یوحنا 13

13 ¹و پیش از عید پِسَح، عیسی می‌دانست که ساعتش فرا رسیده تا این جهان را ترک کند و نزد پدر برود. او که آنانِ خود را در این جهان محبت کرده بود، تا به آخر محبتشان کرد. ²در هنگام شام، ابلیس پیش از این در دلِ یهودا پسر شمعونِ اِسخَریوطی نهاده بود که به عیسی خیانت کند. ³عیسی، با آگاهی از اینکه پدر همه‌چیز را به دستان او سپرده و اینکه از نزد او آمده و به سوی او بازمی‌گردد، ⁴از سرِ شام برخاست، جامهٔ رویین خود را کنار گذاشت، حوله‌ای برداشت و بر کمر بست. ⁵سپس در طَشتی آب ریخت و به شستن پاهای شاگردان آغاز کرد و آنها را با حوله‌ای که بر کمر بسته بود خشک می‌کرد. ⁶چون به شمعون پِطرُس رسید، او به وی گفت: «سرورم، آیا تو می‌خواهی پاهای مرا بشویی؟»

⁷عیسی در پاسخ او گفت: «تو اکنون درنمی‌یابی که چه می‌کنم، اما بعد خواهی فهمید.»

⁸پِطرُس گفت: «تو هرگز پاهای مرا نخواهی شست.» عیسی پاسخ داد: «اگر تو را نشویم، تو را با من هیچ نصیبی نیست.»

⁹شمعون پِطرُس به او گفت: «سرورم، نه‌تنها پاهایم، بلکه دست‌ها و سرم را نیز!»

¹⁰عیسی به او گفت: «کسی که غسل کرده، تنها لازم است پاهایش را بشوید، زیرا سراپا پاک است. و شما پاکید، اما نه همگی.»

¹¹او می‌دانست چه کسی به او خیانت خواهد کرد؛ از این رو گفت: «همگیِ شما پاک نیستید.»

¹²چون پاهای آنان را شست و جامهٔ خود را پوشید، دیگر بار بر سرِ سفره نشست و به آنان گفت: «آیا می‌فهمید برای شما چه کردم؟ ¹³شما مرا استاد و سرور می‌خوانید، و به‌درستی چنین می‌گویید، زیرا همین هستم. ¹⁴پس اگر من که سرور و استاد شما هستم پاهای شما را شستم، شما نیز باید پاهای یکدیگر را بشویید. ¹⁵زیرا من به شما سرمشقی دادم تا شما نیز چنان کنید که من با شما کردم. ¹⁶آمین، آمین، به شما می‌گویم، خدمتگزار از سرورش بزرگ‌تر نیست، و فرستاده از فرستنده‌اش بزرگ‌تر نیست. ¹⁷اگر این چیزها را می‌دانید، خوشا به حال شما اگر به آنها عمل کنید.

او که نان مرا خورد

¹⁸«مقصودم همهٔ شما نیست، من آنانی را که برگزیده‌ام می‌شناسم. اما باید نوشته تحقق یابد که: ‹آن که نان مرا می‌خورد، پاشنهٔ خود را بر من بلند کرده است.› ¹⁹اکنون پیش از آنکه رخ دهد به شما می‌گویم، تا چون رخ داد ایمان آورید که من هستم. ^a a v19 «من هستم» همان‌گونه است که پدر آسمانی ما خود را نزد موسی در بوتهٔ سوزان معرفی کرد. ادعای عیسی همان نام‌گذاریِ الهیِ خویشتن است ــ که اکنون آن را همچون هدیهٔ اعتماد، پیش از آشکار شدن خیانت، به شاگردان می‌گوید. ²⁰آمین، آمین، به شما می‌گویم، هر که کسی را که من می‌فرستم بپذیرد مرا پذیرفته است، و هر که مرا بپذیرد فرستندهٔ مرا پذیرفته است.»

²¹عیسی چون این را گفت، در روح مضطرب شد و شهادت داده، فرمود: «آمین، آمین، به شما می‌گویم، یکی از شما به من خیانت خواهد کرد.»

²²شاگردان به یکدیگر نگریستند، در حیرت از اینکه دربارهٔ کدام‌یک سخن می‌گوید. ²³یکی از شاگردانش، همان که عیسی او را دوست می‌داشت، در کنارِ او تکیه زده بود. ²⁴پس شمعون پِطرُس به او اشاره کرد تا بپرسد مقصود عیسی کیست. ²⁵آن شاگرد به عیسی تکیه داده، از او پرسید: «سرورم، او کیست؟»

²⁶عیسی پاسخ داد: «همان است که این لقمه را چون فروبَرم به او خواهم داد.» آنگاه لقمه را فروبُرد و آن را به یهودا پسر شمعونِ اِسخَریوطی داد. ²⁷پس از آنکه یهودا لقمه را گرفت، شیطان در او داخل شد. آنگاه عیسی به او گفت: «آنچه می‌کنی، به‌شتاب بکن.»

²⁸اما هیچ‌یک از نشستگان بر سرِ سفره درنیافت چرا این را به او گفت. ²⁹چون کیسهٔ پول نزد یهودا بود، برخی گمان کردند عیسی به او می‌گوید: ‹آنچه برای عید نیاز داریم بخر،› یا اینکه چیزی به تنگدستان بدهد. ³⁰یهودا همین‌که لقمه را گرفت، بی‌درنگ بیرون رفت. و شب بود.

یکدیگر را محبت کنید

³¹چون یهودا بیرون رفت، عیسی گفت: «اکنون پسرِ انسان جلال یافت، و پدرِ من در او جلال یافت. ³²اگر پدرِ من در او جلال یافت، پدرِ من نیز پسر را در خویشتن جلال خواهد داد و بی‌درنگ او را جلال خواهد بخشید. ³³فرزندان عزیز، اندک زمانی دیگر با شما هستم. مرا خواهید جُست، و چنان‌که به سران یهود گفتم، اکنون به شما نیز می‌گویم: آنجا که می‌روم، شما نمی‌توانید بیایید. ³⁴به شما فرمانی تازه می‌دهم: یکدیگر را محبت کنید. همان‌گونه که من شما را محبت کردم، شما نیز باید یکدیگر را محبت کنید. ³⁵از همین همه خواهند دانست که شاگردان منید، اگر یکدیگر را محبت کنید.»

³⁶شمعون پِطرُس به او گفت: «سرورم، کجا می‌روی؟» عیسی پاسخ داد: «آنجا که می‌روم اکنون نمی‌توانی از پیِ من بیایی، اما بعد از پیِ من خواهی آمد.»

³⁷پِطرُس پرسید: «سرورم، چرا اکنون نمی‌توانم از پیِ تو بیایم؟ جانم را در راه تو خواهم نهاد.»

³⁸عیسی پاسخ داد: «جانت را در راه من خواهی نهاد؟ آمین، آمین، به تو می‌گویم: خروس بانگ نخواهد زد تا آنکه سه بار مرا انکار کنی.»