யோவான் 11

11 ¹ லாசரு என்னும் ஒரு மனுஷன் வியாதியாயிருந்தான்; அவன் மரியாளும் அவளுடைய சகோதரி மார்த்தாளும் வாழ்ந்த ஊராகிய பெத்தானியாவைச் சேர்ந்தவன். ² கர்த்தருக்கு நறுமணத் தைலம் பூசி, தன் தலைமுடியால் அவருடைய பாதங்களைத் துடைத்தவள் இந்த மரியாளே; அவளுடைய சகோதரனாகிய லாசருதான் வியாதியாயிருந்தான். ³ ஆகையால் அந்தச் சகோதரிகள் அவரிடம் ஆள் அனுப்பி, “ஆண்டவரே, நீர் நேசிக்கிறவன் வியாதியாயிருக்கிறான்” என்று சொல்லச்சொன்னார்கள்.

⁴ இயேசு அதைக் கேட்டபோது, “இந்த வியாதி மரணத்தில் முடியாது; மாறாக, எங்கள் பிதாவின் மகிமைக்காகவும், அதன் மூலம் எங்கள் பிதாவின் குமாரன் மகிமைப்படும்படிக்குமே இது சம்பவித்தது” என்றார். ⁵ இயேசு மார்த்தாளையும், அவளுடைய சகோதரியையும், லாசருவையும் நேசித்தார். ⁶ ஆகையால், லாசரு வியாதியாயிருக்கிறான் என்று கேள்விப்பட்டபோது, தாம் இருந்த இடத்திலேயே இன்னும் இரண்டு நாள் தங்கினார். ⁷ அதற்குப்பின்பு அவர் சீஷர்களை நோக்கி, “நாம் திரும்பவும் யூதேயாவுக்குப் போவோம் வாருங்கள்” என்றார்.

⁸ சீஷர்கள் அவரை நோக்கி, “ரபீ, யூதர்கள் இப்போதுதானே உம்மைக் கல்லெறிந்து கொல்லப் பார்த்தார்கள்; மறுபடியும் நீர் அங்கே போகிறீரா?” என்றார்கள்.

⁹ இயேசு பிரதியுத்தரமாக, “பகலுக்குப் பன்னிரண்டு மணி நேரம் இல்லையா? பகலில் நடக்கிறவன் இந்த உலகத்தின் ஒளியைக் காண்கிறபடியால் இடறமாட்டான். ¹⁰ ஆனால் இரவில் நடக்கிறவனிடத்தில் ஒளி இல்லாதபடியால் அவன் இடறுகிறான்” என்றார். ¹¹ இவைகளைச் சொன்னபின்பு, அவர் அவர்களை நோக்கி, “நம்முடைய சிநேகிதனாகிய லாசரு நித்திரையடைந்திருக்கிறான்; ஆனாலும் அவனை எழுப்பும்படி நான் அங்கே போகிறேன்” என்றார்.

¹² அதற்குச் சீஷர்கள் அவரை நோக்கி, “ஆண்டவரே, அவன் நித்திரையடைந்திருந்தால் சுகமாவான்” என்றார்கள். ¹³ இயேசுவோ அவனுடைய மரணத்தைக் குறித்துப் பேசினார்; அவர்களோ இயற்கையான நித்திரையைக் குறித்துச் சொன்னார் என்று நினைத்தார்கள். ¹⁴ அப்பொழுது இயேசு அவர்களை நோக்கி வெளிப்படையாக, “லாசரு மரித்துப்போனான். ¹⁵ நான் அங்கே இராதிருந்தது உங்கள்நிமித்தம் எனக்குச் சந்தோஷமாயிருக்கிறது; இதனால் நீங்கள் விசுவாசிப்பீர்கள். ஆனாலும் அவனிடத்திற்குப் போவோம் வாருங்கள்” என்றார்.

