ଯୋହନ 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹ନିସ୍ତାର ପର୍ବର ଛଅ ଦିନ ପୂର୍ବେ ଯୀଶୁ ବେଥନୀୟାକୁ ଆସିଲେ, ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ମୃତ୍ୟୁରୁ ଉତ୍ଥାପିତ ଲାଜାର ବାସ କରୁଥିଲେ। ²ସେଠାରେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ରାତ୍ରିଭୋଜ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ; ମାର୍ଥା ପରିଚର୍ଯ୍ୟା କଲେ, ଆଉ ଲାଜାର ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନରେ ବସିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ। ³ମରିୟମ ପ୍ରାୟ ଅଧ ସେର ବହୁମୂଲ୍ୟ ବିଶୁଦ୍ଧ ଜଟାମାଂସୀ ସୁଗନ୍ଧି ତୈଳ ନେଇ ଯୀଶୁଙ୍କ ଚରଣରେ ଲଗାଇଲେ, ପୁଣି ଆପଣା କେଶରେ ତାହାଙ୍କ ଚରଣ ପୋଛିଲେ। ସେହି ସୁଗନ୍ଧି ତୈଳର ସୌରଭରେ ଗୃହ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।

⁴କିନ୍ତୁ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଯେ ତାହାଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଥିଲା, ସେହି ଇଷ୍କାରିୟୋତୀୟ ଯିହୂଦା କହିଲା, ⁵“ଏହି ସୁଗନ୍ଧି ତୈଳ ପ୍ରାୟ ବର୍ଷକର ମଜୁରିରେ ବିକ୍ରୟ କରାଯାଇ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ କାହିଁକି ଦିଆଗଲା ନାହିଁ?” ⁶ସେ ଯେ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲା, ଏଥିପାଇଁ ସେ ଏହା କହିଲା, ତାହା ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ସେ ଜଣେ ଚୋର ଥିଲା, ଆଉ ତାହା ନିକଟରେ ଟଙ୍କାଥଳି ଥିବାରୁ ସେଥିରେ ଯାହା ରଖାଯାଉଥିଲା, ତାହା ସେ ଅପହରଣ କରୁଥିଲା।

⁷ସେଥିରେ ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ଏହାକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ। ମୋହର ସମାଧି ଦିନ ନିମନ୍ତେ ସେ ଏହା ରଖିଅଛି। ⁸ଦରିଦ୍ରମାନେ ତ ସର୍ବଦା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସର୍ବଦା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ନ ଥିବି।”

⁹ଯୀଶୁ ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କର ବହୁସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ ଜାଣିପାରି, କେବଳ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ସେ ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉଠାଇଥିବା ଲାଜାରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବା ନିମନ୍ତେ ଆସିଲେ। ¹⁰ସେଥିରେ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ ଲାଜାରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମନ୍ତ୍ରଣା କଲେ, ¹¹କାରଣ ତାହାଙ୍କ ସକାଶୁ ଅନେକ ଯିହୂଦୀ ଯାଇ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କରୁଥିଲେ।

ରାଜା ଆରୋହଣ କରି ଆସନ୍ତି

¹²ତହିଁ ଆରଦିନ ପର୍ବକୁ ଆସିଥିବା ବହୁସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ ଯୀଶୁ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଆସୁଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣିଲେ। ¹³ସେମାନେ ଖର୍ଜ୍ଜୁର ଡାଳ ନେଇ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ସାକ୍ଷାତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ବାହାରିଗଲେ, ଆଉ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କହିଲେ, “ହୋଶାନ୍ନା! ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମରେ ଯେ ଆସୁଅଛନ୍ତି, ସେ ଧନ୍ୟ—ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ରାଜା!” ^a a v13 ହୋଶାନ୍ନାର ଅର୍ଥ “ଏବେ ପରିତ୍ରାଣ କର!”—ବହୁ ପ୍ରତୀକ୍ଷିତ ରାଜା ରୂପେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ସ୍ଵାଗତ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଗୀତସଂହିତା ୧୧୮ରୁ ଉଚ୍ଚାରିତ ଲୋକସମୂହର ଧ୍ଵନି ଏହା।

