Diasih nepi ka Pungkasanana
Rék mulang ka Rama-Na, Yesus hudang tina tuang peuting, nalikeun anduk, sarta ngumbah suku murid-murid-Na, kaasup suku anu bakal kabur jeung suku anu bakal ngahianat. Mantenna masihan roti ka Yudas, sarta Yudas kaluar ka poék peuting. Anu ditinggalkeun ku Mantenna nyaéta asih.
13 1Ari samemeh Pesta Paska, Yesus uninga yen geus cunduk waktuna pikeun ninggalkeun ieu dunya mulih ka Rama. Anjeunna geus mikaasih ka umat-Na di ieu dunya, sarta mikaasih maranehna nepi ka pungkasanana. 2Waktu keur tuang, Iblis geus ngasupkeun niat kana hate Yudas, anak Simon Iskariot, pikeun ngahianat ka Yesus. 3Yesus uninga yen Rama geus masrahkeun sagala perkara kana panangan Anjeunna, sarta yen Anjeunna sumping ti Mantenna jeung baris mulih deui ka Mantenna, 4tuluy ngadeg ti tempat tuang, muka jubah luar-Na, nyandak anduk, terus dibeulitkeun kana cangkeng-Na. 5Tuluy Anjeunna ngeusian cai kana baskom, sarta ngawitan ngumbah suku murid-murid-Na, tuluy disusutan ku anduk nu dibeulitkeun kana salira-Na. 6Anjeunna nyampeurkeun Simon Petrus, tuluy Petrus unjukan ka Anjeunna, “Gusti, naha Gusti bade ngumbah suku abdi?”
7Waler Yesus ka manehna, “Ayeuna maneh can ngarti kana naon anu keur dipigawe ku Kami, tapi engke mah maneh bakal ngarti.”
8Unjuk Petrus, “Salamina Gusti teu kenging ngumbah suku abdi.” Waler Yesus, “Lamun maneh teu diumbah ku Kami, maneh moal boga bagian jeung Kami.”
9Unjuk Simon Petrus ka Anjeunna, “Nun Gusti, sanes mung suku abdi, nanging leungeun sareng sirah abdi oge!”
10Waler Yesus, “Jalma anu geus mandi mah ngan perlu ngumbah suku, sabab geus beresih sakujur awakna. Maraneh teh geus baresih, tapi henteu kabeh.”
11Anjeunna uningaeun saha anu bakal ngahianat ka Anjeunna; eta sababna Anjeunna ngalahir, “Maraneh teh teu kabeh baresih.”
12Sanggeus ngumbah suku maranehna sarta geus dibusanaan deui, Anjeunna calik deui, tuluy ngalahir ka maranehna, “Naha maraneh ngarti kana naon anu geus dipigawe ku Kami ka maraneh? 13Maraneh nyebut Kami Guru jeung Gusti, jeung eta memang bener, sabab Kami teh enya kitu. 14Ku sabab kitu, lamun Kami, Gusti jeung Guru maraneh, geus ngumbah suku maraneh, maraneh oge kudu silih umbah suku. 15Sabab Kami geus mere conto ka maraneh, supaya maraneh migawe cara anu geus dipigawe ku Kami ka maraneh. 16Saestuna, saestuna, Kami ngabejaan maraneh, hiji gandek moal leuwih gede ti dununganana, jeung hiji utusan moal leuwih gede ti nu ngutusna. 17Lamun maraneh nyaho kana perkara-perkara ieu, maraneh bakal bagja lamun ngalakonanana.
