ዮሐንስ 11

11 ¹ከማርያምና ከእኅቷ ከማርታ መንደር ከቢታንያ የሆነ አልዓዛር የተባለ አንድ ሰው ታሞ ነበር። ²ወንድሟ አልዓዛር የታመመባት ማርያም፣ ጌታን ሽቱ ባለው ዘይት ቀብታ እግሮቹን በጠጒሯ ያበሰች ናት። ³ስለዚህ እኅትማማቾቹ፣ “ጌታ ሆይ፤ የምትወደው ታሟል” ብለው ወደ እርሱ ላኩ።

⁴ኢየሱስም ይህን ሰምቶ፣ “ይህ ሕመም በሞት አያልቅም፤ ነገር ግን የአባታችን ልጅ በእርሱ እንዲከብር፣ ለአባታችን ክብር ነው” አለ።

⁵ኢየሱስም ማርታን፣ እኅቷንና አልዓዛርን ይወድ ነበር። ⁶ስለዚህ አልዓዛር እንደ ታመመ በሰማ ጊዜ፣ ባለበት ስፍራ ሌላ ሁለት ቀን ቈየ።

⁷ከዚህ በኋላም ደቀ መዛሙርቱን፣ “ወደ ይሁዳ እንመለስ” አላቸው።

⁸ደቀ መዛሙርቱም፣ “ረቢ ሆይ፤ አይሁድ ገና አሁን ሊወግሩህ ይፈልጉ ነበር፤ አሁንም ወደዚያ ትመለሳለህን?” አሉት።

⁹ኢየሱስም መልሶ፣ “በቀን ውስጥ ዐሥራ ሁለት ሰዓት የለምን? በቀን የሚመላለስ ማንም አይሰናከልም፤ የዚህን ዓለም ብርሃን ያያልና፤ ¹⁰በሌሊት የሚሄድ ቢኖር ግን፣ ብርሃን በእርሱ ውስጥ ስለሌለ ይሰናከላል” አለ። ¹¹ይህንም ተናግሮ፣ “ወዳጃችን አልዓዛር ተኝቷል፤ ነገር ግን ላነቃው እሄዳለሁ” አላቸው።

¹²ስለዚህ ደቀ መዛሙርቱ፣ “ጌታ ሆይ፤ ተኝቶ ከሆነ ይድናል” አሉት። ¹³ኢየሱስ የተናገረው ስለ ሞቱ ነበር፤ እነርሱ ግን ስለ ተራ እንቅልፍ የተናገረ መስሏቸው ነበር።

¹⁴ስለዚህ ኢየሱስ ግልጥ አድርጎ፣ “አልዓዛር ሞቷል፤ ¹⁵እናንተ ታምኑ ዘንድ፣ በዚያ ስላልነበርሁ ስለ እናንተ ደስ ይለኛል፤ አሁን ግን ወደ እርሱ እንሂድ” አለ።

¹⁶መንታ የተባለው ቶማስም ሌሎቹን ደቀ መዛሙርት፣ “እኛም ደግሞ ሄደን ከእርሱ ጋር እንሙት” አላቸው።

¹⁷ኢየሱስም በደረሰ ጊዜ፣ አልዓዛር በመቃብር ውስጥ አራት ቀን እንደ ቈየ አገኘ። ¹⁸ቢታንያም ከኢየሩሳሌም አጠገብ፣ ሁለት ማይል ያህል ትርቅ ነበር፤ ^a a v18 ዐሥራ አምስት እስታዲዮን ሁለት ማይል ያህል (ገደማ 3 ኪሎ ሜትር) ነበር። ¹⁹ከአይሁድም ብዙዎች ስለ ወንድማቸው ሊያጽናኗቸው ወደ ማርታና ወደ ማርያም መጥተው ነበር። ²⁰ማርታም ኢየሱስ እንደሚመጣ በሰማች ጊዜ፣ ልትቀበለው ወጣች፤ ማርያም ግን በቤቱ ውስጥ ተቀምጣ ቀረች። ²¹ማርታም ኢየሱስን፣ “ጌታ ሆይ፤ አንተ በዚህ ኖረህ ቢሆን ኖሮ፣ ወንድሜ ባልሞተ ነበር። ²²አሁንም ቢሆን ከአባታችን የምትለምነውን ሁሉ፣ አባታችን እንደሚሰጥህ ዐውቃለሁ” አለች።

