ਯੂਹੰਨਾ 11

11 ¹ਲਾਜ਼ਰ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਬੀਮਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਬੈਤਅਨੀਆ ਦਾ ਸੀ, ਮਰੀਅਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਮਾਰਥਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦਾ। ²ਇਹ ਉਹੀ ਮਰੀਅਮ ਸੀ—ਜਿਸ ਦਾ ਭਰਾ ਲਾਜ਼ਰ ਬੀਮਾਰ ਸੀ—ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਸਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਪੂੰਝੇ। ³ਸੋ ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ, ਆਖਦਿਆਂ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਬੀਮਾਰ ਹੈ।”

⁴ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਬੀਮਾਰੀ ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕੇਗੀ, ਸਗੋਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਮਹਿਮਾ ਪਾਵੇ।”

⁵ਯਿਸੂ ਮਾਰਥਾ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਅਤੇ ਲਾਜ਼ਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ⁶ਸੋ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਲਾਜ਼ਰ ਬੀਮਾਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਸੀ ਉੱਥੇ ਹੀ ਦੋ ਦਿਨ ਹੋਰ ਠਹਿਰਿਆ।

⁷ਫਿਰ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਆਓ, ਅਸੀਂ ਯਹੂਦਿਯਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚੱਲੀਏ।”

⁸ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਗੁਰੂ ਜੀ, ਹੁਣੇ ਹੀ ਯਹੂਦੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੱਥਰ ਮਾਰਨ ਲੱਗੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?”

⁹ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਕੀ ਦਿਨ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਘੰਟੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ? ਜੋ ਕੋਈ ਦਿਨੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਠੋਕਰ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਜਗਤ ਦਾ ਚਾਨਣ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ¹⁰ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੁਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਠੋਕਰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਚਾਨਣ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ।” ¹¹ਇਹ ਆਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਲਾਜ਼ਰ ਸੌਂ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।”

¹²ਸੋ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਜੇ ਉਹ ਸੌਂ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।” ¹³ਯਿਸੂ ਨੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਾਧਾਰਨ ਨੀਂਦ ਬਾਰੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।

¹⁴ਤਦ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, “ਲਾਜ਼ਰ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ, ¹⁵ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਖ਼ੁਸ਼ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ। ਪਰ ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਚੱਲੀਏ।”

¹⁶ਸੋ ਥੋਮਾ ਨੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੁੜਵਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਬਾਕੀ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਆਓ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਚੱਲੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਰੀਏ।”

¹⁷ਸੋ ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਲਾਜ਼ਰ ਨੂੰ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਪਏ ਚਾਰ ਦਿਨ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ¹⁸ਬੈਤਅਨੀਆ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਲਗਭਗ ਦੋ ਮੀਲ ਦੀ ਵਿੱਥ ਉੱਤੇ, ^a a v18 ਪੰਦਰਾਂ ਸਟੇਡੀਆ ਲਗਭਗ ਦੋ ਮੀਲ (ਲਗਭਗ 3 ਕਿਲੋਮੀਟਰ) ਸੀ। ¹⁹ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਹੂਦੀ ਮਾਰਥਾ ਅਤੇ ਮਰੀਅਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਸਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ। ²⁰ਜਦੋਂ ਮਾਰਥਾ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਯਿਸੂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਈ; ਪਰ ਮਰੀਅਮ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੈਠੀ ਰਹੀ। ²¹ਮਾਰਥਾ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਨਾ ਮਰਦਾ। ²²ਪਰ ਹੁਣ ਵੀ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਮੰਗੋਗੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ।”

²³ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਫਿਰ ਜੀ ਉੱਠੇਗਾ।”

²⁴ਮਾਰਥਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨ ਦੇ ਜੀ ਉੱਠਣ ਵੇਲੇ ਫਿਰ ਜੀ ਉੱਠੇਗਾ।”

²⁵ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਜੀ ਉੱਠਣਾ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਮਰ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਜੀਵੇਗਾ, ²⁶ਅਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਜੋ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਰੇਗਾ। ਕੀ ਤੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈਂ?”

