यूहन्ना 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹लाजरस नाम गरेका एक जना मानिस बिरामी थिए; तिनी बेथानियाका थिए, जुन मरियम र तिनकी बहिनी मार्थाको गाउँ थियो। ²यिनै मरियम, जसका भाइ लाजरस बिरामी थिए, तिनै थिइन् जसले प्रभुलाई सुगन्धित तेलले अभिषेक गरिन् र आफ्ना कपालले उहाँका पाउ पुछिन्। ³यसकारण ती दिदीबहिनीले उहाँकहाँ यसो भनी खबर पठाए, “प्रभु, तपाईंले प्रेम गर्नुहुने जन बिरामी छन्।”

⁴यो सुनेर येशूले भन्नुभयो, “यो रोगको अन्त्य मृत्युमा हुनेछैन, तर यो त हाम्रा पिताको महिमाका निम्ति हो, ताकि यसद्वारा हाम्रा पिताका पुत्र महिमित हुनुभएको होस्।”

⁵येशूले मार्था, तिनकी बहिनी र लाजरसलाई प्रेम गर्नुहुन्थ्यो। ⁶यसकारण लाजरस बिरामी छन् भनी सुन्नुभएपछि, उहाँ जहाँ हुनुहुन्थ्यो त्यहीँ अरू दुई दिन बस्नुभयो।

⁷त्यसपछि उहाँले चेलाहरूलाई भन्नुभयो, “आऊ, हामी फेरि यहूदियामा जाऔँ।”

⁸चेलाहरूले उहाँलाई भने, “रब्बी, भर्खरै यहूदीहरूले तपाईंलाई ढुङ्गाले हान्न खोजेका थिए, अनि तपाईं फेरि त्यहीँ जाँदै हुनुहुन्छ?”

⁹येशूले जवाफ दिनुभयो, “दिनमा बाह्र घन्टा हुँदैनन् र? दिनमा हिँड्ने जो कोही ठेस खाँदैन, किनकि त्यसले यस संसारको ज्योति देख्छ। ¹⁰तर कोही रातमा हिँड्छ भने, त्यो ठेस खान्छ, किनभने त्यसभित्र ज्योति हुँदैन।” ¹¹यति भनेपछि उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “हाम्रा मित्र लाजरस निदाएका छन्, तर म तिनलाई ब्युँझाउन जाँदैछु।”

¹²यसकारण चेलाहरूले उहाँलाई भने, “प्रभु, तिनी निदाएका छन् भने, तिनी निको हुनेछन्।” ¹³येशूले त तिनको मृत्युको विषयमा बोल्नुभएको थियो, तर तिनीहरूले उहाँले साधारण निद्राको कुरा गर्नुभएको हो भनी सोचे।

¹⁴त्यसपछि येशूले तिनीहरूलाई स्पष्टसँग भन्नुभयो, “लाजरस मरेका छन्, ¹⁵र म त्यहाँ नभएकोमा तिमीहरूका खातिर खुसी छु, ताकि तिमीहरूले विश्वास गर। तर आऊ, हामी तिनीकहाँ जाऔँ।”

¹⁶यसकारण जुम्ल्याहा भनिने थोमाले अरू चेलाहरूलाई भने, “हामी पनि जाऔँ, र उहाँसँगै मरौँ।”

¹⁷येशू आइपुग्नुहुँदा, उहाँले लाजरसलाई चिहानमा राखिएको चार दिन भइसकेको भेट्टाउनुभयो। ¹⁸बेथानिया यरूशलेमको नजिक, झन्डै दुई माइलको दूरीमा थियो, ^a a v18 पन्ध्र स्टाडिया झन्डै दुई माइल (करिब 3 किलोमिटर) थियो। ¹⁹र धेरै यहूदीहरू मार्था र मरियमलाई तिनीहरूका भाइको विषयमा सान्त्वना दिन आएका थिए। ²⁰येशू आउँदै हुनुहुन्छ भनी सुनेपछि मार्था उहाँलाई भेट्न गइन्; तर मरियम घरमै बसिरहिन्। ²¹मार्थाले येशूलाई भनिन्, “प्रभु, तपाईं यहाँ हुनुभएको भए, मेरो भाइ मर्ने थिएन। ²²तर अहिले पनि म जान्दछु, तपाईंले हाम्रा पितासँग जे माग्नुहुन्छ, उहाँले तपाईंलाई दिनुहुनेछ।”

