Yokanan 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹Nalika iku, sadurunge dina riyaya Paskah, Gusti Yesus mirsa yen wis tekan wancine Panjenengane kudu nilar jagad iki, sowan marang Sang Rama. Sarehne wis nresnani para kagungane kang ana ing jagad iki, Panjenengane nresnani wong-wong mau nganti tumeka ing pungkasan. ²Nalika lagi dhahar bengi, Iblis wis nandur ing atine Yudas, anake Simon Iskariot, niyat arep ngiyanati Gusti Yesus. ³Gusti Yesus mirsa yen Sang Rama wis masrahake samubarang kabeh ing astane, sarta yen Panjenengane rawuh saka Sang Rama lan bakal wangsul marang Panjenengane, ⁴banjur jumeneng saka papan bujana, nyeplekake jubahe, mundhut andhuk, nuli diubedake ing bangkekane. ⁵Nuli Panjenengane ngesokake banyu ing bokor, banjur wiwit ngwisuhi sikile para sakabat, sarta diusapi nganggo andhuk kang diubedake ing sarirane. ⁶Panjenengane banjur nyelaki Simon Petrus. Ature Simon Petrus: “Gusti, punapa Paduka badhe ngwisuhi suku kawula?”

⁷Paring wangsulane Gusti Yesus: “Saiki kowe durung ngerti apa kang Daktindakake, nanging besuk kowe bakal mangerti.”

⁸Ature Petrus: “Sampun pisan-pisan Paduka ngwisuhi suku kawula ngantos salaminipun.” Paring wangsulane Gusti Yesus: “Yen kowe ora Dakwisuhi, kowe ora oleh panduman apa-apa karo Aku.”

⁹Ature Simon Petrus: “Gusti, sampun namung suku kawula kemawon, nanging ugi tangan saha sirah kawula!”

¹⁰Pangandikane Gusti Yesus: “Wong kang wis adus mung prelu ngwisuhi sikile, awit wis resik babar pisan. Kowe wis padha resik, nanging ora kabeh.”

¹¹Panjenengane mirsa sapa kang bakal ngiyanati Panjenengane, mulane ngandika: “Ora kabeh kowe padha resik.”

¹²Bareng wis rampung ngwisuhi sikile para sakabat lan wis ngagem jubahe maneh, Panjenengane lenggah maneh, banjur ngandika marang wong-wong mau: “Apa kowe padha mangerti apa kang wis Daktindakake marang kowe? ¹³Kowe padha nyebut Aku Guru lan Gusti, lan iku pancen bener, awit Aku iki pancen mangkono. ¹⁴Mulane, yen Aku, Gusti lan Gurumu, wis ngwisuhi sikilmu, kowe uga kudu padha gentenan ngwisuhi sikil. ¹⁵Awit Aku wis menehi tuladha marang kowe, supaya kowe uga padha nindakake kaya kang wis Daktindakake marang kowe. ¹⁶Satemen-temene Aku pitutur marang kowe, abdi iku ora ngungkuli bendarane, lan utusan iku ora ngungkuli kang ngutus. ¹⁷Yen kowe padha ngerti bab iki, begja kowe yen padha nglakoni.

Wong kang Mangan RotiKu

¹⁸“Aku ora ngarani kowe kabeh. Aku pirsa sapa kang wis Dakpilih. Nanging Kitab Suci kudu kayekten: ‘Wong kang mangan rotiKu wis ngangkat tungkake nglawan Aku.’ ¹⁹Saiki Aku pitutur marang kowe sadurunge iku kelakon, supaya samangsa iku kelakon, kowe padha pracaya yen Aku iki AKU ANA. ^a a v19 “AKU ANA” iku carane Rama kita ngenalake sarirane marang Nabi Musa ana ing grumbul eri kang murub. Pratelane Gusti Yesus iku padha, yaiku asma ilahi kang diucapake dhewe — saiki dipangandikakake marang para sakabat minangka peparinging kapitayan, sadurunge pangiyanat kelakon. ²⁰Satemen-temene Aku pitutur marang kowe, sing sapa nampani wong kang Dakutus, iku nampani Aku, lan sing sapa nampani Aku, iku nampani kang ngutus Aku.”

