Yohanes 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Genep poe samemeh Paska, Yesus sumping ka Betania, tempat matuhna Lasarus, jelema anu ku Anjeunna geus digugahkeun ti nu maot. ²Di dinya Anjeunna disuguhan tuang peuting; Marta ngaladangan, ari Lasarus mah kaasup anu ngariung tuang jeung Anjeunna. ³Maryam nyokot minyak seungit narwastu murni kira-kira satengah liter, anu kacida mahalna, tuluy ngaminyakan sampean Yesus, terus disusutan ku buukna. Saimah pinuh ku seungitna minyak.

⁴Tapi Yudas Iskariot, salah saurang muridna, anu rek ngahianat ka Anjeunna, ngomong, ⁵“Naha ieu minyak seungit teu dijual kira-kira sagaji sataun, terus duitna dibikeun ka nu mariskin?” ⁶Manehna ngomong kitu lain karana mikir ka nu mariskin, tapi karana manehna bangsat anu nyekel pati duit, sok nyokotan eusina.

⁷Yesus ngawaler, “Antep bae manehna. Ieu ku manehna disimpen pikeun poe dikurebkeunana Kami. ⁸Nu mariskin mah bakal aya salilana di tengah-tengah maraneh, tapi Kami mah moal salilana aya jeung maraneh.”

⁹Loba urang Yahudi anu nyaho yen Yesus aya di dinya, tuluy daratang, lain ngan pikeun Anjeunna bae, tapi hayang nenjo Lasarus oge, anu geus digugahkeun ti nu maot ku Anjeunna. ¹⁰Ku sabab eta para imam kapala ngarencanakeun rek maehan Lasarus oge, ¹¹sabab ku karana manehna loba urang Yahudi anu naringgalkeun para pamingpinna tuluy palercaya ka Yesus.

Raja Sumping Nunggang Kalde

¹²Poe isukna, jelema rea anu daratang pikeun pesta ngadarenge yen Yesus rek sumping ka Yerusalem. ¹³Tuluy marawa palepah korma, kaluar rek mapag Anjeunna, bari ngagorowok, “Hosana! Diberkahan anu sumping kalawan pajenengan Rama urang—Raja Israil!” ^a a v13 Hosana hartina “Mugi salametkeun ayeuna!”—sora gorowok jalma rea tina Jabur 118 waktu ngabageakeun Yesus salaku Raja anu geus lila dianti-anti.

¹⁴Yesus mendakan hiji kalde ngora tuluy ditunggangan, cocog jeung anu geus ditulis: ¹⁵“Ulah sieun, eh putri Sion; tenjo, Raja maneh sumping, calik dina anak kalde.” ¹⁶Mimitina mah murid-murid-Na teu ngarti kana hal-hal ieu; tapi sanggeus Yesus dimulyakeun, kakara aringet yen hal-hal ieu geus ditulis ngeunaan Anjeunna, jeung yen maranehna geus milampah kitu ka Anjeunna. ¹⁷Jalma rea anu marengan Anjeunna waktu Lasarus digeroan ti jero kubur tuluy digugahkeun ti nu maot, teu eureun-eureun nyaksian. ¹⁸Jalma rea daratang mapag Anjeunna lantaran ngadarenge yen Anjeunna geus midamel tanda ajaib eta. ¹⁹Ku sabab eta urang Parisi ngaromong pada baturna, “Tuh tenjo, urang teu bisa nanaon—sakuliah dunya geus nurut ka Anjeunna.”

Urang Yunani Hayang Panggih jeung Yesus

²⁰Harita aya sawatara urang Yunani anu milu ka anu arunggah rek ngabakti dina pesta. ²¹Maranehna datang ka Pilipus, urang Betsaida di Galilea, tuluy mentaan, “Juragan, abdi sadaya hoyong tepang sareng Yesus.” ²²Pilipus indit bebeja ka Andreas; tuluy Andreas jeung Pilipus duanana indit unjukan ka Yesus.

²³Yesus ngawaler, “Geus cunduk waktuna Putra Manusa dimulyakeun. ²⁴Saestuna, saestuna, ceuk Kami ka maraneh, lamun siki gandum teu ragrag kana taneuh tuluy paeh, bakal tetep sahiji wae; tapi lamun paeh, bakal ngahasilkeun loba buah. ²⁵Sing saha anu nyaah ka nyawana sorangan bakal kaleungitan; sing saha anu geuleuh ka nyawana di ieu dunya bakal nyimpen eta pikeun hirup langgeng. ²⁶Sing saha anu ngawula ka Kami kudu nuturkeun Kami, supaya abdi Kami aya di tempat Kami ayana. Sing saha anu ngawula ka Kami, bakal dimulyakeun ku Ama Kami.”

