يوحنا 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹فسح کان ڇهه ڏينهن اڳ يسوع بيت عنيا ۾ آيو، جتي لعزر رهندو هو، جنهن کي يسوع موت مان جياريو هو. ²اتي هنن سندس لاءِ ماني تيار ڪئي؛ مرتا خدمت ڪري رهي هئي، ۽ لعزر انهن مان هڪ هو جيڪي ساڻس گڏ ميز تي ويٺا هئا. ³مريم اٽڪل اڌ سير خالص جٽاماسي جو قيمتي عطر کڻي يسوع جي پيرن تي مسح ڪيائين، پوءِ پنهنجن وارن سان سندس پير اُگھيائين. سڄو گھر عطر جي خوشبوءِ سان ڀرجي ويو.

⁴پر سندس شاگردن مان هڪ، يهوداه اسڪريوتي، جيڪو کيس پڪڙائڻ وارو هو، چيو تہ ⁵”هي عطر هڪ سال جي مزوري جيتري قيمت تي وڪڻي غريبن کي ڇو نہ ڏنو ويو؟“ ⁶هن اهو انهيءَ ڪري نہ چيو جو کيس غريبن جي پرواهه هئي، پر انهيءَ ڪري جو هو چور هو ۽ پئسن جو ٿيلهو سندس سنڀال ۾ هو، ان ۾ جيڪو وجھبو هو سو ڪڍي وٺندو هو.

⁷تنهنڪري يسوع چيو تہ ”کيس ڇڏي ڏيو. هن اهو منهنجي دفن جي ڏينهن لاءِ سانڍي رکيو آهي. ⁸غريب تہ هميشه اوهان وٽ هوندا، پر آءٌ هميشه اوهان وٽ نہ هوندس.“

⁹جڏهن يهودين جي هڪ وڏي ڀيڙ کي خبر پئي تہ يسوع اتي آهي، تڏهن اها آئي، نہ رڳو يسوع جي ڪري، پر لعزر کي ڏسڻ لاءِ بہ، جنهن کي هن مئلن مان جياريو هو. ¹⁰تنهنڪري وڏن ڪاهنن لعزر کي بہ ماري ڇڏڻ جو منصوبو ٺاهيو، ¹¹ڇاڪاڻ تہ سندس ڪري يهودين مان گھڻا ڇڏي وڃي يسوع تي ايمان آڻي رهيا هئا.

بادشاهه گڏھ تي سوار ٿي اچي ٿو

¹²ٻئي ڏينهن عيد تي آيل وڏي ڀيڙ ٻڌو تہ يسوع يروشلم ۾ اچي رهيو آهي. ¹³هنن کجور جون ٽاريون کڻي کيس ملڻ لاءِ ٻاهر نڪتا ۽ رڙ ڪري چيائون تہ ”هوشعنا! مبارڪ آهي اهو جيڪو اسان جي پيءُ جي نالي ۾ اچي ٿو—اسرائيل جو بادشاهه!“ ^a a v13 هوشعنا جو مطلب آهي ”هاڻي بچاءِ!“ — زبور 118 مان ماڻهن جي اها دانهن، جڏهن اهي يسوع کي ڊگھي عرصي کان منتظر بادشاهه طور ڀليڪار ڪن ٿا.

¹⁴يسوع کي گڏھ جو هڪ ٻچو مليو، تنهن تي هو سوار ٿيو، جيئن لکيل آهي تہ ¹⁵”اي صيون جي ڌيءَ، نہ ڊڄ؛ ڏس، تنهنجو بادشاهه گڏھ جي ٻچي تي سوار ٿي اچي ٿو.“ ¹⁶سندس شاگرد شروعات ۾ اهي ڳالهيون سمجھي نہ سگھيا؛ پر جڏهن يسوع کي جلوو مليو، تڏهن کين ياد آيو تہ اهي ڳالهيون سندس باري ۾ لکيل هيون، ۽ هنن اهي ڳالهيون ساڻس ڪيون هيون. ¹⁷جڏهن هن لعزر کي قبر مان سڏي مئلن مان جياريو، تڏهن جيڪا ڀيڙ ساڻس گڏ هئي سا شاهدي ڏيندي رهي. ¹⁸ڀيڙ کيس ملڻ لاءِ هلي وئي، ڇاڪاڻ تہ هنن ٻڌو هو تہ هن اها نشاني ڪئي هئي. ¹⁹تنهنڪري فريسين هڪ ٻئي کي چيو تہ ”ڏسو، اوهان ڪجھ بہ حاصل نہ ٿا ڪري سگھو—سڄي دنيا سندس پويان هلي وئي آهي.“

