ရှင်ယောဟန် 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹မာရိနှင့် သူ၏အစ်မဖြစ်သော မာသတို့နေထိုင်ရာ ဗေသနိရွာသား လာဇရုဟု အမည်ရှိသောသူတစ်ဦးသည် ဖျားနာလျက်ရှိ၏။ ²ဤမာရိကား သခင်အား မွှေးကြိုင်သောဆီဖြင့် လိမ်းကျံ၍ မိမိ၏ဆံပင်ဖြင့် ခြေတော်ကို သုတ်ခဲ့သောသူဖြစ်၏။ ဖျားနာသော လာဇရုကား သူ၏မောင်ဖြစ်၏။ ³ထို့ကြောင့် ညီအစ်မတို့က ကိုယ်တော်ထံသို့ သတင်းပေးလိုက်လျက် “သခင်၊ ကိုယ်တော်ချစ်တော်မူသောသူသည် ဖျားနာလျက်ရှိပါ၏” ဟု လျှောက်ကြ၏။

⁴ယေရှုသည် ထိုစကားကို ကြားတော်မူလျှင် “ဤအနာသည် သေခြင်းဖြင့် အဆုံးမသတ်ဘဲ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ဘုန်းတော်အတွက်ဖြစ်၍ ထိုအနာအားဖြင့် ခမည်းတော်၏သားတော်သည် ဘုန်းထင်ရှားစေရန်ဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁵ယေရှုသည် မာသနှင့် သူ၏ညီမ၊ လာဇရုတို့ကို ချစ်တော်မူ၏။ ⁶ထို့ကြောင့် လာဇရု ဖျားနာကြောင်းကို ကြားတော်မူသောအခါ ရှိရာအရပ်၌ပင် နှစ်ရက်ထပ်၍ နေတော်မူ၏။

⁷ထို့နောက် တပည့်တော်တို့အား “ယုဒပြည်သို့ ပြန်သွားကြစို့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁸တပည့်တော်တို့က “အရှင်ဘုရား၊ ယုဒလူတို့သည် ယခုပင် ကိုယ်တော်ကို ခဲနှင့်ပေါက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြပါသည်။ ထိုအရပ်သို့ တစ်ဖန် ကြွတော်မူဦးမည်လော” ဟု လျှောက်ကြ၏။

⁹ယေရှုက “တစ်နေ့လျှင် တစ်ဆယ့်နှစ်နာရီ ရှိသည်မဟုတ်လော။ နေ့အချိန်၌ သွားလာသောသူသည် ဤလောက၏အလင်းကို မြင်ရသောကြောင့် ထိမိ၍ မလဲ။ ¹⁰သို့ရာတွင် ညအချိန်၌ သွားလာသောသူမူကား သူ၌ အလင်းမရှိသောကြောင့် ထိမိ၍ လဲတတ်၏” ဟု ပြန်မိန့်တော်မူ၏။ ¹¹ထို့နောက် ကိုယ်တော်က “ငါတို့၏အဆွေ လာဇရုသည် အိပ်ပျော်လျက်ရှိ၏။ သို့ရာတွင် ငါသည် သူ့ကို နှိုးရန်သွားမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹²ထို့ကြောင့် တပည့်တော်တို့က “သခင်၊ သူသည် အိပ်ပျော်လျက်ရှိလျှင် သက်သာလာပါလိမ့်မည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။ ¹³ယေရှုသည် လာဇရု သေဆုံးခြင်းအကြောင်းကို မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူတို့မူကား သာမန် အိပ်ပျော်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်ဟု ထင်မှတ်ကြ၏။

¹⁴ထိုအခါ ယေရှုက ပွင့်လင်းစွာ “လာဇရု သေဆုံးလေပြီ၊ ¹⁵သင်တို့ ယုံကြည်စေရန် ငါသည် ထိုအရပ်၌ မရှိခဲ့ခြင်းကို သင်တို့အတွက် ဝမ်းမြောက်၏။ သို့ရာတွင် သူ့ထံသို့ သွားကြစို့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁶ထို့ကြောင့် အမြွှာဟု ခေါ်သော သောမက အခြားတပည့်တော်တို့အား “ငါတို့လည်း သွား၍ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ သေကြစို့” ဟု ဆို၏။

