ਯੂਹੰਨਾ 12

12 ¹ ਪਸਾਹ ਤੋਂ ਛੇ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ, ਯਿਸੂ ਬੈਤਅਨੀਆ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਲਾਜ਼ਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਵਾਲਿਆ ਸੀ। ² ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਰਾਤ ਦਾ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ; ਮਾਰਥਾ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਲਾਜ਼ਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਸਨ। ³ ਮਰਿਯਮ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧ ਜਟਾਮਾਸੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸੇਰ ਦੇ ਲਗਭਗ ਕੀਮਤੀ ਅਤਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮਲਿਆ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਪੂੰਝੇ। ਘਰ ਅਤਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।

⁴ ਪਰ ਯਹੂਦਾ ਇਸਕਰਿਯੋਤੀ, ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, ⁵ “ਇਹ ਅਤਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਦੇ ਲਗਭਗ ਵਿੱਚ ਵੇਚ ਕੇ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ?” ⁶ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਗਰੀਬਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਹ ਚੋਰ ਸੀ ਅਤੇ ਥੈਲੀ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਉਹ ਕੱਢ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।

⁷ ਤਦ ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਨੂੰ ਰਹਿਣ ਦਿਓ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਦਫ਼ਨਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਦਿਨ ਲਈ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।” ⁸ “ਗਰੀਬ ਤਾਂ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹਾਂਗਾ।”

⁹ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਯਿਸੂ ਉੱਥੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਏ, ਸਿਰਫ਼ ਉਸੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਲਾਜ਼ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਵਾਲਿਆ ਸੀ। ¹⁰ ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਨੇ ਲਾਜ਼ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦੇਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ, ¹¹ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਹੂਦੀ ਜਾ ਕੇ ਯਿਸੂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।

ਰਾਜਾ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ

¹² ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਉਸ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਨੇ ਜੋ ਤਿਉਹਾਰ ਲਈ ਆਈ ਸੀ, ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਯਿਸੂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ¹³ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖਜੂਰ ਦੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹੋਏ, “ਹੋਸੰਨਾ! ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ — ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਰਾਜਾ!” ^a a v13 ਹੋਸੰਨਾ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਹੁਣੇ ਬਚਾ!” — ਇਹ ਭੀੜ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਜ਼ਬੂਰ 118 ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਯਿਸੂ ਦਾ ਚਿਰਾਂ ਤੋਂ ਉਡੀਕੇ ਜਾ ਰਹੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਸੁਆਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

¹⁴ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਧੀ ਦਾ ਬੱਚਾ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ: ¹⁵ “ਹੇ ਸੀਯੋਨ ਦੀਏ ਧੀਏ, ਨਾ ਡਰ; ਵੇਖ, ਤੇਰਾ ਰਾਜਾ ਗਧੀ ਦੇ ਬੱਚੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।” ¹⁶ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝੇ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੋਈ, ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਆਇਆ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਬਾਰੇ ਲਿਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਇਹੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਸੀ। ¹⁷ ਉਹ ਭੀੜ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਲਾਜ਼ਰ ਨੂੰ ਕਬਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਵਾਲਿਆ, ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੀ ਰਹੀ। ¹⁸ ਭੀੜ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ¹⁹ ਇਸ ਲਈ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਵੇਖੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾ ਰਹੇ — ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਤੁਰਿਆ ਹੈ।”

ਯੂਨਾਨੀ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਭਾਲਦੇ ਹਨ

²⁰ ਹੁਣ ਜੋ ਲੋਕ ਤਿਉਹਾਰ ਉੱਤੇ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਗਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਯੂਨਾਨੀ ਵੀ ਸਨ। ²¹ ਇਹ ਗਲੀਲ ਦੇ ਬੈਤਸੈਦਾ ਦੇ ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।” ²² ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਅੰਦ੍ਰਿਯਾਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ; ਫਿਰ ਅੰਦ੍ਰਿਯਾਸ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।

