ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରେମ କଲେ
ନିଜ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯାଉଥିବା ଯୀଶୁ ଭୋଜନରୁ ଉଠନ୍ତି, ଅଣ୍ଟାରେ ଗାମୁଛା ବାନ୍ଧନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଦ ଧୋଇଦିଅନ୍ତି, ଯେଉଁ ପାଦ ପଳାଇଯିବ ଓ ଯେଉଁ ପାଦ ବିଶ୍ୱାସଘାତ କରିବ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ। ସେ ଯିହୂଦାକୁ ରୁଟି ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ଯିହୂଦା ରାତି ଭିତରକୁ ବାହାରିଯାଏ। ସେ ଯାହା ଛାଡ଼ିଯାଆନ୍ତି, ତାହା ହେଉଛି ପ୍ରେମ।
13 1ନିସ୍ତାରପର୍ବ ଉତ୍ସବ ପୂର୍ବରୁ ଯୀଶୁ ଜାଣିଲେ ଯେ, ଏହି ଜଗତ ତ୍ୟାଗ କରି ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କ ସମୟ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି। ଜଗତରେ ଥିବା ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରେମ କଲେ। 2ଭୋଜନ ସମୟରେ ଶିମୋନ ଇଷ୍କାରିୟୋତୀୟର ପୁତ୍ର ଯିହୂଦାର ହୃଦୟରେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବାର ସଙ୍କଳ୍ପ ଶୟତାନ ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ଜନ୍ମାଇ ସାରିଥିଲା। 3ପିତା ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ସମର୍ପଣ କରିଅଛନ୍ତି, ପୁଣି ସେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କଠାରୁ ଆସିଅଛନ୍ତି ଓ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଯାଉଅଛନ୍ତି, ଏହା ଜାଣି ଯୀଶୁ 4ଭୋଜନରୁ ଉଠି ଆପଣା ବାହ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର କାଢ଼ି ଦେଇ ଗୋଟିଏ ଗାମୁଛା ନେଇ ଆପଣା କଟିଦେଶରେ ବାନ୍ଧିଲେ। 5ତତ୍ପରେ ସେ ଏକ ପାତ୍ରରେ ଜଳ ଢ଼ାଳି ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଦ ଧୋଇବାକୁ ଓ ଆପଣା କଟିଦେଶରେ ବନ୍ଧା ଗାମୁଛାରେ ତାହା ପୋଛିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। 6ସେ ଶିମୋନ ପିତରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତେ, ପିତର ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ କି ମୋହର ପାଦ ଧୋଇବେ?”
7ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ଯାହା କରୁଅଛି, ତାହା ତୁମ୍ଭେ ଏବେ ବୁଝୁ ନାହଁ, କିନ୍ତୁ ପରେ ବୁଝିବ।”
8ପିତର ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆପଣ କଦାପି ମୋହର ପାଦ ଧୋଇବେ ନାହିଁ।” ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଯଦି ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ନ ଧୋଏ, ତେବେ ମୋʼ ସହିତ ତୁମ୍ଭର କୌଣସି ଅଂଶ ନାହିଁ।”
9ଶିମୋନ ପିତର ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, କେବଳ ମୋହର ପାଦ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ମୋହର ହସ୍ତ ଓ ମସ୍ତକ ମଧ୍ୟ ଧୋଇ ଦିଅନ୍ତୁ।”
10ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯେ ସ୍ନାନ କରିଅଛି, ତାହାର ପାଦ ଧୋଇବା ବିନା ଆଉ କିଛି ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ, ସେ ସର୍ବାଙ୍ଗ ଶୁଚି ଅଟେ; ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶୁଚି ଅଟ, ମାତ୍ର ସମସ୍ତେ ନୁହଁ।”
11କିଏ ତାହାଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବ, ତାହା ସେ ଜାଣିଥିଲେ; ସେଥିନିମନ୍ତେ ସେ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶୁଚି ନୁହଁ।”