¹⁴ଯୀଶୁ ଗୋଟିଏ ଗର୍ଦ୍ଦଭଶାବକ ପାଇ ତାʼ ଉପରେ ବସିଲେ, ଯେପରି ଲେଖାଅଛି, ¹⁵“ହେ ସିୟୋନ କନ୍ୟେ, ଭୟ କର ନାହିଁ; ଦେଖ, ତୁମ୍ଭର ରାଜା ଗର୍ଦ୍ଦଭଶାବକ ଉପରେ ବସି ଆସୁଅଛନ୍ତି।” ¹⁶ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ପ୍ରଥମେ ଏହିସବୁ ବୁଝିଲେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ମହିମାନ୍ଵିତ ହେଲା ପରେ, ଏହିସବୁ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଲେଖାଯାଇଥିଲା ଓ ଲୋକମାନେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ଏହିସବୁ କରିଥିଲେ ବୋଲି ସେମାନେ ସ୍ମରଣ କଲେ। ¹⁷ସେ ଯେତେବେଳେ ଲାଜାରଙ୍କୁ ସମାଧିରୁ ଡାକି ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉଠାଇଲେ, ସେତେବେଳେ ଯେଉଁ ଲୋକସମୂହ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଥିଲେ। ¹⁸ସେ ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର୍ମ କରିଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣିଥିବାରୁ ଲୋକସମୂହ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ଗଲେ। ¹⁹ଏଣୁ ଫାରୂଶୀମାନେ ପରସ୍ପର କହିଲେ, “ଦେଖ, ତୁମ୍ଭେମାନେ କିଛି କରିପାରୁ ନାହଁ—ସମଗ୍ର ଜଗତ ତ ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଚାଲିଗଲାଣି।”

ଗ୍ରୀକ୍‌ମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଅନ୍ଵେଷଣ କରନ୍ତି

²⁰ପର୍ବ ସମୟରେ ଉପାସନା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁମାନେ ଯାଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେତେକ ଗ୍ରୀକ୍‌ ଲୋକ ଥିଲେ। ²¹ସେମାନେ ଗାଲିଲୀର ବେଥ୍‌ସାଇଦା ନିବାସୀ ଫିଲିପ୍ପଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ତାହାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, “ମହାଶୟ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଅଛୁ।” ²²ଫିଲିପ୍ପ ଯାଇ ଆନ୍ଦ୍ରିୟଙ୍କୁ କହିଲେ; ପୁଣି ଆନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ଫିଲିପ୍ପ ଯାଇ ଯୀଶୁଙ୍କୁ କହିଲେ।

²³ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ମହିମାନ୍ଵିତ ହେବାର ସମୟ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି। ²⁴ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଗହମ ଶସ୍ୟ ଭୂମିରେ ପଡ଼ି ନ ମଲେ, ତାହା ଏକୁଟିଆ ରହେ; କିନ୍ତୁ ଯଦି ତାହା ମରେ, ତେବେ ପ୍ରଚୁର ଫଳ ଫଳେ। ²⁵ଯେ ଆପଣା ଜୀବନକୁ ପ୍ରେମ କରେ, ସେ ତାହା ହରାଏ; ଆଉ ଯେ ଏହି ଜଗତରେ ଆପଣା ଜୀବନକୁ ଘୃଣା କରେ, ସେ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ନିମନ୍ତେ ତାହା ରକ୍ଷା କରିବ। ²⁶ଯେ ମୋହର ସେବା କରେ, ସେ ମୋହର ଅନୁଗମନ କରୁ, ତାହାହେଲେ ମୁଁ ଯେଉଁଠାରେ ଥାଏ, ମୋହର ସେବକ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ରହିବ। ଯେ ମୋହର ସେବା କରେ, ମୋହର ପିତା ତାହାକୁ ସମ୍ମାନ କରିବେ।”

