Johannes 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹’n Man met die naam Lasarus was siek. Hy was van Betanië, die dorpie van Maria en haar suster Marta. ²Maria—wie se broer Lasarus siek was—het die Here met geurige olie gesalf en sy voete met haar hare afgedroog. ³Die susters het toe vir hom laat weet: “Here, hy vir wie u lief is, is siek.”

⁴Toe Jesus dit hoor, sê hy: “Hierdie siekte sal nie op die dood uitloop nie, maar is tot eer van ons Vader, sodat die Seun van ons Vader daardeur verheerlik kan word.”

⁵Jesus het vir Marta en haar suster en Lasarus liefgehad. ⁶Toe hy dan hoor dat Lasarus siek is, het hy nog twee dae gebly waar hy was.

⁷Daarna sê hy vir die dissipels: “Kom ons gaan terug na Judea toe.”

⁸Die dissipels sê vir hom: “Rabbi, die Jode het nou net probeer om u te stenig, en gaan u weer daarheen terug?”

⁹Jesus antwoord: “Is daar nie twaalf uur in die dag nie? Wie bedags loop, sal nie struikel nie—hy sien die lig van hierdie wêreld. ¹⁰Maar as iemand snags loop, struikel hy, omdat die lig nie in hom is nie.” ¹¹Hierna sê hy vir hulle: “Ons vriend Lasarus het aan die slaap geraak, maar ek gaan hom wakker maak.”

¹²Die dissipels sê toe vir hom: “Here, as hy aan die slaap geraak het, sal hy gesond word.” ¹³Jesus het egter oor sy dood gepraat, maar hulle het gedink hy bedoel die gewone slaap.

¹⁴Toe sê Jesus vir hulle reguit: “Lasarus het gesterf, ¹⁵en ek is bly ter wille van julle dat ek nie daar was nie, sodat julle kan glo. Maar kom ons gaan na hom toe.”

¹⁶Toe sê Tomas, wat die Tweeling genoem word, vir die ander dissipels: “Kom ons gaan ook en sterf saam met hom.”

¹⁷Toe Jesus daar aankom, het hy gevind dat Lasarus al vier dae in die graf was. ¹⁸Betanië was naby Jerusalem, omtrent twee myl daarvandaan, ^a a v18 Vyftien stadia was omtrent twee myl (ongeveer 3 km). ¹⁹en baie van die Jode het na Marta en Maria toe gekom om hulle oor hul broer te troos. ²⁰Toe Marta hoor dat Jesus kom, het sy hom tegemoet gegaan; Maria het in die huis bly sit. ²¹Marta sê vir Jesus: “Here, as u hier was, sou my broer nie gesterf het nie. ²²Maar selfs nou weet ek dat ons Vader aan u sal gee wat u ook al van hom vra.”

²³Jesus sê vir haar: “Jou broer sal weer opstaan.”

²⁴Marta sê vir hom: “Ek weet hy sal weer opstaan by die opstanding op die laaste dag.”

²⁵Jesus sê vir haar: “Ek is die opstanding en die lewe. Wie in my glo, sal lewe, al sterf hy ook, ²⁶en elkeen wat lewe en in my glo, sal nooit sterf nie. Glo jy dit?”

²⁷Sy sê vir hom: “Ja, Here; ek glo dat u die Christus is, die Seun van ons Vader, die een wat in die wêreld kom.”

²⁸Nadat sy dit gesê het, het sy gegaan en haar suster Maria eenkant toe geroep: “Die Leermeester is hier—hy roep jou.” ²⁹Toe Maria dit hoor, het sy vinnig opgestaan en na hom toe gegaan. ³⁰Jesus het nog nie in die dorpie ingekom nie; hy was nog op die plek waar Marta hom ontmoet het. ³¹Die Jode wat by haar in die huis was en haar getroos het, het gesien dat Maria vinnig opstaan en uitgaan; hulle het haar gevolg, want hulle het gedink sy gaan na die graf toe om daar te huil. ³²Maria het by Jesus gekom, hom gesien, voor sy voete neergeval en gesê: “Here, as u hier was, sou my broer nie gesterf het nie.”

