Johannes 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Ses dae voor die paasfees het Jesus na Betanië toe gegaan, waar Lasarus gewoon het, die man wat Jesus uit die dood opgewek het. ²Daar het hulle vir hom ’n maaltyd gegee; Marta het bedien, en Lasarus was een van dié wat saam met hom aan tafel was. ³Maria het omtrent ’n halfliter egte, baie duur nardusparfuum geneem en Jesus se voete daarmee gesalf, en toe sy voete met haar hare afgedroog. Die hele huis was vol van die geur van die parfuum.

⁴Maar Judas Iskariot, een van sy dissipels, die een wat hom sou verraai, het gesê: ⁵“Waarom is hierdie parfuum nie verkoop vir omtrent ’n jaar se loon en aan die armes gegee nie?” ⁶Hy het dit nie gesê omdat hy vir die armes omgegee het nie, maar omdat hy ’n dief was wat die geldbeursie gehou het en gevat het wat daarin gesit is.

⁷Toe sê Jesus: “Laat haar met rus. Sy het dit bewaar vir die dag van my begrafnis. ⁸Julle sal altyd die armes by julle hê, maar my sal julle nie altyd hê nie.”

⁹’n Groot menigte Jode het verneem dat Jesus daar was, en hulle het gekom, nie net ter wille van hom nie, maar ook om Lasarus te sien, wat hy uit die dood opgewek het. ¹⁰Daarom het die priesterhoofde beplan om Lasarus ook dood te maak, ¹¹want oor hom het baie van die Jode weggegaan en in Jesus geglo.

Die Koning kom aangery

¹²Die volgende dag het die groot menigte wat vir die fees gekom het, gehoor dat Jesus na Jerusalem toe kom. ¹³Hulle het palmtakke gevat en uitgegaan om hom te ontmoet, en hulle het uitgeroep: “Hosanna! Geseënd is hy wat in die naam van ons Vader kom—die Koning van Israel!” ^a a v13 Hosanna beteken “Red tog nou!”—die menigte se uitroep uit Psalm 118 terwyl hulle Jesus as die langverwagte Koning verwelkom.

¹⁴Jesus het ’n jong donkie gekry en daarop gery, net soos daar geskryf staan: ¹⁵“Moenie bang wees nie, dogter van Sion; kyk, jou koning kom, op ’n donkievul gesete.” ¹⁶Sy dissipels het hierdie dinge eers nie verstaan nie; maar toe Jesus verheerlik is, het hulle onthou dat hierdie dinge oor hom geskryf was, en dat hulle hierdie dinge aan hom gedoen het. ¹⁷Die menigte wat by hom was toe hy Lasarus uit die graf geroep en hom uit die dood opgewek het, het bly getuig. ¹⁸Die menigte het uitgegaan om hom te ontmoet, omdat hulle gehoor het dat hy hierdie teken gedoen het. ¹⁹Toe sê die Fariseërs vir mekaar: “Kyk, julle bereik niks nie—die hele wêreld het agter hom aangegaan.”

Die Grieke soek Jesus

²⁰Nou was daar ’n paar Grieke onder dié wat opgegaan het om by die fees te aanbid. ²¹Hulle het na Filippus toe gekom, wat van Betsaida in Galilea was, en hom gevra: “Meneer, ons wil Jesus sien.” ²²Filippus het gegaan en vir Andreas gesê; toe het Andreas en Filippus gegaan en vir Jesus gesê.

²³Jesus het hulle geantwoord: “Die uur het gekom dat die Seun van die mens verheerlik moet word. ²⁴Ek sê vir julle die volle waarheid: as ’n koringkorrel nie in die grond val en sterf nie, bly dit alleen; maar as dit sterf, dra dit baie vrug. ²⁵Wie sy lewe liefhet, verloor dit; wie sy lewe in hierdie wêreld haat, sal dit vir die ewige lewe bewaar. ²⁶Wie my dien, moet my volg, sodat my dienaar sal wees waar ek is. Wie my dien, hom sal my Vader eer.”

