Baytaniyalik Lazar

Iso ikki kun kutadi, toʻrt kun kechikib yetib keladi va doʻstining qabri oldida yigʻlaydi. U Martaga Tirilish va hayot Oʻzi ekanini aytadi, Otasiga Uni eshitgani uchun ovoz chiqarib shukr qiladi va Lazarni tashqariga chaqiradi. Aynan shunda kengash Uni oʻldirishga qaror qiladi.

11-bob.

Maryam bilan uning singlisi Marta yashaydigan Baytaniya qishlogʻidan boʻlgan, Lazar ismli bir kishi kasal edi. Ukasi Lazar kasal boʻlgan Maryam — Rabbimizni xushboʻy moy bilan moylab, Uning oyoqlarini oʻz sochi bilan artgan ayol edi. Shunda opa-singillar Unga xabar yuborib: “Hazratim, Siz sevgan kishi kasal,” deb aytishdi.

Buni eshitgan Iso dedi: “Bu kasallik oʻlim bilan tugamaydi, balki Otamizning ulugʻvorligi uchundir; toki Otamizning Oʻgʻli shu orqali ulugʻlansin.”

Iso Martani, uning singlisini va Lazarni sevardi. Shunga qaramay, Lazarning kasal ekanini eshitgach, U oʻzi boʻlgan joyda yana ikki kun qoldi.

Keyin, shundan soʻng U shogirdlariga: “Yana Yahudiyaga qaytaylik,” dedi.

Shogirdlar Unga: “Ustoz, yahudiylar hozirgina Sizni toshboʻron qilmoqchi boʻlishgan edi-ku, yana oʻsha yerga qaytmoqchimisiz?” deyishdi.

Iso javob berdi: “Kunduzi oʻn ikki soat boʻlmaydimi? Kunduzi yurgan kishi qoqilmaydi, chunki u bu dunyoning yorugʻligini koʻradi. Ammo kechasi yurgan kishi qoqiladi, chunki unda yorugʻlik yoʻq.” Shundan keyin U ularga: “Doʻstimiz Lazar uxlab qoldi, lekin Men uni uygʻotgani boraman,” dedi.

Shunda shogirdlar Unga: “Hazratim, agar u uxlab qolgan boʻlsa, sogʻayib ketadi,” deyishdi. Iso uning oʻlimi haqida gapirgan edi, biroq ular Uni oddiy uyqu haqida gapiryapti deb oʻylashdi.

Shunda Iso ularga ochiq aytdi: “Lazar oʻldi. Oʻsha yerda boʻlmaganimdan sizlar uchun xursandman, toki sizlar ishonasizlar. Lekin keling, uning oldiga boraylik.”

Shunda Egizak deb atalgan Tomas boshqa shogirdlarga: “Keling, biz ham boraylik va U bilan birga oʻlaylik,” dedi.

Iso yetib kelganida, Lazar allaqachon toʻrt kundan beri qabrda ekanini bildi. Baytaniya Quddusga yaqin, taxminan ikki mil narida edi. ^a Yahudiylarning koʻplari ukalari toʻgʻrisida Marta bilan Maryamga taskin berish uchun ularning oldiga kelgan edi. Marta Isoning kelayotganini eshitgach, Uni kutib olgani chiqdi; Maryam esa uyda oʻtirib qolaverdi. Marta Isoga: “Hazratim, agar Siz shu yerda boʻlganingizda, ukam oʻlmasdi. Lekin hozir ham bilaman, Siz Otamizdan nimani soʻrasangiz, U Sizga beradi,” dedi.

Iso unga: “Ukang tiriladi,” dedi.

Marta Unga: “Oxirgi kundagi tirilishda uning qayta tirilishini bilaman,” dedi.

Iso unga dedi: “Tirilish ham, hayot ham Menman. Menga ishongan kishi, hatto oʻlsa ham, yashaydi. Yashab, Menga ishongan har bir kishi esa hech qachon oʻlmaydi. Bunga ishonasanmi?”

U Unga: “Ha, Hazratim; Siz Masih, Otamizning Oʻgʻli, dunyoga kelayotgan Zot ekaningizga ishonaman,” dedi.

