ଯୋହନ 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹ମରିୟମ ଓ ତାହାଙ୍କ ଭଉଣୀ ମାର୍ଥାଙ୍କ ଗ୍ରାମ ବେଥନୀୟା ନିବାସୀ ଲାଜର ନାମକ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ପୀଡ଼ିତ ଥିଲେ। ²ଯେଉଁ ମରିୟମଙ୍କ ଭାଇ ଲାଜର ପୀଡ଼ିତ ଥିଲେ, ସେହି ମରିୟମ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସୁଗନ୍ଧି ତୈଳ ଲଗାଇ ଆପଣା କେଶରେ ତାହାଙ୍କ ପାଦ ପୋଛି ଦେଇଥିଲେ। ³ଅତଏବ ସେହି ଭଉଣୀମାନେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ କହି ପଠାଇଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ସେ ପୀଡ଼ିତ ଅଛନ୍ତି।”

⁴ଏହା ଶୁଣି ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ଏହି ପୀଡ଼ା ମୃତ୍ୟୁରେ ଶେଷ ହେବ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମହିମା ନିମନ୍ତେ, ଯେପରି ଏହା ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହିମାନ୍ଵିତ ହୁଅନ୍ତି।”

⁵ଯୀଶୁ ମାର୍ଥା, ତାହାଙ୍କ ଭଉଣୀ ଓ ଲାଜରଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ। ⁶ଅତଏବ ଲାଜର ପୀଡ଼ିତ ବୋଲି ଶୁଣି ସେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଥିଲେ, ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଆଉ ଦୁଇ ଦିନ ରହିଲେ।

⁷ତତ୍ପରେ ସେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଚାଲ, ଆମ୍ଭେମାନେ ପୁନର୍ବାର ଯିହୂଦା ପ୍ରଦେଶକୁ ଯିବା।”

⁸ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ଗୁରୁ, ଯିହୂଦୀମାନେ ଏହିକ୍ଷଣି ଆପଣଙ୍କୁ ପଥର ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ, ଆଉ ଆପଣ ପୁନର୍ବାର ସେଠାକୁ ଯାଉଅଛନ୍ତି?”

⁹ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଦିନରେ କʼଣ ବାର ଘଣ୍ଟା ନାହିଁ? ଯେ ଦିନ ବେଳେ ଚାଲେ, ସେ ଝୁଣ୍ଟି ପଡ଼େ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ଏହି ଜଗତର ଆଲୋକ ଦେଖେ। ¹⁰କିନ୍ତୁ ଯଦି କେହି ରାତିରେ ଚାଲେ, ତେବେ ସେ ଝୁଣ୍ଟି ପଡ଼େ, କାରଣ ତାହାଠାରେ ଆଲୋକ ନାହିଁ।” ¹¹ସେ ଏହା କହିଲା ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ଲାଜର ନିଦ୍ରିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ଜଗାଇବାକୁ ଯାଉଅଛି।”

¹²ଅତଏବ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ସେ ନିଦ୍ରିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ତେବେ ସେ ସୁସ୍ଥ ହେବେ।” ¹³ମାତ୍ର ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଭାବିଲେ ଯେ ସେ ସ୍ଵାଭାବିକ ନିଦ୍ରା ବିଷୟରେ କହୁଅଛନ୍ତି।

¹⁴ସେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କହିଲେ, “ଲାଜର ମରିଯାଇଅଛନ୍ତି, ¹⁵ଆଉ ମୁଁ ସେଠାରେ ନ ଥିଲି ବୋଲି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଆନନ୍ଦ କରୁଅଛି, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ଵାସ କରିବ। ମାତ୍ର ଚାଲ, ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା।”

¹⁶ଅତଏବ ଯାହାଙ୍କୁ ଦିଦୁମ ବୋଲି କହନ୍ତି, ସେହି ଥୋମା ଅନ୍ୟ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଚାଲ, ଆମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାଇ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ମରିବା।”

¹⁷ଅତଏବ ଯୀଶୁ ଆସି ଦେଖିଲେ ଯେ ଲାଜର ଚାରି ଦିନ ହେଲା ସମାଧିରେ ଅଛନ୍ତି। ¹⁸ବେଥନୀୟା ଯିରୂଶାଲମ ନିକଟରେ, ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ମାଇଲ ଦୂରରେ ଥିଲା, ^a a v18 ପନ୍ଦର ସ୍ତାଦିୟ ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ମାଇଲ (ପ୍ରାୟ ୩ କିଲୋମିଟର) ହୋଇଥାଏ। ¹⁹ପୁଣି ଅନେକ ଯିହୂଦୀ ମାର୍ଥା ଓ ମରିୟମଙ୍କ ଭାଇ ବିଷୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦେବା ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଥିଲେ। ²⁰ଯୀଶୁ ଆସୁଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି ମାର୍ଥା ତାହାଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଗଲେ, କିନ୍ତୁ ମରିୟମ ଗୃହରେ ବସି ରହିଲେ। ²¹ମାର୍ଥା ଯୀଶୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଯଦି ଏଠାରେ ଥାଆନ୍ତେ, ତେବେ ମୋହର ଭାଇ ମରି ନ ଥାଆନ୍ତେ। ²²ମାତ୍ର ଆପଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଯାହା କିଛି ମାଗିବେ, ତାହା ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେବେ ବୋଲି ମୁଁ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଜାଣେ।”