²³येशूले तिनलाई भन्नुभयो, “तिम्रो भाइ फेरि जीवित भई उठ्नेछ।”

²⁴मार्थाले उहाँलाई भनिन्, “अन्तिम दिनको पुनरुत्थानमा तिनी फेरि जीवित भई उठ्नेछन् भनी म जान्दछु।”

²⁵येशूले तिनलाई भन्नुभयो, “पुनरुत्थान र जीवन म नै हुँ। ममाथि विश्वास गर्ने जो कोही मरे तापनि बाँच्नेछ, ²⁶र जो बाँच्छ र ममाथि विश्वास गर्छ त्यो कहिल्यै मर्नेछैन। के तिमी यो विश्वास गर्छ्यौ?”

²⁷तिनले उहाँलाई भनिन्, “हो, प्रभु; तपाईं नै ख्रीष्ट, हाम्रा पिताका पुत्र, संसारमा आउनुहुने जन हुनुहुन्छ भनी म विश्वास गर्छु।”

²⁸यति भनेपछि तिनी गइन् र आफ्नी बहिनी मरियमलाई गुप्तमा बोलाइन्, “गुरु यहाँ हुनुहुन्छ—उहाँले तिमीलाई बोलाउँदै हुनुहुन्छ।” ²⁹यो सुनेपछि मरियम झट्टै उठिन् र उहाँकहाँ गइन्। ³⁰येशू अझै गाउँभित्र पस्नुभएको थिएन; उहाँ जहाँ मार्थाले भेटेकी थिइन् अझै त्यहीँ हुनुहुन्थ्यो। ³¹घरमा तिनीसँग भई सान्त्वना दिइरहेका यहूदीहरूले मरियम झट्टै उठेर बाहिर गएको देखे; तिनी त्यहाँ रुन चिहानतिर जाँदैछिन् भनी सोचेर तिनीहरू तिनको पछि लागे। ³²मरियम येशूकहाँ आइन्, उहाँलाई देखेर उहाँका पाउमा घोप्टो परिन् र भनिन्, “प्रभु, तपाईं यहाँ हुनुभएको भए, मेरो भाइ मर्ने थिएन।”

³³मरियम र तिनीसँग आएका यहूदीहरू पनि रोइरहेका देखेर येशू आत्मामा संवेदित हुनुभयो र व्याकुल हुनुभयो।

³⁴अनि उहाँले भन्नुभयो, “तिमीहरूले तिनलाई कहाँ राखेका छौ?” तिनीहरूले उहाँलाई भने, “प्रभु, आएर हेर्नुहोस्।”

³⁵येशू रुनुभयो।

³⁶यसकारण यहूदीहरूले भने, “हेर, उहाँले तिनलाई कति प्रेम गर्नुहुन्थ्यो!” ³⁷तर तिनीहरूमध्ये कतिले भने, “अन्धाका आँखा खोलिदिने यी मानिसले तिनलाई मर्नबाट जोगाउन सक्नुहुन्नथ्यो र?”

³⁸यसकारण येशू फेरि आफैभित्र गहिरो रूपमा संवेदित भई चिहानमा आउनुभयो—त्यो एउटा गुफा थियो, जसको मुखमा ढुङ्गा राखिएको थियो।

³⁹येशूले भन्नुभयो, “यो ढुङ्गा हटाओ।” मरेका मानिसकी बहिनी मार्थाले उहाँलाई भनिन्, “प्रभु, अहिलेसम्म त गन्हाइसक्यो होला—तिनी मरेको चार दिन भयो।”

⁴⁰येशूले तिनलाई भन्नुभयो, “के मैले तिमीलाई भनेको थिइनँ: तिमीले विश्वास गर्‍यौ भने हाम्रा पिताको महिमा देख्नेछौ भनी?”

