Juan 12

12 ¹ Anim na araw bago mag-Paskuwa, dumating si Jesus sa Betania, kung saan nakatira si Lazaro, na binuhay niyang muli mula sa kamatayan. ² Doon ay inihanda nila ang isang hapunan para sa kanya; naglingkod si Marta, at si Lazaro ay isa sa mga kasalo niya sa mesa. ³ Kumuha si Maria ng halos isang litrong purong pabango na nardo, na napakamahal, at pinahiran ang mga paa ni Jesus, saka pinunasan ng kanyang buhok ang mga ito. Napuno ang bahay ng halimuyak ng pabango.

⁴ Ngunit sinabi ni Judas Iscariote, isa sa kanyang mga alagad, ang magkakanulo sa kanya, ⁵ “Bakit hindi na lang ipinagbili ang pabangong ito nang halos katumbas ng isang taóng sahod at ibinigay sa mga dukha?” ⁶ Sinabi niya ito hindi dahil may malasakit siya sa mga dukha, kundi dahil siya ay magnanakaw na nag-iingat ng lalagyan ng pera, at kinukuha ang inilalagay doon.

⁷ Kaya sinabi ni Jesus, “Pabayaan ninyo siya. Iningatan niya ito para sa araw ng aking paglilibing.” ⁸ “Ang mga dukha ay laging kasama ninyo, ngunit hindi ninyo ako laging makakasama.”

⁹ Napakaraming Judio ang nakaalam na naroon si Jesus at dumating sila, hindi lamang para sa kanya kundi upang makita rin si Lazaro, na kanyang binuhay mula sa mga patay. ¹⁰ Kaya binalak din ng mga punong pari na patayin si Lazaro, ¹¹ sapagkat dahil sa kanya ay marami sa mga Judio ang lumalayo sa kanila at sumasampalataya kay Jesus.

Dumating ang Hari na Nakasakay

¹² Kinabukasan, narinig ng napakaraming taong dumating para sa pista na paparating na si Jesus sa Jerusalem. ¹³ Kumuha sila ng mga sanga ng palma at lumabas upang salubungin siya, na sumisigaw, “Hosana! Pinagpala ang dumarating sa pangalan ng ating Ama — ang Hari ng Israel!” ^a a v13 Ang Hosana ay nangangahulugang “Iligtas mo na kami!” — ang sigaw ng mga tao mula sa Awit 118 habang tinatanggap nila si Jesus bilang ang matagal nang hinihintay na Hari.

¹⁴ Nakakita si Jesus ng isang batang asno at sumakay dito, gaya ng nasusulat: ¹⁵ “Huwag kang matakot, anak na babae ng Sion; tingnan mo, dumarating ang iyong hari, nakasakay sa isang batang asno.” ¹⁶ Hindi naunawaan ng kanyang mga alagad ang mga bagay na ito sa simula; ngunit nang luwalhatiin si Jesus, naalala nila na ang mga bagay na ito ay isinulat tungkol sa kanya, at na ginawa nila sa kanya ang mga ito. ¹⁷ Patuloy na nagpatotoo ang mga taong kasama niya nang tawagin niya si Lazaro mula sa libingan at buhayin mula sa mga patay. ¹⁸ Sinalubong siya ng maraming tao dahil narinig nilang ginawa niya ang tandang ito. ¹⁹ Kaya nag-usap-usap ang mga Pariseo, “Tingnan ninyo, wala kayong napapala — sumunod na sa kanya ang buong mundo.”

Hinahanap ng mga Griego si Jesus

²⁰ Ngayon, may ilang Griego na kabilang sa mga umakyat upang sumamba sa pista. ²¹ Lumapit sila kay Felipe, na taga-Betsaida sa Galilea, at hiniling sa kanya, “Ginoo, nais naming makita si Jesus.” ²² Pumunta si Felipe at sinabi kay Andres; pagkatapos, sina Andres at Felipe ay pumunta at sinabi kay Jesus.

²³ Sumagot si Jesus sa kanila, “Dumating na ang oras upang luwalhatiin ang Anak ng Tao.” ²⁴ “Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa inyo, malibang mahulog sa lupa ang isang butil ng trigo at mamatay, mananatili itong nag-iisa; ngunit kung mamamatay ito, magbubunga ito nang marami.” ²⁵ “Ang sinumang umiibig sa kanyang buhay ay mawawalan nito; ang sinumang napopoot sa kanyang buhay sa mundong ito ay mag-iingat nito para sa buhay na walang hanggan.” ²⁶ Ang sinumang naglilingkod sa akin ay dapat sumunod sa akin, upang kung nasaan ako ay naroon din ang aking lingkod. Ang sinumang naglilingkod sa akin ay pararangalan ng aking Ama.

