يوحنا 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹نو د فسح د اختر نه مخکښې، عيسىٰ پوهېدو چې د دې دُنيا نه د خپل پلار په طرف د تلو وخت يې راغلے دے. هغۀ له چې په دې دُنيا کښې له خپلو خلقو سره مينه وه، نو تر آخره يې ورسره مينه وکړله. ²د ماښام د ډوډۍ په وخت کښې، اِبليس د شمعون اِسکريوتى د زوئ د يهوداه په زړۀ کښې د عيسىٰ د دوکه کولو خيال اچولے وو. ³عيسىٰ پوهېدو چې پلار هر څۀ د هغۀ په لاس کښې ورکړى دى، او دا چې هغه د هغۀ نه راغلے وو او بيا هغۀ ته ورتلو، ⁴نو د ماښام د ډوډۍ نه پاڅېدو، خپلې بهرنۍ جامې يې وايستلې، يو تولۍ يې واخستو او په خپلې ملا يې وتړلو. ⁵بيا يې په يو لګن کښې اوبۀ واچولې او د مريدانو د پښو وينځل يې شروع کړل او په هغه تولۍ سره به يې چې په ملا يې تړلے وو، وچول. ⁶کله چې شمعون پطروس ته راغلو، نو هغۀ ورته ووئيل، ”اے مالِکه، تۀ به زما پښې وينځې؟“

⁷عيسىٰ هغۀ ته جواب ورکړو، ”څۀ چې زۀ اوس کوم په هغې تۀ اوس نۀ پوهېږې، خو وروستو به پرې پوهه شې.“

⁸پطروس ووئيل، ”تۀ به کله هم زما پښې ونۀ وينځې.“ عيسىٰ جواب ورکړو، ”ترڅو چې زۀ تا ونۀ وينځم، نو زما سره ستا هيڅ برخه نۀ وى.“

⁹شمعون پطروس هغۀ ته ووئيل، ”اے مالِکه، نو بيا يواځې زما پښې نه، بلکې زما لاسونه او سر هم.“

¹⁰عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل، ”هغه چې لمبلے وى، هغۀ ته يواځې د پښو وينځلو ضرورت وى، ځکه چې هغه پوره صفا وى. تاسو صفا يئ، خو ټول نه.“

¹¹هغه پوهېدو چې څوک به يې دوکه کوى، ځکه يې ووئيل، ”تاسو ټول صفا نۀ يئ.“

¹²کله چې يې د هغوئ پښې ووينځلې او جامې يې واغوستلې، نو بيا کښېناستو او هغوئ ته يې وفرمائيل، ”تاسو پوهېږئ چې ما دا څۀ وکړل؟ ¹³تاسو ما ته اُستاذ او مالِک وايئ، او سمه وايئ، ځکه چې زۀ هم دغه يم. ¹⁴نو کۀ ما، چې ستاسو مالِک او اُستاذ يم، ستاسو پښې ووينځلې، نو تاسو له هم په کار دى چې د يو بل پښې ووينځئ. ¹⁵ځکه چې ما تاسو ته يوه نمونه درکړې ده، چې څنګه ما تاسو سره وکړل هم هغه شان تاسو هم کوئ. ¹⁶زۀ تاسو ته رښتيا رښتيا وايم، نوکر د خپل مالِک نه لوئ نۀ وى، او نۀ استازے د خپل لېږونکى نه لوئ وى. ¹⁷کۀ تاسو په دې خبرو پوهېږئ، نو بختور يئ کۀ په هغې عمل وکړئ.

هغه چې زما ډوډۍ يې خوړله

¹⁸”زۀ د تاسو ټولو په حقله نۀ وايم. زۀ هغه کسان پېژنم چې ما غوره کړى دى. خو پکار ده چې صحيفه پوره شى، ’هغه چې زما ډوډۍ خورى، هغۀ خپله پونده ما باندې پورته کړه.‘ ¹⁹زۀ تاسو ته اوس وايم، مخکښې لدې نه چې دا واقع شى، دې دپاره چې کله دا واقع شى، نو تاسو ايمان راوړئ چې زۀ هغه يم. ^a a v19 ”زۀ هغه يم“ هغه طريقه ده چې زمونږ پلار په هغې سره خپل ځان موسىٰ ته د بل شوى بوټى په وخت کښې ور وپېژندلو. د عيسىٰ دعوىٰ هم هغه الوهى د ځان نومونه ده — هغه دا اوس مريدانو ته د اعتماد د يوې ډالۍ په توګه وائى، مخکښې لدې نه چې دوکه څرګنده شى. ²⁰زۀ تاسو ته رښتيا رښتيا وايم، څوک چې هغه کس قبلوى چې زۀ يې لېږم، هغه ما قبلوى، او څوک چې ما قبلوى، هغه زما لېږونکے قبلوى.“

