يوحنا 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹يو سړے چې لعزر نومېدو، ناجوړه وو، هغه د بيت عنياه وو، هغه کلى چې د مريمې او د هغې د خور مرتها وو. ²دا هم هغه مريم وه چې مالِک يې په خوشبودارو تېلو مسح کړو او خپلو وېښتو سره يې د هغۀ پښې وچې کړې، چې د دې ورور لعزر ناجوړه وو. ³نو خويندو هغۀ ته خبر ولېږلو، ”اے مالِکه، هغه چې تۀ ورسره مينه لرې، هغه ناجوړه دے.“

⁴عيسىٰ دا واورېدل، نو وې فرمائيل، ”دا ناجوړتيا به په مرګ ختمه نۀ شى، بلکې زمونږ د پلار د لوئۍ دپاره ده، چې د زمونږ پلار زوئ په دې سره جلال ومومى.“

⁵عيسىٰ له مرتها، د هغې خور او لعزر سره مينه وه. ⁶نو کله چې هغۀ واورېدل چې لعزر ناجوړه دے، هغه دوه ورځې نورې په خپل ځائ کښې پاتې شو.

⁷بيا د دې نه پس هغۀ مريدانو ته وفرمائيل، ”راځئ چې بيا يهوديه ته واپس لاړ شُو.“

⁸مريدانو هغۀ ته ووئيل، ”اے اُستاذه، يهوديانو همدا اوس ستا سنګسار کول غوښتل، او تۀ بيا هلته ځې؟“

⁹عيسىٰ جواب ورکړو، ”آيا په ورځ کښې دولس ګنټې نۀ وى؟ څوک چې په ورځ ګرځى هغه به تالنده نۀ شى، ځکه چې هغه د دې دُنيا رڼا وينى. ¹⁰خو کۀ څوک د شپې ګرځى، هغه تالنده شى، ځکه چې په هغۀ کښې رڼا نشته.“ ¹¹د دې نه پس هغۀ ورته وفرمائيل، ”زمونږ دوست لعزر وِدۀ شوے دے، خو زۀ ځم چې هغه راويښ کړم.“

¹²نو مريدانو هغۀ ته ووئيل، ”اے مالِکه، کۀ هغه وِدۀ شوے وى، نو جوړ به شى.“ ¹³خو عيسىٰ د هغۀ د مرګ په حقله خبرې کولې، او هغوئ ګمان وکړو چې هغه د عادى خوب خبره کوى.

¹⁴نو بيا عيسىٰ هغوئ ته صفا وفرمائيل، ”لعزر مړ شوے دے، ¹⁵او زۀ ستاسو دپاره خوشحاله يم چې زۀ هلته نۀ وم، چې تاسو ايمان راوړئ. خو راځئ چې هغۀ ته لاړ شُو.“

¹⁶نو توما چې جوجه بللے کېدو، نورو مريدانو ته ووئيل، ”راځئ چې مونږ هم لاړ شُو، چې د هغۀ سره مړۀ شُو.“

¹⁷نو کله چې عيسىٰ راغلو، هغۀ معلوم کړل چې لعزر دمخکښې څلور ورځې په قبر کښې تېرې کړې وې. ¹⁸بيت عنياه د يروشلم نزدې وه، شا و خوا دوه ميله لرې، ^a a v18 پنځلس استادياه شا و خوا دوه ميله (تقريباً ۳ کيلومتره) وُو. ¹⁹او ډېر يهوديان مرتها او مريمې ته راغلى وُو چې د هغوئ د ورور په حقله يې تسلى ورکړى. ²⁰کله چې مرتها واورېدل چې عيسىٰ راروان دے، هغه د هغۀ د مخکښې د ملاقات دپاره لاړه؛ خو مريم په کور کښې ناسته پاتې شوه. ²¹مرتها عيسىٰ ته ووئيل، ”اے مالِکه، کۀ تۀ دلته وَے، نو زما ورور به نۀ وو مړ شوے. ²²خو اوس هم زۀ پوهيږم چې هر څۀ به چې تۀ زمونږ د پلار نه وغواړې، هغه به يې تا له درکړى.“