Buni aytgach, u borib, singlisi Maryamni yashirincha chaqirdi: “Ustoz shu yerda — U seni chaqiryapti.” Maryam buni eshitgach, tezda oʻrnidan turib, Uning oldiga bordi. Iso hali qishloqqa kirmagan edi; U hamon Marta Uni kutib olgan joyda edi. Uyda u bilan birga boʻlib, unga taskin berayotgan yahudiylar Maryamning tezda turib chiqib ketganini koʻrishgach, u oʻsha yerda yigʻlagani qabr oldiga ketyapti deb oʻylab, ortidan ergashishdi. Maryam Isoning oldiga kelib, Uni koʻrgach, Uning oyoqlariga yiqilib: “Hazratim, agar Siz shu yerda boʻlganingizda, ukam oʻlmasdi,” dedi.

Iso uning yigʻlayotganini va u bilan kelgan yahudiylarning ham yigʻlayotganini koʻrgach, ruhan larzaga keldi va iztirobga tushdi.

U: “Uni qayerga qoʻygansizlar?” dedi. Ular Unga: “Hazratim, kelib koʻring,” deyishdi.

Iso yigʻladi.

Shunda yahudiylar: “Qaranglar, uni qanchalar sevar ekan!” deyishdi. Lekin ulardan baʼzilari: “Koʻrning koʻzini ochgan bu Odam uni oʻlimdan saqlab qololmasmidi?” dedilar.

Shunda Iso yana ichidan larzaga kelib, qabr oldiga keldi; u gʻor boʻlib, ogʻzi tosh bilan toʻsilgan edi.

Iso: “Toshni olib tashlanglar,” dedi. Marhumning singlisi Marta Unga: “Hazratim, allaqachon sasib qolgandir — u oʻlganiga toʻrt kun boʻldi,” dedi.

Iso unga: “Men senga aytmadimmi: agar ishonsang, Otamizning ulugʻvorligini koʻrasan, deb?” dedi.

Shunda ular toshni olib tashlashdi. Iso osmonga nazar solib dedi: “Ey Ota, Meni eshitganing uchun Senga shukur qilaman. Meni doimo eshitishingni bilardim, lekin shu yerda turgan olomon uchun shuni aytdim, toki ular Meni Sen yuborganingga ishonsinlar.” Buni aytgach, U baland ovoz bilan: “Lazar, tashqariga chiq!” deb hitob qildi.

Marhum tashqariga chiqdi; oyoq-qoʻllari kafan boʻlaklari bilan bogʻlangan, yuzi esa mato bilan oʻralgan edi. Iso ularga: “Uni yechinglar, qoʻyib yuboringlar,” dedi.

Kengash yigʻiladi

Shunday qilib, Maryamning oldiga kelgan va Isoning qilgan ishini koʻrgan yahudiylarning koʻplari Unga ishonishdi. Lekin ulardan baʼzilari farziylarning oldiga borib, Isoning qilgan ishini ularga aytib berishdi. Shunda bosh ruhoniylar va farziylar kengash chaqirib: “Nima qilyapmiz oʻzi? Axir, bu Odam koʻplab alomatlar koʻrsatmoqda. Agar Uni shundayligicha qoldirsak, hamma Unga ishonadi va rimliklar kelib, muqaddas maskanimizni ham, xalqimizni ham tortib olishadi,” deyishdi.

Lekin ulardan biri, oʻsha yili oliy ruhoniy boʻlgan Kayafa, ularga: “Sizlar mutlaqo hech narsani bilmaysizlar. Butun xalq halok boʻlgandan koʻra, bir kishining xalq uchun oʻlgani sizlar uchun yaxshiroq ekanini koʻrmayapsizlarmi?” dedi. U buni oʻzicha aytmadi; oʻsha yili oliy ruhoniy boʻlgani uchun, Isoning xalq uchun oʻlajagini bashorat qildi, yolgʻiz xalq uchun emas, balki Otamizning tarqalib ketgan farzandlarini birga toʻplash uchun ham edi. ^b Oʻsha kundan boshlab ular Uni oʻldirish payiga tushishdi. Shu sababli Iso endi yahudiylar orasida ochiq yurmadi, balki sahroga yaqin, Efrayim degan shaharga chekinib, oʻsha yerda shogirdlari bilan qoldi.

Yahudiylarning Fisih bayrami yaqinlashgan edi, koʻplar bayramdan oldin oʻzlarini poklash uchun yurtdan Quddusga chiqishdi. Ular Isoni izlab, maʼbadda turganlarida bir-birlariga: “Qalay deb oʻylaysizlar? U bayramga kelmasa kerak-a?” deb soʻrashardi. Bosh ruhoniylar va farziylar esa Uni qoʻlga olish uchun, kim Uning qayerdaligini bilsa, xabar berishi lozimligini buyurgan edilar.