²¹Sawise ngandika mangkono, Gusti Yesus banjur trenyuh ing panggalih, nuli paring paseksi: “Satemen-temene Aku pitutur marang kowe, salah sijine kowe bakal ngiyanati Aku.”

²²Para sakabat banjur padha pandeng-pandengan, bingung ora ngerti sapa kang dikarsakake. ²³Salah sijine sakabat, yaiku kang ditresnani dening Gusti Yesus, lagi lungguh ing sisihe Panjenengane. ²⁴Simon Petrus banjur menehi sasmita marang sakabat mau, supaya nyuwun pirsa sapa kang dikarsakake dening Gusti Yesus. ²⁵Sakabat mau banjur sumendhe ing dhadhane Gusti Yesus, nuli matur: “Gusti, sinten tiyangipun?”

²⁶Paring wangsulane Gusti Yesus: “Yaiku wong kang bakal Dakwenehi roti iki, sawise Dakcelupake.” Panjenengane banjur nyelupake roti mau, nuli diparingake marang Yudas, anake Simon Iskariot. ²⁷Sawise Yudas nampani roti mau, Setan banjur lumebu ing dheweke. Gusti Yesus tumuli ngandika marang Yudas: “Apa kang arep koktindakake, tindakna kanthi gelis.”

²⁸Nanging ora ana wong siji-sijia kang lungguh ing meja bujana kang mangerti kena apa Panjenengane ngandika mangkono marang Yudas. ²⁹Sarehne Yudas kang nyekel kanthong dhuwit, ana sawatara kang ngira yen Gusti Yesus ngandika: ‘Tukua apa kang kita butuhake kanggo riyaya,’ utawa, ‘Wenehana apa-apa marang wong miskin.’ ³⁰Sawise nampani roti mau, Yudas banjur metu. Nalika iku wayah bengi.

Padha Tresna-tinresnana

³¹Sawise Yudas lunga, Gusti Yesus ngandika: “Saiki Putraning Manungsa kaluhurake, lan RamaKu kaluhurake ana ing Panjenengane. ³²Yen RamaKu kaluhurake ana ing Panjenengane, RamaKu uga bakal ngluhurake Sang Putra ana ing sarirane piyambak, sarta bakal ngluhurake Panjenengane sanalika. ³³He anak-anakKu, mung kari sadhela anggonKu nunggal karo kowe. Kowe bakal padha nggoleki Aku, lan kaya kang wis Dakkandhakake marang para panggedhene wong Yahudi, saiki iya Dakkandhakake marang kowe: menyang ngendi paranKu, kowe ora bisa melu mrana. ³⁴Aku menehi pepakon anyar marang kowe: padha tresna-tinresnana. Kaya anggonKu wis nresnani kowe, mangkono uga kowe kudu padha tresna-tinresnan. ³⁵Srana iki saben wong bakal padha ngerti yen kowe iku sakabatKu, yaiku yen kowe padha tresna-tinresnan.”

³⁶Ature Simon Petrus: “Gusti, Paduka badhe tindak dhateng pundi?” Paring wangsulane Gusti Yesus: “Menyang ngendi paranKu, saiki kowe durung bisa ndherek Aku, nanging besuk kowe bakal ndherek.”

³⁷Ature Petrus: “Gusti, punapa sababipun dene kawula sapunika dereng saged ndherek Paduka? Kawula badhe ngurbanaken nyawa kawula kangge Paduka.”

³⁸Paring wangsulane Gusti Yesus: “Apa kowe arep ngurbanake nyawamu kanggo Aku? Satemen-temene Aku pitutur marang kowe: jago ora bakal kluruk sadurunge kowe nyelaki Aku kaping telu.”