യോഹന്നാൻ 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹മറിയയുടെയും അവളുടെ സഹോദരി മാർത്തയുടെയും ഗ്രാമമായ ബെഥാന്യയിൽനിന്നുള്ള ലാസർ എന്നു പേരുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ രോഗിയായിരുന്നു. ²സഹോദരനായ ലാസർ രോഗിയായിരുന്ന ആ മറിയയാണ് കർത്താവിനെ സുഗന്ധതൈലംകൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്ത് തന്റെ തലമുടികൊണ്ട് അവിടുത്തെ പാദങ്ങൾ തുടച്ചത്. ³അതുകൊണ്ട് സഹോദരിമാർ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ ആളയച്ചു: “കർത്താവേ, അങ്ങ് സ്നേഹിക്കുന്നവൻ രോഗിയായിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁴ഇതു കേട്ടപ്പോൾ യേശു പറഞ്ഞു: “ഈ രോഗം മരണത്തിൽ അവസാനിക്കുകയില്ല; നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മഹത്ത്വത്തിനുവേണ്ടിയാണ്; അതിലൂടെ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പുത്രൻ മഹത്ത്വപ്പെടേണ്ടതിനുതന്നെ.”

⁵യേശു മാർത്തയെയും അവളുടെ സഹോദരിയെയും ലാസറിനെയും സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ⁶ലാസർ രോഗിയാണെന്നു കേട്ടപ്പോൾ അവിടുന്ന് താൻ ആയിരുന്ന സ്ഥലത്ത് രണ്ടു ദിവസംകൂടി താമസിച്ചു.

⁷പിന്നീട് ഇതിനുശേഷം അവിടുന്ന് ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “നമുക്ക് യെഹൂദ്യയിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകാം.”

⁸ശിഷ്യന്മാർ അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “റബ്ബീ, യെഹൂദർ ഇപ്പോൾത്തന്നെ അങ്ങയെ കല്ലെറിയാൻ ശ്രമിച്ചല്ലോ; അങ്ങ് വീണ്ടും അവിടേക്കു പോകുന്നുവോ?”

⁹യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: “പകലിന് പന്ത്രണ്ടു മണിക്കൂർ ഇല്ലയോ? പകൽ നടക്കുന്നവൻ ഈ ലോകത്തിന്റെ വെളിച്ചം കാണുന്നതുകൊണ്ട് ഇടറുകയില്ല. ¹⁰എന്നാൽ ആരെങ്കിലും രാത്രിയിൽ നടന്നാൽ, വെളിച്ചം അവനിൽ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവൻ ഇടറുന്നു.” ¹¹ഇതിനുശേഷം അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ സ്നേഹിതൻ ലാസർ ഉറങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഞാൻ അവനെ ഉണർത്താൻ പോകുന്നു.”

¹²അതുകൊണ്ട് ശിഷ്യന്മാർ അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, അവൻ ഉറങ്ങിപ്പോയെങ്കിൽ, അവൻ സുഖം പ്രാപിക്കും.” ¹³യേശു അവന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു സംസാരിച്ചത്; എന്നാൽ സ്വാഭാവികമായ ഉറക്കത്തെക്കുറിച്ചാണ് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞതെന്ന് അവർ കരുതി.

¹⁴അപ്പോൾ യേശു അവരോടു വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു: “ലാസർ മരിച്ചുപോയി; ¹⁵നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന് ഞാൻ അവിടെ ഇല്ലാതിരുന്നതിൽ നിങ്ങളെ പ്രതി എനിക്കു സന്തോഷമുണ്ട്. എന്നാൽ നമുക്ക് അവന്റെ അടുക്കൽ പോകാം.”

¹⁶അപ്പോൾ ഇരട്ട എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന തോമസ് മറ്റു ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “നമുക്കും പോയി അവനോടുകൂടെ മരിക്കാം.”

¹⁷യേശു എത്തിയപ്പോൾ, ലാസർ കല്ലറയിൽ ആയിട്ട് ഇതിനോടകം നാലു ദിവസമായെന്ന് അവിടുന്ന് കണ്ടു. ¹⁸ബെഥാന്യ യെരൂശലേമിന് അടുത്ത്, ഏകദേശം രണ്ടു മൈൽ അകലെയായിരുന്നു; ^a a v18 പതിനഞ്ച് സ്താദ്യോൻ ഏകദേശം രണ്ടു മൈൽ (ഏകദേശം 3 കി.മീ.) ആയിരുന്നു. ¹⁹അവരുടെ സഹോദരനെച്ചൊല്ലി മാർത്തയെയും മറിയയെയും ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ യെഹൂദരിൽ അനേകർ അവരുടെ അടുക്കൽ വന്നിരുന്നു. ²⁰യേശു വരുന്നുവെന്ന് മാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ, അവൾ അവിടുത്തെ എതിരേൽക്കാൻ പോയി; മറിയ വീട്ടിൽ ഇരുന്നതേയുള്ളൂ. ²¹മാർത്ത യേശുവിനോടു പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, അങ്ങ് ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, എന്റെ സഹോദരൻ മരിക്കുകയില്ലായിരുന്നു. ²²എന്നാൽ ഇപ്പോഴും, അങ്ങ് നമ്മുടെ പിതാവിനോട് എന്തു ചോദിച്ചാലും അവിടുന്ന് അങ്ങേക്ക് തരുമെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.”