يوناني يسوع کي ڏسڻ گھرن ٿا

²⁰عيد تي عبادت ڪرڻ لاءِ جيڪي يروشلم ويا هئا، تن ۾ ڪي يوناني بہ هئا. ²¹هنن فلپس وٽ اچي، جيڪو گليل جي بيت صيدا جو هو، کانئس پڇيو تہ ”صاحب، اسان يسوع کي ڏسڻ گھرون ٿا.“ ²²فلپس وڃي اندرياس کي ٻڌايو؛ پوءِ اندرياس ۽ فلپس وڃي يسوع کي ٻڌايو.

²³يسوع کين وراڻيو تہ ”ابنِ آدم کي جلوو ملڻ جو ڪلاڪ اچي پهتو آهي. ²⁴آءٌ اوهان کي سچ سچ ٿو چوان، جيڪڏهن ڪڻڪ جو داڻو زمين ۾ پئجي نہ مرندو تہ اڪيلو ئي رهندو؛ پر جيڪڏهن مري ويو تہ گھڻو ميوو ڏيندو. ²⁵جيڪو پنهنجي جان کي پيار ڪري ٿو سو ان کي وڃائي ٿو؛ ۽ جيڪو هن دنيا ۾ پنهنجي جان کان نفرت ڪري ٿو سو ان کي دائمي زندگيءَ لاءِ بچائي ٿو. ²⁶جيڪو منهنجي خدمت ڪري ٿو، تنهن کي گھرجي تہ منهنجي پيروي ڪري، جيئن جتي آءٌ آهيان اتي منهنجو خادم بہ هجي. جيڪو منهنجي خدمت ڪندو، تنهن کي منهنجو پيءُ عزت ڏيندو.“

²⁷”هاڻي منهنجي جان پريشان آهي. آءٌ ڇا چوان—’اي بابا، مون کي هن ڪلاڪ کان بچاءِ‘؟ پر آءٌ انهيءَ ئي سبب هن ڪلاڪ تي آيو آهيان. اي بابا، پنهنجي نالي کي جلوو ڏي.“

²⁸پوءِ آسمان مان هڪ آواز آيو تہ ”مون ان کي جلوو ڏنو آهي، ۽ وري بہ جلوو ڏيندس.“

²⁹اتي بيٺل ڀيڙ اهو ٻڌي چيو تہ گجگوڙ ٿي آهي؛ ٻين چيو تہ ڪنهن ملائڪ ساڻس ڳالهايو آهي.

³⁰يسوع چيو تہ ”هي آواز منهنجي لاءِ نہ، پر اوهان جي خاطر آيو آهي. ³¹هاڻي هن دنيا جي عدالت جو وقت آهي؛ هاڻي هن دنيا جي حاڪم کي ٻاهر ڪڍيو ويندو. ³²جڏهن آءٌ زمين تان مٿي کنيو ويندس، تڏهن سڀني ماڻهن کي پاڻ ڏانهن ڇڪيندس.“

³³هن اهو ظاهر ڪرڻ لاءِ چيو تہ هو ڪهڙي قسم جي موت سان مرڻ وارو هو.

³⁴ڀيڙ کيس وراڻيو تہ ”اسان شريعت مان ٻڌو آهي تہ مسيح هميشه رهندو. پوءِ تون ڪيئن ٿو چوين تہ ابنِ آدم کي مٿي کڻڻ ضروري آهي؟ هي ابنِ آدم ڪير آهي؟“

³⁵تنهنڪري يسوع کين چيو تہ ”روشني اڃا ٿوري دير اوهان سان گڏ آهي. جيستائين روشني اوهان وٽ آهي تيستائين هلو، جيئن اوندهه اوهان کي نہ پهچي. جيڪو اوندهه ۾ هلي ٿو سو نہ ٿو ڄاڻي تہ ڪيڏانهن ٿو وڃي. ³⁶جيستائين روشني اوهان وٽ آهي تيستائين روشنيءَ تي ايمان آڻيو، جيئن روشنيءَ جا ٻار بڻجو.“ اهو چئي يسوع هليو ويو ۽ کانئن لڪي ويو.