²⁷“Nou is my siel ontsteld. Wat moet ek sê—‘Vader, red my uit hierdie uur’? Maar hieroor het ek juis na hierdie uur gekom. Vader, verheerlik u naam.”

²⁸Toe het ’n stem uit die hemel gekom: “Ek het dit verheerlik, en ek sal dit weer verheerlik.”

²⁹Die menigte wat daar gestaan het, het dit gehoor en gesê dat dit gedonder het; ander het gesê ’n engel het met hom gepraat.

³⁰Jesus het gesê: “Hierdie stem het ter wille van julle gekom, nie ter wille van my nie. ³¹Nou is die oordeel oor hierdie wêreld; nou sal die heerser van hierdie wêreld uitgewerp word. ³²En ek, wanneer ek van die aarde af opgehef word, sal almal na my toe trek.”

³³Hy het dit gesê om aan te dui deur watter soort dood hy sou sterf.

³⁴Die menigte het geantwoord: “Ons het uit die wet gehoor dat die Christus vir ewig bly. Hoe kan u sê dat die Seun van die mens opgehef moet word? Wie is hierdie Seun van die mens?”

³⁵Toe sê Jesus vir hulle: “Die lig is nog ’n klein rukkie by julle. Wandel solank julle die lig het, sodat die duisternis julle nie oorval nie. Wie in die duisternis wandel, weet nie waarheen hy gaan nie. ³⁶Solank julle die lig het, glo in die lig, sodat julle kinders van die lig kan word.” Nadat Jesus dit gesê het, het hy weggegaan en hom vir hulle weggesteek.

Wandel solank julle die lig het

³⁷Hoewel hy soveel tekens voor hulle gedoen het, wou hulle steeds nie in hom glo nie,

³⁸sodat die woord van die profeet Jesaja vervul sou word, wat hy gespreek het: “Vader, wie het ons boodskap geglo? En aan wie is die arm van ons Vader geopenbaar?”

³⁹Dit is waarom hulle nie kon glo nie, want Jesaja het weer gesê:

⁴⁰“Hy het hulle oë verblind en hulle hart verhard, sodat hulle nie met hulle oë sou sien nie, en nie met hulle hart sou verstaan nie, en nie sou omdraai nie —en ek hulle sou genees.”

⁴¹Jesaja het hierdie dinge gesê omdat hy Jesus se heerlikheid gesien het en oor hom gepraat het. ^b b v41 Johannes sê dit vir ons duidelik: toe Jesaja die troon in die tempel gesien het en die serafs uitgeroep het “Heilig, heilig, heilig,” het hy die heerlikheid van Jesus gesien. ⁴²Tog het baie, selfs van die leiers, in hom geglo, maar hulle het dit nie erken nie weens die Fariseërs, sodat hulle nie uit die sinagoge geban sou word nie, ⁴³want hulle het die eer wat van mense kom, meer liefgehad as die eer wat van ons Vader kom.

⁴⁴Jesus het uitgeroep: “Wie in my glo, glo nie net in my nie, maar in hom wat my gestuur het. ⁴⁵En wie my sien, sien hom wat my gestuur het. ⁴⁶Ek het as lig na die wêreld toe gekom, sodat niemand wat in my glo, in die duisternis bly nie. ⁴⁷As iemand my woorde hoor en dit nie onderhou nie, oordeel ek hom nie—ek het nie gekom om die wêreld te oordeel nie, maar om die wêreld te red. ⁴⁸Wie my verwerp en my woorde nie aanneem nie, het reeds ’n regter: die woord wat ek gespreek het, sal hom op die laaste dag oordeel. ⁴⁹Ek het nie uit my eie gepraat nie; maar die Vader wat my gestuur het, het my self beveel wat om te sê en hoe om te praat. ⁵⁰Ek weet dat sy gebod die ewige lewe is, daarom sê ek net wat die Vader vir my gesê het om te sê.”