²³ኢየሱስም፣ “ወንድምሽ ይነሣል” አላት።

²⁴ማርታም፣ “በመጨረሻው ቀን በትንሣኤ እንደሚነሣ ዐውቃለሁ” አለችው።

²⁵ኢየሱስም፣ “ትንሣኤና ሕይወት እኔ ነኝ፤ በእኔ የሚያምን ቢሞት እንኳ ይኖራል፤ ²⁶በሕይወት ኖሮ በእኔ የሚያምን ሁሉ ለዘላለም አይሞትም፤ ይህን ታምኛለሽን?” አላት።

²⁷እርሷም፣ “አዎን ጌታ ሆይ፤ አንተ ክርስቶስ፣ የአባታችን ልጅ፣ ወደ ዓለም የሚመጣው እንደ ሆንህ አምናለሁ” አለችው።

²⁸ይህንም ብላ፣ ሄዳ እኅቷን ማርያምን በስውር ጠርታ፣ “መምህሩ መጥቷል፤ አንቺንም ይጠራል” አለቻት። ²⁹ማርያምም ይህን በሰማች ጊዜ፣ ፈጥና ተነሥታ ወደ እርሱ መጣች። ³⁰ኢየሱስ ገና ወደ መንደሩ አልገባም ነበር፤ ነገር ግን ማርታ በተገናኘችው ስፍራ ገና ነበር። ³¹በቤቱ ውስጥ ከእርሷ ጋር የነበሩትና ያጽናኗት የነበሩ አይሁድ፣ ማርያም ፈጥና ተነሥታ ስትወጣ ባዩ ጊዜ፣ በመቃብሩ ዘንድ ልታለቅስ የምትሄድ መስሏቸው ተከተሏት። ³²ማርያምም ኢየሱስ ወዳለበት መጥታ ባየችው ጊዜ፣ በእግሩ ላይ ወድቃ፣ “ጌታ ሆይ፤ አንተ በዚህ ኖረህ ቢሆን ኖሮ፣ ወንድሜ ባልሞተ ነበር” አለችው።

³³ኢየሱስም እርሷ ስታለቅስ፣ ከእርሷም ጋር የመጡት አይሁድ ሲያለቅሱ ባየ ጊዜ፣ በመንፈሱ እጅግ ተነክቶ ታወከ።

³⁴እርሱም፣ “የት አኖራችሁት?” አለ። እነርሱም፣ “ጌታ ሆይ፤ መጥተህ እይ” አሉት።

³⁵ኢየሱስ አለቀሰ።

³⁶ስለዚህ አይሁድ፣ “እንዴት ይወደው እንደ ነበር እዩ!” አሉ። ³⁷ከእነርሱ አንዳንዶቹ ግን፣ “የዕውሩን ዐይን የከፈተ ይህ ሰው፣ ይህ ሰው እንዳይሞት ማድረግ አይችልም ነበርን?” አሉ።

³⁸ስለዚህ ኢየሱስ እንደ ገና በራሱ እጅግ ተነክቶ ወደ መቃብሩ መጣ፤ መቃብሩም ድንጋይ የተገጠመበት ዋሻ ነበር።

³⁹ኢየሱስም፣ “ድንጋዩን አንሡት” አለ። የሞተው ሰው እኅት ማርታም፣ “ጌታ ሆይ፤ ሞቶ አራት ቀን ስለ ሆነው አሁን ይሸታል” አለችው።

⁴⁰ኢየሱስም፣ “ብታምኝ የአባታችንን ክብር እንደምታዪ አልነገርሁሽምን?” አላት።

⁴¹ስለዚህ ድንጋዩን አነሡት። ኢየሱስም ቀና ብሎ አሻቅቦ፣ “አባት ሆይ፤ ስለ ሰማኸኝ አመሰግንሃለሁ። ⁴²አንተ ሁልጊዜ እንደምትሰማኝ ዐውቃለሁ፤ ነገር ግን አንተ እንደ ላክኸኝ ያምኑ ዘንድ፣ በዚህ ዙሪያ ስለ ቆመው ሕዝብ ይህን ተናገርሁ” አለ። ⁴³ይህንም ብሎ በታላቅ ድምፅ፣ “አልዓዛር ሆይ፤ ወደ ውጭ ውጣ!” ብሎ ጮኸ።