²³ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭ ଭାଇ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେବେ।”

²⁴ମାର୍ଥା ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଶେଷ ଦିନର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ସମୟରେ ସେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେବେ ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣେ।”

²⁵ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଓ ଜୀବନ। ଯେ ମୋʼଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କରେ, ସେ ମଲେ ସୁଦ୍ଧା ବଞ୍ଚିବ, ²⁶ଆଉ ଯେ କେହି ବଞ୍ଚେ ଓ ମୋʼଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କରେ, ସେ କଦାପି ମରିବ ନାହିଁ। ଏହା କʼଣ ତୁମ୍ଭେ ବିଶ୍ଵାସ କର?”

²⁷ସେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହଁ, ପ୍ରଭୁ; ଆପଣ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଜଗତକୁ ଆଗମନକାରୀ, ଏହା ମୁଁ ବିଶ୍ଵାସ କରେ।”

²⁸ଏହା କହିଲା ପରେ ସେ ଯାଇ ଆପଣା ଭଉଣୀ ମରିୟମଙ୍କୁ ଗୋପନରେ ଡାକି କହିଲେ, “ଗୁରୁ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ତୁମ୍ଭକୁ ଡାକୁଅଛନ୍ତି।” ²⁹ମରିୟମ ଏହା ଶୁଣି ଶୀଘ୍ର ଉଠି ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ³⁰ଯୀଶୁ ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗ୍ରାମରେ ପ୍ରବେଶ କରି ନ ଥିଲେ, ମାର୍ଥା ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ତାହାଙ୍କୁ ଭେଟିଥିଲେ, ସେ ତଥାପି ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଥିଲେ। ³¹ଗୃହରେ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଥାଇ ତାହାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦେଉଥିବା ଯିହୂଦୀମାନେ ମରିୟମଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଉଠି ବାହାରିଯିବାର ଦେଖି, ସେ ସମାଧି ନିକଟରେ ରୋଦନ କରିବାକୁ ଯାଉଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଭାବି ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଗଲେ। ³²ମରିୟମ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖି ତାହାଙ୍କ ପାଦ ତଳେ ପଡ଼ି କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଯଦି ଏଠାରେ ଥାଆନ୍ତେ, ତେବେ ମୋହର ଭାଇ ମରି ନ ଥାଆନ୍ତେ।”

³³ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ ଓ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଆସିଥିବା ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କୁ ରୋଦନ କରୁଥିବା ଦେଖି ଆତ୍ମାରେ ଆର୍ତ୍ତସ୍ଵର କରି ଉଦ୍‌ବିଗ୍ନ ହେଲେ।

³⁴ପୁଣି ସେ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କେଉଁଠାରେ ରଖିଅଛ?” ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆସି ଦେଖନ୍ତୁ।”

³⁵ଯୀଶୁ ରୋଦନ କଲେ।

³⁶ସେଥିରେ ଯିହୂଦୀମାନେ କହିଲେ, “ଦେଖ, ସେ ତାହାଙ୍କୁ କିପରି ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ!” ³⁷କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି କହିଲେ, “ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଅନ୍ଧର ଚକ୍ଷୁ ଫିଟାଇଥିଲେ, ସେ କʼଣ ଏହାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କରି ପାରି ନ ଥାଆନ୍ତେ?”

³⁸ଅତଏବ ଯୀଶୁ ପୁନର୍ବାର ଆପଣା ଅନ୍ତରରେ ଉଦ୍‌ବିଗ୍ନ ହୋଇ ସମାଧି ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ତାହା ଏକ ଗହ୍ଵର ଥିଲା, ଆଉ ତହିଁ ଉପରେ ଗୋଟିଏ ପଥର ଥୁଆ ହୋଇଥିଲା।

³⁹ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ପଥରଟି କାଢ଼ି ପକାଅ।” ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଭଉଣୀ ମାର୍ଥା ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଏବେ ତ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ହୋଇଥିବ, କାରଣ ତାହାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର ଚାରି ଦିନ ହୋଇଗଲାଣି।”

⁴⁰ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ବିଶ୍ଵାସ କରିବ, ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମହିମା ଦେଖିବ ବୋଲି କʼଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ କହି ନ ଥିଲି?”