²⁷“ବର୍ତ୍ତମାନ ମୋହର ପ୍ରାଣ ଉଦ୍‌ବିଗ୍ନ ହୋଇଅଛି। ମୁଁ କʼଣ କହିବି—‘ପିତଃ, ଏହି ସମୟରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର’? କିନ୍ତୁ ଏହି ନିମନ୍ତେ ତ ମୁଁ ଏହି ସମୟକୁ ଆସିଅଛି। ପିତଃ, ତୁମ୍ଭ ନାମ ମହିମାନ୍ଵିତ କର।”

²⁸ସେତେବେଳେ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଏକ ବାଣୀ ହେଲା, “ଆମ୍ଭେ ତାହା ମହିମାନ୍ଵିତ କରିଅଛୁ, ପୁଣି ଆମ୍ଭେ ତାହା ପୁନର୍ବାର ମହିମାନ୍ଵିତ କରିବା।”

²⁹ସେଠାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଲୋକସମୂହ ତାହା ଶୁଣି, ମେଘ ଗର୍ଜନ ହେଲା ବୋଲି କହିଲେ; ଅନ୍ୟମାନେ କହିଲେ, ଜଣେ ଦୂତ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ କଥା କହିଲେ।

³⁰ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ଏହି ବାଣୀ ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ହେଲା। ³¹ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ଜଗତର ବିଚାର ହେଉଅଛି; ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ଜଗତର ଅଧିପତି ବାହାରେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହେବ। ³²ଆଉ ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵକୁ ଉତ୍ଥାପିତ ହେବି, ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆକର୍ଷଣ କରିବି।”

³³କେଉଁ ପ୍ରକାର ମୃତ୍ୟୁ ଭୋଗ କରିବାକୁ ଯାଉଅଛନ୍ତି, ତାହା ସୂଚାଇବା ନିମନ୍ତେ ସେ ଏହା କହିଲେ।

³⁴ଲୋକସମୂହ ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅନନ୍ତକାଳ ରହିବେ ବୋଲି ଆମ୍ଭେମାନେ ବ୍ୟବସ୍ଥାରୁ ଶୁଣିଅଛୁ। ତେବେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅବଶ୍ୟ ଉତ୍ଥାପିତ ହେବାକୁ ହେବ ବୋଲି ଆପଣ କିପରି କହୁଅଛନ୍ତି? ଏହି ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର କିଏ?”

³⁵ସେଥିରେ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆଉ ଅଳ୍ପ ସମୟ ଆଲୋକ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଅଛି। ଅନ୍ଧକାର ଯେପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ ନ କରେ, ଏଥିପାଇଁ ଆଲୋକ ଥିବା ସମୟରେ ଚାଲ। ଯେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଚାଲେ, ସେ କେଉଁଆଡ଼େ ଯାଉଅଛି, ତାହା ଜାଣେ ନାହିଁ। ³⁶ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ଆଲୋକର ସନ୍ତାନ ହୁଅ, ଏଥିପାଇଁ ଆଲୋକ ଥିବା ସମୟରେ ଆଲୋକଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କର।” ଏହା କହି ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଚାଲିଯାଇ ଆପଣାକୁ ଗୁପ୍ତ କଲେ।

ଆଲୋକ ଥିବା ସମୟରେ ଚାଲ

³⁷ସେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର୍ମ କଲେ ହେଁ, ସେମାନେ ତାହାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କଲେ ନାହିଁ,

³⁸ଯେପରି ଯିଶାଇୟ ଭାବବାଦୀଙ୍କ ଉକ୍ତ ବାକ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ, ଯାହା ସେ କହିଥିଲେ, “ପିତଃ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାରେ କିଏ ବିଶ୍ଵାସ କରିଅଛି? ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାହୁ କାହା ନିକଟରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଅଛି?”

