ਯੂਹੰਨਾ 12

12 ¹ਪਸਾਹ ਤੋਂ ਛੇ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ, ਯਿਸੂ ਬੈਤਅਨੀਆ ਨੂੰ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਲਾਜ਼ਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਵਾਲਿਆ ਸੀ। ²ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦੇ ਲਈ ਰਾਤ ਦਾ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ; ਮਾਰਥਾ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਲਾਜ਼ਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜੋ ਉਹ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਸਨ। ³ਮਰਿਯਮ ਨੇ ਖ਼ਾਲਸ ਜਟਾਮਾਸੀ ਦਾ ਕੀਮਤੀ ਅਤਰ, ਕੋਈ ਅੱਧਾ ਸੇਰ, ਲਿਆ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮਲਿਆ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਦੇ ਪੈਰ ਪੂੰਝੇ। ਸਾਰਾ ਘਰ ਅਤਰ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।

⁴ਪਰ ਯਹੂਦਾ ਇਸਕਰਿਯੋਤੀ, ਜੋ ਉਹ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਉਹ ਨੂੰ ਫੜਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਆਖਿਆ, ⁵“ਇਹ ਅਤਰ ਤਕਰੀਬਨ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵੇਚ ਕੇ ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ?” ⁶ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਨੂੰ ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਹ ਚੋਰ ਸੀ ਅਤੇ ਥੈਲੀ ਉਹ ਦੇ ਕੋਲ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਕੱਢ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।

⁷ਇਸ ਲਈ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਉਸ ਨੂੰ ਰਹਿਣ ਦਿਓ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਦਫ਼ਨਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਦਿਨ ਲਈ ਸਾਂਭ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ⁸ਗ਼ਰੀਬ ਤਾਂ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣਗੇ, ਪਰ ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹਾਂਗਾ।”

⁹ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਯਿਸੂ ਉੱਥੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਏ, ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਦੇ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਲਾਜ਼ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਵਾਲਿਆ ਸੀ। ¹⁰ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਨੇ ਲਾਜ਼ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਸੁੱਟਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ, ¹¹ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਹੂਦੀ ਜਾ ਕੇ ਯਿਸੂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।

ਰਾਜਾ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ

¹²ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਉਸ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਨੇ ਜੋ ਤਿਉਹਾਰ ਲਈ ਆਈ ਸੀ, ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਯਿਸੂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ¹³ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖਜੂਰ ਦੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਹ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲੇ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦੇ ਰਹੇ, “ਹੋਸੰਨਾ! ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਰਾਜਾ!” ^a a v13 ਹੋਸੰਨਾ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਹੁਣੇ ਬਚਾ ਲੈ!”—ਜ਼ਬੂਰ 118 ਵਿੱਚੋਂ ਭੀੜ ਦੀ ਪੁਕਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਤੋਂ ਉਡੀਕੇ ਜਾ ਰਹੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਜੀ ਆਇਆਂ ਆਖਦੇ ਹਨ।

¹⁴ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਧੀ ਦਾ ਬੱਚਾ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ: ¹⁵“ਹੇ ਸੀਯੋਨ ਦੀਏ ਧੀਏ, ਨਾ ਡਰ; ਵੇਖ, ਤੇਰਾ ਰਾਜਾ ਗਧੀ ਦੇ ਬੱਚੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।” ¹⁶ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਨਾ ਸਮਝੀਆਂ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ, ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਆਇਆ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਹ ਦੇ ਬਾਰੇ ਲਿਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਸੀ। ¹⁷ਉਹ ਭੀੜ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਲਾਜ਼ਰ ਨੂੰ ਕਬਰ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਦਿਆ ਅਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਵਾਲਿਆ, ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੀ ਰਹੀ। ¹⁸ਭੀੜ ਉਹ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਿਖਾਇਆ ਹੈ। ¹⁹ਇਸ ਲਈ ਫ਼ਰੀਸੀ ਆਪੋ ਵਿੱਚ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਵੇਖੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾ ਰਹੇ—ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਹ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਤੁਰਿਆ ਹੈ।”

ਯੂਨਾਨੀ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ

²⁰ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਪਰ ਗਏ ਸਨ, ਕੁਝ ਯੂਨਾਨੀ ਵੀ ਸਨ। ²¹ਇਹ ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ, ਜੋ ਗਲੀਲ ਦੇ ਬੈਤਸੈਦਾ ਤੋਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਸ੍ਰੀ ਮਾਨ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।” ²²ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਅੰਦ੍ਰਿਯਾਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ; ਫਿਰ ਅੰਦ੍ਰਿਯਾਸ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।

