योहान 12

12 ¹ वल्हांडणाच्या सहा दिवस आधी येशू बेथानीला आला, जिथे लाजर राहत होता — ज्याला येशूने मरणातून उठवले होते. ² तेथे त्यांनी त्याला भोजन दिले; मार्था वाढत होती, आणि लाजर त्याच्याबरोबर भोजनास बसलेल्यांपैकी एक होता. ³ मरीयेने सुमारे अर्धा लिटर शुद्ध जटामांसीचे मौल्यवान सुगंधी तेल घेतले आणि येशूच्या पायांना लावले, मग आपल्या केसांनी त्याचे पाय पुसले. सुगंधी तेलाच्या सुवासाने सारे घर भरून गेले.

⁴ पण त्याच्या शिष्यांपैकी एक, यहूदा इस्कर्योत — जो त्याचा विश्वासघात करणार होता — तो म्हणाला, ⁵ "हे सुगंधी तेल सुमारे वर्षभराच्या मजुरीला विकून ते पैसे गरिबांना का दिले नाहीत?" ⁶ त्याला गरिबांची काळजी होती म्हणून तो असे बोलला नाही, तर तो चोर होता म्हणून; पैशांची पिशवी त्याच्याजवळ असे आणि त्यात टाकलेले तो घेत असे.

⁷ तेव्हा येशू म्हणाला, "तिला राहू द्या. माझ्या पुरणाच्या दिवसासाठी तिने हे राखून ठेवले आहे." ⁸ "गरीब तर सदैव तुमच्याबरोबर असतील, पण मी सदैव तुमच्याबरोबर असणार नाही."

⁹ येशू तेथे आहे हे यहूद्यांच्या मोठ्या जमावाला कळले आणि ते आले — केवळ त्याच्यासाठीच नव्हे, तर ज्याला त्याने मरणातून उठवले होते त्या लाजरालाही पाहण्यासाठी. ¹⁰ म्हणून मुख्य याजकांनी लाजरालाही मारून टाकण्याचा बेत केला, ¹¹ कारण त्याच्यामुळे पुष्कळ यहूदी फिरून येशूवर विश्वास ठेवत होते.

राजा स्वार होऊन येतो

¹² दुसऱ्या दिवशी, सणासाठी आलेल्या मोठ्या जमावाने ऐकले की येशू यरुशलेमला येत आहे. ¹³ त्यांनी झावळ्यांच्या फांद्या घेतल्या आणि त्याला भेटण्यासाठी बाहेर गेले, आणि आरोळी मारून म्हणाले, "होसान्ना! आमच्या पित्याच्या नावाने येणारा धन्यवादित असो — इस्राएलाचा राजा!" ^a a v13 होसान्ना म्हणजे "आता तार!" — स्तोत्र ११८ मधील ही जमावाची आरोळी, ज्याद्वारे ते येशूचे चिरप्रतीक्षित राजा म्हणून स्वागत करतात.

¹⁴ येशूला एक तरुण गाढव मिळाले आणि तो त्यावर स्वार झाला, जसे लिहिले आहे: ¹⁵ "हे सीयोनकन्ये, भिऊ नकोस; पाहा, तुझा राजा गाढवाच्या शिंगरावर बसून येत आहे." ¹⁶ त्याच्या शिष्यांना या गोष्टी प्रथम समजल्या नाहीत; पण येशूचे गौरव झाल्यावर त्यांना आठवले की या गोष्टी त्याच्याविषयी लिहिलेल्या होत्या, आणि त्यांनी त्याच्याशी असेच केले होते. ¹⁷ त्याने लाजराला थडग्यातून हाक मारून मरणातून उठवले तेव्हा जो जमाव त्याच्याबरोबर होता, तो साक्ष देत राहिला. ¹⁸ त्याने हे चिन्ह केले आहे हे ऐकल्यामुळेच जमाव त्याला भेटण्यास गेला. ¹⁹ तेव्हा परूशी एकमेकांस म्हणाले, "पाहा, तुमच्याने काहीच होत नाही — सारे जग त्याच्यामागे गेले आहे."

ग्रीक लोक येशूला शोधतात

²⁰ सणात उपासना करण्यासाठी वर आलेल्यांमध्ये काही ग्रीक लोकही होते. ²¹ हे गालीलातील बेथसैदा येथील फिलिप्पाकडे आले आणि त्याला विनंती करून म्हणाले, "महाराज, आम्हांला येशूला पाहायचे आहे." ²² फिलिप्पाने जाऊन अंद्रियाला सांगितले; मग अंद्रिया व फिलिप्प यांनी जाऊन येशूला सांगितले.

²³ येशूने त्यांना उत्तर दिले, "मनुष्याच्या पुत्राचे गौरव होण्याची घटका आली आहे." ²⁴ "मी तुम्हांला खचित खचित सांगतो, गव्हाचा दाणा जमिनीत पडून मेला नाही, तर तो एकटाच राहतो; पण मेला, तर पुष्कळ पीक देतो." ²⁵ "जो आपल्या जिवावर प्रीती करतो तो त्याला मुकतो; आणि जो या जगात आपल्या जिवाचा द्वेष करतो तो त्याला सार्वकालिक जीवनासाठी राखून ठेवतो." ²⁶ जो माझी सेवा करतो त्याने माझ्यामागे यावे, म्हणजे जिथे मी आहे तिथे माझा सेवकही असेल. जो माझी सेवा करतो त्याचा माझा पिता सन्मान करील.