¹⁶ அப்பொழுது திதிமு என்னப்பட்ட தோமா தன் உடன்சீஷர்களை நோக்கி, “அவரோடேகூட மரிக்கும்படிக்கு நாமும் போவோம்” என்றான்.

¹⁷ இயேசு வந்தபோது, லாசரு ஏற்கெனவே நான்கு நாளாய்க் கல்லறையில் வைக்கப்பட்டிருந்ததைக் கண்டார். ¹⁸ பெத்தானியா எருசலேமுக்குச் சமீபமாய், ஏறக்குறைய இரண்டு மைல் தூரத்தில் இருந்தது. ^a a v18 பதினைந்து ஸ்தாதி என்பது ஏறக்குறைய இரண்டு மைல் (சுமார் 3 கி.மீ.) ஆகும். ¹⁹ யூதர்களில் அநேகர் மார்த்தாளையும் மரியாளையும் அவர்களுடைய சகோதரனைக் குறித்துத் தேற்றுவதற்காக அவர்களிடம் வந்திருந்தார்கள். ²⁰ இயேசு வருகிறார் என்று மார்த்தாள் கேள்விப்பட்டபோது, அவரை எதிர்கொள்ளப் போனாள்; மரியாளோ வீட்டிலே உட்கார்ந்திருந்தாள். ²¹ மார்த்தாள் இயேசுவை நோக்கி, “ஆண்டவரே, நீர் இங்கே இருந்திருந்தால் என் சகோதரன் மரித்திருக்கமாட்டான். ²² ஆனாலும் நீர் எங்கள் பிதாவிடம் என்ன கேட்டாலும், அதை அவர் உமக்குத் தந்தருளுவார் என்று இப்பொழுதும் அறிந்திருக்கிறேன்” என்றாள்.

²³ இயேசு அவளை நோக்கி, “உன் சகோதரன் திரும்பவும் உயிர்த்தெழுவான்” என்றார்.

²⁴ மார்த்தாள் அவரை நோக்கி, “கடைசி நாளில் உயிர்த்தெழுதலில் அவன் திரும்பவும் உயிர்த்தெழுவான் என்று அறிந்திருக்கிறேன்” என்றாள்.

²⁵ இயேசு அவளை நோக்கி, “நானே உயிர்த்தெழுதலும் ஜீவனுமாயிருக்கிறேன்; என்னிடத்தில் விசுவாசமாயிருக்கிறவன் மரித்தாலும் பிழைப்பான். ²⁶ உயிரோடிருந்து என்னிடத்தில் விசுவாசமாயிருக்கிற எவனும் ஒருபோதும் மரிப்பதில்லை. இதை நீ விசுவாசிக்கிறாயா?” என்றார்.

²⁷ அவள் அவரை நோக்கி, “ஆம், ஆண்டவரே; உலகத்தில் வருகிறவரும், எங்கள் பிதாவின் குமாரனுமாகிய கிறிஸ்து நீரே என்று நான் விசுவாசிக்கிறேன்” என்றாள்.

²⁸ இதைச் சொன்னபின்பு, அவள் போய், தன் சகோதரியாகிய மரியாளை இரகசியமாய் அழைத்து, “போதகர் வந்திருக்கிறார், உன்னை அழைக்கிறார்” என்றாள். ²⁹ மரியாள் அதைக் கேட்டவுடனே சீக்கிரமாய் எழுந்து அவரிடத்திற்குப் போனாள். ³⁰ இயேசு இன்னும் ஊருக்குள் வராமல், மார்த்தாள் அவரைச் சந்தித்த இடத்திலேயே இருந்தார். ³¹ வீட்டிலே அவளோடிருந்து அவளைத் தேற்றின யூதர்கள், மரியாள் சீக்கிரமாய் எழுந்து வெளியே போனதைக் கண்டபோது, அவள் அங்கே அழுவதற்குக் கல்லறையினிடத்திற்குப் போகிறாள் என்று நினைத்து, அவளைப் பின்தொடர்ந்து போனார்கள். ³² மரியாள் இயேசு இருந்த இடத்திற்கு வந்து, அவரைக் கண்டபோது, அவருடைய பாதங்களில் விழுந்து, “ஆண்டவரே, நீர் இங்கே இருந்திருந்தால் என் சகோதரன் மரித்திருக்கமாட்டான்” என்றாள்.