²³عيسىٰ هغې ته وفرمائيل، ”ستا ورور به بيا ژوندے شى.“

²⁴مرتها هغۀ ته ووئيل، ”زۀ پوهيږم چې هغه به په آخرى ورځ د قيامت په وخت بيا ژوندے شى.“

²⁵عيسىٰ هغې ته وفرمائيل، ”زۀ قيامت او ژوندون يم. څوک چې په ما ايمان راوړى هغه به ژوندے وى، اګر کۀ هغه مړ شى، ²⁶او هر هغه څوک چې ژوندے وى او په ما ايمان راوړى هغه به هيڅکله مړ نۀ شى. آيا تۀ په دې ايمان لرې؟“

²⁷هغې هغۀ ته ووئيل، ”آو، اے مالِکه، زۀ ايمان لرم چې تۀ مسيح يې، د زمونږ پلار زوئ، هغه چې په دُنيا کښې راتلونکے وو.“

²⁸کله چې هغې دا ووئيل، هغه لاړه او خپله خور مريم يې په پټه راوبلله، ”اُستاذ راغلے دے، او تۀ راغواړى.“ ²⁹کله چې مريمې دا واورېدل، هغه ژر پاڅېده او د هغۀ خوا ته لاړه. ³⁰عيسىٰ لا تر اوسه کلى ته نۀ وو راننوتے؛ هغه لا هم په هغه ځائ کښې وو چې چرته مرتها ورسره مخامخ شوې وه. ³¹هغه يهوديان چې د هغې سره په کور کښې وُو او تسلى يې ورکوله، کله چې هغوئ وليدل چې مريم ژر پاڅېده او ووته، نو د هغې په پسې لاړل، ځکه چې هغوئ ګمان کولو چې هغه قبر ته ځى چې هلته ژړا وکړى. ³²مريم عيسىٰ ته راغله، او کله چې هغې هغه وليدو، نو د هغۀ په پښو راوغورزېده او وې وئيل، ”اے مالِکه، کۀ تۀ دلته وَے، نو زما ورور به نۀ وو مړ شوے.“

³³کله چې عيسىٰ هغه په ژړا وليده، او هغه يهوديان چې د هغې سره راغلى وُو هغوئ هم په ژړا وُو، نو د هغۀ روح ډېر غمجن شو او بې چينه شو.

³⁴او هغۀ وفرمائيل، ”تاسو هغه چرته ايښے دے؟“ هغوئ هغۀ ته ووئيل، ”اے مالِکه، راشه او وګوره.“

³⁵عيسىٰ وژړل.

³⁶نو يهوديانو ووئيل، ”وګورئ چې هغۀ ورسره څومره مينه کوله!“ ³⁷خو ځنو هغوئ ووئيل، ”آيا دا سړے چې د ړُوند سترګې يې ور رڼا کړې وې، دا نۀ شو کولې چې دا سړے د مرګ نه وساتى؟“

³⁸نو عيسىٰ، چې بيا په خپل زړۀ کښې ډېر غمجن شو، قبر ته راغلو — دا يوه غار وه چې يوه تيږه پرې ايښې وه.

³⁹عيسىٰ وفرمائيل، ”دا تيږه لرې کړئ.“ مرتها، د مړى خور، هغۀ ته ووئيل، ”اے مالِکه، اوس خو به يې بوئ راځى، ځکه چې هغۀ ته څلور ورځې مړ شوى دى.“

⁴⁰عيسىٰ هغې ته وفرمائيل، ”آيا ما تا ته نۀ وو وئيلى چې کۀ تۀ ايمان راوړې نو زمونږ د پلار لوئى به ووينې؟“