²¹دا وئيلو نه پس، عيسىٰ په روح کښې پرېشانه شو او ګواهى يې ورکړه، ”زۀ تاسو ته رښتيا رښتيا وايم، په تاسو کښې به يو تن زما دوکه کوى.“

²²مريدان يو بل ته وکتل، حيران وُو چې هغه د چا په حقله وائى. ²³د هغۀ يو مريد، هغه چې عيسىٰ ورسره مينه کوله، د هغۀ خواته ناست وو. ²⁴نو شمعون پطروس هغۀ ته اِشاره وکړه چې تپوس وکړى چې عيسىٰ د چا په حقله وائى. ²⁵هغه د عيسىٰ ملا ته کوزه شو او تپوس يې وکړو، ”اے مالِکه، هغه څوک دے؟“

²⁶عيسىٰ جواب ورکړو، ”هغه هغه څوک دے چې زۀ به دا ډوډۍ ورکم، کله چې يې لوندۀ کړم.“ بيا يې ډوډۍ لوندۀ کړه او د شمعون اِسکريوتى زوئ يهوداه ته يې ورکړه. ²⁷کله چې يهوداه هغه ډوډۍ واخسته، نو شيطان په هغۀ ننوتو. نو عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل، ”څۀ چې کوې، ژر يې وکړه.“

²⁸خو هغوئ چې په دسترخوان ناست وُو، هيچا پرې پوهه نۀ شوه چې هغۀ دا ولې ورته ووئيل. ²⁹ځکه چې د پېسو تهيلۍ د يهوداه سره وه، نو ځنو ګمان وکړو چې عيسىٰ دا وائى، ’څۀ چې مونږ له د اختر دپاره په کار وى، هغه رانيسه،‘ يا، ’غريبانو ته څۀ ورکړه.‘ ³⁰نو يهوداه هغه ډوډۍ خوړلو سره بهر لاړو. او شپه وه.

د يو بل سره مينه کوئ

³¹کله چې يهوداه لاړو، نو عيسىٰ وفرمائيل، ”اوس اِبن آدم ته لوئى ورکړې شوه او زما پلار ته په هغۀ کښې لوئى ورکړې شوه. ³²کۀ زما پلار ته په هغۀ کښې لوئى ورکړې شى، نو زما پلار به هم زوئ ته په ځان کښې لوئى ورکړى او سمدستى به ورته لوئى ورکړى. ³³اے پيارو بچو، زۀ لا لږ وخت ستاسو سره يم. تاسو به ما لټوئ، او څنګه چې ما د يهوديانو مشرانو ته ووئيل، هم هغه شان تاسو ته اوس وايم، چې چرته چې زۀ ځم، تاسو هلته نۀ شئ راتلے. ³⁴زۀ تاسو ته يو نوے حُکم درکوم، چې د يو بل سره مينه کوئ. څنګه چې ما تاسو سره مينه وکړله، هم هغه شان تاسو هم د يو بل سره مينه کوئ. ³⁵په دې سره به هر څوک پوهه شى چې تاسو زما مريدان يئ، کۀ تاسو د يو بل سره مينه وکړئ.“

³⁶شمعون پطروس هغۀ ته ووئيل، ”اے مالِکه، تۀ چرته ځې؟“ عيسىٰ جواب ورکړو، ”چرته چې زۀ ځم، تۀ اوس زما مزل نۀ شې کولے، خو وروستو به زما مزل کوې.“

³⁷پطروس تپوس وکړو، ”اے مالِکه، زۀ ولې اوس ستا مزل نۀ شم کولے؟ زۀ به ستا دپاره خپل ژوند قربان کړم.“

³⁸عيسىٰ جواب ورکړو، ”تۀ به زما دپاره خپل ژوند قربانوې؟ زۀ تا ته رښتيا رښتيا وايم، چرګ به بانګ ونۀ وهى ترڅو چې تۀ درے ځله زما نه اِنکار ونۀ کړې.“