ዮሐንስ 10

10 ¹"እውነት እውነት እላችኋለሁ፤ ወደ በጎች በረት በበሩ የማይገባ፣ ነገር ግን በሌላ ስፍራ ተንጠላጥሎ የሚገባ ሌባና ዘራፊ ነው። ²በበሩ የሚገባ ግን የበጎቹ እረኛ ነው። ³በረኛው ይከፍትለታል፤ በጎቹም ድምፁን ይሰማሉ። የራሱን በጎች በየስማቸው ጠርቶ ወደ ውጭ ይመራቸዋል። ⁴የራሱን ሁሉ ካወጣ በኋላ በፊታቸው ይሄዳል፤ በጎቹም ድምፁን ስለሚያውቁ ይከተሉታል። ⁵የእንግዶችን ድምፅ ስለማያውቁ ከእርሱ ይሸሻሉ እንጂ ከቶ እንግዳ ሰውን አይከተሉም።"

⁶ኢየሱስ ይህን ምሳሌ ነገራቸው፤ እነርሱ ግን ያለውን አልተረዱም።

⁷ስለዚህ ኢየሱስ እንደገና እንዲህ አለ፤ "እውነት እውነት እላችኋለሁ፣ የበጎቹ በር እኔ ነኝ።

⁸"ከእኔ በፊት የመጡ ሁሉ ሌቦችና ዘራፊዎች ናቸው፤ በጎቹ ግን አልሰሟቸውም። ⁹በሩ እኔ ነኝ፤ በእኔ የሚገባ ሁሉ ይድናል፤ እየገባና እየወጣም መሰማርያ ያገኛል። ¹⁰ሌባው ሊሰርቅ፣ ሊገድልና ሊያጠፋ እንጂ ለሌላ አይመጣም። እኔ ግን ሕይወት እንዲኖራቸው፣ እንዲበዛላቸውም መጣሁ።

¹¹"መልካሙ እረኛ እኔ ነኝ። መልካሙ እረኛ ነፍሱን ስለ በጎቹ አሳልፎ ይሰጣል። ^a a v11 ኢየሱስ አባታችን በእስራኤል ላይ የተሸከመውን የእረኝነት ማዕረግ ወስዶ የራሱ ያደርገዋል፤ ማንም ቅጥረኛ የማያደርገውን የሚያደርግ እረኛ ነው፦ ነፍሱን ስለ በጎቹ አሳልፎ የሚሰጥ። ¹²ቅጥረኛው እረኛ ስላልሆነ፣ በጎቹም የራሱ ስላልሆኑ፣ ተኵላ ሲመጣ አይቶ በጎቹን ትቶ ይሸሻል፤ ተኵላውም ነጥቆ ይበትናቸዋል። ¹³ሰውዬው ቅጥረኛ ስለሆነና ለበጎቹም ስለማይገደው ይሸሻል።

¹⁴"መልካሙ እረኛ እኔ ነኝ። የራሴን አውቃለሁ፤ የራሴም ያውቁኛል፤ ¹⁵አብ እኔን እንደሚያውቀኝ እኔም አብን እንደማውቀው ነው፤ ነፍሴንም ስለ በጎቹ አሳልፌ እሰጣለሁ። ¹⁶ከዚህ በረት ያልሆኑ ሌሎች በጎች አሉኝ፤ እነርሱንም ደግሞ ልመራ ይገባኛል፤ ድምፄንም ይሰማሉ። አንድ መንጋ፣ አንድ እረኛም ይሆናሉ። ¹⁷አብ የሚወደኝ ስለዚህ ነው፦ እንደገና ላነሣት ነፍሴን አሳልፌ እሰጣለሁና። ¹⁸ከእኔ የሚወስዳት ማንም የለም፤ እኔ ግን በራሴ ፈቃድ አሳልፌ እሰጣታለሁ። ላሳልፍ የመስጠት ሥልጣን አለኝ፤ እንደገናም የማንሣት ሥልጣን አለኝ። ይህን ትእዛዝ ከአባቴ ተቀበልሁ።"

¹⁹በእነዚህ ቃላት ምክንያት በአይሁድ መካከል እንደገና መለያየት ሆነ። ²⁰ከእነርሱም ብዙዎቹ፣ "ጋኔን አለበት፤ አብዷልም። ስለ ምን ትሰሙታላችሁ?" አሉ። ²¹ሌሎች ግን፣ "ይህ ጋኔን ያለበት ሰው ቃል አይደለም። ጋኔንስ የዕውሮችን ዓይን ሊከፍት ይችላልን?" አሉ።