³⁹ଏହି କାରଣରୁ ସେମାନେ ବିଶ୍ଵାସ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ଯିଶାଇୟ ପୁନର୍ବାର କହିଅଛନ୍ତି,

⁴⁰“ସେ ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଅନ୍ଧ କରିଅଛନ୍ତି ଓ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ କଠିନ କରିଅଛନ୍ତି, ଯେପରି ସେମାନେ ଚକ୍ଷୁରେ ନ ଦେଖନ୍ତି, କିଅବା ହୃଦୟରେ ନ ବୁଝନ୍ତି, କିଅବା ନ ଫେରନ୍ତି —ଆଉ ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କରୁ।”

⁴¹ଯିଶାଇୟ ଯୀଶୁଙ୍କ ମହିମା ଦେଖିଥିବାରୁ ଏହିସବୁ କହିଲେ ଓ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଲେ। ^b b v41 ଯୋହନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କହୁଅଛନ୍ତି: ଯେତେବେଳେ ଯିଶାଇୟ ମନ୍ଦିରରେ ସିଂହାସନ ଦେଖିଲେ ଓ ସରାଫ୍‌ମାନେ “ପବିତ୍ର, ପବିତ୍ର, ପବିତ୍ର” ବୋଲି ଉଚ୍ଚ ଧ୍ଵନି କଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ଯୀଶୁଙ୍କ ମହିମା ଦେଖୁଥିଲେ। ⁴²ତଥାପି ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସୁଦ୍ଧା ଅନେକେ ତାହାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କଲେ, କିନ୍ତୁ ସମାଜଗୃହରୁ ବହିଷ୍କୃତ ହେବେ ବୋଲି ଫାରୂଶୀମାନଙ୍କ ସକାଶୁ ସେମାନେ ତାହା ସ୍ଵୀକାର କଲେ ନାହିଁ, ⁴³କାରଣ ସେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଆସୁଥିବା ମହିମା ଅପେକ୍ଷା ମନୁଷ୍ୟଠାରୁ ଆସୁଥିବା ମହିମାକୁ ଅଧିକ ପ୍ରେମ କଲେ।

⁴⁴ଯୀଶୁ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କହିଲେ, “ଯେ ମୋʼଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କରେ, ସେ କେବଳ ମୋʼଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କରେ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ମୋʼ ପ୍ରେରଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କରେ। ⁴⁵ଆଉ ଯେ ମୋତେ ଦେଖେ, ସେ ମୋʼ ପ୍ରେରଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଦେଖେ। ⁴⁶ମୁଁ ଆଲୋକ ରୂପେ ଜଗତକୁ ଆସିଅଛି, ଯେପରି ଯେକେହି ମୋʼଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କରେ, ସେ ଅନ୍ଧକାରରେ ନ ରହେ। ⁴⁷ଯଦି କେହି ମୋହର ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ପାଳନ ନ କରେ, ତେବେ ମୁଁ ତାହାର ବିଚାର କରେ ନାହିଁ—କାରଣ ମୁଁ ଜଗତର ବିଚାର କରିବାକୁ ଆସି ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଜଗତକୁ ପରିତ୍ରାଣ କରିବାକୁ ଆସିଅଛି। ⁴⁸ଯେ ମୋତେ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରେ ଓ ମୋହର ବାକ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ନ କରେ, ତାହାର ଜଣେ ବିଚାରକର୍ତ୍ତା ଅଛନ୍ତି: ମୁଁ କହିଥିବା ବାକ୍ୟ ଶେଷ ଦିନରେ ତାହାର ବିଚାର କରିବ। ⁴⁹ମୁଁ ଆପଣାଠାରୁ କିଛି କହି ନାହିଁ; ମାତ୍ର ମୋʼ ପ୍ରେରଣକର୍ତ୍ତା ପିତା ନିଜେ, ମୁଁ କʼଣ କହିବି ଓ କିପରି କହିବି, ତାହା ମୋତେ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଅଛନ୍ତି। ⁵⁰ତାହାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ଅଟେ ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣେ, ଏଣୁ ପିତା ମୋତେ ଯାହା କହିବାକୁ କହିଅଛନ୍ତି, ମୁଁ କେବଳ ତାହା କହୁଅଛି।”