⁴⁴የሞተውም ሰው እግሮቹና እጆቹ በበፍታ እስፌ ታስረው፣ ፊቱም በጨርቅ ተጠቅልሎ ወጣ። ኢየሱስም፣ “ፍቱት፤ ይሂድም” አላቸው።

ሸንጎው ተሰበሰበ

⁴⁵ስለዚህ ወደ ማርያም መጥተው ኢየሱስ ያደረገውን ያዩ ከአይሁድ ብዙዎች በእርሱ አመኑ። ⁴⁶ከእነርሱ አንዳንዶቹ ግን ወደ ፈሪሳውያን ሄደው ኢየሱስ ያደረገውን ነገሯቸው። ⁴⁷ስለዚህ የካህናት አለቆችና ፈሪሳውያን ሸንጎ ሰብስበው፣ “ይህ ሰው ብዙ ምልክቶችን ያደርጋልና ምን እያደረግን ነው? ⁴⁸እንዲሁ ብንተወው ሁሉም በእርሱ ያምናሉ፤ ሮማውያንም መጥተው ስፍራችንንም ሕዝባችንንም ይወስዳሉ” አሉ።

⁴⁹ከእነርሱ አንዱ ግን፣ በዚያች ዓመት ሊቀ ካህናት የነበረው ቀያፋ፣ “እናንተ ምንም ዐታውቁም። ⁵⁰ሕዝቡ ሁሉ ከሚጠፋ፣ ስለ ሕዝቡ አንድ ሰው ቢሞት ለእናንተ እንደሚሻላችሁ አታስተውሉም?” አላቸው። ⁵¹ይህንም ከራሱ አልተናገረም፤ ነገር ግን በዚያች ዓመት ሊቀ ካህናት ስለ ነበር፣ ኢየሱስ ስለ ሕዝቡ ሊሞት እንዳለው ትንቢት ተናገረ፤ ⁵²ስለ ሕዝቡ ብቻም ሳይሆን፣ የተበተኑትን የአባታችንን ልጆች ወደ አንድነት ለመሰብሰብ ጭምር ነበር። ^b b v52 ቀያፋ ካወቀው በላይ ተናገረ። ኢየሱስ ስለ አይሁድ ሕዝብ ብቻ ሳይሆን፣ የተበተነውን የአባታችንን ልጅ ሁሉ ወደ አንድ ቤተ ሰብ ለመሰብሰብ ይሞት ነበር። ⁵³ስለዚህ ከዚያች ቀን ጀምሮ ሊገድሉት ተማከሩ። ⁵⁴ስለዚህ ኢየሱስ ከእንግዲህ በአይሁድ መካከል በግልጥ አይመላለስም ነበር፤ ነገር ግን ከምድረ በዳ አጠገብ ወዳለች ኤፍሬም ወደምትባል ከተማ ሄዶ፣ በዚያ ከደቀ መዛሙርቱ ጋር ተቀመጠ።

⁵⁵የአይሁድም ፋሲካ ቀርቦ ነበር፤ ብዙዎችም ራሳቸውን ለማንጻት ከፋሲካው በፊት ከአገሩ ወደ ኢየሩሳሌም ወጡ። ⁵⁶ኢየሱስንም ይፈልጉት ነበር፤ በቤተ መቅደስም ቆመው እርስ በርሳቸው፣ “ምን ይመስላችኋል? ወደ በዓሉ ፈጽሞ አይመጣም ይሆን?” ተባባሉ። ⁵⁷የካህናት አለቆችና ፈሪሳውያንም ሊይዙት ይችሉ ዘንድ፣ ያለበትን የሚያውቅ ማንም ቢኖር እንዲያመለክት አዝዘው ነበር።