²⁷ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹਾਂ ਜੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ; ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਸੀਹ ਹੋ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ, ਜੋ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।”

²⁸ਇਹ ਆਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਮਰੀਅਮ ਨੂੰ ਚੁੱਪ-ਚੁਪੀਤੇ ਸੱਦ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਗੁਰੂ ਆ ਗਏ ਹਨ—ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦ ਰਹੇ ਹਨ।” ²⁹ਜਦੋਂ ਮਰੀਅਮ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਛੇਤੀ ਨਾਲ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ। ³⁰ਯਿਸੂ ਹਾਲੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਇਆ; ਉਹ ਹਾਲੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਮਾਰਥਾ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਸੀ। ³¹ਜਿਹੜੇ ਯਹੂਦੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਰੀਅਮ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਨਾਲ ਉੱਠ ਕੇ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਮਗਰ ਹੋ ਤੁਰੇ, ਇਹ ਸਮਝ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਕਬਰ ਉੱਤੇ ਰੋਣ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ³²ਮਰੀਅਮ ਯਿਸੂ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰੀਂ ਡਿੱਗ ਪਈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਨਾ ਮਰਦਾ।”

³³ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਂਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ ਸਨ ਰੋਂਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਆਹ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਗਿਆ।

³⁴ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ?” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਆ ਕੇ ਵੇਖ ਲਓ।”

³⁵ਯਿਸੂ ਰੋਇਆ।

³⁶ਸੋ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਵੇਖੋ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ!” ³⁷ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕੀ ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਮਰਨ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬਚਾ ਸਕਦਾ?”

³⁸ਸੋ ਯਿਸੂ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਡੂੰਘੀ ਵਿਆਕੁਲਤਾ ਵਿੱਚ, ਕਬਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ—ਇਹ ਇੱਕ ਗੁਫ਼ਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਧਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

³⁹ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪੱਥਰ ਹਟਾ ਦਿਓ।” ਮਾਰਥਾ ਨੇ, ਜੋ ਮੋਏ ਹੋਏ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬੋ ਆਉਂਦੀ ਹੋਵੇਗੀ—ਉਸ ਨੂੰ ਮਰੇ ਚਾਰ ਦਿਨ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।”

⁴⁰ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਕੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੇਂਗੀ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੇਖੇਂਗੀ?”

⁴¹ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੱਥਰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸੁਣ ਲਈ। ⁴²ਮੈਂ ਤਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਖਿਆ ਜੋ ਇੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।” ⁴³ਇਹ ਆਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਅਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਿਆ, “ਲਾਜ਼ਰ, ਬਾਹਰ ਆ!”

⁴⁴ਅਤੇ ਮੋਇਆ ਹੋਇਆ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਅਤੇ ਹੱਥ ਕਫ਼ਨ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਬੱਧੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿਓ; ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਦਿਓ।”

ਮਹਾਸਭਾ ਇਕੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ

⁴⁵ਸੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਹੂਦੀ, ਜੋ ਮਰੀਅਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਸਨ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਯਿਸੂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਉਹ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਗਏ। ⁴⁶ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਯਿਸੂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ⁴⁷ਸੋ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਮਹਾਸਭਾ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ? ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ⁴⁸ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇੰਝ ਹੀ ਛੱਡ ਦੇਈਏ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਲੈਣਗੇ, ਅਤੇ ਰੋਮੀ ਆ ਕੇ ਸਾਡੀ ਥਾਂ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਕੌਮ ਦੋਵੇਂ ਖੋਹ ਲੈਣਗੇ।”

⁴⁹ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਕਯਾਫ਼ਾ, ਜੋ ਉਸ ਸਾਲ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕ ਸੀ, ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ⁵⁰ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੀ ਕੌਮ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਦੀ ਥਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਮਰੇ?” ⁵¹ਇਹ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ; ਸਗੋਂ ਉਸ ਸਾਲ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਯਿਸੂ ਕੌਮ ਲਈ ਮਰੇਗਾ, ⁵²ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਉਸ ਕੌਮ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਕਿ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਖਿੰਡੇ ਹੋਏ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਕੇ ਇੱਕ ਕਰੇ। ^b b v52 ਕਯਾਫ਼ਾ ਨੇ ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਸੱਚ ਬੋਲਿਆ। ਯਿਸੂ ਕੇਵਲ ਯਹੂਦੀ ਕੌਮ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮਰਨਾ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਕਿ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹਰ ਖਿੰਡੇ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਕੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਬਣਾਵੇ। ⁵³ਸੋ ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਣ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ⁵⁴ਇਸ ਲਈ ਯਿਸੂ ਹੁਣ ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ਫਿਰਦਾ, ਸਗੋਂ ਉੱਥੋਂ ਉਜਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇਫ਼ਰਾਈਮ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉੱਥੇ ਹੀ ਠਹਿਰਿਆ।

⁵⁵ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਪਸਾਹ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਦੇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਗਏ। ⁵⁶ਸੋ ਉਹ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਸਨ, “ਤੁਹਾਡਾ ਕੀ ਖ਼ਿਆਲ ਹੈ? ਕੀ ਉਹ ਤਿਉਹਾਰ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ?” ⁵⁷ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਸਕਣ।