يوحنا 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹د فسح د اختر نه شپږ ورځې مخکښې، عيسىٰ بيت عنياه ته راغلو، چرته چې لعزر اوسېدو، هغه چې عيسىٰ د مرګ نه راژوندے کړے وو. ²هلته هغوئ هغۀ ته ډوډۍ ورکړه؛ مرتها خدمت کولو، او لعزر د هغوئ د ډلې نه يو وو چې د هغۀ سره په دسترخوان ناست وُو. ³مريم د خالصو سُنبلو تقريباً نيم کيلو عطر راواخستو، چې ډېر قيمتى وو، او د عيسىٰ پښو باندې يې وموښلو، بيا يې خپلو وېښتو سره د هغۀ پښې پاکې کړې. ټول کور د عطر په خوشبوئى ډک شو.

⁴خو يهوداه اسکريوتى، د هغۀ د مريدانو نه يو، هغه چې هغه به يې نيولو، ووئيل، ⁵”دا عطر د يو کال د مزدورۍ هومره قيمت باندې ولې خرڅ نۀ شو او غريبانو ته ولې ورنۀ کړے شو؟“ ⁶هغۀ دا ځکه ونۀ وئيل چې هغۀ ته د غريبانو خيال وو، بلکې ځکه چې هغه غل وو، او د پېسو بکسه يې ساتله، او څۀ چې پکښې اچولے کېدل هغه به يې اخستل.

⁷نو عيسىٰ وفرمائيل، ”هغه پرېږده. هغې دا زما د دفن د ورځې دپاره ساتلے دے. ⁸غريبان به تل ستاسو په مينځ کښې وى، خو زۀ به تل ستاسو سره نۀ يم.“

⁹د يهوديانو يوې لويې ګڼې ته پته ولګېده چې عيسىٰ هلته دے، نو راغلل، نۀ يوازې د هغۀ دپاره بلکې دې دپاره چې لعزر هم وګورى، هغه چې هغۀ د مرګ نه راژوندے کړے وو. ¹⁰نو مشرانو کاهنانو مشوره وکړه چې لعزر هم ووژنى، ¹¹ځکه چې د هغۀ په سبب ډېر يهوديان ترې جلا کېدل او په عيسىٰ يې ايمان راوړلو.

بادشاه سور راروان دے

¹²بله ورځ، هغه لويه ګڼه چې د اختر دپاره راغلے وه، واورېدل چې عيسىٰ يروشلم ته راروان دے. ¹³هغوئ د کجورې ښاخونه راواخستل او د هغۀ د ملاقات دپاره ووتل، او چغې يې وهلې، ”هوشعنا! مبارک دے هغه څوک چې زمونږ د پلار په نامه راځى — د اِسرائيل بادشاه!“ ^a a v13 هوشعنا د دې معنىٰ لرى ”اوس خلاصون راکړه!“ — د ګڼې چغه د ۱۱۸م زبور نه، کله چې هغوئ عيسىٰ د ډېر انتظار شوى بادشاه په توګه ښۀ راغلاست کوى.

¹⁴عيسىٰ يو زمرے خر وموندلو او پرې سور شو، لکه څنګه چې ليکلے دى: ¹⁵”مۀ يرېږه، اے د صيون لورې؛ ګوره، ستا بادشاه راروان دے، د خر په بچى سور.“ ¹⁶د هغۀ مريدانو دا خبرې په اول کښې ونۀ پوهېدلې؛ خو کله چې عيسىٰ ته جلال ورکړے شو، هغوئ ته ياد شو چې دا خبرې د هغۀ په حقله ليکلے شوې وې، او دا چې هغوئ د هغۀ سره دغه څۀ کړى وُو. ¹⁷هغه ګڼه چې د هغۀ سره وه کله چې هغۀ لعزر د قبر نه راوبللو او د مرګ نه يې راژوندے کړو، ګواهى يې ورکوله. ¹⁸ګڼه د هغۀ د ملاقات دپاره لاړه ځکه چې هغوئ واورېدل چې هغۀ دا نښه کړې ده. ¹⁹نو فريسيانو يو بل ته ووئيل، ”وګورئ، تاسو هېڅ نۀ شئ کولے — ټوله دُنيا د هغۀ پسې لاړه.“

يونانيان عيسىٰ لټوى

²⁰اوس د هغه چا په مينځ کښې چې د اختر په موقع د عبادت دپاره پورته تلل، څۀ يونانيان وُو. ²¹دا راغلل فيلپوس ته، چې د ګليل د بيت صيدا نه وو، او ترې يې پوښتنه وکړه، ”صاحبه، مونږ غواړو چې عيسىٰ وګورو.“ ²²فيلپوس لاړو او اندرياس ته يې ووئيل؛ بيا اندرياس او فيلپوس لاړل او عيسىٰ ته يې ووئيل.