²³ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਉਹ ਘੜੀ ਆ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੋਵੇ।” ²⁴ “ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ, ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੇ ਕਣਕ ਦਾ ਦਾਣਾ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਕੇ ਨਾ ਮਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।” ²⁵ “ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਆ ਬੈਠਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸਦੀਪਕ ਜੀਵਨ ਲਈ ਸਾਂਭ ਰੱਖੇਗਾ।” ²⁶ ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਹਾਂ ਉੱਥੇ ਮੇਰਾ ਸੇਵਕ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੇਗਾ।

²⁷ “ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਵਿਆਕੁਲ ਹੈ। ਮੈਂ ਕੀ ਆਖਾਂ — ‘ਹੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਘੜੀ ਤੋਂ ਬਚਾ’? ਪਰ ਇਸੇ ਲਈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਘੜੀ ਤੱਕ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਹੇ ਪਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰ।” ²⁸ ਤਦ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ: “ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਹਿਮਾ ਕਰਾਂਗਾ।”

²⁹ ਜੋ ਭੀੜ ਉੱਥੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬੱਦਲ ਗੱਜਿਆ; ਹੋਰਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕਿਸੇ ਦੂਤ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।

³⁰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਈ ਹੈ।” ³¹ “ਹੁਣ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਹੈ; ਹੁਣ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।” ³² “ਅਤੇ ਮੈਂ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਵਾਂਗਾ।”

³³ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਜੋ ਦੱਸੇ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਮੌਤ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।

³⁴ ਭੀੜ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਅਸੀਂ ਬਿਵਸਥਾ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਆਖਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੌਣ ਹੈ?”

³⁵ ਤਦ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਚਾਨਣ ਥੋੜ੍ਹੇ ਚਿਰ ਲਈ ਹੋਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਚਾਨਣ ਹੈ ਚੱਲੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਨੇਰਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾ ਆ ਦਬੋਚੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।” ³⁶ “ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਚਾਨਣ ਹੈ, ਚਾਨਣ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਨਣ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਬਣੋ।” ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਯਿਸੂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕ ਗਿਆ।

ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਚਾਨਣ ਹੈ ਚੱਲੋ

³⁷ ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੰਨੇ ਸਾਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ³⁸ ਤਾਂ ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਨਬੀ ਦਾ ਬਚਨ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ: “ਹੇ ਪਿਤਾ, ਸਾਡੇ ਸੁਨੇਹੇ ਉੱਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ? ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬਾਂਹ ਕਿਸ ਉੱਤੇ ਪਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ?”

³⁹ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ: ⁴⁰ “ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੰਨ੍ਹੀਆਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਕਠੋਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਵੇਖਣ, ਨਾ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਮਝਣ, ਨਾ ਮੁੜਨ — ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਾਂ।”

⁴¹ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਇਸ ਲਈ ਕਹੀਆਂ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੇਖੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਰੇ ਬੋਲਿਆ। ^b b v41 ਯੂਹੰਨਾ ਸਾਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਦੱਸਦਾ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘਾਸਣ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਸਰਾਫ਼ੀਮ ਨੇ “ਪਵਿੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ” ਪੁਕਾਰਿਆ, ਤਦ ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ⁴² ਫਿਰ ਵੀ, ਸਰਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਭਾ-ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢੇ ਨਾ ਜਾਣ। ⁴³ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।

⁴⁴ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ।” ⁴⁵ “ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ।” ⁴⁶ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਹੋ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰਹੇ। ⁴⁷ ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਨਿਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ — ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਆਇਆ ਹਾਂ। ⁴⁸ “ਜੋ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਠੁਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿਆਈ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹੈ: ਜੋ ਬਚਨ ਮੈਂ ਬੋਲਿਆ ਹੈ ਉਹੀ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨ ਉਸ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰੇਗਾ।” ⁴⁹ “ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ; ਸਗੋਂ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਆਪ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਕੀ ਆਖਾਂ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਬੋਲਾਂ।” ⁵⁰ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਹੁਕਮ ਸਦੀਪਕ ਜੀਵਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਹੀ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।