Basahin. Tanggapin. Ibahagi.

♥ Mga puna

Juan 12

Aklat

Ang Masaganang Pag-ibig ni Maria

Ibinuhos ni Maria sa mga paa ni Jesus ang pabangong katumbas ng isang taóng sahod at tumutol si Judas. Winagayway ng mga tao ang mga palma para sa isang haring nakaasno. Nang humiling ang ilang Griyego na makita siya, nagsalita siya tungkol sa isang butil ng trigo na kailangang mamatay, at sumagot ang kanyang Ama mula sa langit.

Kabanata 12.

Anim na araw bago ang Paskuwa, dumating si Jesus sa Betania, kung saan naninirahan si Lazaro, na binuhay ni Jesus mula sa kamatayan. Doon ay naghanda sila ng hapunan para sa kanya; naglingkod si Marta, at si Lazaro ay isa sa mga kasalo niya sa hapag. Kumuha si Maria ng halos isang pint na purong pabangong nardo, na napakamahal, at pinahiran ang mga paa ni Jesus, pagkatapos ay pinunasan ang kanyang mga paa ng kanyang buhok. Napuno ang buong bahay ng bango ng pabango.

Ngunit sinabi ni Judas Iscariote, isa sa kanyang mga alagad, ang siyang magkakanulo sa kanya, "Bakit hindi ipinagbili ang pabangong ito sa halagang katumbas ng isang taóng sahod at ibinigay sa mga dukha?" Sinabi niya ito hindi dahil nagmamalasakit siya sa mga dukha, kundi dahil siya ay magnanakaw na siyang tagaingat ng lalagyan ng salapi, at kinukuha ang inilalagay doon.

Kaya sinabi ni Jesus, "Pabayaan ninyo siya. Itinago niya ito para sa araw ng aking libing. Ang mga dukha ay laging kasama ninyo, ngunit ako ay hindi ninyo laging makakasama."

Nalaman ng napakaraming Judio na naroon si Jesus at sila ay dumating, hindi lamang dahil sa kanya kundi upang makita rin si Lazaro, na kanyang binuhay mula sa mga patay. Kaya binalak ng mga punong pari na patayin din si Lazaro, sapagkat dahil sa kanya, marami sa mga Judio ang lumilipat at sumasampalataya kay Jesus.

Ang Hari ay Dumating na Nakasakay

Kinabukasan, narinig ng napakaraming taong dumating para sa pista na si Jesus ay papunta sa Jerusalem. Kumuha sila ng mga sanga ng palma at lumabas upang salubungin siya, na sumisigaw, "Hosana! Pinagpala ang dumarating sa pangalan ng ating Ama—ang Hari ng Israel!" a a v13 Ang Hosana ay nangangahulugang "Iligtas mo na ngayon!" — ang sigaw ng maraming tao mula sa Awit 118 habang tinatanggap nila si Jesus bilang ang matagal nang hinihintay na Hari.

Nakakita si Jesus ng isang batang asno at sumakay dito, gaya ng nasusulat: "Huwag kang matakot, anak na babae ng Sion; tingnan mo, ang iyong hari ay dumarating, nakasakay sa isang batang asno." Hindi naunawaan ng kanyang mga alagad ang mga bagay na ito noong una; ngunit nang luwalhatiin si Jesus, naalala nila na ang mga bagay na ito ay isinulat tungkol sa kanya, at na ginawa nila sa kanya ang mga bagay na ito. Ang maraming taong kasama niya nang tawagin niya si Lazaro mula sa libingan at buhayin mula sa mga patay ay patuloy na nagpapatotoo. Ang maraming tao ay lumabas upang salubungin siya dahil narinig nilang ginawa niya ang tandang ito. Kaya sinabi ng mga Pariseo sa isa't isa, "Tingnan ninyo, wala kayong napapala—ang buong sanlibutan ay sumusunod na sa kanya."

Hinahanap ng mga Griyego si Jesus

Ngayon ay may ilang Griyego sa mga umakyat upang sumamba sa pista. Lumapit ang mga ito kay Felipe, na taga-Betsaida sa Galilea, at hiniling sa kanya, "Ginoo, nais naming makita si Jesus." Pumunta si Felipe at sinabi kay Andres; pagkatapos ay pumunta sina Andres at Felipe at sinabi kay Jesus.

Sumagot sa kanila si Jesus, "Dumating na ang oras upang luwalhatiin ang Anak ng Tao. Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa inyo, malibang mahulog sa lupa at mamatay ang isang butil ng trigo, ito ay mananatiling nag-iisa; ngunit kung mamatay ito, ito ay magbubunga nang marami. Ang sinumang nagmamahal sa kanyang buhay ay mawawalan nito; ang sinumang napopoot sa kanyang buhay sa sanlibutang ito ay magiingat nito para sa buhay na walang hanggan. Ang sinumang naglilingkod sa akin ay dapat sumunod sa akin, kaya kung nasaan ako ay naroon din ang aking lingkod. Ang sinumang naglilingkod sa akin ay pararangalan ng aking Ama."