³³ அவள் அழுகிறதையும், அவளுடனே வந்த யூதர்கள் அழுகிறதையும் இயேசு கண்டபோது, ஆவியில் மிகவும் கலங்கி, துக்கப்பட்டு, ³⁴ “அவனை எங்கே வைத்தீர்கள்?” என்றார். அவர்கள் அவரை நோக்கி, “ஆண்டவரே, வந்து பாரும்” என்றார்கள்.

³⁵ இயேசு கண்ணீர் விட்டார்.

³⁶ அப்பொழுது யூதர்கள், “பாருங்கள், இவர் அவனை எவ்வளவாய் நேசித்தார்!” என்றார்கள். ³⁷ அவர்களில் சிலரோ, “குருடனுடைய கண்களைத் திறந்த இவர், இவனும் மரியாதபடி செய்யக்கூடாதா?” என்றார்கள்.

³⁸ அப்பொழுது இயேசு மறுபடியும் தமக்குள்ளே மிகவும் கலங்கி, கல்லறையினிடத்திற்கு வந்தார். அது ஒரு குகையாயிருந்தது; அதின்மேல் ஒரு கல் வைக்கப்பட்டிருந்தது. ³⁹ இயேசு, “கல்லை எடுத்துப்போடுங்கள்” என்றார். மரித்தவனுடைய சகோதரியாகிய மார்த்தாள் அவரை நோக்கி, “ஆண்டவரே, இற்றைக்கு நாலு நாளாயிற்றே, இப்பொழுது நாற்றம் அடிக்குமே” என்றாள்.

⁴⁰ இயேசு அவளை நோக்கி, “நீ விசுவாசித்தால் எங்கள் பிதாவின் மகிமையைக் காண்பாய் என்று நான் உனக்குச் சொல்லவில்லையா?” என்றார்.

⁴¹ அப்பொழுது கல்லை எடுத்துப்போட்டார்கள். இயேசு கண்களை ஏறெடுத்து, “பிதாவே, நீர் எனக்குச் செவிகொடுத்தபடியால் உம்மை ஸ்தோத்திரிக்கிறேன். ⁴² நீர் எப்பொழுதும் எனக்குச் செவிகொடுக்கிறீர் என்று நான் அறிந்திருக்கிறேன்; ஆனாலும் நீர் என்னை அனுப்பினீர் என்று சுற்றி நிற்கிற ஜனங்கள் விசுவாசிக்கும்படிக்கு இதை அவர்கள்நிமித்தம் சொன்னேன்” என்றார். ⁴³ இவைகளைச் சொன்னபின்பு, அவர் மகா சத்தமாய், “லாசருவே, வெளியே வா!” என்று சத்தமிட்டார்.

⁴⁴ மரித்தவன் வெளியே வந்தான்; அவனுடைய கைகளும் கால்களும் மயானத்துணிகளால் கட்டப்பட்டிருந்தது, அவனுடைய முகமும் ஒரு துணியால் சுற்றப்பட்டிருந்தது. இயேசு அவர்களை நோக்கி, “அவனை அவிழ்த்துவிடுங்கள், போகட்டும்” என்றார்.

