Ewangelia Jana 13

13 ¹A przed świętem Paschy Jezus, wiedząc, że nadeszła jego godzina, aby odejść z tego świata do swojego Ojca, umiłowawszy swoich, którzy byli na świecie, umiłował ich aż do końca. ²Podczas wieczerzy diabeł już włożył w serce Judasza, syna Szymona Iskarioty, zamiar, aby wydać Jezusa. ³Jezus, wiedząc, że Ojciec dał wszystko w jego ręce i że od niego wyszedł, i do niego wraca, ⁴wstał od wieczerzy, zdjął swoje wierzchnie szaty, wziął ręcznik i przepasał się nim. ⁵Potem nalał wody do miednicy i zaczął myć nogi uczniom, i wycierać je ręcznikiem, którym był przepasany. ⁶Podszedł do Szymona Piotra, a ten powiedział do niego: „Panie, ty mi myjesz nogi?”

⁷Jezus mu odpowiedział: „Teraz nie rozumiesz, co czynię, ale później zrozumiesz.”

⁸„Nigdy nie będziesz mył moich nóg!” — powiedział Piotr. Jezus odpowiedział: „Jeśli cię nie umyję, nie masz ze mną udziału.”

⁹Szymon Piotr powiedział do niego: „Panie, nie tylko moje nogi, ale i ręce, i głowę!”

¹⁰Jezus mu powiedział: „Kto się wykąpał, potrzebuje umyć tylko nogi, bo cały jest czysty. Wy jesteście czyści, ale nie wszyscy.”

¹¹Wiedział bowiem, kto go wyda; dlatego powiedział: „Nie wszyscy jesteście czyści.”

¹²Gdy więc umył im nogi i wziął swoje szaty, znów spoczął przy stole i rzekł do nich: „Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? ¹³Wy nazywacie mnie Nauczycielem i Panem, i słusznie mówicie, bo nim jestem. ¹⁴Jeśli więc ja, wasz Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wy powinniście myć nogi jedni drugim. ¹⁵Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy czynili tak, jak ja wam uczyniłem. ¹⁶Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Sługa nie jest większy od swego pana ani posłaniec większy od tego, który go posłał. ¹⁷Jeśli to wiecie, błogosławieni jesteście, gdy będziecie to czynić.

Ten, który jadł mój chleb

¹⁸„Nie mówię o was wszystkich. Ja wiem, których wybrałem. Ale musi się wypełnić Pismo: «Ten, który je mój chleb, podniósł na mnie swoją piętę». ¹⁹Mówię wam o tym teraz, zanim to nastąpi, abyście uwierzyli, gdy to nastąpi, że JA JESTEM. ^a a v19 „JA JESTEM” to imię, którym nasz Ojciec przedstawił się Mojżeszowi w płonącym krzewie. Jezus wypowiada tu to samo Boże imię — powierzając je teraz uczniom jako dar zaufania, zanim dokona się zdrada. ²⁰Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto przyjmuje tego, kogo poślę, mnie przyjmuje, a kto mnie przyjmuje, przyjmuje tego, który mnie posłał.”

²¹Po tych słowach Jezus, wzruszony w duchu, oświadczył: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, że jeden z was mnie wyda.”

²²Uczniowie spoglądali jeden na drugiego, nie wiedząc, o kim mówi. ²³A jeden z jego uczniów, ten, którego Jezus miłował, spoczywał przy jego boku. ²⁴Szymon Piotr dał mu więc znak, aby zapytał, o kogo mu chodzi. ²⁵A on, oparłszy się o pierś Jezusa, zapytał go: „Panie, kto to jest?”

²⁶Jezus odpowiedział: „To ten, któremu podam umoczony kawałek chleba.” Umoczył więc kawałek chleba i podał go Judaszowi, synowi Szymona Iskarioty. ²⁷A gdy Judasz wziął ten kawałek chleba, wszedł w niego szatan. Jezus więc powiedział do niego: „Co masz czynić, czyń szybko.”

²⁸Ale nikt z siedzących przy stole nie zrozumiał, dlaczego mu to powiedział. ²⁹A ponieważ Judasz miał sakiewkę, niektórzy sądzili, że Jezus mówi mu: „Kup, czego nam potrzeba na święto”, albo: „Daj coś ubogim”. ³⁰Gdy więc Judasz wziął kawałek chleba, zaraz wyszedł. A była noc.

Miłujcie się wzajemnie

³¹Gdy Judasz wyszedł, Jezus powiedział: „Teraz został uwielbiony Syn Człowieczy, a w nim został uwielbiony mój Ojciec. ³²A jeśli mój Ojciec został uwielbiony w nim, to i mój Ojciec uwielbi Syna w samym sobie, i to zaraz go uwielbi. ³³Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie mnie szukać, i jak powiedziałem przywódcom żydowskim, tak i wam teraz mówię: Dokąd ja idę, wy przyjść nie możecie. ³⁴Daję wam nowe przykazanie: Miłujcie się wzajemnie. Jak ja was umiłowałem, tak i wy miłujcie jedni drugich. ³⁵Po tym wszyscy poznają, że jesteście moimi uczniami, jeśli będziecie się wzajemnie miłować.”

³⁶Szymon Piotr powiedział do niego: „Panie, dokąd idziesz?” Jezus odpowiedział: „Dokąd idę, teraz nie możesz pójść za mną, ale pójdziesz później.”

³⁷Piotr zapytał: „Panie, dlaczego teraz nie mogę pójść za tobą? Oddam za ciebie swoje życie.”

³⁸Jezus odpowiedział: „Oddasz za mnie swoje życie? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Nie zapieje kogut, dopóki trzy razy się mnie nie wyprzesz.”