²³യേശു അവളോടു പറഞ്ഞു: “നിന്റെ സഹോദരൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കും.”

²⁴മാർത്ത അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “അന്ത്യനാളിലെ പുനരുത്ഥാനത്തിൽ അവൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുമെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.”

²⁵യേശു അവളോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ പുനരുത്ഥാനവും ജീവനും ആകുന്നു. എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവൻ മരിച്ചാലും ജീവിക്കും; ²⁶ജീവിച്ചിരുന്ന് എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവനും ഒരുനാളും മരിക്കുകയില്ല. ഇതു നീ വിശ്വസിക്കുന്നുവോ?”

²⁷അവൾ അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “ഉവ്വ്, കർത്താവേ; അങ്ങ് ലോകത്തിലേക്കു വരുന്നവനായ ക്രിസ്തു, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പുത്രൻ, ആകുന്നുവെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.”

²⁸ഇതു പറഞ്ഞശേഷം, അവൾ പോയി തന്റെ സഹോദരി മറിയയെ രഹസ്യമായി വിളിച്ചു: “ഗുരു ഇവിടെ ഉണ്ട്—അവിടുന്ന് നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.” ²⁹മറിയ ഇതു കേട്ടപ്പോൾ, വേഗം എഴുന്നേറ്റ് അവിടുത്തെ അടുക്കൽ ചെന്നു. ³⁰യേശു അപ്പോഴും ഗ്രാമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചിരുന്നില്ല; മാർത്ത അവിടുത്തെ എതിരേറ്റ സ്ഥലത്തുതന്നെ അവിടുന്ന് ആയിരുന്നു. ³¹വീട്ടിൽ അവളോടുകൂടെയുണ്ടായിരുന്ന് അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചിരുന്ന യെഹൂദർ, മറിയ വേഗം എഴുന്നേറ്റു പോകുന്നതു കണ്ടു; അവൾ അവിടെ കരയാൻ കല്ലറയിലേക്കു പോകുകയാണെന്നു കരുതി അവർ അവളെ അനുഗമിച്ചു. ³²മറിയ യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് അവിടുത്തെ കണ്ട്, അവിടുത്തെ പാദത്തിങ്കൽ വീണ്, പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, അങ്ങ് ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, എന്റെ സഹോദരൻ മരിക്കുകയില്ലായിരുന്നു.”

³³മറിയ കരയുന്നതും അവളോടുകൂടെ വന്ന യെഹൂദരും കരയുന്നതും യേശു കണ്ടപ്പോൾ, അവിടുന്ന് ആത്മാവിൽ ഞരങ്ങി അസ്വസ്ഥനായി.

³⁴അവിടുന്ന് ചോദിച്ചു: “നിങ്ങൾ അവനെ എവിടെ വെച്ചിരിക്കുന്നു?” അവർ അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, വന്നു കാണുക.”

³⁵യേശു കരഞ്ഞു.

³⁶അപ്പോൾ യെഹൂദർ പറഞ്ഞു: “അവിടുന്ന് അവനെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചിരുന്നുവെന്നു നോക്കൂ!” ³⁷എന്നാൽ അവരിൽ ചിലർ പറഞ്ഞു: “കുരുടന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്ന ഈ മനുഷ്യന് ഇവനെ മരിക്കാതെ സൂക്ഷിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ലയോ?”

³⁸അപ്പോൾ യേശു, വീണ്ടും തന്റെ ഉള്ളിൽ അത്യധികം ദുഃഖിച്ചുകൊണ്ട്, കല്ലറയുടെ അടുക്കൽ വന്നു—അത് ഒരു ഗുഹയായിരുന്നു, അതിന്മേൽ ഒരു കല്ല് വെച്ചിരുന്നു.

³⁹യേശു പറഞ്ഞു: “കല്ല് മാറ്റുവിൻ.” മരിച്ചവന്റെ സഹോദരി മാർത്ത അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, ഇപ്പോഴേക്കും അവന് നാറ്റം വന്നിരിക്കും—അവൻ മരിച്ചിട്ട് നാലു ദിവസമായി.”

⁴⁰യേശു അവളോടു പറഞ്ഞു: “നീ വിശ്വസിച്ചാൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മഹത്ത്വം കാണുമെന്ന് ഞാൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞില്ലയോ?”

⁴¹അപ്പോൾ അവർ കല്ല് മാറ്റി. യേശു മേലോട്ടു നോക്കി പറഞ്ഞു: “പിതാവേ, അങ്ങ് എന്റെ അപേക്ഷ കേട്ടതിനാൽ ഞാൻ അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുന്നു. ⁴²അങ്ങ് എപ്പോഴും എന്റെ അപേക്ഷ കേൾക്കുന്നുവെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു; എന്നാൽ അങ്ങ് എന്നെ അയച്ചുവെന്ന് ഇവിടെ നിൽക്കുന്ന ജനക്കൂട്ടം വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന് ഞാൻ ഇത് പറഞ്ഞു.” ⁴³ഇതു പറഞ്ഞശേഷം, അവിടുന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “ലാസറേ, പുറത്തു വരിക!”