⁴¹ଅତଏବ ସେମାନେ ପଥରଟି କାଢ଼ି ପକାଇଲେ। ଯୀଶୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵକୁ ଦୃଷ୍ଟି କରି କହିଲେ, “ପିତଃ, ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣିଅଛ ବୋଲି ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଉଅଛି। ⁴²ତୁମ୍ଭେ ଯେ ସର୍ବଦା ମୋହର କଥା ଶୁଣିଥାଅ, ଏହା ମୁଁ ଜାଣିଥିଲି; କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଲୋକସମୂହ ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ଏହା କହିଲି, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ପ୍ରେରଣ କରିଅଛ ବୋଲି ସେମାନେ ବିଶ୍ଵାସ କରନ୍ତି।” ⁴³ସେ ଏହା କହିଲା ପରେ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଡାକି କହିଲେ, “ହେ ଲାଜର, ବାହାରି ଆସ!”

⁴⁴ସେହି ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତି ବାହାରି ଆସିଲେ, ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତ ଓ ପାଦ ସରୁ ବସ୍ତ୍ରଖଣ୍ଡରେ ବନ୍ଧା ହୋଇଥିଲା, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ମୁଖ ବସ୍ତ୍ରରେ ଘୋଡ଼ା ହୋଇଥିଲା। ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହାଙ୍କୁ ଫିଟାଇ ଦିଅ ଓ ଯିବାକୁ ଦିଅ।”

ମହାସଭା ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି

⁴⁵ଅତଏବ ମରିୟମଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ଯୀଶୁଙ୍କ କର୍ମ ଦେଖି ତାହାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କଲେ। ⁴⁶କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି ଫାରୂଶୀମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ଯୀଶୁ ଯାହା କରିଥିଲେ, ତାହା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ। ⁴⁷ଅତଏବ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ ଓ ଫାରୂଶୀମାନେ ମହାସଭା ଡାକି କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ କʼଣ କରୁଅଛୁ? ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ତ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର୍ମ କରୁଅଛି। ⁴⁸ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ ଏହାକୁ ଏପରି ଛାଡ଼ିଦେବୁ, ତେବେ ସମସ୍ତେ ଏହାଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କରିବେ, ଆଉ ରୋମୀୟମାନେ ଆସି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଓ ଜାତି ଉଭୟକୁ ଅପହରଣ କରିବେ।”

⁴⁹କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି ବର୍ଷର ମହାଯାଜକ କୟାଫା, ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ କିଛି ହିଁ ଜାଣ ନାହିଁ, ⁵⁰ସମସ୍ତ ଜାତି ବିନଷ୍ଟ ହେବା ଅପେକ୍ଷା ଲୋକମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ମରିବା ଯେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଅଧିକ ଭଲ, ଏହା କʼଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ବୁଝୁ ନାହଁ?” ⁵¹ସେ ନିଜଠାରୁ ଏହା କହିଲେ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ସେହି ବର୍ଷର ମହାଯାଜକ ହୋଇ ସେ ଭାବବାଣୀ କହିଲେ ଯେ ଯୀଶୁ ସେହି ଜାତି ନିମନ୍ତେ ମରିବେ, ⁵²କେବଳ ସେହି ଜାତି ନିମନ୍ତେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିବା ନିମନ୍ତେ ମଧ୍ୟ। ^b b v52 କୟାଫା ଆପଣା ଜ୍ଞାନ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଭଲ କଥା କହିଲେ। ଯୀଶୁ କେବଳ ଯିହୂଦୀ ଜାତି ନିମନ୍ତେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ଏକ ପରିବାରରେ ଏକତ୍ର କରିବା ନିମନ୍ତେ ମରିବେ। ⁵³ଅତଏବ ସେହି ଦିନଠାରୁ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମନ୍ତ୍ରଣା କଲେ। ⁵⁴ଅତଏବ ଯୀଶୁ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଉ ପ୍ରକାଶ୍ୟ ଭାବରେ ଭ୍ରମଣ କଲେ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ସେଠାରୁ ପ୍ରାନ୍ତର ନିକଟସ୍ଥ ଇଫ୍ରାଇମ ନାମକ ଏକ ନଗରକୁ ଯାଇ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ସେଠାରେ ରହିଲେ।

⁵⁵ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ନିସ୍ତାର ପର୍ବ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇଥିଲା, ଆଉ ଅନେକେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଶୁଚି କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେହି ପର୍ବ ପୂର୍ବରୁ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରୁ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଗଲେ। ⁵⁶ଅତଏବ ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଖୋଜିଲେ, ପୁଣି ମନ୍ଦିରରେ ଠିଆ ହୋଇ ପରସ୍ପର ପଚାରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ କʼଣ ଭାବୁଅଛ? ସେ ତ ପର୍ବକୁ ଆସିବେ ନାହିଁ କି?” ⁵⁷ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ ଓ ଫାରୂଶୀମାନେ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ ଯେ, ସେ କେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି କେହି ଜାଣିଲେ ତାହା ଜଣାଇବ, ଯେପରି ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଧରି ପାରିବେ।