²⁷ "आता माझा जीव व्याकूळ झाला आहे. मी काय म्हणू — 'पित्या, या घटकेपासून मला वाचव'? पण याच कारणासाठी मी या घटकेपर्यंत आलो आहे. पित्या, तू आपल्या नावाचे गौरव कर." ²⁸ तेव्हा स्वर्गातून वाणी झाली: "मी त्याचे गौरव केले आहे, आणि पुन्हा त्याचे गौरव करीन."

²⁹ तेथे उभा असलेला जमाव ते ऐकून म्हणाला की मेघगर्जना झाली; तर दुसरे म्हणाले की एका देवदूताने त्याच्याशी संभाषण केले.

³⁰ येशू म्हणाला, "ही वाणी माझ्यासाठी नव्हे, तर तुमच्यासाठी झाली." ³¹ "आता या जगाचा न्याय होत आहे; आता या जगाचा अधिपती बाहेर टाकला जाईल." ³² "आणि मी पृथ्वीवरून उंच केला गेल्यावर सर्वांना आपणाकडे ओढून घेईन."

³³ आपण कोणत्या प्रकारच्या मरणाने मरणार होतो हे दर्शवण्यासाठी त्याने असे म्हटले.

³⁴ जमावाने उत्तर दिले, "आम्ही नियमशास्त्रातून ऐकले आहे की ख्रिस्त सदासर्वकाळ राहतो. मग मनुष्याचा पुत्र उंच केला जाणे अवश्य आहे, असे तू कसे म्हणतोस? हा मनुष्याचा पुत्र कोण आहे?"

³⁵ तेव्हा येशू त्यांना म्हणाला, "आणखी थोडा वेळ प्रकाश तुमच्याजवळ आहे. प्रकाश असतानाच चाला, म्हणजे अंधाराने तुम्हांला गाठू नये. जो अंधारात चालतो त्याला आपण कोठे जात आहोत हे कळत नाही." ³⁶ "प्रकाश असतानाच प्रकाशावर विश्वास ठेवा, म्हणजे तुम्ही प्रकाशाची मुले व्हाल." हे बोलून झाल्यावर येशू निघून गेला आणि त्यांच्यापासून लपून राहिला.

प्रकाश असतानाच चाला

³⁷ त्याने त्यांच्यासमोर इतकी चिन्हे केली होती, तरी त्यांनी त्याच्यावर विश्वास ठेवला नाही, ³⁸ यासाठी की यशया संदेष्ट्याने सांगितलेले वचन पूर्ण व्हावे, जे तो बोलला: "पित्या, आमच्या संदेशावर कोणी विश्वास ठेवला आहे? आणि आमच्या पित्याचा बाहू कोणाला प्रकट झाला आहे?"

³⁹ याच कारणामुळे त्यांना विश्वास ठेवता आला नाही, कारण यशयाने पुन्हा म्हटले: ⁴⁰ "त्याने त्यांचे डोळे आंधळे केले आणि त्यांचे हृदय कठीण केले, यासाठी की त्यांनी डोळ्यांनी पाहू नये, हृदयाने समजू नये, व वळू नये — नाहीतर मी त्यांना बरे केले असते."

⁴¹ यशयाने या गोष्टी सांगितल्या, कारण त्याने येशूचे गौरव पाहिले आणि त्याच्याविषयी बोलला. ^b b v41 योहान आपल्याला स्पष्टपणे सांगतो: जेव्हा यशयाने मंदिरातील राजासन पाहिले आणि सराफांनी "पवित्र, पवित्र, पवित्र" अशी आरोळी मारली, तेव्हा तो येशूचे गौरव पाहत होता. ⁴² तरीही, अधिकाऱ्यांपैकीसुद्धा पुष्कळांनी त्याच्यावर विश्वास ठेवला, पण परूश्यांमुळे ते ते कबूल करत नव्हते, नाहीतर त्यांना सभास्थानातून बहिष्कृत केले गेले असते. ⁴³ कारण आमच्या पित्याकडून येणाऱ्या गौरवापेक्षा माणसांकडून येणाऱ्या गौरवावर त्यांनी अधिक प्रीती केली.

⁴⁴ येशूने मोठ्याने आरोळी मारून म्हटले, "जो माझ्यावर विश्वास ठेवतो तो केवळ माझ्यावरच नव्हे, तर ज्याने मला पाठवले त्याच्यावर विश्वास ठेवतो." ⁴⁵ "आणि जो मला पाहतो तो ज्याने मला पाठवले त्याला पाहतो." ⁴⁶ मी प्रकाश म्हणून जगात आलो, यासाठी की जो कोणी माझ्यावर विश्वास ठेवतो तो अंधारात राहू नये. ⁴⁷ जर कोणी माझी वचने ऐकून ती पाळत नाही, तर मी त्याचा न्याय करत नाही — कारण मी जगाचा न्याय करण्यासाठी आलो नाही, तर जगाचे तारण करण्यासाठी आलो. ⁴⁸ "जो मला नाकारतो आणि माझी वचने स्वीकारत नाही, त्याचा न्याय करणारा आधीच आहे: मी बोललेले वचनच शेवटल्या दिवशी त्याचा न्याय करील." ⁴⁹ "मी स्वतःच्या अधिकाराने बोललो नाही; तर ज्या पित्याने मला पाठवले त्यानेच मला काय बोलावे व कसे बोलावे याची आज्ञा दिली." ⁵⁰ मला ठाऊक आहे की त्याची आज्ञा सार्वकालिक जीवन आहे, म्हणून पित्याने मला जे सांगितले तेच मी बोलतो.