²³ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ²⁴ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਣਕ ਦਾ ਦਾਣਾ ਭੋਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਕੇ ਮਰ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ²⁵ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਆ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸਦੀਪਕ ਜੀਵਨ ਲਈ ਬਚਾ ਰੱਖੇਗਾ। ²⁶ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇ, ਤਾਂ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਹਾਂ ਉੱਥੇ ਮੇਰਾ ਸੇਵਕ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਉਹ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੇਗਾ।”

²⁷“ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਵਿਆਕੁਲ ਹੈ। ਮੈਂ ਕੀ ਆਖਾਂ—‘ਹੇ ਪਿਤਾ, ਇਸ ਘੜੀ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ’? ਪਰ ਇਸੇ ਲਈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਘੜੀ ਤੱਕ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਹੇ ਪਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ।”

²⁸ਤਦ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ: “ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਡਿਆਈ ਕਰਾਂਗਾ।”

²⁹ਭੀੜ ਜੋ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਬੱਦਲ ਗਰਜਿਆ ਹੈ; ਹੋਰਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਉਹ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਦੂਤ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।”

³⁰ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਈ ਹੈ। ³¹ਹੁਣ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਹੈ; ਹੁਣ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ³²ਅਤੇ ਮੈਂ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਵਾਂਗਾ।”

³³ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਆਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਦੱਸੇ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।

³⁴ਭੀੜ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਅਸੀਂ ਸ਼ਰਾ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਆਖਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ? ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੌਣ ਹੈ?”

³⁵ਇਸ ਲਈ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਥੋੜ੍ਹੇ ਚਿਰ ਲਈ ਹੋਰ ਚਾਨਣ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਚਾਨਣ ਹੈ, ਚੱਲੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਨ੍ਹੇਰਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆ ਨਾ ਦਬੋਚੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਅਨ੍ਹੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਧਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ³⁶ਜਦ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਚਾਨਣ ਹੈ, ਚਾਨਣ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਨਣ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਬਣ ਜਾਓ।” ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਯਿਸੂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕ ਗਿਆ।

ਜਦ ਤੱਕ ਚਾਨਣ ਹੈ, ਚੱਲੋ

³⁷ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਐਨੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਿਖਾਏ ਸਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕੀਤਾ,

³⁸ਤਾਂ ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਨਬੀ ਦਾ ਬਚਨ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ: “ਹੇ ਪਿਤਾ, ਸਾਡੇ ਸੁਨੇਹੇ ਉੱਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ? ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬਾਂਹ ਕਿਸ ਉੱਤੇ ਪਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ?”

³⁹ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: ⁴⁰“ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੰਨ੍ਹੀਆਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਕਠੋਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਵੇਖਣ, ਨਾ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸਮਝਣ, ਨਾ ਮੁੜਨ —ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਾਂ।”

⁴¹ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਇਸ ਲਈ ਆਖੀਆਂ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੇਖੀ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ^b b v41 ਯੂਹੰਨਾ ਸਾਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦੱਸਦਾ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘਾਸਣ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਸਰਾਫ਼ੀਮ ਨੇ ਪੁਕਾਰਿਆ, “ਪਵਿੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ,” ਤਾਂ ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੀ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ⁴²ਫਿਰ ਵੀ, ਸਰਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਉਹ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਨਾ ਮੰਨਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਭਾ ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢੇ ਨਾ ਜਾਣ, ⁴³ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।

⁴⁴ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੇਵਲ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ⁴⁵ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ⁴⁶ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਨ੍ਹੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰਹੇ। ⁴⁷ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮੰਨੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਹ ਦਾ ਨਿਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਆਇਆ ਹਾਂ। ⁴⁸ਜੋ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਦੇ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਨਿਆਈ ਹੈ: ਜੋ ਬਚਨ ਮੈਂ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਉਹੋ ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨ ਉਹ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰੇਗਾ। ⁴⁹ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ; ਸਗੋਂ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਆਪ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਆਖਾਂ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਬੋਲਾਂ। ⁵⁰ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਹੁਕਮ ਸਦੀਪਕ ਜੀਵਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਹੋ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਹੈ।”