جيستائين روشني اوهان وٽ آهي، هلندا رهو

³⁷جيتوڻيڪ هن سندن اڳيان ايتريون نشانيون ڪيون هيون، تڏهن بہ هنن سندس تي ايمان نہ آندو،

³⁸تہ جيئن يسعياه نبيءَ جو ڪلام پورو ٿئي، جيڪو هن چيو هو تہ ”اي بابا، اسان جي پيغام تي ڪنهن ايمان آندو آهي؟ ۽ اسان جي پيءُ جي ٻانهن ڪنهن تي ظاهر ڪئي وئي آهي؟“

³⁹انهيءَ ڪري اهي ايمان آڻي نہ سگھيا، ڇاڪاڻ تہ يسعياه وري چيو تہ

⁴⁰”هن سندن اکيون انڌيون ڪري ڇڏيون آهن ۽ سندن دل سخت ڪري ڇڏي آهي، تہ جيئن اهي پنهنجين اکين سان نہ ڏسن، نہ پنهنجي دل سان سمجھن، نہ موٽن —۽ آءٌ کين شفا ڏيان.“

⁴¹يسعياه اهي ڳالهيون انهيءَ ڪري چيون جو هن يسوع جو جلوو ڏٺو ۽ سندس باري ۾ ڳالهايو. ^b b v41 يوحنا اسان کي صاف ٻڌائي ٿو: جڏهن يسعياه هيڪل ۾ تخت ڏٺو ۽ سرافيم ”پاڪ، پاڪ، پاڪ،“ سڏ ڪيو، تڏهن هو يسوع جو جلوو ڏسي رهيو هو. ⁴²تڏهن بہ حاڪمن مان بہ گھڻن سندس تي ايمان آندو، پر فريسين جي ڪري ان جو اقرار نہ ڪيائون، تہ جيئن کين عبادت خاني مان ڪڍيو نہ وڃي، ⁴³ڇاڪاڻ تہ هنن کي ماڻهن کان ملندڙ جلوو اسان جي پيءُ کان ملندڙ جلوي کان وڌيڪ پيارو هو.

⁴⁴يسوع رڙ ڪري چيو تہ ”جيڪو مون تي ايمان آڻي ٿو سو رڳو مون تي ايمان نہ ٿو آڻي، پر انهيءَ تي بہ جنهن مون کي موڪليو آهي. ⁴⁵جيڪو مون کي ڏسي ٿو سو انهيءَ کي بہ ڏسي ٿو جنهن مون کي موڪليو آهي. ⁴⁶آءٌ روشني ٿي دنيا ۾ آيو آهيان، تہ جيئن جيڪو مون تي ايمان آڻي سو اوندهه ۾ نہ رهي. ⁴⁷جيڪڏهن ڪو منهنجيون ڳالهيون ٻڌي ۽ انهن تي عمل نہ ڪري، تہ آءٌ سندس عدالت نہ ٿو ڪريان—آءٌ دنيا جي عدالت ڪرڻ لاءِ نہ، پر دنيا کي بچائڻ لاءِ آيو آهيان. ⁴⁸جيڪو مون کي رد ڪري ٿو ۽ منهنجيون ڳالهيون نہ ٿو مڃي، تنهن جو منصف اڳ ۾ ئي موجود آهي: منهنجو چيل ڪلام آخري ڏينهن تي سندس عدالت ڪندو. ⁴⁹مون پنهنجي طرفان ڪجھ نہ چيو آهي؛ پر پيءُ، جنهن مون کي موڪليو آهي، تنهن پاڻ مون کي حڪم ڏنو آهي تہ ڇا چوان ۽ ڪيئن ڳالهايان. ⁵⁰آءٌ ڄاڻان ٿو تہ سندس حڪم دائمي زندگي آهي، تنهنڪري آءٌ رڳو اهو ئي ٿو چوان جيڪو پيءُ مون کي چوڻ لاءِ فرمايو آهي.“