12ସେମାନଙ୍କ ପାଦ ଧୋଇ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି ପୁନର୍ବାର ଆସନ ଗ୍ରହଣ କଲା ଉତ୍ତାରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯାହା କଲି, ତାହା କʼଣ ବୁଝୁଅଛ? 13ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ଗୁରୁ ଓ ପ୍ରଭୁ ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରୁଅଛ, ପୁଣି ତାହା ଯଥାର୍ଥ କହୁଅଛ, କାରଣ ମୁଁ ତ ତାହା ଅଟେ। 14ଅତଏବ ମୁଁ ପ୍ରଭୁ ଓ ଗୁରୁ ହୋଇ ଯଦି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଦ ଧୋଇଲି, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ପରସ୍ପରର ପାଦ ଧୋଇବା ଉଚିତ। 15କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯାହା କଲି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେପରି ସେହିପରି କର, ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦେଇଅଛି। 16ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଦାସ ଆପଣା ପ୍ରଭୁଠାରୁ ବଡ଼ ନୁହେଁ, କିଅବା ପ୍ରେରିତ ଆପଣା ପ୍ରେରଣକର୍ତ୍ତାଠାରୁ ବଡ଼ ନୁହେଁ। 17ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହିସବୁ ଜାଣ, ତେବେ ତାହା କଲେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଧନ୍ୟ।
ଯେ ମୋହର ଆହାର ଭୋଜନ କଲା
18“ତୁମ୍ଭ ସମସ୍ତଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୁଁ କହୁ ନାହିଁ; ମୁଁ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କରିଅଛି, ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଣେ। କିନ୍ତୁ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରର ଏହି ବଚନ ସଫଳ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ, ‘ଯେ ମୋହର ଆହାର ଭୋଜନ କରୁଅଛି, ସେ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆପଣା ଗୋଇଠି ଉଠାଇଅଛି।’ 19ତାହା ଘଟିବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ଏବେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଯେପରି ତାହା ଘଟିଲେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ଵାସ କରିବ ଯେ, ‘ମୁଁ ସେହି ଅଟେ।’ a a v19 “ମୁଁ ସେହି ଅଟେ” — ଜ୍ଵଳନ୍ତ ବୁଦା ନିକଟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କ ନିକଟରେ ଏହିପରି ଆପଣାକୁ ପରିଚୟ ଦେଇଥିଲେ। ଯୀଶୁଙ୍କ ଦାବି ସେହି ଅଭିନ୍ନ ଈଶ୍ଵରୀୟ ଆତ୍ମପରିଚୟ — ବିଶ୍ଵାସଘାତକତା ପ୍ରକାଶ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଏହାକୁ ଏବେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଭରସାର ଦାନରୂପେ କହୁଅଛନ୍ତି। 20ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ମୁଁ ଯାହାକୁ ପ୍ରେରଣ କରେ, ଯେ ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କରେ, ପୁଣି ଯେ ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ମୋʼ ପ୍ରେରଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରେ।”
21ଏହା କହିଲା ଉତ୍ତାରେ ଯୀଶୁ ଆତ୍ମାରେ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହୋଇ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇ କହିଲେ, “ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ମୋତେ ଶତ୍ରୁ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବ।”
22ସେ କାହା ବିଷୟରେ କହୁଅଛନ୍ତି, ଏହା ସ୍ଥିର କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହୋଇ ଶିଷ୍ୟମାନେ ପରସ୍ପର ମୁଖ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଲେ। 23ଯୀଶୁ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ, ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସେହି ଜଣେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବକ୍ଷସ୍ଥଳ ନିକଟରେ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। 24ଅତଏବ ଯୀଶୁ କାହା ବିଷୟରେ କହୁଅଛନ୍ତି, ତାହା ପଚାରିବା ନିମନ୍ତେ ଶିମୋନ ପିତର ତାହାଙ୍କୁ ସଙ୍କେତ କଲେ। 25ସେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବକ୍ଷସ୍ଥଳ ଉପରକୁ ଆଉଜି ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ସେ କିଏ?”
26ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ଏହି ଆହାର ବୁଡ଼ାଇ ଯାହାକୁ ଦେବି, ସେ ହିଁ ସେହି ଲୋକ।” ତତ୍ପରେ ସେ ଆହାର ବୁଡ଼ାଇ ଶିମୋନ ଇଷ୍କାରିୟୋତୀୟର ପୁତ୍ର ଯିହୂଦାକୁ ଦେଲେ। 27ଯିହୂଦା ସେହି ଆହାର ଗ୍ରହଣ କଲା ଉତ୍ତାରେ ଶୟତାନ ତାହା ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କଲା। ସେଥିରେ ଯୀଶୁ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ତୁ ଯାହା କରୁଅଛୁ, ତାହା ଶୀଘ୍ର କର।”
28କିନ୍ତୁ ସେ କାହିଁକି ତାହାକୁ ଏହା କହିଲେ, ତାହା ଭୋଜନରେ ବସିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ବୁଝିଲେ ନାହିଁ। 29ଯିହୂଦା ନିକଟରେ ଟଙ୍କାଥଳି ଥିବାରୁ, ‘ପର୍ବ ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଯାହା ଆବଶ୍ୟକ, ତାହା କିଣ,’ କିମ୍ବା ‘ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ କିଛି ଦାନ କର,’ ବୋଲି ଯୀଶୁ ତାହାକୁ କହୁଅଛନ୍ତି ବୋଲି କେତେକ ଭାବିଲେ। 30ଯିହୂଦା ସେହି ଆହାର ଗ୍ରହଣ କରିବାକ୍ଷଣି ବାହାରି ଗଲା। ସେତେବେଳେ ରାତ୍ରି ଥିଲା।
ପରସ୍ପରକୁ ପ୍ରେମ କର
31ଯିହୂଦା ବାହାରିଗଲା ଉତ୍ତାରେ ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ଏବେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ମହିମାନ୍ଵିତ ହେଲେ, ପୁଣି ମୋହର ପିତା ତାହାଙ୍କଠାରେ ମହିମାନ୍ଵିତ ହେଲେ। 32ଯଦି ମୋହର ପିତା ତାହାଙ୍କଠାରେ ମହିମାନ୍ଵିତ ହେଲେ, ତେବେ ମୋହର ପିତା ମଧ୍ୟ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଆପଣାଠାରେ ମହିମାନ୍ଵିତ କରିବେ, ପୁଣି ତାହାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ମହିମାନ୍ଵିତ କରିବେ। 33ପ୍ରିୟ ବତ୍ସଗଣ, ମୁଁ ଆଉ ଅଳ୍ପ କାଳ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଅଛି। ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ଖୋଜିବ, ଆଉ ମୁଁ ଯିହୂଦୀ ନେତାମାନଙ୍କୁ ଯେପରି କହିଥିଲି, ‘ମୁଁ ଯେଉଁଠାକୁ ଯାଉଅଛି, ସେଠାକୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆସି ପାର ନାହିଁ,’ ସେହିପରି ଏବେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କହୁଅଛି। 34ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏକ ନୂତନ ଆଜ୍ଞା ଦେଉଅଛି, ‘ତୁମ୍ଭେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ପ୍ରେମ କର।’ ମୁଁ ଯେପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କଲି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ପରସ୍ପରକୁ ପ୍ରେମ କର। 35ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ପ୍ରେମ କର, ତେବେ ଏତଦ୍ଵାରା ସମସ୍ତେ ଜାଣିବେ ଯେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋହର ଶିଷ୍ୟ।”
36ଶିମୋନ ପିତର ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ କେଉଁଠାକୁ ଯାଉଅଛନ୍ତି?” ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ଯେଉଁଠାକୁ ଯାଉଅଛି, ସେଠାକୁ ତୁମ୍ଭେ ଏବେ ମୋʼ ପଛେ ପଛେ ଆସି ପାର ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ପରେ ଆସିବ।”
37ପିତର ପଚାରିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଏବେ କାହିଁକି ଆପଣଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଆସି ପାରୁ ନାହିଁ? ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ପ୍ରାଣ ଦେବି।”
38ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କି ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ପ୍ରାଣ ଦେବ? ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ କହୁଅଛି, ତୁମ୍ଭେ ତିନି ଥର ମୋତେ ଅସ୍ୱୀକାର ନ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁକୁଡ଼ା ଡାକିବ ନାହିଁ।”