്ഞ് പറഞ്ഞു: “എത്രകാലം നീ ഞങ്ങളെ സംശയത്തിൽ നിർത്തും? നീ ക്രിസ്തുവെങ്കിൽ തെളിവായി ഞങ്ങളോടു പറയുക.”

²⁵യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞു, എങ്കിലും നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. എന്റെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾ എന്നെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം പറയുന്നു; ²⁶എന്നാൽ നിങ്ങൾ എന്റെ ആടുകളിൽ ഉൾപ്പെടാത്തതുകൊണ്ട് വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. ²⁷എന്റെ ആടുകൾ എന്റെ സ്വരം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു; ഞാൻ അവയെ അറിയുന്നു, അവ എന്നെ പിന്തുടരുന്നു. ²⁸ഞാൻ അവയ്ക്ക് അനശ്വരജീവൻ നല്കുന്നു; അവ ഒരുനാളും നശിക്കുകയില്ല; എന്റെ കൈയിൽനിന്ന് അവയെ ആരും പിടിച്ചുപറിക്കുകയുമില്ല. ²⁹അവയെ എനിക്കു തന്ന എന്റെ പിതാവ് എല്ലാറ്റിലും വലിയവൻ ആകുന്നു; പിതാവിന്റെ കൈയിൽനിന്ന് അവയെ പിടിച്ചുപറിക്കുവാൻ ആർക്കും കഴികയില്ല. ³⁰ഞാനും പിതാവും ഒന്നാകുന്നു.” ^c c v30 യേശു തന്റെ പിതാവുമായുള്ള ഏകത്വം അവകാശപ്പെടുന്നു — ഒരേ സത്ത പങ്കിടുന്ന വ്യത്യസ്ത വ്യക്തികൾ. ജനക്കൂട്ടം ഇതിനെ ദൈവദൂഷണമായി കേൾക്കുകയും കല്ലുകൾക്കു കൈനീട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു (വാ. 33).

³¹യെഹൂദർ അവനെ കല്ലെറിയുവാൻ വീണ്ടും കല്ലുകൾ എടുത്തു.

³²യേശു പ്രതിവചിച്ചു: “പിതാവിൽനിന്നുള്ള അനേകം നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ഞാൻ നിങ്ങളെ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. അവയിൽ ഏതിന്റെ പേരിലാണ് നിങ്ങൾ എന്നെ കല്ലെറിയുവാൻ പോകുന്നത്?”

³³“നല്ല പ്രവൃത്തിയുടെ പേരിലല്ല, ദൈവദൂഷണത്തിന്റെ പേരിലാണ് ഞങ്ങൾ നിന്നെ കല്ലെറിയുന്നത്; വെറുമൊരു മനുഷ്യനായ നീ നിന്നെത്തന്നെ ദൈവമാക്കുന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.

³⁴യേശു അവരോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “‘നിങ്ങൾ ദേവന്മാർ ആകുന്നു എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു’ എന്നു നിങ്ങളുടെ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ എഴുതിയിട്ടില്ലയോ? ^d d v34 യേശു സങ്കീർത്തനം 82 ഉദ്ധരിക്കുന്നു; അവിടെ ഇസ്രായേലിന്റെ ന്യായാധിപന്മാരെ, ദൈവവചനം അവരുടെ അടുക്കൽ വന്നതുകൊണ്ട്, "ദേവന്മാർ" എന്നു വിളിക്കുന്നു — പല ദൈവങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന അവകാശവാദമല്ല, അവരുടെ സ്വന്തം തിരുവെഴുത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരു വാദമത്രേ. ³⁵ദൈവവചനം ആരുടെ അടുക്കൽ വന്നുവോ, അവരെ അവിടുന്ന് ‘ദേവന്മാർ’ എന്നു വിളിച്ചുവെങ്കിൽ — തിരുവെഴുത്തിന് ഭംഗം വരുത്തുവാനും കഴികയില്ല — ³⁶പിതാവ് വേർതിരിച്ച് ലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചവനെക്കുറിച്ച് എന്തു പറയുന്നു? ‘ഞാൻ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പുത്രൻ ആകുന്നു’ എന്നു പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് എന്നെ ദൈവദൂഷണം പറഞ്ഞു എന്ന് ആരോപിക്കുന്നതെന്ത്?

³⁷“എന്റെ പിതാവിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ഞാൻ ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ എന്നെ വിശ്വസിക്കേണ്ടാ. ³⁸എന്നാൽ ഞാൻ അവ ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, എന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, പിതാവ് എന്നിലും ഞാൻ പിതാവിലും ആകുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയുകയും അറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന് ആ പ്രവൃത്തികളെ വിശ്വസിക്കുവിൻ.”

³⁹അവർ അവനെ വീണ്ടും പിടിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ അവരുടെ പിടിയിൽനിന്ന് അവൻ ഒഴിഞ്ഞുപോയി.

⁴⁰പിന്നീട് യേശു യോർദാനക്കരെ, യോഹന്നാൻ ആദ്യം സ്നാനം കഴിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്കു മടങ്ങിച്ചെന്ന് അവിടെ താമസിച്ചു. ⁴¹അനേകർ അവന്റെ അടുക്കൽ വന്ന്, “യോഹന്നാൻ ഒരു അടയാളവും ചെയ്തില്ല; എന്നാൽ ഈ മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് യോഹന്നാൻ പറഞ്ഞതൊക്കെയും സത്യമായിരുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. ⁴²ആ സ്ഥലത്തുവച്ച് അനേകർ അവനിൽ വിശ്വസിച്ചു.