¹⁷ယေရှု ရောက်တော်မူသောအခါ လာဇရုသည် သင်္ချိုင်းဂူ၌ လေးရက် ရှိနှင့်ပြီဖြစ်ကြောင်းကို တွေ့တော်မူ၏။ ¹⁸ဗေသနိရွာသည် ယေရုရှလင်မြို့အနီး၊ နှစ်မိုင်ခန့် ကွာဝေး၏။ ^a a v18 စတေဒီယ တစ်ဆယ့်ငါးခုသည် နှစ်မိုင်ခန့် (ခန့်မှန်း ၃ ကီလိုမီတာ) ဖြစ်၏။ ¹⁹ယုဒလူအများသည် သူတို့၏မောင်အကြောင်းကြောင့် မာသနှင့် မာရိတို့ကို နှစ်သိမ့်ရန် ရောက်လာကြ၏။ ²⁰မာသသည် ယေရှု ကြွလာတော်မူကြောင်းကို ကြားသောအခါ ကိုယ်တော်ကို ခရီးဦးကြိုရန် ထွက်သွား၏။ မာရိမူကား အိမ်၌ ထိုင်လျက်နေ၏။ ²¹မာသက ယေရှုအား “သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် ဤအရပ်၌ ရှိတော်မူခဲ့လျှင် အကျွန်ုပ်၏မောင် သေမည်မဟုတ်ပါ။ ²²သို့သော် ယခုပင်လျှင် ကိုယ်တော်သည် ခမည်းတော်ထံ တောင်းလျှောက်သမျှကို ခမည်းတော်သည် ကိုယ်တော်အား ပေးသနားတော်မူမည်ကို အကျွန်ုပ်သိပါ၏” ဟု လျှောက်၏။

²³ယေရှုက “သင်၏မောင်သည် ရှင်ပြန်ထမြောက်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁴မာသက “နောက်ဆုံးနေ့၌ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းတွင် သူသည် ထမြောက်လိမ့်မည်ကို အကျွန်ုပ်သိပါ၏” ဟု လျှောက်၏။

²⁵ယေရှုက “ငါသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် အသက်ဖြစ်၏။ ငါ့ကို ယုံကြည်သောသူသည် သေသော်လည်း အသက်ရှင်လိမ့်မည်။ ²⁶အသက်ရှင်၍ ငါ့ကို ယုံကြည်သောသူတိုင်း မည်သည့်အခါမျှ သေရလိမ့်မည်မဟုတ်။ ဤအရာကို သင် ယုံကြည်သလော” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁷မာသက “မှန်ပါ၏ သခင်။ ကိုယ်တော်သည် လောကသို့ ကြွလာတော်မူသောအရှင်၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏သားတော် ခရစ်တော်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို အကျွန်ုပ်ယုံကြည်ပါ၏” ဟု လျှောက်၏။

²⁸ထိုသို့ လျှောက်ပြီးနောက် သူသည် သွား၍ မိမိ၏ညီမ မာရိကို တိတ်တဆိတ် ခေါ်လျက် “ဆရာသခင် ရောက်ရှိနေပြီ။ သင့်ကို ခေါ်တော်မူသည်” ဟု ပြော၏။ ²⁹မာရိသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလျင်အမြန် ထ၍ ကိုယ်တော်ထံသို့ သွား၏။ ³⁰ယေရှုသည် ထိုရွာထဲသို့ မဝင်သေးဘဲ မာသနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရာအရပ်၌ပင် ရှိနေတော်မူ၏။ ³¹အိမ်၌ မာရိနှင့်အတူ ရှိ၍ သူ့ကို နှစ်သိမ့်နေကြသော ယုဒလူတို့သည် မာရိ အလျင်အမြန် ထ၍ ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် သင်္ချိုင်းဂူ၌ ငိုကြွေးရန် သွားသည်ဟု ထင်မှတ်လျက် နောက်သို့ လိုက်သွားကြ၏။ ³²မာရိသည် ယေရှုထံသို့ ရောက်၍ ကိုယ်တော်ကို မြင်လျှင် ခြေတော်ရင်း၌ ပြပ်ဝပ်လျက် “သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် ဤအရပ်၌ ရှိတော်မူခဲ့လျှင် အကျွန်ုပ်၏မောင် သေမည်မဟုတ်ပါ” ဟု လျှောက်၏။