"Ngayon ay nababagabag ang aking kaluluwa. Ano ang sasabihin ko—'Ama, iligtas mo ako sa oras na ito'? Ngunit ito ang dahilan kung bakit ako dumating sa oras na ito. Ama, luwalhatiin mo ang iyong pangalan."

Pagkatapos ay may tinig na nagmula sa langit: "Niluwalhati ko na ito, at muli ko itong luluwalhatiin."

Ang maraming taong nakatayo roon ay nakarinig nito at sinabing kumulog; sinabi naman ng iba na may anghel na nagsalita sa kanya.

Sinabi ni Jesus, "Ang tinig na ito ay dumating alang-alang sa inyo, hindi sa akin. Ngayon ang paghatol sa sanlibutang ito; ngayon ang pinuno ng sanlibutang ito ay itataboy palabas. At ako, kapag itinaas na ako mula sa lupa, ay ilalapit ko ang lahat ng tao sa aking sarili."

Sinabi niya ito upang ipakita kung anong uri ng kamatayan ang mamamatayan niya.

Sumagot ang maraming tao, "Narinig namin mula sa Kautusan na ang Cristo ay mananatili magpakailanman. Paano mong masasabi na ang Anak ng Tao ay dapat itaas? Sino ang Anak ng Taong ito?"

Kaya sinabi ni Jesus, "Ang liwanag ay kasama pa ninyo nang kaunting panahon. Lumakad kayo habang nasa inyo ang liwanag, upang hindi kayo abutan ng kadiliman. Ang sinumang lumalakad sa kadiliman ay hindi nalalaman kung saan siya patungo. Habang nasa inyo ang liwanag, sumampalataya kayo sa liwanag, upang kayo ay maging mga anak ng liwanag." Nang masabi ito, umalis si Jesus at nagtago mula sa kanila.

Lumakad Habang Nasa Inyo ang Liwanag

Bagaman gumawa siya ng napakaraming tanda sa kanilang harapan, hindi pa rin sila sumampalataya sa kanya,

upang matupad ang salita ni propeta Isaias, na kanyang sinabi: "Ama, sino ang naniwala sa aming mensahe? At kanino ipinahayag ang bisig ng ating Ama?"

Ito ang dahilan kung bakit hindi sila makapaniwala, sapagkat muling sinabi ni Isaias: "Binulag niya ang kanilang mga mata at pinatigas ang kanilang puso, upang hindi sila makakita sa pamamagitan ng kanilang mga mata, ni makaunawa sa pamamagitan ng kanilang puso, ni magbalik-loob —at pagagalingin ko sila."

Sinabi ni Isaias ang mga bagay na ito dahil nakita niya ang kaluwalhatian ni Jesus at nagsalita tungkol sa kanya. b b v41 Malinaw na sinasabi sa atin ni Juan: nang makita ni Isaias ang trono sa templo at ang mga serapin na sumisigaw ng "Banal, banal, banal," nakikita niya ang kaluwalhatian ni Jesus. Gayunman, marami maging sa mga pinuno ang sumampalataya sa kanya, ngunit hindi nila ito inaming dahil sa mga Pariseo, upang hindi sila palayasin mula sa sinagoga, sapagkat minahal nila ang kaluwalhatiang nagmumula sa mga tao nang higit sa kaluwalhatiang nagmumula sa ating Ama.

Sumigaw si Jesus, "Ang sinumang sumasampalataya sa akin ay hindi lamang sa akin sumasampalataya, kundi sa nagsugo sa akin. At ang sinumang nakakakita sa akin ay nakakakita sa nagsugo sa akin. Ako ay pumarito sa sanlibutan bilang liwanag, upang ang sinumang sumasampalataya sa akin ay hindi manatili sa kadiliman. Kung ang sinuman ay makarinig ng aking mga salita at hindi tumupad sa mga ito, hindi ko siya hinahatulan—hindi ako pumarito upang hatulan ang sanlibutan, kundi upang iligtas ang sanlibutan. Ang sinumang tumatanggi sa akin at hindi tumatanggap ng aking mga salita ay may hukom na: ang aking binigkas na salita ang hahatol sa kanya sa huling araw. Hindi ako nagsalita sa aking sarili; kundi ang Ama na nagsugo sa akin ang siyang nag-utos sa akin kung ano ang sasabihin at paano magsasalita. Alam kong ang kanyang utos ay buhay na walang hanggan, kaya sinasabi ko lamang kung ano ang sinabi sa akin ng Ama."

Bibliyang Filipino · Ang Biblia ng Puso ng Ama Nakalimbag na: Bibliyang Filipino 15% diskuwento sa una mong order Tingnan ang Bibliyang Filipino

Mga komento

Mga saloobin, tanong, o isang salitang binuksan sa iyo ng kabanatang ito — ibahagi ito rito. Bawat komento ay maglalagay ng pangalan mo sa Wall of Contributors.

Bukas sa lahat ang pagbasa, pagkopya at pagbabahagi — hindi kailangan ng account. Ang pagkomento, pagmarka, at pag-alala sa iyong kinalalagyan ay kailangan ng libreng account, at bawat komento ay maglalagay ng pangalan mo sa Wall of Contributors.

Sumali sa Pamilya — libre ito →
  • Wala pang komento. Maging una sa pagbabahagi.