⁴⁴മരിച്ചവൻ, കാലുകളും കൈകളും ശീലക്കഷണങ്ങൾകൊണ്ടു കെട്ടപ്പെട്ടും മുഖം തുണികൊണ്ടു പൊതിയപ്പെട്ടും, പുറത്തു വന്നു. യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “അവനെ അഴിക്കുവിൻ; അവനെ പോകാൻ അനുവദിക്കുവിൻ.”

ന്യായാധിപസംഘം ഒരുമിച്ചുകൂടുന്നു

⁴⁵അപ്പോൾ മറിയയുടെ അടുക്കൽ വന്ന്, യേശു ചെയ്തതു കണ്ട യെഹൂദരിൽ അനേകർ അവിടുത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു. ⁴⁶എന്നാൽ അവരിൽ ചിലർ പരീശന്മാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന് യേശു ചെയ്തത് അവരോടു പറഞ്ഞു. ⁴⁷അപ്പോൾ മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരും പരീശന്മാരും ന്യായാധിപസംഘം വിളിച്ചുകൂട്ടി പറഞ്ഞു: “നാം എന്തു ചെയ്യുന്നു? ഈ മനുഷ്യൻ അനേകം അടയാളങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവല്ലോ. ⁴⁸നാം അവനെ വെറുതെ വിട്ടാൽ, എല്ലാവരും അവനിൽ വിശ്വസിക്കും; റോമക്കാർ വന്ന് നമ്മുടെ സ്ഥലവും നമ്മുടെ ജനതയും കൈവശമാക്കിക്കളയും.”

⁴⁹എന്നാൽ അവരിൽ ഒരാൾ, ആ വർഷത്തെ മഹാപുരോഹിതനായ കയ്യഫാവ്, അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ഒന്നും അറിയുന്നില്ല. ⁵⁰ജനതമുഴുവൻ നശിക്കുന്നതിനെക്കാൾ ഒരു മനുഷ്യൻ ജനത്തിനുവേണ്ടി മരിക്കുന്നതാണ് നിങ്ങൾക്കു നല്ലതെന്ന് നിങ്ങൾ കാണുന്നില്ലയോ?” ⁵¹ഇത് അവൻ സ്വന്തമായി പറഞ്ഞതല്ല; ആ വർഷത്തെ മഹാപുരോഹിതൻ എന്ന നിലയിൽ, യേശു ജനതയ്ക്കുവേണ്ടി മരിക്കുമെന്ന് അവൻ പ്രവചിച്ചു; ⁵²ജനതയ്ക്കുവേണ്ടി മാത്രമല്ല, ചിതറിപ്പോയ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മക്കളെ ഒന്നായി ചേർക്കേണ്ടതിനുംകൂടിയത്രേ. ^b b v52 കയ്യഫാവ് താൻ അറിഞ്ഞതിലും മെച്ചമായി സംസാരിച്ചു. യേശു യെഹൂദജനതയ്ക്കുവേണ്ടി മാത്രമല്ല, ചിതറിപ്പോയ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഓരോ മകനെയും ഒരു കുടുംബമായി ഒന്നിച്ചുചേർക്കേണ്ടതിനുംകൂടി മരിക്കുമായിരുന്നു. ⁵³അതുകൊണ്ട് ആ ദിവസംമുതൽ അവർ അവനെ കൊല്ലാൻ ഗൂഢാലോചന നടത്തി. ⁵⁴അതുകൊണ്ട് യേശു ഇനി യെഹൂദരുടെ ഇടയിൽ പരസ്യമായി സഞ്ചരിച്ചില്ല; മരുഭൂമിക്ക് അടുത്ത് എഫ്രയീം എന്ന പട്ടണത്തിലേക്കു വാങ്ങിപ്പോയി, തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടുകൂടെ അവിടെ താമസിച്ചു.

⁵⁵യെഹൂദരുടെ പെസഹാ അടുത്തിരുന്നു; അതിനു മുമ്പ് തങ്ങളെത്തന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ അനേകർ നാട്ടിൻപുറത്തുനിന്ന് യെരൂശലേമിലേക്കു പോയി. ⁵⁶അവർ യേശുവിനെ അന്വേഷിച്ചു; ദൈവാലയത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അവർ തമ്മിൽ ചോദിച്ചു: “നിങ്ങൾക്ക് എന്തു തോന്നുന്നു? അവൻ ഉത്സവത്തിനു വരികയില്ല, അല്ലേ?” ⁵⁷അവനെ പിടികൂടേണ്ടതിന്, അവൻ എവിടെയാണെന്ന് അറിയുന്ന ഏവനും അത് അറിയിക്കണമെന്ന് മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരും പരീശന്മാരും കല്പിച്ചിരുന്നു.