³³ယေရှုသည် မာရိ ငိုကြွေးသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူနှင့်အတူ လိုက်လာသော ယုဒလူတို့ ငိုကြွေးကြသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်တော်မူသောအခါ စိတ်နှလုံးတော်၌ ညည်းတွားတော်မူ၍ နှလုံးတော် ပူပန်တော်မူ၏။

³⁴ကိုယ်တော်က “သူ့ကို အဘယ်အရပ်၌ သင်္ဂြိုဟ်ထားကြသနည်း” ဟု မေးတော်မူလျှင် သူတို့က “သခင်၊ ကြွ၍ ကြည့်တော်မူပါ” ဟု လျှောက်ကြ၏။

³⁵ယေရှုသည် မျက်ရည်ကျတော်မူ၏။

³⁶ထို့ကြောင့် ယုဒလူတို့က “ဤသူ့ကို အဘယ်မျှ ချစ်တော်မူသည်ကို ကြည့်ကြလော့” ဟု ဆိုကြ၏။ ³⁷သို့ရာတွင် အချို့သောသူတို့က “မျက်မမြင်၏ မျက်စိကို ဖွင့်ပေးတော်မူသော ဤသူသည် လာဇရု မသေစေရန် မတတ်နိုင်သလော” ဟု ဆိုကြ၏။

³⁸ထို့ကြောင့် ယေရှုသည် တစ်ဖန် စိတ်နှလုံးတော်၌ ပြင်းစွာ ခံစားတော်မူလျက် သင်္ချိုင်းဂူသို့ ကြွလာတော်မူ၏။ ထိုဂူကား ကျောက်တုံးဖြင့် ပိတ်ထားသော လိုဏ်ဂူဖြစ်၏။

³⁹ယေရှုက “ကျောက်တုံးကို ဖယ်ရှားကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သေသူ၏အစ်မ မာသက “သခင်၊ သူသည် သေ၍ လေးရက်ရှိပြီဖြစ်သောကြောင့် ယခုအခါ နံစော်နေပါပြီ” ဟု လျှောက်၏။

⁴⁰ယေရှုက “သင် ယုံကြည်လျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ဘုန်းတော်ကို မြင်ရမည်ဟု သင့်အား ငါ ပြောခဲ့သည်မဟုတ်လော” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁴¹ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကျောက်တုံးကို ဖယ်ရှားကြ၏။ ယေရှုသည် အထက်သို့ မျှော်ကြည့်တော်မူလျက် “အဖခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏စကားကို နားညောင်းတော်မူသောကြောင့် ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းပါ၏။ ⁴²ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏စကားကို အစဉ် နားညောင်းတော်မူကြောင်းကို အကျွန်ုပ်သိပါ၏။ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်တော်မူကြောင်းကို ဤအရပ်၌ ရပ်နေကြသော လူအပေါင်းတို့ ယုံကြည်စေရန် အကျွန်ုပ် ဤသို့ လျှောက်ထားပါ၏” ဟု မြွက်ဆိုတော်မူ၏။ ⁴³ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးလျှင် “လာဇရု၊ ထွက်လာလော့” ဟု ကြီးစွာသောအသံဖြင့် ကြွေးကြော်တော်မူ၏။

⁴⁴သေသူသည် ခြေနှင့်လက်တို့ကို ပိတ်ချောင်းများဖြင့် ပတ်ရစ်လျက်၊ မျက်နှာကိုလည်း အဝတ်ဖြင့် ပတ်ထားလျက် ထွက်လာ၏။ ယေရှုက “သူ့ကို ဖြေ၍ သွားစေကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