²⁷ “Ngayon ay nababagabag ang aking kaluluwa. Ano ang aking sasabihin — ‘Ama, iligtas mo ako mula sa oras na ito’? Ngunit ito ang dahilan kaya ako dumating sa oras na ito. Ama, luwalhatiin mo ang iyong pangalan.” ²⁸ Pagkatapos, may tinig na nagmula sa langit: “Niluwalhati ko na ito, at muli ko itong luluwalhatiin.”

²⁹ Narinig ito ng mga taong nakatayo roon at sinabi nilang kumulog; sinabi naman ng iba na may anghel na nagsalita sa kanya.

³⁰ Sinabi ni Jesus, “Ang tinig na ito ay dumating para sa inyo, hindi para sa akin.” ³¹ “Ngayon ang paghatol sa mundong ito; ngayon ang pinuno ng mundong ito ay itataboy palabas.” ³² “At ako, kapag itinaas na mula sa lupa, ay ilalapit ko ang lahat ng tao sa aking sarili.”

³³ Sinabi niya ito upang ipakita kung anong uri ng kamatayan ang kanyang daranasin.

³⁴ Sumagot ang mga tao, “Narinig namin mula sa Kautusan na ang Cristo ay nananatili magpakailanman. Paano mo nasasabi na ang Anak ng Tao ay dapat itaas? Sino ang Anak ng Tao na ito?”

³⁵ Kaya sinabi ni Jesus, “Ang liwanag ay kasama ninyo nang kaunting panahon pa. Lumakad kayo habang may liwanag, upang hindi kayo abutan ng kadiliman. Ang sinumang lumalakad sa kadiliman ay hindi alam kung saan siya pupunta.” ³⁶ “Habang may liwanag kayo, sumampalataya kayo sa liwanag, upang kayo ay maging mga anak ng liwanag.” Pagkasabi nito, umalis si Jesus at nagtago mula sa kanila.

Lumakad Habang May Liwanag Kayo

³⁷ Bagama't gumawa siya ng napakaraming tanda sa harap nila, hindi pa rin sila sumampalataya sa kanya, ³⁸ upang matupad ang salita ni propeta Isaias, na kanyang sinabi: “Ama, sino ang sumampalataya sa aming mensahe? At kanino nahayag ang bisig ng ating Ama?”

³⁹ Ito ang dahilan kaya hindi sila makasampalataya, sapagkat muling sinabi ni Isaias: ⁴⁰ “Binulag niya ang kanilang mga mata at pinatigas ang kanilang puso, upang hindi sila makakita sa pamamagitan ng kanilang mga mata, ni makaunawa sa pamamagitan ng kanilang puso, ni manumbalik — at pagagalingin ko sila.”

⁴¹ Sinabi ni Isaias ang mga bagay na ito dahil nakita niya ang kaluwalhatian ni Jesus at nagsalita tungkol sa kanya. ^b b v41 Malinaw na sinasabi sa atin ni Juan: nang makita ni Isaias ang trono sa templo at sumigaw ang mga serapin ng “Banal, banal, banal,” nakikita niya ang kaluwalhatian ni Jesus. ⁴² Gayunman, marami maging sa mga pinuno ang sumampalataya sa kanya, ngunit hindi nila ito inamin dahil sa mga Pariseo, upang hindi sila palayasin mula sa sinagoga. ⁴³ sapagkat minahal nila ang papuring nagmumula sa mga tao nang higit sa papuring nagmumula sa ating Ama.

⁴⁴ Sumigaw si Jesus, “Ang sinumang sumasampalataya sa akin ay hindi sumasampalataya sa akin lamang, kundi sa nagsugo sa akin.” ⁴⁵ “At ang sinumang nakakakita sa akin ay nakakakita sa nagsugo sa akin.” ⁴⁶ Dumating ako sa mundo bilang liwanag, upang ang sinumang sumasampalataya sa akin ay hindi manatili sa kadiliman. ⁴⁷ Kung may makarinig ng aking mga salita at hindi tumupad sa mga ito, hindi ko siya hinahatulan — hindi ako dumating upang hatulan ang mundo, kundi upang iligtas ang mundo. ⁴⁸ “Ang sinumang tumatanggi sa akin at hindi tumatanggap ng aking mga salita ay mayroon nang hukom: ang aking binigkas na salita ang hahatol sa kanya sa huling araw.” ⁴⁹ “Hindi ako nagsalita sa aking sarili; kundi ang Amang nagsugo sa akin mismo ang nag-utos sa akin kung ano ang aking sasabihin at kung paano magsasalita.” ⁵⁰ Alam kong ang kanyang utos ay buhay na walang hanggan, kaya sinasabi ko lamang ang sinabi sa akin ng Ama.