²³عيسىٰ هغوئ ته جواب ورکړو، ”وخت راغلے دے چې اِبن آدم ته جلال ورکړے شى. ²⁴رښتيا رښتيا، زۀ تاسو ته وايم، ترڅو چې د غنمو يو دانه په زمکه ونۀ رژيږى او مړه نۀ شى، يوازې پاتې کيږى؛ خو کۀ مړه شى، نو ډېر مېوه نيسى. ²⁵څوک چې د خپل ژوند سره مينه کوى هغه يې بائلى؛ څوک چې په دې دُنيا کښې د خپل ژوند نه نفرت کوى هغه يې د تل ژوندون دپاره ساتى. ²⁶څوک چې زما خدمت کوى هغه ته زما پيروى په کار ده، نو زما خادم به هلته وى چرته چې زۀ يم. څوک چې زما خدمت کوى، زما پلار به د هغۀ عزت کوى.“

²⁷”اوس زما روح پرېشان دے. زۀ څۀ ووايم — ’پلاره، ما د دې وخت نه خلاص کړه‘؟ خو زۀ د همدې دپاره دې وخت ته راغلے يم. پلاره، خپل نوم ته جلال ورکړه.“

²⁸بيا د آسمان نه يو آواز راغلو: ”ما ورته جلال ورکړے دے، او بيا به هم ورته جلال ورکوم.“

²⁹هغه ګڼه چې هلته ولاړه وه واورېدل او وې وئيل چې تالنده وشوه؛ نورو وئيل چې يو فرښته ورته خبرې وکړې.

³⁰عيسىٰ وفرمائيل، ”دا آواز ستاسو دپاره راغلو، نۀ زما دپاره. ³¹اوس د دې دُنيا عدالت دے؛ اوس به د دې دُنيا حکمران بهر وغورزولے شى. ³²او زۀ، کله چې د زمکې نه پورته کړے شم، نو ټول خلق به ځان ته راکاږم.“

³³هغۀ دا ځکه وفرمائيل چې وښئى هغه به د کوم قسم مرګ سره مرى.

³⁴ګڼې جواب ورکړو، ”مونږ د شريعت نه اورېدلى دى چې مسيح به تل پاتې کيږى. تۀ څنګه وائې چې اِبن آدم ته پورته کېدل په کار دى؟ دا اِبن آدم څوک دے؟“

³⁵نو عيسىٰ وفرمائيل، ”رڼا به لا يو څۀ وخت ستاسو سره وى. تر څو چې رڼا لرئ ګرځئ، چې تيارۀ تاسو رانۀ نيسى. څوک چې په تيارۀ کښې ګرځى هغه نۀ پوهيږى چې چرته ځى. ³⁶تر څو چې رڼا لرئ، په رڼا ايمان راوړئ، چې د رڼا بچى شئ.“ دا وئيلو نه پس، عيسىٰ لاړو او د هغوئ نه پټ شو.

تر څو چې رڼا لرئ ګرځئ

³⁷اګرچې هغۀ د هغوئ په مخکښې دومره نښې ښکاره کړې وې، خو هغوئ بيا هم په هغۀ ايمان راوړلو ته تيار نۀ وُو،

³⁸دې دپاره چې د يسعياه نبى هغه خبره پوره شى، چې هغۀ وئيلې وه: ”پلاره، زمونږ په پيغام چا ايمان راوړے دے؟ او د زمونږ د پلار لاس چا ته ښکاره شوے دے؟“

³⁹دا د دې وجه ده چې هغوئ ايمان نۀ شوے راوړلے، ځکه چې يسعياه بيا ووئيل:

⁴⁰”هغۀ د هغوئ سترګې ړندې کړې دى او د هغوئ زړۀ يې سخت کړے دے، دې دپاره چې هغوئ په خپلو سترګو ونۀ وينى، نۀ په خپل زړۀ پوهه شى، نۀ راوګرځى — او زۀ يې روغ کړم.“

⁴¹يسعياه دا خبرې ځکه وکړې چې هغۀ د عيسىٰ جلال وليدو او د هغۀ په حقله يې خبرې وکړې. ^b b v41 يوحنا مونږ ته صفا وائى: کله چې يسعياه په هيکل کښې تخت وليدو او سرافيمو چغې وهلې ”پاک، پاک، پاک،“ هغه د عيسىٰ جلال ليدو. ⁴²بيا هم، د حاکمانو نه هم ډېرو په هغۀ ايمان راوړلو، خو د فريسيانو په وجه يې دا ونۀ منلو، چې د عبادت‌خانې نه وشړلے نۀ شى، ⁴³ځکه چې هغوئ د هغه جلال سره چې د خلقو نه راځى زيات مينه کوله د هغه جلال نه چې د زمونږ د پلار نه راځى.

⁴⁴عيسىٰ چغه کړه، ”څوک چې په ما ايمان راوړى هغه يوازې په ما ايمان نۀ راوړى، بلکې په هغه چا چې زۀ يې لېږلے يم. ⁴⁵او څوک چې ما وينى هغه هغه څوک وينى چې زۀ يې لېږلے يم. ⁴⁶زۀ د رڼا په توګه دُنيا ته راغلم، چې هغه څوک چې په ما ايمان راوړى په تيارۀ کښې پاتې نۀ شى. ⁴⁷کۀ څوک زما خبرې واورى او ونۀ ساتى، زۀ د هغۀ عدالت نۀ کوم — زۀ د دُنيا د عدالت کولو دپاره نۀ يم راغلے، بلکې د دُنيا د خلاصولو دپاره. ⁴⁸څوک چې ما ردوى او زما خبرې نۀ منى هغه د مخکښې نه يو قاضى لرى: زما وئيلې خبره به د هغۀ په وروستۍ ورځ عدالت کوى. ⁴⁹ما د خپل ځان نه خبرې نۀ دى کړې؛ بلکې هغه پلار چې زۀ يې لېږلے يم، په خپله ما ته حُکم راکړو چې څۀ ووايم او څنګه ووايم. ⁵⁰زۀ پوهيږم چې د هغۀ حُکم د تل ژوندون دے، نو زۀ يوازې هغه څۀ وايم چې پلار ما ته وئيلى دى.“