²⁷“Ayeuna hate Kami ngarasa guligah. Naon anu kudu diucapkeun ku Kami—‘Nun Ama, salametkeun Kami tina ieu waktos’? Tapi ieu pisan sababna Kami datang kana ieu waktu. Nun Ama, mulyakeun jenengan Ama.”

²⁸Tuluy aya sora ti sawarga: “Kami geus ngamulyakeun eta, jeung bakal dimulyakeun deui ku Kami.”

²⁹Jalma rea anu narangtung di dinya ngadarenge sora eta tuluy ngaromong yen eta guludug; nu sejen nyebutkeun yen aya malaikat anu nyarios ka Anjeunna.

³⁰Yesus ngawaler, “Ieu sora datangna pikeun maraneh, lain pikeun Kami. ³¹Ayeuna waktuna ieu dunya dihukum; ayeuna panguasa ieu dunya bakal diusir kaluar. ³²Jeung Kami, lamun geus diangkat ti luhur bumi, bakal narik sakabeh jalma ka diri Kami.”

³³Anjeunna ngalahir kitu pikeun nuduhkeun ku cara maot kumaha Anjeunna bakal pupus.

³⁴Jalma rea ngawalon, “Kami geus ngadenge ti Toret yen Kristus mah langgeng salilana. Kumaha Anjeun bisa nyebutkeun yen Putra Manusa kudu diangkat? Saha ari Putra Manusa teh?”

³⁵Tuluy Yesus ngawaler, “Caang teh ngan sakeudeung deui aya jeung maraneh. Pek leumpang sapanjang aya caang, supaya maraneh ulah kaudag ku poek. Sing saha anu leumpang dina poek moal nyaho ka mana lumampahna. ³⁶Sapanjang maraneh boga caang, sing percaya kana caang, supaya maraneh jaradi putra-putra caang.” Sanggeus ngalahir kitu, Yesus angkat tuluy nyumput ti maranehna.

Pek Leumpang Sapanjang Aya Caang

³⁷Sanajan Anjeunna geus midamel kacida lobana tanda ajaib di hareupeun maranehna, maranehna angger teu daraek percaya ka Anjeunna,

³⁸supaya tinekanan ucapan Nabi Yesaya, anu kungsi diucapkeun ku anjeunna: “Nun Ama, saha anu geus percaya kana wawaran kami? Jeung ka saha panangan Rama urang geus dinyatakeun?”

³⁹Nya ieu sababna maranehna teu bisa percaya, sabab Nabi Yesaya nyarios deui:

⁴⁰“Panonna geus dilolongkeun ku Mantenna jeung hatena dijadikeun teuas, supaya maranehna ulah nenjo ku panonna, ulah ngarti ku hatena, sarta ulah tarobat —nepi ka moal dicageurkeun ku Kami.”

⁴¹Nabi Yesaya nyarios kitu lantaran anjeunna geus ningali kamulyaan Yesus tuluy nyarioskeun ngeunaan Anjeunna. ^b b v41 Yohanes nerangkeun kalawan jelas: waktu Nabi Yesaya ningali tahta di Bait Allah jeung para serafim gegeroan “Suci, suci, suci,” nya kamulyaan Yesus anu keur katingalieun ku anjeunna. ⁴²Sanajan kitu, loba oge pamingpin anu percaya ka Anjeunna, tapi teu wani ngaku ku karana urang Parisi, bisi diusir ti imah ibadah, ⁴³sabab maranehna leuwih mikaresep kamulyaan ti jelema tinimbang kamulyaan ti Rama urang.

⁴⁴Yesus ngagentra, “Sing saha anu percaya ka Kami, lain percaya ka Kami wungkul, tapi ka Anu ngutus Kami. ⁴⁵Jeung sing saha anu nenjo ka Kami, nenjo ka Anu ngutus Kami. ⁴⁶Kami datang ka dunya salaku caang, supaya saha bae anu percaya ka Kami ulah tetep aya di nu poek. ⁴⁷Lamun aya anu ngadenge ucapan Kami tapi henteu dilakonan, lain Kami anu ngahukum ka manehna—Kami datang lain pikeun ngahukum dunya, tapi pikeun nyalametkeun dunya. ⁴⁸Sing saha anu nolak ka Kami sarta henteu narima ucapan Kami, geus aya nu ngahukumna: pangandika anu geus diucapkeun ku Kami bakal ngahukum manehna dina poe panungtungan. ⁴⁹Kami ngomong lain tina kahayang sorangan; tapi Rama anu ngutus Kami pisan anu maparin parentah ka Kami, naon anu kudu diucapkeun jeung kumaha ngucapkeunana. ⁵⁰Kami nyaho yen parentah Rama teh hirup langgeng, nu matak Kami ngan ngomongkeun naon anu geus diparentahkeun ku Rama ka Kami.”