လွှတ်တော် စည်းဝေးခြင်း

⁴⁵ထို့ကြောင့် မာရိထံသို့ ရောက်လာ၍ ယေရှု ပြုတော်မူသောအမှုကို မြင်သော ယုဒလူအများသည် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကြ၏။ ⁴⁶သို့ရာတွင် အချို့သောသူတို့သည် ဖာရိရှဲတို့ထံသို့ သွား၍ ယေရှု ပြုတော်မူသောအမှုကို ပြောကြားကြ၏။ ⁴⁷ထို့ကြောင့် ယဇ်ပုရောဟိတ် အကြီးအကဲတို့နှင့် ဖာရိရှဲတို့သည် လွှတ်တော်ကို စုဝေးစေ၍ “ငါတို့ အဘယ်သို့ ပြုလျက်နေကြသနည်း။ ဤသူသည် နိမိတ်လက္ခဏာ များစွာကို ပြလျက်ရှိ၏။ ⁴⁸ဤသူ့ကို ဤအတိုင်းထားလျှင် လူအပေါင်းတို့သည် သူ့ကို ယုံကြည်ကြလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ရောမလူတို့သည် လာ၍ ငါတို့၏ အရပ်ဌာနနှင့် ငါတို့၏ လူမျိုးကိုပါ သိမ်းယူကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုကြ၏။

⁴⁹သို့ရာတွင် ထိုသူတို့အနက် ထိုနှစ်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ဖြစ်သော ကယာဖက “သင်တို့သည် အဘယ်အရာကိုမျှ မသိကြ။ ⁵⁰လူတစ်မျိုးလုံး ပျက်စီးခြင်းထက် လူတစ်ဦးသည် အများအတွက် သေခြင်းက သင်တို့အဖို့ သာ၍ ကောင်းသည်ကို မသိကြသလော” ဟု ဆို၏။ ⁵¹ဤစကားကို သူသည် မိမိအလိုအလျောက် ဆိုသည်မဟုတ်။ ထိုနှစ်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ဖြစ်သောကြောင့် ယေရှုသည် ထိုလူမျိုးအတွက် အသေခံတော်မူမည်ဖြစ်ကြောင်းကို ပရောဖက်ပြု၍ ဟောခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ ⁵²ထိုသို့ အသေခံတော်မူခြင်းသည် ထိုလူမျိုးအတွက်သာမက ကွဲလွင့်လျက်ရှိသော ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ သားသမီးများကို တစ်စုတစ်ဝေးတည်း စုသိမ်းတော်မူရန်အတွက်လည်း ဖြစ်၏။ ^b b v52 ကယာဖသည် မိမိ သိသည်ထက် ပို၍ မှန်ကန်စွာ ပြောဆိုမိ၏။ ယေရှုသည် ယုဒလူမျိုးအတွက်သာမက ကွဲလွင့်လျက်ရှိသော ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ သားသမီးအပေါင်းကို မိသားစုတစ်စုတည်းအဖြစ် စုသိမ်းတော်မူရန် အသေခံတော်မူမည်ဖြစ်၏။ ⁵³ထိုနေ့မှစ၍ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို သတ်ရန် တိုင်ပင်ကြံစည်ကြ၏။ ⁵⁴ထို့ကြောင့် ယေရှုသည် ယုဒလူတို့အထဲ၌ ထင်ရှားစွာ လှည့်လည် သွားလာတော် မမူတော့ဘဲ တောကန္တာရအနီး ဧဖရိမ်ဟု ခေါ်သောမြို့သို့ ထွက်ခွာ ကြွသွားတော်မူ၍ တပည့်တော်တို့နှင့်အတူ ထိုအရပ်၌ နေတော်မူ၏။

⁵⁵ယုဒလူတို့၏ ပသခါပွဲသည် နီးကပ်လာသဖြင့် များစွာသောသူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို သန့်စင်စေရန် ထိုပွဲမတိုင်မီ ကျေးလက်တောရွာများမှ ယေရုရှလင်မြို့သို့ တက်သွားကြ၏။ ⁵⁶ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ယေရှုကို ရှာဖွေကြလျက် ဗိမာန်တော်၌ ရပ်နေစဉ် အချင်းချင်း “သင်တို့ အဘယ်သို့ ထင်ကြသနည်း။ သူသည် ပွဲတော်သို့ လာလိမ့်မည်မဟုတ်လော” ဟု မေးမြန်းကြ၏။ ⁵⁷ယဇ်ပုရောဟိတ် အကြီးအကဲတို့နှင့် ဖာရိရှဲတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ရန် ကိုယ်တော် ရှိရာအရပ်ကို သိသောသူ မှန်သမျှသည် သတင်းပေးရမည်ဟု အမိန့်ထုတ်ထားကြ၏။