የመቅደስ መታደስ በዓል

²²በዚያን ጊዜ በኢየሩሳሌም የመቅደስ መታደስ በዓል መጣ፤ ወቅቱም ክረምት ነበር፤ ^b b v22 የመቅደስ መታደስ በዓል (ሐኑካህ) የመቅደሱን እንደ አዲስ መሰጠት የሚያከብር ነበር፤ በክረምት ይውላል፤ በሙሴ ሕግ ከታዘዙት በዓላትም መካከል አይደለም። ²³ኢየሱስም በመቅደስ ውስጥ በሰሎሞን ደጀ ሰላም ይመላለስ ነበር። ²⁴አይሁድም ከበው፣ "እስከ መቼ ድረስ በጥርጣሬ ታቆየናለህ? አንተ ክርስቶስ ከሆንህ በግልጥ ንገረን" አሉት።

²⁵ኢየሱስም መልሶ፣ "ነገርኋችሁ፤ እናንተ ግን አታምኑም። በአባቴ ስም የማደርጋቸው ሥራዎች ስለ እኔ ይመሰክራሉ፤ ²⁶ነገር ግን ከበጎቼ ስላልሆናችሁ አታምኑም። ²⁷በጎቼ ድምፄን ይሰማሉ፤ እኔም አውቃቸዋለሁ፤ እነርሱም ይከተሉኛል። ²⁸የዘላለም ሕይወትን እሰጣቸዋለሁ፤ ለዘላለምም አይጠፉም፤ ከእጄም የሚነጥቃቸው ማንም የለም። ²⁹የሰጠኝ አባቴ ከሁሉ ይበልጣል፤ ከአብ እጅ ሊነጥቃቸው የሚችል ማንም የለም። ³⁰እኔና አብ አንድ ነን።" ^c c v30 ኢየሱስ ከአባቱ ጋር አንድነት እንዳለው ይናገራል፤ አንድ ባሕርይን የሚጋሩ የተለያዩ አካላት ናቸው። ሕዝቡ ይህን እንደ ስድብ ሰምቶ ድንጋይ ለማንሣት ይዘረጋል (ቍ. 33)።

³¹አይሁድም እንደገና ሊወግሩት ድንጋይ አነሡ።

³²ኢየሱስም መልሶ፣ "ከአብ የመጡ ብዙ መልካም ሥራዎችን አሳየኋችሁ፤ ከእነዚህ ስለ የትኛው ልትወግሩኝ ነው?" አላቸው።

³³አይሁድም፣ "በመልካም ሥራ ሳይሆን፣ አንተ ሰው ሆነህ ራስህን እግዚአብሔር ስለምታደርግ ስለ ስድብ እንወግርሃለን" አሉት።

³⁴ኢየሱስም፣ "'እናንተ አማልክት ናችሁ አልሁ' ተብሎ በሕጋችሁ አልተጻፈምን?" ብሎ መለሰላቸው። ^d d v34 ኢየሱስ መዝሙር 82ን ይጠቅሳል፤ የእግዚአብሔር ቃል ስለ መጣላቸው የእስራኤል ፈራጆች "አማልክት" ተብለው ተጠርተዋል፤ ይህም ብዙ አማልክት እንዳሉ መናገር ሳይሆን፣ ከራሳቸው መጽሐፍ የተነሣ ክርክር ነው። ³⁵የአባቴ ቃል የመጣላቸውን 'አማልክት' ብሎ ከጠራቸው፣ መጽሐፉም ሊሻር የማይችል ከሆነ፣ ³⁶አብ ለይቶ ወደ ዓለም ስለ ላከው ሰውስ እንዴት ትላላችሁ? 'የአባታችን ልጅ ነኝ' ስላልሁ ለምን በስድብ ትከሱኛላችሁ?

³⁷"የአባቴን ሥራ ባላደርግ አትመኑኝ። ³⁸ባደርጋቸው ግን፣ እኔን ባታምኑ እንኳ ሥራዎቹን እመኑ፤ አብ በእኔ፣ እኔም በአብ እንዳለሁ ታውቁ ዘንድ፣ ይህንም ይዛችሁ ትኖሩ ዘንድ።"

³⁹እንደገናም ሊይዙት ፈለጉ፤ እርሱ ግን ከእጃቸው አመለጠ።

⁴⁰ኢየሱስም ዮሐንስ ቀድሞ ያጠምቅበት ወደ ነበረው ስፍራ፣ ወደ ዮርዳኖስ ማዶ ተመልሶ ሄደ፤ በዚያም ተቀመጠ። ⁴¹ብዙ ሰዎችም ወደ እርሱ መጥተው፣ "ዮሐንስ ምንም ምልክት አላደረገም፤ ነገር ግን ዮሐንስ ስለዚህ ሰው የተናገረው ሁሉ እውነት ነበር" አሉ። ⁴²በዚያም ስፍራ ብዙዎች በእርሱ አመኑ።