⁴¹نو هغوئ تيږه لرې کړه. عيسىٰ پاس آسمان ته وکتل او وې فرمائيل، ”پلاره، زۀ ستا شکر اداء کوم چې تا زما خبره واورېده. ⁴²زۀ خو پوهېدم چې تۀ هر وخت زما خبره اورې، خو ما دا د دې خلقو دپاره ووئيل چې دلته ولاړ دى، چې هغوئ ايمان راوړى چې تا زۀ رالېږلے يم.“ ⁴³کله چې هغۀ دا وفرمائيل، نو په لوړ آواز يې چغه کړه، ”لعزره، راوځه!“

⁴⁴هغه مړے راووتو، د هغۀ پښې او لاسونه د کتان په پټو تړلى وُو، او د هغۀ مخ په ټوکر پوښلے وو. عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل، ”هغه خلاص کړئ، او پرېږدئ چې لاړ شى.“

مجلس راجمع کيږى

⁴⁵نو د هغو يهوديانو نه ډېرو چې مريمې ته راغلى وُو او هغه څۀ يې ليدلى وُو چې عيسىٰ کړل، په هغۀ يې ايمان راوړو. ⁴⁶خو ځنو هغوئ د فريسيانو خوا ته لاړل او هغه څۀ يې ورته ووئيل چې عيسىٰ کړى وُو. ⁴⁷نو مشرانو اماموؤ او فريسيانو مجلس راجمع کړو او ووئيل، ”مونږ څۀ کوُو؟ ځکه چې دا سړے ډېرې معجزې کوى. ⁴⁸کۀ مونږ هغه داسې پرېږدُو، نو ټول به په هغۀ ايمان راوړى، او روميان به راشى او زمونږ دا ځائ او زمونږ قوم به دواړه واخلى.“

⁴⁹خو د هغوئ نه يو، کائفا چې هغه کال مشر امام وو، هغوئ ته ووئيل، ”تاسو هيڅ هم نۀ پوهيږئ. ⁵⁰آيا تاسو دا نۀ وينئ چې ستاسو دپاره دا بهتر دى چې د خلقو دپاره يو سړے مړ شى، نسبت دې ته چې ټول قوم تباه شى؟“ ⁵¹هغۀ دا د خپل ځان نه ونۀ وئيل؛ بلکې د هغه کال مشر امام په حيث يې پېشګويى وکړه چې عيسىٰ به د قوم دپاره مرى، ⁵²نۀ صرف د قوم دپاره، بلکې د دې دپاره هم چې زمونږ د پلار خواره واره شوى بچى سره په يوه کښې راجمع کړى. ^b b v52 کائفا د خپل علم نه زيات ښۀ وفرمائيل. عيسىٰ به نۀ صرف د يهودى قوم دپاره مرى، بلکې د دې دپاره چې زمونږ د پلار هر خوار و وار شوے بچے په يوه کورنۍ کښې راجمع کړى. ⁵³نو د هغې ورځې نه هغوئ د هغۀ د وژلو سازش وکړو. ⁵⁴نو ځکه عيسىٰ نور د يهوديانو په مينځ کښې ښکاره نۀ ګرځېدو، بلکې د بيديا نزدې يو ښار ته چې اِفرائيم نومېدو، لاړو، او هلته د خپلو مريدانو سره پاتې شو.

⁵⁵د يهوديانو د فسح عيد نزدې وو، او ډېر خلق د دې نه مخکښې د ملک نه يروشلم ته پورته لاړل چې خپل ځانونه پاک کړى. ⁵⁶نو هغوئ عيسىٰ لټولو، او کله چې هغوئ په هيکل کښې ولاړ وُو، يو بل ته يې وئيل، ”تاسو څۀ خيال کوئ؟ آيا هغه به عيد ته نۀ راځى؟“ ⁵⁷مشرانو اماموؤ او فريسيانو حُکم ورکړے وو چې کۀ چرته څوک پوهيږى چې هغه چرته دے، نو هغه دې خبر ورکړى، چې هغوئ يې ونيسى.