Jalma nu Milu Ngadahar Roti Kami
18“Kami lain nyebut maraneh kabeh — Kami nyaho saha-saha anu geus dipilih ku Kami. Tapi Kitab Suci kudu laksana: ‘Jalma nu ngadahar roti Kami geus ngangkat tumitna ngalawan ka Kami.’ 19Ayeuna Kami ngabejaan maraneh, samemeh ieu kajadian, supaya ana geus kajadian maraneh percaya yen Kami teh AYA. a a v19 “AYA” teh kumaha Rama urang ngawanohkeun salira-Na ka Nabi Musa di rungkun cucuk anu hurung. Pangakuan Yesus teh sarua, nya eta nyebut jenengan ilahi anu sarua — diucapkeun ayeuna ka murid-murid minangka kurnia kapercayaan, samemeh panghianatan tumiba. 20Saestuna, saestuna, Kami ngabejaan maraneh, sing saha anu narima jalma anu diutus ku Kami, eta narima ka Kami, jeung sing saha anu narima Kami, eta narima ka anu ngutus Kami.”
21Sanggeus ngalahir kitu, Yesus ngaraos sedih manah-Na, tuluy nyaksian, “Saestuna, saestuna, Kami ngabejaan maraneh, salah saurang ti maraneh bakal ngahianat ka Kami.”
22Murid-murid pada silih pelong, bingung teu nyarahoeun saha anu dimaksud ku Anjeunna. 23Salah saurang murid-Na, nya eta anu dipikaasih ku Yesus, keur nyarande gigireun Anjeunna. 24Ku sabab kitu Simon Petrus ngode ka manehna sangkan nanyakeun saha anu dimaksud ku Yesus. 25Bari nyarande kana salira Yesus, manehna nanya, “Nun Gusti, saha jalmana?”
26Waler Yesus, “Nya eta jalma anu bakal dibere roti ieu ku Kami, sanggeus ieu roti dicelupkeun ku Kami.” Tuluy Anjeunna nyelupkeun roti, terus dipaparinkeun ka Yudas, anak Simon Iskariot. 27Sanggeus Yudas narima roti, Setan asup ka dirina. Tuluy saur Yesus ka manehna, “Pigawe gancang naon anu rek dipigawe ku maneh.”
28Tapi taya saurang ge ti nu dalariuk di meja eta anu ngarti naha Anjeunna ngalahir kitu ka manehna. 29Ku sabab Yudas anu nyekel kantong duit, aya nu ngira yen Yesus nitah, “Meuli naon-naon anu diperlukeun urang keur pesta,” atawa, “Mere naon-naon ka nu mariskin.” 30Sanggeus narima roti, Yudas terus kaluar. Harita geus peuting.
Kudu Silih Pikaasih
31Sanggeus Yudas indit, Yesus ngalahir, “Ayeuna Putra Manusa dimulyakeun, jeung Ama Kami oge dimulyakeun ku jalan Anjeunna. 32Lamun Ama Kami dimulyakeun ku jalan Anjeunna, Ama Kami oge bakal ngamulyakeun Putra dina salira-Na, jeung bakal ngamulyakeun Anjeunna harita keneh. 33Anaking, Kami ngan sakeudeung deui bareng jeung maraneh. Maraneh bakal nareangan Kami, jeung sakumaha anu geus diomongkeun ku Kami ka para pamingpin urang Yahudi, kitu deui ayeuna ka maraneh: ka tempat anu dijugjug ku Kami, maraneh teu bisa milu. 34Kami mere parentah anyar ka maraneh: kudu silih pikaasih. Sakumaha Kami geus mikaasih ka maraneh, kitu deui maraneh kudu silih pikaasih. 35Ku jalan kitu sakabeh jalma bakal nyaraho yen maraneh teh murid-murid Kami, lamun maraneh silih pikaasih.”
36Unjuk Simon Petrus ka Anjeunna, “Nun Gusti, bade angkat ka mana?” Waler Yesus, “Ka tempat anu dijugjug ku Kami, maneh ayeuna teu bisa milu nuturkeun Kami, tapi engke maneh bakal nuturkeun.”
37Unjuk Petrus, “Nun Gusti, naha abdi teu kenging ayeuna ngiring ka Gusti? Abdi sumeja masrahkeun nyawa kanggo Gusti.”
38Waler Yesus, “Maneh rek masrahkeun nyawa keur Kami? Saestuna, saestuna, Kami ngabejaan maneh: hayam jago moal kongkorongok samemeh maneh nolak ngaku Kami tilu kali.”