⁴¹यसकारण तिनीहरूले ढुङ्गा हटाए। येशूले माथितिर हेर्नुभयो र भन्नुभयो, “हे पिता, तपाईंले मेरो प्रार्थना सुन्नुभयो भनी म तपाईंलाई धन्यवाद दिन्छु। ⁴²तपाईंले मेरो प्रार्थना सधैँ सुन्नुहुन्छ भनी म जान्दथेँ, तर यहाँ उभिएका भीडका निम्ति मैले यो भनेँ, ताकि तपाईंले मलाई पठाउनुभयो भनी तिनीहरूले विश्वास गरून्।” ⁴³यति भनेपछि उहाँले ठूलो सोरले कराएर भन्नुभयो, “लाजरस, बाहिर निस्केर आऊ!”

⁴⁴मरेका मानिस बाहिर निस्केर आए, तिनका खुट्टा र हात मलमलका पट्टीले बाँधिएका थिए, र तिनको अनुहार कपडाले बेरिएको थियो। येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “तिनलाई फुकाइदेओ; जान देओ।”

महासभा भेला हुन्छ

⁴⁵यसकारण मरियमकहाँ आएर येशूले गर्नुभएको कुरा देख्ने धेरै यहूदीहरूले उहाँमाथि विश्वास गरे। ⁴⁶तर तिनीहरूमध्ये कतिले फरिसीहरूकहाँ गएर येशूले गर्नुभएको कुरा तिनीहरूलाई बताए। ⁴⁷यसकारण मुख्य पुजारीहरू र फरिसीहरूले महासभा बोलाए र भने, “हामी के गर्दैछौँ? किनकि यी मानिसले धेरै चिन्ह गर्छन्। ⁴⁸हामीले तिनलाई यसै छोड्यौँ भने, सबैले तिनीमाथि विश्वास गर्नेछन्, र रोमीहरू आएर हाम्रो स्थान र हाम्रो राष्ट्र दुवै खोसेर लानेछन्।”

⁴⁹तर तिनीहरूमध्ये एक जना, त्यस वर्षका प्रधान पुजारी कैयाफाले तिनीहरूलाई भने, “तिमीहरू केही पनि जान्दैनौ। ⁵⁰सारा राष्ट्र नष्ट हुनुभन्दा जनताका निम्ति एक जना मानिस मर्नु तिमीहरूका निम्ति असल हो भनी के तिमीहरू देख्दैनौ?” ⁵¹तिनले यो कुरा आफ्नै तर्फबाट भनेका होइनन्; त्यस वर्षका प्रधान पुजारी भएकाले, येशू त्यस राष्ट्रका निम्ति मर्नुहुनेछ भनी तिनले अगमवाणी गरे, ⁵²त्यस राष्ट्रका निम्ति मात्र होइन, तर हाम्रा पिताका तितरबितर भएका सन्तानलाई एकसाथ जम्मा गर्नलाई पनि। ^b b v52 कैयाफाले आफूले जानेको भन्दा राम्रो कुरा बोले। येशू यहूदी राष्ट्रका निम्ति मात्र होइन, तर हाम्रा पिताका हरेक तितरबितर भएका सन्तानलाई एउटै परिवारमा जम्मा गर्नलाई मर्नुहुने थियो। ⁵³यसकारण त्यस दिनदेखि तिनीहरूले उहाँलाई मार्न षड्यन्त्र रचे। ⁵⁴यसकारण येशू यहूदीहरूका बीचमा फेरि खुलेआम हिँड्नुभएन, तर उजाडस्थानको नजिक एफ्राइम भन्ने सहरतिर जानुभयो, र आफ्ना चेलाहरूसँग त्यहीँ रहनुभयो।

⁵⁵यहूदीहरूको निस्तार-चाड नजिकै थियो, र धेरै जना त्यसअघि आफूलाई शुद्ध पार्न गाउँबाट यरूशलेम गए। ⁵⁶यसकारण तिनीहरूले येशूलाई खोजे, र मन्दिरमा उभिँदा एक अर्कालाई सोधे, “तिमीलाई के लाग्छ? उनी चाडमा पक्कै आउँदैनन् होला, हगि?” ⁵⁷मुख्य पुजारीहरू र फरिसीहरूले यस्तो आदेश दिइसकेका थिए, कि उहाँ कहाँ हुनुहुन्छ भनी जान्ने जो कसैले त्यो खबर गर्नुपर्छ, ताकि तिनीहरूले उहाँलाई पक्रन सकून्।