³³Toe Jesus sien dat sy huil, en dat die Jode wat saam met haar gekom het, ook huil, het hy in sy gees diep bewoë geword en ontsteld geraak.

³⁴En hy sê: “Waar het julle hom neergelê?” Hulle sê vir hom: “Here, kom kyk.”

³⁵Jesus het gehuil.

³⁶Die Jode sê toe: “Kyk hoe lief het hy hom gehad!” ³⁷Maar sommige van hulle sê: “Kon hierdie man wat die blinde se oë geopen het, nie keer dat hy sterf nie?”

³⁸Jesus, weer diep bewoë in homself, het by die graf gekom—’n grot met ’n klip daarteen.

³⁹Jesus sê: “Haal die klip weg.” Marta, die suster van die oorledene, sê vir hom: “Here, teen hierdie tyd ruik hy al—hy is al vier dae dood.”

⁴⁰Jesus sê vir haar: “Het ek nie vir jou gesê dat jy, as jy glo, die heerlikheid van ons Vader sal sien nie?”

⁴¹Hulle het toe die klip weggehaal. Jesus het opgekyk en gesê: “Vader, ek dank u dat u my gehoor het. ⁴²Ek het geweet dat u my altyd hoor, maar ek het dit gesê ter wille van die skare wat hier staan, sodat hulle kan glo dat u my gestuur het.” ⁴³Nadat hy dit gesê het, het hy met ’n harde stem uitgeroep: “Lasarus, kom uit!”

⁴⁴Die oorledene het uitgekom, sy voete en hande met doeke gebind en sy gesig toegedraai met ’n doek. Jesus sê vir hulle: “Maak hom los; laat hom gaan.”

Die Raad kom byeen

⁴⁵Baie van die Jode wat na Maria toe gekom het en gesien het wat Jesus gedoen het, het toe in hom geglo. ⁴⁶Maar sommige van hulle het na die Fariseërs toe gegaan en hulle vertel wat Jesus gedoen het. ⁴⁷Die owerpriesters en die Fariseërs het toe die Raad byeengeroep en gesê: “Wat doen ons? Want hierdie man doen baie tekens. ⁴⁸As ons hom so laat begaan, sal almal in hom glo, en die Romeine sal kom en sowel ons plek as ons nasie wegneem.”

⁴⁹Maar een van hulle, Kajafas, wat daardie jaar hoëpriester was, sê vir hulle: “Julle weet glad niks nie. ⁵⁰Sien julle nie in dat dit vir julle beter is dat een man vir die volk sterf as dat die hele nasie vergaan nie?” ⁵¹Dit het hy nie uit sy eie gesê nie; as hoëpriester daardie jaar het hy geprofeteer dat Jesus vir die nasie sou sterf, ⁵²en nie net vir die nasie nie, maar ook om die verstrooide kinders van ons Vader tot een te versamel. ^b b v52 Kajafas het beter gespreek as wat hy geweet het. Jesus sou nie net vir die Joodse nasie sterf nie, maar om elke verstrooide kind van ons Vader in een gesin te versamel. ⁵³Van daardie dag af het hulle toe beplan om hom dood te maak. ⁵⁴Jesus het toe nie meer openlik onder die Jode rondgegaan nie, maar het weggegaan na ’n dorp met die naam Efraim naby die woestyn, en het daar saam met sy dissipels gebly.

⁵⁵Die Jode se Paasfees was naby, en baie het van die platteland af na Jerusalem toe opgegaan voor die fees om hulle te reinig. ⁵⁶Hulle het toe na Jesus gesoek en, terwyl hulle in die tempel staan, vir mekaar gevra: “Wat dink julle? Hy sal tog nie na die fees toe kom nie?” ⁵⁷Die owerpriesters en die Fariseërs het beveel dat enigiemand wat weet waar hy is, dit moet aanmeld, sodat hulle hom kon gevange neem.