ஆலோசனைச் சங்கம் கூடுகிறது

⁴⁵ அப்பொழுது மரியாளிடம் வந்து, இயேசு செய்ததைக் கண்ட யூதர்களில் அநேகர் அவரிடத்தில் விசுவாசம் வைத்தார்கள். ⁴⁶ அவர்களில் சிலரோ பரிசேயரிடம் போய், இயேசு செய்ததை அவர்களுக்கு அறிவித்தார்கள். ⁴⁷ அப்பொழுது பிரதான ஆசாரியர்களும் பரிசேயரும் ஆலோசனைச் சங்கத்தைக் கூட்டி, “நாம் என்ன செய்கிறோம்? இந்த மனுஷன் அநேக அற்புதங்களைச் செய்கிறானே. ⁴⁸ நாம் அவனை இப்படியே விட்டுவிட்டால், எல்லாரும் அவனிடத்தில் விசுவாசம் வைப்பார்கள்; ரோமர் வந்து நம்முடைய ஸ்தலத்தையும் நம்முடைய ஜாதியையும் அழித்துப்போடுவார்கள்” என்றார்கள்.

⁴⁹ அவர்களில் ஒருவனாகிய காய்பா என்பவன், அந்த வருஷத்து பிரதான ஆசாரியனாயிருந்தவன், அவர்களை நோக்கி, “உங்களுக்கு ஒன்றுமே தெரியாது. ⁵⁰ ஜனங்கள் அனைவரும் அழிந்துபோகிறதைவிட, ஒரே மனுஷன் ஜனங்களுக்காக மரிக்கிறது நமக்கு நலமாயிருக்கும் என்பதை நீங்கள் சிந்திக்கிறதில்லையா?” என்றான். ⁵¹ இதை அவன் தானாய்ச் சொல்லவில்லை; அந்த வருஷத்து பிரதான ஆசாரியனாயிருந்தபடியால், இயேசு அந்த ஜாதிக்காக மரிக்கப்போகிறார் என்று தீர்க்கதரிசனமாய்ச் சொன்னான். ⁵² அந்த ஜாதிக்காக மாத்திரமல்ல, சிதறியிருக்கிற எங்கள் பிதாவின் பிள்ளைகளை ஒன்றாய்ச் சேர்க்கும்படிக்குமே அவர் மரிக்கப்போகிறார் என்றும் சொன்னான். ^b b v52 காய்பா தான் அறிந்ததைவிட மேலான ஒன்றைச் சொன்னான். இயேசு யூத ஜாதிக்காக மாத்திரமல்ல, சிதறியிருக்கிற எங்கள் பிதாவின் ஒவ்வொரு பிள்ளையையும் ஒரே குடும்பமாய்ச் சேர்க்கவே மரிக்கப்போகிறார். ⁵³ அந்த நாள்முதல் அவரைக் கொலைசெய்யும்படி ஆலோசனை பண்ணினார்கள். ⁵⁴ ஆகையால் இயேசு அப்புறம் யூதர்களுக்குள்ளே வெளிப்படையாய்ச் சஞ்சரிக்காமல், அங்கிருந்து வனாந்தரத்திற்குச் சமீபமான நாட்டிலுள்ள எப்பிராயீம் என்னும் ஊருக்குப் போய், அங்கே சீஷர்களுடனே தங்கியிருந்தார்.

⁵⁵ யூதருடைய பஸ்கா பண்டிகை சமீபமாயிருந்தது; அநேகர் தங்களைச் சுத்திகரித்துக்கொள்ளும்படி பஸ்காவுக்கு முன்னே நாட்டிலிருந்து எருசலேமுக்குப் போனார்கள். ⁵⁶ அவர்கள் இயேசுவைத் தேடி, தேவாலயத்தில் நின்றுகொண்டு ஒருவரையொருவர் நோக்கி, “உங்களுக்கு எப்படித் தோன்றுகிறது? அவர் பண்டிகைக்கு வரவேமாட்டாரோ?” என்று பேசிக்கொண்டார்கள். ⁵⁷ அவரைப் பிடிக்கும்படிக்கு, அவர் எங்கே இருக்கிறார் என்று ஒருவன் அறிந்தால், அதை அறிவிக்கவேண்டும் என்று பிரதான ஆசாரியர்களும் பரிசேயரும் கட்டளையிட்டிருந்தார்கள்.